Sadie

„Nie da się kupić ludzi swoim bólem”, czyli książka, która podejmuje trudne tematy.

Sadie to literatura młodzieżowa z domieszką kryminału. Courtney Summers dość szybko otrzymała za nią dużo nagród i nominacji. Sadie stała się bestsellerem New York Timesa, a czytelnicy się nią zachwycali. Teraz polscy czytelnicy mają okazję zapoznać z historią Summers.

Sadie nie ma łatwego życia. Dorastając bez rodziców, wychowuje swoją siostrę Mattie i choć życie ich nie rozpieszcza, najgorsze dopiero nadejdzie. Kiedy Mattie zostaje znaleziona martwa, cały świat Sadie się rozpada. Po nieudanym dochodzeniu policyjnym jest zdeterminowana, aby znaleźć zabójcę i wymierzyć mu sprawiedliwość. West McCray, który prowadzi audycje radiowe poświęcone małym, zapomnianym miasteczkom w Ameryce, podsłuchuje historię Sadie na zapyziałej stacji benzynowej. Dziennikarz wkrótce zaczyna mieć obsesję na punkcie odnalezienia dziewczyny, która zaginęła w trakcie poszukiwań mordercy swojej siostry. Nagrywa podcast, w którym relacjonuje, jak podąża śladami Sadie, starając się odkryć jej losy i odnaleźć ją samą, zanim będzie za późno.

Sadie wyróżnia się dość ciekawym sposobem poprowadzenia akcji. Mamy tutaj rozdziały opisujące jak Sadie prowadzi własne śledztwo i rozdziały, które ukazują audycję prowadzony przez Westa. McCray wkrótce coraz bardziej popada w obsesję na punkcie odnalezienia Sadie, co widać w prowadzony przez niego audycjach. Summers ukazuje zapomniane miasteczka w Ameryce, które mają swoją historię, ale i też tajemnice.

Autorka podejmuje trudny temat i za to dostaje ode mnie wielkiego plusa. Aby pisać o molestowaniu seksualnym dzieci, trzeba być odważnym i silnym psychicznie. Jest to temat, o którym ciężko się rozmawia, ale należy o tym mówić. Courtney Summers świetnie sobie poradziła, ukazując cierpienie, smutek, ale także odwagę i miłość.

Jest to książka przeznaczona dla młodzieży, ale i osoby starsze nie zawiodą się. Podczas lektury towarzyszy nam wiele emocji: tych brutalnych, ale i też tych przyjemnych. Wielkie brawa dla autorki, że miała odwagę poruszyć takie tematy. Książka wciąga od pierwszych stron, nie pozwalając oderwać się choćby na moment. Język jest lekki, więc Sadie czyta się błyskawicznie. Nietypowy sposób opisywania historii (audycja Westa) przyciąga czytelnika swoją oryginalnością.

Sadie porusza takie kwestie jak gwałt, uzależnienia i wspomnianą już wcześniej pedofilię. Sama historia jest intrygująca i z zaciekawieniem przewraca się kolejne strony. Autorka ma lekkie pióro i tekst nie powinien sprawiać problemów podczas czytania. Wszystko ze sobą współgra i nie pozwala czytelnikowi się nudzić. Książka nie jest długa (liczy nieco ponad 300 stron), więc przeczytacie ją na raz lub ewentualnie na dwa razy. Akcja nabiera tempa z każdą kolejną stroną i nie pozwoli Ci przestać czytać, póki nie odkryjesz prawdy.

Nasza polska okładka podoba mi się o wiele bardziej niż oryginalna! Lepiej oddaje klimat historii.

Muszę przyznać, że lektura ,,Sadie” była dla mnie ogromnym zaskoczeniem. Książka kilka razy mocno mną wstrząsnęła i mimo iż zakwalifikowano ją jako powieść młodzieżową spokojnie poleciłabym ją również osobom dorosłym. To nie jest lekka lektura, po którą można sięgnąć przed snem. ,,Sadie” porusza wiele ważnych, ale także niezwykle trudnych problemów, o którym ciężko rozmawiać nawet dorosłym. Dlatego choć książka autorstwa Courtney Summers nie stanowi historii, którą czytałoby się z przyjemnością, zdecydowanie warto po nią sięgnąć.

Cała recenzja dostępna na stronie Kosz z Książkami.

Sadie. Książka mocna, pełna żalu i gorzkiej historii, która bardzo mnie ruszyła. Sadie. Imię dziewczyny, która przeszła przez piekło. Dziewczyny, która nie zaznała matczynej opieki i miłości. Zawsze sama musiała radzić sobie ze wszystkim, co podsunął jej los, a ten nie był łaskawy. Oj, nie był. Odważna, nieustraszona, smutna, przepełniona cierpieniem nastolatka, która była na celowniku zwyrodnialca. Zrobiła wszystko, by chronić młodszą siostrę, to jednak jej się nie udało, więc postanowiła wyznaczyć sprawiedliwość na własną rękę. Strata siostrzyczki przepełniła czarę goryczy... Świetna książka, kierowana do dojrzałego odbiorcy. I to zakończenie... ciągle myślę o tym zakończeniu.

[Adres usunięty]

Moimi literackimi konikami są romanse i fantastyka, ale czasem gdy jestem już znudzona słodyczą miłosnych historii lub mam dosyć bujania w świecie fikcji lubię przeczytać coś mocniejszego, coś co mną wstrząśnie i sprowadzi na ziemię.

"Sadie" to właśnie jedna z tych książek, które pozornie wydają się być proste, ale potrafią wstrząsnąć. Sięgając po powieść spodziewałam się czegoś w stylu kryminalnych zagadek, pościgiem za mordercą...ale nie spodziewałam się, że morderstwo, o którym jest mowa w opisie to tylko przykrywka. Fabuła skrywa bardziej przerażający sekret niż morderstwo nastolatki.

Sadie to młoda dziewczyna, która w życiu miała jeden cel...opiekować się siostrą. Porzucone przez matkę miały tylko siebie. Niestety los, czy raczej "ktoś" zabrał Sadie cel istnienia, uśmiercił Mattie. Sadie odkryła kim był morderca i ruszyła jego śladem, aby się zemścić.

West McCray prowadzi audycje radiową. Pewnego razu podsłuchuje historię o morderstwie Mattie i zagięciu Sadie. Postanawia odszukać dziewczynę i podorzą jej śladami...

Co odkryje po drodze?

Fabuła powieści ogólnie jest bardzo prosta, w miarę czytania nawet częściowo jest przewidywalna, a zarazem pokazuje rzeczy ukryte głęboko w ciemności, rzeczy o których nie chcemy nawet myśleć.

Autorka zdecydowała się przedstawić wydarzenia w dwubiegunowej formie. Jedna przypomina audycję radiowa, wywiad, nagranie - część dotycząca Westa. Druga to głowa Sadie, jej przemyślenia, wspomnienia i plany.

Sadie jest trochę przerażającą postacią. Młoda, zdesperowana, pragnąca zemsty. Nie przerażała ją samotna podróż, ból, zmęczenie...w głowie ma jedno. Z czasem przestałam się dziwić jej "szaleństwu", gdyż fakty, które wyszły na światło dzienne były motorem napędowym a śmierć siostry ostatnią iskrą zapłonu.

Jak na thriller psychologiczny przystaje powieść trzyma odrobinę w niepewności, zakończenie można interpretować dwuznacznie. Oczywiście podtekst psychologiczny sprawia, że fabuła jest zakręcona, pogmatwana...ale wszystkie elementy połączone ze sobą tworzą bardzo wciągającą opowieść.

"Sadie" momentalnie przykuwa uwagę. Interesująca fabuła, szybkie tempo wydarzeń, zagadkowy wydźwięk, mroczny klimat to wszystko sprawia, że czytanie jest ekspresowe i trudno je przerwać.

Sekret, który z czasem ujawnia autorka przytłacza, ale dzięki temu Sadie staje się pozytywną bohaterką...przynajmniej dla mnie.

Courtney Summers mierzy się w powieści z trudnymi tematami i udaje jej się pokazać te aspekty życia ludzkiego, które są dla większości przerażające a dla reszty czymś co sami przeżyli. Nie chce zdradzać wszystkiego, więc aby odkryć co mam na myśli trzeba sięgnąć po "Sadie".

🔪130/2023 (16) #recenzja

"Sadie" autorstwa Courtney Summers to poruszająca historia młodej dziewczyny, która musi stawić czoła surowej rzeczywistości. Sadie, wychowywała się praktycznie sama i próbuje zapanować nad chaosem spowodowanym przez matkę uzależnioną od narkotyków i troszczyła się o swoją młodszą siostrę. Kiedy Mattie zostaje znaleziona martwa w okolicznościach, które budzą wiele pytań, świat Sadie rozpada się na miliony kawałków. Postanawia odnaleźć mordercę swojej siostry. Decyduje się na samotne śledztwo, znikając z osiedla przyczep, co niepokoi jej przyszywaną babcię. Jedynie przejmuje się losem dziewczyny, gdyż policja ponownie zawodzi. O całej sytuacji dowiaduje się dziennikarz West McCray, który podąża śladami Sadie po usłyszeniu jej historii na stacji benzynowej.

Chociaż "Sadie" jest klasyfikowana jako literatura młodzieżowa, uważam, że nie powinna być ograniczana do tego gatunku. To trzymający w napięciu kryminał, który porusza trudne tematy, takie jak bieda, narkotyki, molestowanie, a także niewiarygodna więź siostrzana, ból i ogromna strata. Autorka świetnie oddaje amerykańską rzeczywistość, ukazując zarówno życie bogatych, jak i biednych ludzi, zwracając uwagę na tych ostatnich, którzy często są ignorowani przez społeczeństwo. Książka jest podzielona na sekcje, które płynnie przenikają się nawzajem. Jedna z nich to podcast prowadzony przez dziennikarza, który śledzi próbuje odnaleźć Sadie. Druga sekcja ukazuje perspektywę i przeżycia samej Sadie. To nietypowe podejście bardzo mi przypadło do gustu. Choć początkowo wydało mi się chaotyczne, im głębiej zapadałam w fabułę, tym bardziej doceniłam tę formę narracji. Ostatecznie mamy do czynienia z dwoma równoległymi śledztwami: Sadie tropi mordercę swojej siostry, a dziennikarz próbuje rozwikłać zagadkę związaną zarówno z Mattie, jak i z Sadie.

Zakończenie tej historii jest trudne, ale książka zdecydowanie zasługuje na uwagę czytelników. Czy jesteście gotowi zmierzyć się z życiem, przeżyciami i odkryciami Sadie?

#sadie #courtneysummers #książka #czytelnictwo #literaturamłodzieżowa #siostry #narkotyki #prawda #podziw #polecajka #kryminał

Ostatnio bardzo często sięgam po literaturę młodzieżową, co ciekawe- świetnie się w niej odnajduje. Tym razem kilka wieczorów towarzyszyła mi "Sadie" autorstwa Courtney Summers. Miał być thriller młodzieżowy, a to co dostałam wbiło mnie w fotel. Zdecydowanie nie była to książka podobna do tych, które już poznałam z tego samego gatunku.

Pełna bólu, zmuszająca do zatrzymania się na dłużej...

Sadie, główna bohaterka nie ma łatwego życia. Już od dziecka przeżyła wiele tragedii, które odbiły się na jej zdrowiu. Była odpowiedzialna nie tylko za siebie, ale też za młodszą siostrę - Mattie.

Dlatego też, gdy dochodzi do morderstwa młodszej z sióstr, a policji nie udaje się odnaleźć sprawcy, Sadie postanawia odszukać zabójcę Mattie. Znika bez śladu...

Książka napisana jest w inny, ciekawy sposób, choć dla mnie niekiedy zbyt przekombinowany. Ciężko było mi się odnaleźć. O ile perspektywa Sadie i jej poszukiwanie mordercy było bardzo wciągające, czytało mi się bardzo szybko, tak niestety druga forma - audycji radiowej prowadzonej przez Westa McCary'ego nie należała do prostych w odbiorze. Wywiady z ludźmi, którzy mieli styczność z dziewczynami i podążanie tropem Sadie mogłoby być ciekawe- ja jednak gubiłam się w tej relacji.

Mimo wszystko książka bardzo mnie wciągnęła, czytałam ją z zapartym tchem. Kreacja głównej bohaterki bardzo mi się spodobała. Ogrom bólu jaki towarzyszył mi podczas czytania jest nie do opisania. Najgorsze jest to, że taka rzeczywistość nie jest fikcją literacką i dzieje się często tuż obok nas...

Wrażliwym osobom zaznaczam, że w książce znajduje się motyw przemocy seksualnej i uzależnienia. Sposób w jaki autorka przedstawiła te problemy jest bardzo wyważony, jednak zdaje sobie sprawę, że może to być trudny temat dla niektórych osób.

Na plus również zakończenie całej historii.

Myślę, że mogę śmiało polecić "Sadie", bo to kawał dobrej książki, choć do łatwych nie należy.

‘’Ale miłość jest skomplikowana, bywa nieporządna. Może wywołać bezinteresowność, samolubność, inspirować nasze największe osiągnięcia o nasze

najpoważniejsze błędy. Zbliża nas do siebie, ale równie dobrze może nas rozdzielić’’.

Było wiele wypowiedzianych recenzji i opinii na temat tej książki. Niektóre były dobre, niektóre były złe. Za każdym razem jak widziałam recencje czy to pozytywną czy negatywną stawałam pomiędzy młotem, a kowadłem. Jestem zdania, że czasami nie warto kierować się recenzjami z tego względu, że komuś nie spodoba się jedna książka, a my w niej przepadniemy.

‘’Sadie’’ to właśnie jedna z tych książek, których nie byłam pewna. Z jednej strony chciałam dać jej szansę, a z drugiej cały czas biłam się z myślami.

Nie opisując Wam całej fabuły – bo tego robić nie lubię, opowiem Wam tylko, że czytając tę książkę, było mi szkoda Sadie. Nie jest to na pewno młodzieżowa opowieść o wielkiej miłości i zranionym sercu. Chociaż poniekąd można by tak pomyśleć biorąc pod uwagę jakie relacje łączyły Sadie z Mattie – jej siostrą, oraz w jaki sposób traktowała je własna mama.

Na początku nie zaiskrzyło, przeszkadzało mi to w jaki sposób książka jest napisana. Mowa tu o formie podcastowej co nie zawsze może wyjść na dobre ALE po kilku stronach kompletnie zmieniłam nastawienie. Nawet nie zauważyłam kiedy ta książka mnie tak naprawdę wciągnęła. Sadie jako bohaterka jest osobowością bardzo silną pomimo, że w swoim krótkim życiu przeszła przez dużo niedogodności. Za wszelką cenę chcę znaleźć osobę, która pozbawiła jej siostrę życia..

‘’Sadie’’ jest w stanie poruszyć bez końca. Trzeba po niej odpocząć i przetrawić całą tę historię bo zakończenie kompletnie zbija z tropu.

A ja Wam tylko mogę polecić tę książkę, a jeśli macie już ją w planach ale nie jesteście pewni w 100%.. cóż, nie popełniajcie tego błędu co ja. 😉

Sadie... Niby miał być prosty thriller dla młodzieży, a wstrząsnął mną...

Główna bohaterka Sadie niestety nie ma prostego życia. Dorasta bez rodziców, wychowując swoją młodszą siostrę Mattie, która jest dla niej najważniejsza. Żyje im się bardzo ciężko. Niestety najgorsze dopiero przed nimi... Mattie zostaje znaleziona martwa. Sadie na własną rękę postanawia odnaleźć sprawcę makabrycznej zbrodni. Mając przy sobie zdjęcie z przeszłości, udaje się w samotną podróż... Jak zakończą się poszukiwania prowadzone przez Sadie? Czy ta historia będzie miała szczęśliwe zakończenie? Przekonajcie się sięgając po Sadie.

Świetna lektura zarówno dla młodzieży jak i dla dojrzałego odbiorcy. Wciąga, i nie pozwala odłożyć jej na bok. Ja, przeczytałam ją w jedno popołudnie. Niesamowita historia siostrzanej miłości, poświęcenia i oddania. I to zakończenie, które nie chce opuścić mojej głowy...

Courtney Summers, autorka wielu opowiadań skierowanych dla młodych dorosłych, w 2018 roku wydała kolejną, w swojej twórczości,pozycję zatytułowaną "Sadie". A w niej historia poruszająca: młoda dziewczyna, tytułowa Sadie, skrzywdzona, dorastająca bez okazywania jej jakichkolwiek uczuć, bez otaczających ją bliskich osób, traci to, co kochała najbardziej: swoją młodszą siostrę. Ponieważ śledztwo policyjne na temat śmierci jej siostry utknęło w martwym punkcie, kierowana emocjami i chęcią zemsty, ucieka z domu, zaciera wszelkie ślady o swoim istnieniu i ukryta za swoim drugim imieniem wyrusza w poszukiwaniu mordercy... jednak prawda, którą dowiemy się o jej życiu okaże się jeszcze bardziej przerażająca... Cytat umieszczony na okładce " Jeśli ona umrze, prawda umrze razem z nią" wskazuje, że Sadie jest jedyną żyjącą osobą, która trzyma w sobie pełną wiedzę o tym, co tak naprawdę działo się za zamkniętymi drzwiami...

"Sadie" nie jest typową powieścią. Dzieli się ona na dwie części: pierwsza, jest opowieścią prowadzoną z perspektywy pierwszoosobowej przez tytułową bohaterkę, a druga zaś jest scenariuszem audycji radiowej, poruszającej temat jej zaginięcia. Zarówno pierwsza, jak i druga część jest spójna ze sobą i uzupełnia siebie nawzajem, dodając do historii nowe wątki i wytłumaczenia czynów. Dojrzałość bohaterki powoduje, że nie traktujemy jej jak rozkapryszoną nastolatkę, tylko faktycznie odczuwamy razem z nią jej stratę i ból, oraz śledzimy z tym większym zaangażowaniem jej podróż. Każda stronica pełna jest emocji i wewnętrznej walki młodej dziewczyny, która walczy o choć jeden akt sprawiedliwości na świecie, której to zabrano wszystko, co kochała i na czym zależało najbardziej. Nie dziwne jest zatem, iż książka otrzymała dumne miano bestsellera New York Timesa, jak również nagrodę im. Edgarda Allana Poe. Zakończenie pozostaje otwarte, co powoduje, że każdy z nas może sam je zinterpretować, choć do końca nie jesteśmy pewni czy misja Sadie została spełniona. Sięgnijcie po nią koniecznie!

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu We Need Ya.

Sadie czyta się dość szybko, ponieważ fabuła wciąga i nie pozwala nam odłożyć tej pozycji na bok. Historia Sadie chwyta za serce, śledzimy jej losy, czujemy jej determinację, złość i rozpacz po stracie siostry. Siostry, która była dla niej powodem do życia. Do dziś myślę o tej książce, to bardzo dobry thriller z dość intrygującym zakończeniem. Polecam!

Książka, która pozwala nam się zagłębić w historię Sadie. Dziewczyny, która jako nastolatka przeżywa bardzo dużo.

Po śmierci siostry postanawia sama rozliczyć się z jej morderca.

Podwójna narracja ułatwia i pozwala zobaczyć tę historię w różnych płaszczyznach.

Mamy pełen obraz tego co się działo w życiu Sióstr przez praktycznie 19 lat.

Zakończenie pozostawia wiele do życzenia. Zastanawiamy się wciąż, gdzie jest główna bohaterka i jak najlepiej jej pomóc.

Czy da się w dobry sposób połączyć literaturę młodzieżową z kryminałem? Owszem, da się, co świetnie pokazuje nam Courtney Summers – 33-letnia Kanadyjka, która na swoim koncie ma już kilka książek, mniej lub bardziej udanych, a jej ostatnim dzieckiem jest właśnie ,,Sadie”. Powinienem na samym początku wyrazić mój zachwyt formą książki, w jakiej została ona napisana. Mianowicie książka jest podzielona na rozdziały z perspektywy głównej bohaterki oraz na rozdziały z perspektywy dziennikarza, który zainteresował się historią dziewczynek. Jego punkt widzenia jest przedstawiany w formie podcastu, którego treść mamy oczywiście przedstawioną pisemnie. Nadaje to książce bardzo ciekawego i nietypowego urozmaicenia oraz potęguje nasze zainteresowanie względem tej powieści.

Nie mniej jednak, sama treść „Sadie” jest bardzo intrygująca. Czytając ją, ciężko było mi się zmusić do przerwania lektury. Przedstawione życie amerykańskich nastolatków nie jest tak cukierkowe, jak w innych książkach i filmach dotyczących tej grupy społeczeństwa. I to właśnie jest bardzo dobry wybór ze strony autorki, gdyż dostajemy coś innego, coś co nie pojawia się tak często. Poza tym Courtney Summers w swojej książce mówi o wielu ważnych problemach współczesnego świata, [Adres usunięty]. o przemocy domowej, narkomanii czy wyidealizowanym świecie wyżej wymienionych instagramowych nastolatków. Atmosfera miejscami jest ciężka i przytłaczająca, co pozwala nam bardziej dostrzec wiele mankamentów świata, w którym Sadie próbuje dojść do prawdy, kto zabił jej najukochańszą siostrę. Autorka umiejętnie kończy rozdziały, co sprawia, że chcemy wiedzieć więcej i więcej. Łatwo nam przychodzi ocenić zachowanie i stosunek innych postaci względem Sadie, co było dla mnie małym minusem, gdyż lubię dopiero po jakimś czasie dowiadywać się o tym, kto jest zły, a kto dobry.

Uważam, że jest to bardzo dobra książka na długie zimowe wieczory, ponieważ jest szansa, że przeczytacie za jednym zamachem. Poza tym jest ciekawa, nietuzinkowa i przysparza wiele adrenaliny podczas pasjonującej podróży Sadie. Próżno szukać podobnej książki, która byłaby również podobnie zbudowana i równie dobra, bo szanse na znalezienie czegoś takiego byłoby bardzo trudne. Zatem nie ma co czekać, tylko trzeba wybrać się do biblioteki bądź do księgarni i sięgnąć po wspaniałą „Sadie”.

Można by w sumie stwierdzić, że dla osób, które zaczytują się w powieściach młodzieżowych, Sadie może być kubłem zimnej wody wylanej na głowę – oto brutalna rzeczywistość, która może nie jest typową codziennością, bo przecież takie tragedie nie spotykają każdego, aczkolwiek nie da się ukryć, że życie potrafi nas doświadczać w naprawdę okrutny sposób. Jeżeli chcecie sięgnąć po dzieło Courtney Summers to przygotujcie się na ponury klimat. Przygotujcie się na rozpacz i smutek, ale też na naprawdę dobrą i pochłaniającą lekturę. Ta fabuła wciąga, choć zdecydowanie ciężko się tutaj doszukiwać pozytywnego aspektu całej historii.

Cała recenzja: [Adres usunięty]

Sadie i Mattie. Dwie dziewczyny, które od zawsze musiały radzić sobie same, gdyż ich matka nie potrafiła nawet zadbać o swoją osobę i wyrwać się ze szponów uzależnień. Gdy młodsza siostra zostaje brutalnie zamordowana, Sadie nie cofnie się już przed niczym – zamierza dokonać zemsty. Niestety wszelki słuch po niej ginie, a poruszony tą historią dziennikarz postanawia stworzyć podcast, w którym opowie o kulisach zbrodni i zaginięcia oraz swoich własnych poszukiwaniach.

Wciągająca…Naprawdę. Sadie to thriller, który po prostu dobrze się czyta. Zżyłam się z główną bohaterką, jej traumatyczne przeżycia zapadły mi w pamięć i po prostu jej los nie był mi obojętny. Czytałam z wypiekami na twarzy.

Co najważniejsze, autorka odnalazła znakomity balans pomiędzy płytką opowieścią, a ciężką historią. Podcasty zawierające wywiady, rozmowy telefoniczne, nagrania nadają akcji tempa, polotu i szybkości. Takiej iskry zmuszającej czytelnika do zarwania nocy. Za to rozdziały pisane z perspektywy Sadie, jej mroczne wspomnienia z dzieciństwa, dół w jaki wpada po śmierci siostry to już cięższy kaliber, zdecydowanie trudniej i z większymi emocjami się czyta. Osobno dwie składowe tej książki wypadły by pewnie tak sobie. Dopiero razem tworzą świetnie uzupełniającą się całość. Książkę, o której po przeczytaniu trudno zapomnieć, bo emocje głównej bohaterki, to wszystko co spotkało ją i jej siostrę żyją w nas jeszcze długo po odłożeniu tej powieści na półkę.

Sadie to postać, do której nie sposób nie zapałać sympatią, choć jej postępowanie nie jest nieskazitelne. Zdeterminowana, twarda, stawiająca sobie za cel odnalezienie mordercy swojej siostry. Sadie jest też po prostu bardzo ludzka, nie papierowa – ma chwile słabości, a autorka zdecydowanie jej nie oszczędza. To zwyczajna dziewczyna, którą ludzka okrutność i bestialstwo doprowadziły na dno rozpaczy. Postać z książki, która równie dobrze mogłaby żyć obok nas w naszych realiach.

Warto wspomnieć też o zakończeniu, które jest dość zagadkowe, zostawia wiele furtek i pozwala daleko odpłynąć wyobraźni. Po prostu rozłożyło mnie na łopatki, zupełnie nie tego się spodziewałam. Ta książka łamie schematy – wszak nie znajdziemy tu klasycznego motywu: zbrodnia i poszukiwanie sprawcy. Nazwisko mordercy poznajemy już na początku, ale jednak pochłaniamy kolejne strony w zastraszającym tempie. Nietypowe zakończenie tylko potwierdza, że to powiew świeżości wśród thrillerów.

Czy polecam? Tak, ponieważ nie dość, że Sadie dobrze się czyta, przesiąka emocjami głównej bohaterki to ten thriller podejmuje ważne tematy, które trudno wyrzucić z pamięci na długo po zakończeniu lektury. Fanom takich książek polecam szczególnie – powinniście być zadowoleni.

O „Sadie” Courtney Summers było głośno na długo przed jej polską premierą. Każdy kto miał dotychczas okazję ją przeczytać mówił o niej w samych superlatywach. Do dnia premiery nie pojawiła się ani jedna negatywna wypowiedź na jej temat, a jednocześnie samą książkę nominowano do Goodreads Choice Awards i okrzyknięto jedną z najpopularniejszych powieści amerykańskich 2018 roku. Widząc takie rekomendacje naprawdę trudno jest oprzeć się „Sadie”. Ta książka kusi, nęci i prześladuje czytelnika, aż ten w końcu postanawia po nią sięgnąć. Tylko czy naprawdę jest taka dobra jak wszyscy mówią?

„May Beth zawsze mówiła, że nie mogę tego robić; nie mogę nienawidzić ludzi za to, że mają więcej ode mnie, ale nie miała racji. Mogę. Robię to. To idealny mur pomiędzy mną a tym rodzajem tęsknoty, który zatruwa moje ciało i wywraca cię na lewą stronę.

Courtney Summers swoją najnowszą powieścią wbrew wszelkim oczekiwaniom nie wywarła na mnie piorunującego wrażenia. Bardzo długo nie mogłam w ogóle wciągnąć się w historię Sadie. Nie potrafiłam zrozumieć jej postępowania, było ono dla mnie sztuczne i mało wiarygodne. Choć sama Sadie była postacią niezwykle ludzką i autentyczną, której los nie oszczędzał, a cierpienie jakby kumulowało się w jej życiu. Naprawdę trudno było nie współczuć tej dziewczynie i jej siostrze oraz nie zrozumieć, dlaczego podjęła takie, a nie inne decyzję.

Z czasem „Sadie” w końcu zaczęła mnie wciągać coraz bardziej i trzymać w napięciu, a jej lektura stała się naprawdę interesująca. Pod koniec byłam nawet gotowa nazwać ją za naprawdę niezłą książką. Niestety zakończenie, a raczej jego brak całkowicie zmienił mój pogląd na tą historię. Choć droga obrana przez Sadie dobiegła końca i wiele rzeczy zostało wyjaśnione to tak naprawdę nie wiadomo co stało się z samą dziewczyną, a fakt, że May Beth i West tak łatwo odpuścili jej poszukiwania, strasznie mnie rozczarowało i pozostawiło po sobie pewien niedosyt. Nie tak wyobrażałam sobie zakończenie tej historii.

Sama postawa Westa też nie jest dla mnie do końca zrozumiała. W opisie książki wspomniano, że ma ON wielką obsesję na punkcie tej historii oraz znalezienia zaginionej dziewczyny. Jednak w trakcie lektury nie sposób jest to odczuć. Momentami odnosiłam wręcz wrażenie, że jest mu to obojętne i zamierza porzucić ten projekt, ale nie dlatego że go to przerasta tylko zwyczajnie nudzi, a przy temacie pozostaje wyłącznie ze względu na szefa.

„Nie jesteśmy lepsi ani gorsi od ludzi, wśród ludzi których się obracamy.”

Nie jestem pewna jak mam podsumować tą lekturę, ponieważ z jednej strony historia Sadie była ciekawa, czytało się ją dobrze i w miarę szybko, ale z drugiej strony więcej mi w niej przeszkadzało niż „cieszyło”, a te emocję, o których wszyscy wspominają jakoś do mnie nie dotarły. Nie jest to jednak zła książka i patrząc po ilości pozytywnych opinii większej liczbie osób przypadnie ona do gustu niż nie. Dlatego uważam, że warto sięgnąć po „Sadie” Courtney Summers i wyrobić sobie własną opinie na jej temat. Może spojrzycie na nią bardziej przychylnym okiem i znajdziecie to czego szukacie.

Aleksandra

Więcej na : [Adres usunięty]

SAMOTNA, ZRANIONA, ZDETERMINOWANA

Główna bohaterka, z perspektywy której poznajemy część niniejszej historii, to bardzo wycofana dziewczyna, raczej mało towarzyska i mająca problemy w relacjach z otaczającymi ją ludźmi. W dużej mierze poprzez jąkanie, które w czasach szkolnych przysporzyło jej wiele przykrości. Wychowana bez rodziców, skupiona na młodszej, faworyzowanej siostrze teraz kierowana jest poniekąd obłędem i determinacją wymierzenia sprawiedliwości. A taka mieszanka może doprowadzić do różnych scenariuszy. Dzięki temu książka nabiera mrocznego smaczku. Narracja Sadie zostaje przepleciona podcastami dziennikarza radiowego, Westa McCraya, który prowadzi swoje prywatne śledztwo tropami zaginionej dziewczyny. Jako że audycja radiowa składa się z wypowiedzi wielu osób, o samym dziennikarzu autorka pozwoliła nam dowiedzieć się niezbyt wiele. Nie wiem, czy takie było założenie, jednak oprócz tego, że facet był mocno zaangażowany nie mogę powiedzieć niczego więcej.

THRILLER I DRAMAT

Pożar, znalezione ciało i osamotniona w bólu dziewczyna, która straciła wszystko. Zniknięcie, opracowany plan i porzucone w samochodzie rzeczy. Sadie rusza tropem tego, który zawinił, przeprowadzając kolejno szereg rozmów – co wcale nie przychodzi jej tak łatwo. Akcja utrzymuje tempo, choć nie powiedziałabym, że jest ono zawrotne. A pomiędzy domysłami i relacjami ludzi przeplatają się treściwe wspomnienia głównej bohaterki, która doświadczyła krzywd. Autorka porusza temat wykorzystywania nieletnich, więc książka oprócz warstwy kryminalnej funduje także obraz dramatu.

OSOBISTE WRAŻENIA

Historia ciągnie za sobą aurę niepewności i napięcia, ale skłamałabym mówiąc, że roznosiły mnie emocje czy dominowało poczcie strachu. Wszystkiemu przyglądałam się z dystansem miewając mieszane uczucia względem głównej bohaterki, której na pewno współczułam. Jak ta książka się zakończy? Czy ktoś jeszcze zginie? Te pytania towarzyszyły mi w trakcie czytania do samego prawie końca i też odpowiedzi na nie zdradzić Wam nie mogę. "Sadie"; może nie okazała się powieścią najlepszą, jaką czytałam, ale na tyle ciekawą pod względem portretu psychologicznego bohaterki, że mogę Wam ją polecić.

Powiem szczerze, że sięgając po tę książkę i czytając opis, zapowiadało się bardzo ciekawie. Dużo oczekiwałam od tej pozycji, bo kiedy jakiś thriller mnie zainteresuje, to trafiam w dziesiątkę i jestem zadowolona ze spędzonego przy niej czasu. Niestety, nadszedł moment, kiedy intuicja trochę mnie zawiodła. Przyznaję, że przez jakieś trzy czwarte książki się nudziłam. Dopiero pod koniec wkręciłam się w historię na tyle, że ciężko było mi się oderwać. A samo zakończenie, według mnie, pozostawia wiele do życzenia. Nie czuję się nim usatysfakcjonowana i nie mam też pojęcia, co Autorka chciała nim uzyskać, przekazać.Nie zniechęcajcie się. Ja zawsze uważam, że warto samemu przeczytać dany tytuł, by móc wyrobić sobie własną opinię.

„Sadie” to książka napisana przez kanadyjską pisarkę Courtney Summers. Książka zdobyła wiele nagród, oraz nominacji i szybko stała się bestsellerem New York Timesa. Wcale mnie to nie dziwi, gdyż książka jest naprawdę dobra. Owszem mam kilka zastrzeżeń. Nie do końca odpowiadała mi forma jej napisana. Część z perspektywy głównej bohaterki Sadie, po prostu bomba! Jednak ta forma audycji radiowej, w której poznajemy tę historię z perspektywy reszty bohaterów, jakoś średnio przypadła mi do gustu. Jednak jest to coś nowego i za to plus dla autorki. Ogromny plus również za to, jak ważny temat poruszyła. Molestowanie seksulanie dzieci, jest bardzo ciężkim i bolesnym tematem. Wydaje mi się, że podejmując się takiego tematu, trzeba mieć w sobie dużo siły i odwagi, aby go udźwignąć. Moim zdaniem autorka super sobie poradziła. Książka, nasiąknięta jest ogromem różnych emocji! Smutkiem, żalem, cierpieniem, ale także siłą, odwagą i miłością. Ukazuje nam jak świat dziecka może zostać zniszczony, a dzieciństwo pogrzebane, przez dorosłego człowieka!

Książka okazała się dla mnie ogromnym zaskoczeniem i mimo, że początek mnie nie zachwycił, to potem pochłonęła mnie po całości. Dlatego polecam ją bardzo serdecznie! Moja ocena to 8/10!

[Adres usunięty]