Rawenna. Stolica imperium, tygiel Europy

Rawennę znam dosyć dobrze. Byłam w niej kilkakrotnie. Niezmiennie fascynuje mnie to miasta, jego historia, zabytki, ludzie którzy w nim żyli.

Wybudowane na przestrzeni wieków wspaniałe pałace Rawenny już nie istnieją, pokonał je czas i zawirowania historii. Jednak ocalały wyjątkowej wartości kościoły i kilka innych zabytków.

Judith Herrin, znana w świecie badaczka, na łamach swojej książki opowiada fascynująca historię Rawenny, jej mieszkańców i budowli. W trakcie lektury przenosimy się do wieków minionych, śledzimy powstawanie wyjątkowej urody miasta, spotykamy niebanalnych władców, jak np. Elię Gallę Placydię - królową Wizygotów i cesarzową rzymską, ale i zwyczajnych mieszkańców, np. ściągających do miasta w średniowieczu uczonych, lekarzy, artystów, medyków. Okrasą opowieści są liczne ciekawostki i bardzo bogata bibliografia. Co cenne, owa bibliografia to także prace innych badaczy. Dzięki temu mamy okazję sięgnąć do innych żródeł, rozszerzyć swoją wiedzę. Czyta się wyśmienicie.

Obraz miasta, które łączy idee chrześcijańskie z bizantyjskimi, greckimi, ale i barbarzyńskimi jawi się przed naszymi oczyma niczym na najbardziej fascynującym filmie, w którym bierzemy udział.

Książka ta to także spora porcja historii antycznego Rzymu w momencie jego upadku i najazdu plemion, które Rzym pokonały - Gotów i Longobardów. Autorka prezentuje także w arcyciekawy sposób pojawienie się islamu i liczne rozłamy u schizmy w kościele chrześcijańskim.

Herrin udowadnia, iż zmierzch cesarstwa Rzymskiego to nie okres nazywany ciemnym, zmierzch czegoś tylko początek nowej, fascynującej i jakże bogatej epoki.

Wydaje się, że dużo tego. Owszem. Jednak Herrin serwuje wszystko w fascynujący sposób, opowiadając ciekawie, w sposób przystępny lecz daleki od tabloidowego języka.

Nie bez kozery autorka, Judith Herrin w roku 2016 otrzymała Heineken Prize ("holenderskiego Nobla") w dziedzinie historii za pionierskie prace na temat wczesnośredniowiecznego świata śródziemnomorskiego, zwłaszcza roli Bizancjum, wpływów islamu i znaczenia kobiet.

Judith Herrin to wybitna badaczka historii Bizancjum i stworzyła wybitną, wyjątkową książkę.

Ta lektura to wspaniała, unikalna lekcja historii i fascynująca wyprawa do wieków średnich i miasta, o którym wielu tak mało wie. Polecam. Cudowna, wspaniale napisana, pięknie wydana książka.

Od zawsze lubiłem książki z szeroko pojętego nurtu historycznego. Mniej powieści, jednak te które opisują wydarzenia które wpłynęły na świat mogę uznać za jedne z ciekawszych. Oczywiście nie tak zwane suche fakty, ale opisane niczym najlepsza powieść. Kolejną taką pozycją jest „Rawenna. Stolica imperium, tygiel Europy”.

O książce możemy przeczytać, że:

402 r., gdy barbarzyńskie plemiona wtargnęły przez Alpy do Italii i zagroziły cesarskiemu dworowi w Mediolanie, młody Honoriusz podjął doniosłą decyzję o przeniesieniu stolicy do małego, łatwego do obrony miasta u ujścia Padu. Odtąd aż do 751 r. Rawenna była stolicą najpierw zachodniego cesarstwa rzymskiego, potem ogromnego królestwa Gota Teoderyka, a w końcu centrum bizantyńskiej władzy w Italii.

Całkiem interesująca pozycja, którą przeczytałem z zainteresowaniem. Autorka wie o czym pisze i udowadnia to na każdej stronie, a niestety nie o wszystkich pisarzach można to powiedzieć. Chociaż to dokument, czyta się to niczym najlepszy thriller odsłaniający przed nami intrygujące tajemnice przeszłości i próbujący udzielić na nie odpowiedzi. Literatura faktu która ma tempo akcji niczym najlepsze dzieła gatunku. Oczywistym plusem tej publikacji są twarda okładka, obwoluta i mnóstwo zdjęć, które odsłaniają przed nami zabytki, władców i nie tylko. Jako prezent zapewne ucieszy niejednego miłośnika historii.