Pszczelarz z Sindżaru

„Pszczelarz z Sindżaru”- Dunya Mikhail

„Przetrwać fizycznie niekoniecznie oznacza ocaleć. Poza tym: co znaczy przetrwać, skoro razem z nami przetrwało także nieszczęście, które nas dotknęło? Przetrwać w osamotnieniu to najgorszy rodzaj przetrwania.”

„Lustra wiszące na ścianie

Nie ukazują twarzy ludzi,

Którzy przed nimi przechodzili.”

"Życie ludzi było w ręku Boga. Teraz jest w rękach byle kogo.”

Sindżar to miasto w północno-zachodnim Iraku. W 2014 roku w tym mieście fanatycy ISIS zaczęli eksterminować Jezydów. Daesz (ISIS) dokonywał masowych mordów mężczyzn, których zakopywał w zbiorowych mogiłach, a kobiety i dzieci sprzedawał jak towar członkom ISIS, aby zostały one ich żonami i usługiwały w ich domach. Każdy kto oparł się i odmówił przejścia na islam był mordowany albo sprzedawany jako niewierny. Sprzedawane kobiety były bite i gwałcone na porządku dziennym. Ta książka jest o mężczyźnie, który postanowił pomóc. Abd Allah , tytułowy pszczelarz, to mężczyzna, który codziennie ryzykował swoje życie, aby pomóc pojmanym uciec z rąk ich oprawców. Mężczyzna opowiada o osobach, które uratował i którymi się opiekował. To opowieści pełne wyznań osób pojmanych: kobiet które były całkowicie pozbawione godności, mężczyzn którzy cudem uratowali się przed śmiercią oraz dzieci które przeżywały piekło oddzielone od swoich rodzin, często szkolone, aby zostały w przyszłości wiernymi mudżahedinami.

Nie jestem pewna jak opisać swoje uczucia względem tej książki. Chciałabym powiedzieć, że jest wspaniała, ale wydaje się to być nie na miejscu. Z pewnością jest wstrząsająca. Historie przedstawione na tych 290 stronach to tylko ułamek tego, co tak naprawdę działo się i nadal często ma miejsce w Iraku. Ta książka pozwoliła mi się obudzić. Jak bardzo nie doceniam tego co mam, gdzie jestem i ile mam możliwości. Doceniłam swoją wolność , której na co dzień nie dostrzegałam . Czytając odczuwałam nie tylko smutek wywołany opowieściami, ale też wdzięczność za to, jak ogromne mam szczęście, że ja jestem tutaj , że dostałam od losu inny bilet, w którym nie ma tyle cierpienia i bólu.

Bardzo dobrze napisana, oparta na faktach historia pszczelarza, który ryzykuje życie, by ratować kobiety porwane przez ISIS.

Pszczelarz z Sindżaru wciąga od pierwszej strony.

Sindżar to region w Iraku. Od 2014 roku ISIS terroryzuje Sindżar.

03 sierpnia 2014 roku rozpoczęła się tam krwawa masakra mniejszości religijnej jazydów. To region naznaczony krwią, cierpieniem, okrucieństwem. Mężczyźni, którzy odmawiają przejścia na islam, są zabijani, a kobiety sprzedawane w niewolę.

Dunya Mikahil napisała dobry, poruszający reportaż. Autorka opowiada na równi o sobie, swojej ucieczce z zagrożonego wojną regionu i po latach powrocie na te tereny, jak i o człowieku, który porzucił swój zawód i zaczął pomagać innym, ratować ich za wszelką cenę, nie bacząc co to ze sobą niesie. Mężczyzna ratuje kobiety, na oczach których zabijani są ich mężowie, braci, synowie, a matki grzebane żywcem. Dzieci są porywane, wcielane do oddziałów ISIS, a one same, kobiety przeżywają gdyż są cennym towarem. ISIS czyni z nich niewolnice, sprzedaje je najrozmaitszej maści dewiantom. Abdullah uwalnia te kobiety z narażeniem własnego życia. Kiedyś pszczelarz, teraz oswobodziciel, któremu życie zawdzięcza wiele osób.

Twierdzi ON (...) Ja miałem obsesję na punkcie pszczół, ale od kiedy pojawiły się problemy z Daeszem, ta zaraza, zająłem się czymś innym. Moim codziennym zmartwieniem jest teraz ratowanie porwanych z rąk tych barbarzyńców.

To doskonała opowieść o ofiarach wojny, tych pojmanych, zabitych, okaleczonych, ale także tych żyjących, próbujących pomagać, radzić sobie z otaczającym ich koszmarem.

Najbardziej poruszają fragmenty opowiadające o dzieciach pozbawionych dzieciństwa, zmuszanych do niewyobrażalnych rzeczy, o dzieciach będących przegranym pokoleniem.

To także opowieść o mimo wszystko tlącym się gdzieś w tle płomieniu nadziei na poprawę sytuacji, zmianę losów setek tysięcy ludzi.

Niecierpliwie, z przerażeniem, ale i wzruszeniem czyta się świadectwa kolejnych uwolnionych, kolejnych, którym pomógł Pszczelarz z Sindżaru. To co robi Abdullah jest niesamowite, dla większości ludzi niewyobrażalne. Z pewnością budzi to podziw, zasługuje na uznanie.

Cała książka porusza, szokuje, sprawia, iż w trakcie lektury niejedna łza się wyciśnie.

Obok tej książki nie da się obejść obojętnie. Nie jest to lekka, ani tez przyjemna lektura o co to, to nie... To brutalna historia pełna przemocy i nienawiści. Ale każdy z nas powinien tę książkę przeczytać, uświadomić sobie i zrozumieć jakie dramaty odbywają się w innych częściach świata. Może też po to aby docenić jak sami mamy wiele...

Pszczelarz z Sindżaru to przede wszystkim powieść o człowieku, który ryzykując własnym życie ratuje kobiety z rąk ISIS!

"Przeszedłeś od plastrów miodu do plastrów na ludzkie rany"

To słowa, które odzwierciedlają to co robi Abdullah. Postanowił ON opowiedzieć o swojej misji, o tym jak ratował kobiety i całe rodziny z rąk Daeszu. Wyrywał je z piekła, jakie zostało im zgotowane. Na oczach kobiet mordowano ich mężów, żywcem grzebano ich matki, siłą odbierano dzieci, a je same sprzedawano. Trafiały w ręce sadystów i gwałcicieli. Straciły rodziny, godność i zdrowie, a często i życie. Po powrocie do domu, nie każda z nich umiała się pozbierać i żyć dalej. Wiele rodzin ciągle czeka na swoich bliskich.

Książka ta to rozmowy z kobietami, które przeżyły oraz z ich wybawcą. Lektura mrozi krew w żyłach i przeraża... To bardzo mocna książka, która ukazuje, że istne piekło na ziemi, ale też to, że w tym piekle można spotkać swego anioła. Tym aniołem okazał się właśnie Pszczelarz z Sindżaru.

Sięgnijcie po tę lekturę, bo to bardzo ważna książka.