Rozgrywka. The Perfect Game. Tom 1

"Przebaczenie jest cnotą silnych".

"– Zwróciłeś kiedyś uwagę na to, jak piękne bywają słowa? – kontynuowałam. – Jak łatwo jest mówić coś, co się wie, że ktoś chce usłyszeć? Jak kilkoma marnymi zdaniami można wpłynąć na czyjeś całe życie? – Spoważniałam. – Ale kiedy w ślad za nimi nie idą czyny, słowa są zupełnie bezużyteczne. To tylko dźwięki i sylaby. Nieznaczące zupełnie nic".

"Trudno się wyzbyć starych nawyków".

"– Nie wygrasz, jeśli nie zagrasz".

„Rozgrywka”, czyli w naszym odczuciu najlepiej jak dotąd napisany romans sportowy po jaki miałyśmy przyjemność sięgnąć 😍💚 przede wszystkim to co niezwykle doceniamy w tej książce i czego nam w zasadzie zawsze, ale to zawsze brakuje, to sam sport. Zazwyczaj jest on potraktowany bardzo „po macoszemu” i z czytaną książką nie łączy go nic, poza okładką. Tutaj było zupełnie inaczej. Znalazł się i mecz i opis czynności wykonywanych bezpośrednio przez naszego bohatera Jack’a, należącego do profesjonalnej studenckiej drużyny baseballowej, dzięki czemu, już na samym początku byłyśmy w stanie poczuć tak pożądany klimat 😁 a apropo Jack’a… Młody mężczyzna, gwiazdor drużyny, uosabia wszystko to, czego nasza bohaterka Cassie nie znosi w facetach. Jest uwodzicielski, pewny siebie, ma wielkie ego i ogromne grono fanek, które są gotowe zrobić wszystko, żeby się z nim umówić. Wszystkie… poza nią. Dziewczyną, która totalnie nie zwraca na niego uwagi i w momencie, gdy tylko słyszy z jego ust pieszczotliwe zwroty w stosunku do swojej osoby, ma ochotę uciekać albo... Bić 🤣 Zdecydowanie zaobserwować tu można początkowo silną relację hate-love. Gdy ta dwójka spotyka się po raz pierwszy natychmiast czuć, że „to coś” pomiędzy nimi zaskakuje i rozpoczyna się gonitwa łowcy za przysłowiowym króliczkiem…😎

"Czemu on musi być taki seksowny?

– Bo to palant. A tacy są zawsze seksowni".

I tu należy wspomnieć o kolejnym plusie, dzięki któremu książka trafia idealnie w nasze gusta! Bohaterowie mają charakterki a zwłaszcza Cassie, która niejednokrotnie potrafi utrzeć Jack’owi nosa. Dziewczyna jest pyskata, stanowcza i twardo stąpa po ziemi. Choć miewa chwile zwątpienia i widzimy jej słabości na pewno zaliczyć ją można do grona naszych ulubionych bohaterek.

Mimo faktu iż powieść ta ma niecałe 300 stron a akcja przebiega bardzo dynamicznie wszystko ma „ręce i nogi” tworząc spójną całość, dzięki czemu nie mamy poczucia zagubienia. Razem z bohaterami miałyśmy okazję przeżywać ich wzloty i upadki, momenty te dobre… ale i te złe, zwłaszcza gdy jedną z postaci miałyśmy dosłownie ochotę wejść do książki i udusić za to co zrobiła… oraz oczyma bohaterów obserwować jak wygląda życie studenta 😁

J. Sterling poza genialnie stworzonym klimatem sportu, bardzo fajnie przedstawionym motywem hate-love i relacją, która była pełna emocji, potrafiła także pokazać jak w kontaktach między ludzkich istotne są zaufanie, szczerość i przede wszystkim rozmowa.

"Kiedy nie widzi się bliskiej osoby przez kilka miesięcy, fundamenty relacji albo się umacniają, albo niszczeją. Żaden związek nie przetrwa bez zaufania, szczerości i komunikacji, bez względu na to, jak bardzo para jest sobie bliska".

Choć książka z pewnością nie będzie należała do erotyków to znajdzie się tutaj także kilka scen zbliżeń, które są opisane w bardzo subtelny sposób. Historia nie zgorszy także używanym w niej językiem, gdyż fakt, czasami przekleństwa się pojawiają, jednak są one używane tylko w niektórych sytuacjach, raczej dla podkreślenia ekspresji uczuć, jakie bohaterowie w danej chwili przeżywają.

Jeżeli zatem ktoś lubi książki, które wywołają w Was fale różnych uczuć, powieści oddające klimat sportu oraz romanse z niezwykłą chemią ale i charakternymi bohaterami, którzy nie są idealni i będąc w młodym wieku popełniają błędy to zdecydowanie będzie to książka dla Was! My po przeczytaniu natychmiast zabrałyśmy się za kontynuację 😍 #mustread #musthave

Miałam ochotę na lekki, przyjemny romans młodzieżowy. Ten ze sportowcem w roli głównej wpasował się idealnie.

Jack to typowy uwodziciel. Bohater drużyny baseballowej, dla którego tracą głowę wszystkie dziewczyny w college’u. Kiedy Cassie go poznaje, postanawia trzymać się od niego z daleka, co zwraca tylko jego uwagę. To oznacza kłopoty.

Liczyłam na lekki romans pełen uroku, młodzieńczych trosk, zazdrosnych spojrzeń i konkurujących młodych dziewcząt. W pierwszej połowie, z przymrużeniem oka, nie było najgorzej. Dużo sportowych emocji, kibicowania i uniesień serca. Jednak im dalej w las, tym było gorzej. Pojawiło się mnóstwo wątków, które były bardzo szybko ucinane, choć miały wielki potencjał gdyby tylko były rozwinięte. Relacja głównych bohaterów również pozostawiała wiele do życzenia, było za szybko, bez emocji, bez opisu przemyśleń i uczuć, rządziła powierzchowność.

Niestety nie była to książka dla mnie, a bardzo żałuję bo miała potencjał.

Cassie to studentka fotografii, a Jack to gwiazda drużyny baseballowej. On - typowy playboy, ona potrafi pokazać charakterek. Co się wydarzy, gdy oboje zaczną do siebie czuć coś więcej?

“Rozgrywka” to historia, która pierwszy raz przeczytałam wiele lat temu, a teraz czytając ją ponownie mam zupełnie inne uczucia. Podobała mi się kreacja Cassie, która była charakterna i wiedziała, czego chce. Jack z kolei do pewnego momentu też był ciekawy. Doczepić się jednak muszę do tego, że ich relacja przeszła do miłości w ciągu chwili i nie mam nic przeciwko dość szybkiemu związkowi, ale tutaj po prostu nawet nie wiem, skąd wzięły się słowa “kocham cię”.

Niestety, muszę również wspomnieć o motywie, który przełknę tylko w kilku książkach i tutaj niestety nie mogę tego zrobić. Nie zdradzę, o co chodzi, bo nie chcę spoilerować, ale przyznaje, że musiałam go w przeszłości zakopać głęboko w mojej głowie. Dla mnie był on niepotrzebnie wepchnięty i niestety postępowanie głównego bohatera było dla mnie niezrozumiałe.

Przyznaję, że Cassie mi zaimponowała swoją wytrwałością w jednym, bardzo ważnym momencie historii. Uważam, że nie każdy zachowałby się tak jak ona i raczej jedną z takich osób byłabym ja.

Podsumowując, kiedyś zupełnie inaczej patrzyłam na tę historię. Teraz, niestety moje zdanie na jej temat mocno się zmieniło, ale chyba właśnie dlatego lubię sięgać po książki sprzed lat. Dzięki nim mogę spojrzeć na to, jak ewaluował mój gust czytelniczy.

[współpraca reklamowa: wydawnictwosqn]

Kiedy Cassie zaczyna naukę w college’u, w którym od dwóch lat uczy się jej przyjaciółka. Bardzo się z tego cieszy, ma swoje plany i marzenia, które ma zamiar zrealizować. To tam poznaje Jacka, chłopaka, który ma opinię podrywacza. Dziewczyna nie zamierza być jego kolejną zdobyczą, a wręcz przeciwnie, postanawia omijać go szerokim łukiem. Zupełnie inne plany ma on. Do tej pory dziewczyny były dla niego tylko przelotnymi znajomościami, nie zamierzał się z nikim spotykać na poważnie. Nie miał najmniejszego problemu z ich zdobywaniem, a wręcz przeciwnie. To one chciały, choć na chwilę zyskać jego zainteresowanie. W końcu nie tylko jest przystojny, ale również jest gwiazdorem drużyny baseballowej. Cassie jest pierwszą, która go nie chce, jednak on nie zamierza się poddać.

Po pewnym czasie, w sumie tylko dlatego, żeby dał jej spokój i przestał za nią chodzić, dziewczyna zgadza się na randkę. Poznanie go bliżej wiele zmienia. Tylko czy będzie umiał mu zaufać? Czy da mu szansę? Czy Jack zdobędzie Cassie?

Książka jest literaturą młodzieżową i jak na pewno już zauważyliście, lubię czasem sięgnąć po tego typu książki. Jakie mam wrażenia po przeczytaniu? Całkiem pozytywne. Dla mnie to pozycja na leniwe popołudnie, do przeczytania w całości naraz.

Historia Jacka i Cassie mi się spodobała. Były momenty, w których się śmiałam, ale również takie, w których towarzyszyło mi wzruszenie.

Akcja sprawnie poprowadzona, z ciekawymi zwrotami. Książkę czytało się dość szybko, a podczas czytania towarzyszyły mi emocje.

Bohaterowie ciekawi, dość dobrze wykreowani.

Cassie to dziewczyna z jednej strony twardo stąpająca po ziemi, z drugiej mająca plany i marzenia.

Jack jest chłopakiem uważanym za uwodzicielskiego, pewnego siebie, z wielkim ego, mającym ogromne grono fanek. Tylko czy aby na pewno to on? A może to tylko pozory? To już będziecie musieli odkryć sami.

„Rozgrywka” to według mnie lżejsza książka na leniwe popołudnie. Mnie się podobała i polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Szanowna młodzieży 18+, oto przed Wami romans słodki niczym lukier, trochę sztampowy i przewidywalny, ale przecież oto chodzi, by zająć głowę czymś innym niż praca, nauka i problemy dnia codziennego. To czytadło na raz, do popołudniowej kawki.

Jest to opowieść o dwojgu młodych ludziach, których z pozoru nie łączy nic. On to lokalny Casanova, uwielbiający damskie towarzystwo, zdobywca i mistrz baseballa, a ona to inteligentna, rzutka i pyskata dziewczyna, która kocha fotografię. Dwa różne charaktery ścierają się tu w walce o miłość.

Osoby, które śledziły losy Cassie i Jacka, wiedzą, że to romans, który czyta się jednym tchem. Niełatwa i pełna emocjonalnych pułapek relacja została stworzona tak, by denerwować, wzruszać i przyprawiać czytelniczki o szybsze bicie serca. Zawiera więc właściwie wszystkie elementy bardzo udanego romansu.

To, że miłość jest tu najważniejsza jest sprawą nadrzędną. Do tego dochodzi też poczucie własnej wartości, podążanie za marzeniami, realizacja zamierzonych celów i relacja, która przechodzi wiele prób. To relacja Cassie i Jacka wiedzie tu prym. Pełno więc tu szalenie słodkich i romantycznych scen, mnóstwo opowieści o miłości, bardzo dużo rozmów o wspólnym zaufaniu, odbudowywaniu relacji i budowaniu przyszłości. Czasem dialogi wydają się przejaskrawione i dziwaczne, a czasem zbyt idealne, ale właściwie nie przeszkadzają w odbiorze.

Jeśli więc potrzebujesz książki na odprężenie i chcesz odsunąć myśli od codzienności, to ta książka sprawi ci radość. Lekka, łatwa i przyjemna.