I tych meandrujących życiorysów zrobiło się ponad 400. A wszystko niejasne i niepewne.
Ot choćby: Kiedy urodził się Himilsbach? Nawet odpowiedź na to najprostsze przecież pytanie obarczona jest wariactwem. No bo Himilsbach urodził się 31 listopada, a przecież jak wiadomo listopad ma tylko 30 dni. A ten 31 jest nawet wpisany na jego świadectwie chrztu. No chyba wszyscy byli pijani, chyba łącznie z księdzem dobrodziejem.
Jan Himilsbach – postać kultowa, pisarz, poeta, aktor, a z zawodu kamieniarz. I to kamieniarz, który na pytanie egzaltowanej dziennikarki, który rodzaj swojej twórczości ceni najbardziej – odpowiedział:' Oczywiście, kamieniarską! - A z jakiego powodu – pyta dociekliwa dziennikarka - Bo moją twórczością kamieniarską nikt sobie przynajmniej dupy nie podetrze – odpowiada Jan. Zagrał w kilkudziesięciu filmach, w tym tak istotne role jak ta w „Rejsie” Marka Piwowskiego, jak te w filmach „Jak to się robi” czy „Wniebowzięci”. Sam pisał scenariusze filmowe i teksty do radiowych słuchowisk. Już za życia był legendą. Legendą pozostał do dziś. Zagadki biografii tej legendy stara się – ze świetnym rezultatem – rozwiązać znakomita dziennikarka Anna Poppek. Książkę uzupełnia niezwykły zbiór – 32 strony – zdjęć Jana Himilsbacha, zarówno z planów filmowych jak i zupełnie prywatnych. A dodatkowo jeszcze przedstawiamy także jak appendix kilka opowiadań Jana Himilsbacha.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii biografie i autobiografie
Czy książka "Rejs na krzywy ryj, czyli Jan Himilsbach i jego czasy" to klasyczna biografia?
Ta publikacja koncentruje się na odkrywaniu prawdy o artyście poprzez analizę jego licznych, często sprzecznych wersji życiorysu. Autorka zestawia ze sobą anegdoty i fakty, próbując uporządkować legendę otaczającą postać słynnego aktora oraz pisarza. Czytelnik poznaje historię Himilsbacha nie tylko jako gwiazdy kina, ale również rzemieślnika i człowieka zmagającego się z codziennością epoki PRL. Taka forma narracji pozwala lepiej zrozumieć fenomen popularności Jana Himilsbacha i jego nieuchwytną naturę.
Czy w publikacji znajdują się archiwalne fotografie Jana Himilsbacha?
Książka zawiera obszerną, trzydziestodwustronicową wkładkę z unikalnymi zdjęciami bohatera. Fotografie dokumentują zarówno pracę na planach filmowych kultowych produkcji, jak i prywatne, mniej znane oblicze artysty. Materiał wizualny stanowi cenne uzupełnienie tekstu, pozwalając naocznie obcować z klimatem polskiej bohemy artystycznej tamtych lat. Jest to istotny atut dla kolekcjonerów i fanów polskiej kinematografii poszukujących autentycznych pamiątek z życia legendy.
Czy oprócz treści biograficznej czytelnik znajdzie tu autorskie teksty artysty?
Wydanie zostało wzbogacone o specjalny aneks zawierający kilka oryginalnych opowiadań autorstwa samego Jana Himilsbacha. Dzięki temu czytelnik ma bezpośredni wgląd w jego surowy, a zarazem poetycki styl literacki, który on sam cenił wyżej niż aktorstwo. Połączenie biografii z twórczością własną bohatera daje pełny obraz jego wszechstronnego talentu i wrażliwości. To doskonała okazja, aby poznać go nie tylko jako postać z ekranu, ale przede wszystkim jako sprawnego literata.
Jakie aspekty życia artysty porusza Anna Poppek w swojej książce?
Autorka skupia się na wielowymiarowości postaci Himilsbacha, łącząc wątki aktorskie, literackie oraz jego pracę w zawodzie kamieniarza. Publikacja analizuje wpływ kultowych ról w filmach takich jak "Rejs" czy "Wniebowzięci" na postrzeganie artysty przez społeczeństwo. Opisuje również trudności w ustaleniu faktów z jego życia, wynikające z zamiłowania bohatera do częstej konfabulacji i autokreacji. Książka rzetelnie oddaje ducha czasów, w których tworzył ten niezwykły i bezkompromisowy twórca.
Dla kogo ta biografia może okazać się nieodpowiednim wyborem?
Pozycja ta nie będzie satysfakcjonująca dla osób poszukujących wyłącznie suchych faktów i precyzyjnych dat z życia aktora. Ze względu na specyficzny charakter bohatera, który sam tworzył liczne mity na swój temat, treść pełna jest niejasności i sprzecznych relacji. Czytelnicy oczekujący grzecznej i uładzonej historii mogą poczuć się przytłoczeni bezpośrednim stylem bycia i językiem Himilsbacha. Książka wymaga od odbiorcy dystansu do opisywanej rzeczywistości i zrozumienia specyfiki środowiska artystycznego tamtego okresu.
