Ja, robot. Roboty. Zbiór opowiadań

Bardzo dobra książka.Warto przeczytać.Gorąco polecam.

ROBOTY – POCZĄTEK

Nad serią o robotach Asimov zaczął pracować już w 1939 roku. I to zaczął od opowiadań. Nic więc dziwnego, że kiedy cykl debiutował jedenaście lat później, to właśnie zbiorem tych krótkich form, jakich przybyło do tego czasu. Tym konkretnym zbiorem. Zbiorem świetnym i wartym poznania, bo nadal robiącym wrażenie mimo upływu tak wielu lat.

Poznacie losy różnych robotów, a poprzez nie historię robotyzmu jako taką. Spotkajcie Robbiego, który trafia do pewnej rodziny. Przekonajcie się, co wydarzy się, gdy człowiek i robot zostają wysłani w kosmos by dokończyć przerwaną przed dekadą misję. I poznajcie robota ze zdolnościami nadprzyrodzonymi!

To Aismov wymyślił słynne trzy prawa robotyki. To także on stworzył zawarte w tym tomie opowiadanie „Zaginiony robot”, które w luźnej – i to jakże – formie zaadaptowano potem na film „Ja, robot”. I on też stworzył inny legendarny cykl SF, jakim jest „Fundacja”, w której uniwersum „Roboty” zresztą są przecież osadzone. Ale zanim pojawiła się „Fundacja” „Roboty” już były i, jak to mówią, robiły robotę.

Bo teksty zawarte w tym tomie są świetne. „Ja, robot” to tylko pierwsza z kilku takich antologii, Asimov opowiadań o androidach napisał sporo, bo blisko czterdziestu, tu są te pierwsze, stworzone między 1939 a 1950 rokiem, tu rodzi się świat, pomysły, zasady rządzące tym wszystkim i jednocześnie wszystko to, co najlepsze w twórczości autora. Jest pomysłowo, jest intrygująco, jest rozrywkowo, ale jednocześnie z ambicjami, głębią, siła, prawdą… Robi wrażenie, oj robi.

To tylko dziewięć opowiadań – połączonych zresztą w jedno większe dzieło – ale świetnych. Ciężko wybrać jedno najlepsze, najgorszego nie ma, jest za to mnóstwo świetnej lektury, właściwie dla każdego, kto ceni fantastykę. Bo i ten, który chce jedynie poczytać coś z ciekawymi wizjami przyszłości – retro, bo retro, ale wypadających lepiej, niż współczesne twory tego typu – i ten, który chce jednak z lektury wynieść coś więcej, znajdą tu coś dla siebie. I będzie tego dużo.

Także na polu stylistycznym, bo historie napisane są prosto, ale treściwie. Asimov nie rozwleka swoich tekstów, nie atakuje nas nadmiarem treści, a jednocześnie nie czuje się, by czegokolwiek tutaj brakowało. Świetne jest też samo wydanie, standard można rzec, ale wart docenienia. A całość warto poznać. Znakomita rzecz, po prostu znakomita. Na dodatek przetrwała próbę czasu i czy czytać ją jako samodzielne teksty, czy jako kronikę robotyki odmalowaną na naszych oczach, czytać jest co i jest się też czym zachwycać.

No cóż... Asimov jest geniuszem i to nie ulega żadnej wątpliwości. Niestety, gatunek który tworzył - science fiction - ma to do siebie, że niesamowicie szybko się starzeje. Książka oczywiście jest bardzo dobrze napisana, porusza bardzo trudne, awangardowe tematy - ale jednak na rok, w którym się ukazała. Dziś my jako ludzie XXI wieku jesteśmy świadomi większości poruszanych tematów, więc nie robi to na nas takiego wrażenia. Plus przyszłość wizji Asimova została już dogoniona przez naszą cywilizację, a w niektórych nawet przypadkach, prześcignęła.

Przeczytać oczywiście można. Nie będzie to jednak żadna lektura, która zbawi nasze poglądu, lub otworzy umysł na nowe rzeczy. Raczej powiedziałbym, że można zaliczyć w formie ciekawostki, bez większych nadziei, z pewną dozą na archaizmy. A będzie jak znalazł.

Isaac Asimov to jeden z najważniejszych pisarzy sci-fi w historii tego gatunku. Jego twórczość znam od ponad 20-tu lat, a pomimo tego uwielbiam do niej powracać. Zbiór opowiadań Ja robot, to nie tylko fantastyka naukowa. Zawarte w nim utwory poruszają wiele ponadczasowych problemów, takich jak ludzka moralność i normy etyczne. Książka ma ponad 70 lat, a zawarte w niej wizje są naprawdę innowacyjne. Polecam wszystkim młodym czytelnikom obawiającym się starć z klasykami tego gatunku, w tym wypadku nie ma się czego bać!

Byłam świadoma tego, że istnieje taki film jak „Ja, robot”. Wiedziałam także, że ma ON swój pierwowzór książkowy. Filmu do tej pory nie miałam okazji obejrzeć, ale książkę niedawno przeczytałam. Sięgając po książkę Isaaca Asimova nie wiedziałam, że jest cała seria pod tytułem „Roboty”, a książka „Ja, robot” to tom oznaczony jako 0,1, więc jest dopiero wstępem do całego cyklu.

Czytając książkę „Ja, robot” bardzo szybko przekonałam się, że nic nie straciła mimo, że ma już ponad siedemdziesiąt lat. Nadal potrafi zaciekawić i zaskoczyć czytelnika. Pozycja ta składa się z kilku opowiadań, które łączy wspólna postać, czyli Susan Calvin. Każdy rozdział to nowa historia, która pokazuje nam zagadkowe wydarzenia związane z robotami i zaskakuje nas wizją świata, którą autor stworzył kilkadziesiąt lat temu.

Jestem usatysfakcjonowana lekturą. Otrzymałam dobrą historię science fiction, którą świetnie się czytało. Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością Isaaca Asimova oraz cyklem „Roboty”, ale na pewno nie ostatnim. Czuję, że pozostałe części przyniosą mi taką samą radość z czytania i staną się moim cyklem, o którym z chęcią będą opowiadać innym. Pozostaje mi teraz czekanie na wznowienie kolejnej części i przekonanie się czy moje przeczucia się sprawdzą.