Róża w rozkwicie

Autor: Louisa May Alcott

Tytuł: Róża w rozkwicie

Wydawnictwo: MG

Dwudziestoletnia Rose wraz z wujem Alecem i przyjaciółką Phebe wraca z podróży dookoła świata. W domu czekają na nią stęsknieni kuzyni. Czterej najstarsi z nich – Archie, Charlie, Mac i Steve – są już mężczyznami, którzy szukają swojego powołania i zaczynają rozglądać się za towarzyszkami życia. Młodzi ludzie ze zdumieniem odkrywają, że ich dziecięce relacje będą musiały ulec przewartościowaniu. Tymczasem Rose ceni sobie niezależność i ma pomysł na życie, który niekoniecznie zakłada zamążpójście.

Po poprzedniej genialnej części wiedziałam, że muszę podejść również do tej. Nie było innej opcji! Byłam ciekawa, co tym razem przygotowała dla nas autorka. Pozycja wywarła we mnie mnóstwo emocji. Od radości po złość. Głowna bohaterka w kilku momentach zszokowała mnie swoim zachowaniem. Nie spodziewałam się tego, w jaki sposób będzie chciała funkcjonować. Nawet miałam ochotę rzucić książką. Ciągle o niej mówiła, że co ona chce zrobić. W sumie można powiedzieć, że współczułam jej powrotu do normalności. jednak czy na pewno będzie normalnie? Tego musicie się sami przekonać. Chciałabym dodać jeszcze, że było czuć od niej dużo emocji, jednak teraz miała lekki problem z ich pokazywaniem. Ważne, że czytelnicy rozumieli o co jej chodziło. Chciałam jej pomóc, by w końcu doszło do niej, że nie musi być wcale idealna dla wszystkich. Cieszyłam się, że nie zmieniła się pod względem pomagania innym, lecz krok jaki podjęła był mocny, a ja musiałam przez chwilę zastanowić się jak miałoby to wyglądać. Czytając nie mogłam jej odłożyć, ponieważ ciągle działo się coś ciekawego. Z każdą stroną fabuła nabierała tempa. Nie było mowy o nudzeniu się. Czasem nawet się zaśmiałam z tego, co zostało zawarte w niej. Jeżeli czytaliście poprzednią to do tej koniecznie zajrzyjcie. Jestem po prostu zakochana! Ocena 9/10

W tej części Rose powraca w rodzinne strony po podróży dookoła świata. Wszyscy witają ją z otwartymi ramionami. Najstarsi kuzyni, jak i ona, wchodzę w wiek, kiedy wypadałoby się ustabilizować i znaleźć partnera/partnerkę życia. Dziewczynie jednak podoba się niezależność i ma swój pomysł na przyszłość. Tylko czy w tych czasach jest to możliwe? Rose poznaje inne towarzystwo, ma okazję się wyszaleć, ale nie wie do końca, czy to co robi jest słuszne i za bardzo na nią nie wpłynie. Jak potoczą się jej losy? Czy ci młodzi ludzie odnajdą swoją drogę do szczęścia? Jakie niespodzianki na nich czekają?

Po skończeniu "Ośmioro kuzynów" byłam niezmiernie ciekawa, jak potoczą się losy bohaterów. Najbardziej ciekawiła mnie Rose, bo jej podejście było zgoła inne niż można było przypuszczać w tamtych czasach. Autorka przepięknie przedstawiła okres dorastania, tą niepewność, chęć szaleństwa i młodzieńcze miłości. Wielokrotnie była zaskakiwana i łezki się w oczach czasami kręciły.

bohaterowie przeszli wielkie zmiany pomiędzy tomami. Wiadomo są tutaj starsi, ich nastawienie się zmieniło, maniery i podejście do życia. Mimo tego Rose na przykład, dzielnie trzymała się swoich przekonań i chciała dla innych jak najlepiej. Podziwiam jej charakter, upór i przy tym skromność i oddanie. To świetny przykład silnej kobiety, która nie pozwala sobie wejść na głowę i zdominować mężczyźnie. Kuzynie także przeszli duże zmiany. Każdy z nich zajął się czymś innym, stali się bardziej rozsądni, stateczni i już na poważnie zaczęli myśleć o swojej przyszłości. Phebe również bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Nie chce za wiele zdradzać, ale wykazała się wielką determinacją, rozsądkiem i samoakceptacją. Wuj Alec pozostał chyba w tym wszystkim niezmienny. Dalej był kochany, troskliwy i zawsze raczył dobrą radą i pocieszeniem. Podejrzewam, że każdy chciałby mieć takiego krewnego.

Tą część, jak i poprzednią, czytało się wyśmienicie. Strony uciekały w zawrotnym tempie. Styl był lekki i mimo, że ma ona już swoje lata, to i tak nie sprawiło to, że czytało mi się ją trudniej czy jakoś bardziej problematycznie. Nie mam pojęcia co miała w sobie autorka, że tak dobrze się czułam podczas lektury, ale tak było. Przeżywałam wszystkie wydarzenia naprawdę intensywnie. Tak jak wcześniej wspominałam, czekało mnie wiele niespodzianek i nieoczekiwanych zwrotów, nie wszystkie były wesołe, ale to tak samo jak w życiu.

Także, co mogę więcej powiedzieć, gorąco polecam Wam ten tytuł! To przepiękna powieść o dorastaniu, rodzinie, pierwszych miłościach i niezachwianiu w swoich postanowieniach. To także powieść o walce o swoje dobre imię o wielu wartościach, może błahych, ale o których teraz często zapominamy. Niezwykle wartościowy tytuł!

Jakiś czas temu przeczytałam serię „Małe kobietki” od Louisy May Alcott. Polubiłam tę serię, a pierwsza jej część skradła moje serce. Mając to w pamięci sięgnęłam po kolejną serię od tej autorki, czyli „Ośmioro kuzynów”. Pierwsza część nie wywarła na mnie takiego samego wrażenia jak „Małe kobietki”, lecz i tak wspominam ją miło. Nic więc dziwnego, że zechciałam przeczytać część drugą, czyli „Róża w rozkwicie”.

Byłam bardzo ciekawa historii zawartej na stronach książki „Róża w rozkwicie”. Już pierwsze strony przypomniały mi o klimacie, jaki poznałam już w pierwszy tomie, do którego miło było wrócić. Przyglądanie się starszej Rose i jej dorosłym kuzynom było przyjemne. Niestety, książka nie wciągnęła mnie. Dobrze się ją czytało, ale nie poruszyła mnie. Bez problemu mogłam odłożyć ją na bok i przestać myśleć o przeczytanej historii. Gdzieś w środku miałam nadzieję, że powtórzy sukces „Małych kobietek”. Tak się nie stało, a ja poczułam się lekko rozczarowana.

„Róża w rozkwicie” to kolejna dobra książka autorstwa Louisy May Alcott, jaką miałam przyjemność przeczytać. Piękne wydanie z ilustracjami, przyjemna historia, którą da się przeczytać w ekspresowym tempie. Jednak ponowne spotkanie z Rose i jej kuzynami nie wciągnęło mnie na tyle, na ile bym chciała. Cieszę się, że ją przeczytałam, ale nadal pozostaje mi szukanie lektury, która będzie chociaż trochę podobna do „Małych kobietek”.

„Róża w rozkwicie” to druga część przygód Rose (pierwsza część to „Ośmioro kuzynów”. Jak dla mnie te książki o Rose Campbell i jej kuzynach oraz o wujku Alecu i licznych ciotkach jest dużo ciekawsza niż „Małe kobietki”. Może dlatego, że te książki są mniej moralizatorskie. W tej nawet na samym początku Louisa May Alcott napisała, że ta książka jest dla rozrywki.

W tej części Rose wraca z podróży dookoła świata, którą odbyła z wujkiem Aleciem i Phoebe, którą zaadoptowała jako siostrę. Dziewczyna ma już dwadzieścia lat, jej kuzyni są w podobnym wieku i myśli starszego pokolenia skupiają się głównie na dopasowywaniu młodych w jak najbardziej udane pary. Młodzi sami również do tego dążą tylko nie Rose, która chce coś w życiu osiągnąć, a nie być jedynie żoną.

To książka o dorastaniu, o radości jaką mają w sobie młodzi. O podejmowaniu samodzielnych decyzji, zabawie i czasem nawet smutku. Na tamte czasy wydaje mi się, że ta książka była doskonałą rozrywką dla młodych panienek. Jest poprawna moralnie, przecież to Alcott. Poza tym trzeba mieć na uwadze, że książka ma około stu pięćdziesięciu lat. Wtedy pisano inaczej i inaczej się żyło.

A co ze współczesnym czytelnikiem? Czy nadal będzie dobrze się bawił czytając „Różę w rozkwicie”? Moim zdaniem tak. Ta książka pozwala zwolnić. Rozsiąść się wygodnie w fotelu i otulić nią. Jest jak letni, niespieszny wieczór. W czasach, gdy wszyscy są zabiegami takie książki tym bardziej się ceni. Poza tym to świetne poszerzenie horyzontów. Każdy zna „Małe kobietki”, a niewiele osób, tym bardziej w Polsce wiedziało, że Louisa May Alcott była autorką też innych książek dla młodzieży.

„Róża w rozkwicie” to piękna historia. Przyrównałabym ją do „Tajemniczego ogrodu” albo do „Małej księżniczki”.

Kto lubi czytać książki z XIX wieku i osadzone w tamtych czasach, temu spodoba się najnowsza książka od wydawnictwa MG. Nie mogę też pominąć faktu jak ta książka jest pięknie wydana. To nie tylko uczta dla umysłu, ale również dla oka. Wydawnictwo MG kolejny raz zachwyca swoich czytelników. Ja gorąco polecam.

Kto czytał „Ośmioro kuzynów”  Louisy May Alcott ten doskonale wie, czego można spodziewać się po jej kontynuacji, czyli o książce „Róża w rozkwicie” o której dzisiaj chciałabym napisać kilka słów. 

Książka napisana jest prostym językiem ale jednocześnie ma w sobie coś, co pozwala się zrelaksować i zapomnieć o troskach dnia codziennego. Coś co powoduje, że potrafi zauroczyć już od pierwszych stron i zwabić nas w wir opisywanych wydarzeń…

„Róża w rozkwicie”  kontynuacja „Ośmioro kuzynów” , to historia dwudziestoletniej Rose, która wraca z podróży dookoła świata i nie jest już tą samą chorowitą i wycofaną dziewczynką zaprezentowaną nam na kartach pierwszego tomu.

Książkę czyta się niezwykle miło i przyjemnie. Przytoczone historie sprawiają, że podczas lektury niejednokrotnie na mojej twarzy gościł uśmiech. Choć postępowanie bohaterów nie zawsze spotka się z poklaskiem osób dorosłych to mimo wszystko stanowi świadectwo właściwego zachowania wobec drugiego człowieka. Zupełnie nie przeszkadzało mi też nadmierne moralizatorstwo, czy wolna akcja rozgrywająca się na kartach książki - Louisa May Alcott już mnie do swojego pióra wcześniej przekonała.

I choć bohaterom przyjdzie zmierzyć się trudnym czasem wkraczania w dorosłość i przewartościowania typowo dziecięcych relacji, to autorka ukaże to w sposób znakomity. Poszukiwanie swojego miejsca w życiu, dokonywanie niełatwych wyborów ale też akceptowanie innych, których wybrana droga życiowa często nie zgadza się z naszymi oczekiwaniami. I ten rodzinny, ciepły klimat ogarniający serce podczas lektury…

Niezwykła historia o wchodzeniu w dorosłość, o relacjach rodzinnych, ale też o akceptowaniu życia takim jakie jest…