| Oprawa: | Twarda |
| Wydawnictwo: | Vesper |
| Rok wydania: | 2019 |
| Ilość stron: | 244 |
Jest ciemna, burzliwa noc, Mary Crane zauważa neon reklamujący Motel Bates. Wyczerpana, zmęczona i zziębnięta, marzy jedynie o gorącym prysznicu i wygodnym łóżku. Oferowany jej pokój był nieco zaniedbany, ale czysty, a właściciel motelu - Norman Bates - wydawał się miły, ale nieco... dziwny. Tak rozpoczyna się thriller wszech czasów, unieśmiertelniony legendarną ekranizacją Alfreda Hitchcocka.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii horror i groza
Wydawnictwo Vesper sp.z o.o., ul. Gdyńska 30a, 62-004 Czerwonak, Polska, handlowy@vesper.pl, tel. 618686795
Powieść Roberta Blocha wydana została w 1959 roku, tylko dzięki staraniom niestrudzonego agenta autora. Nie rozumiem tylko dlaczego – ja jestem nią zachwycona. Jest bardzo klimatyczna, wciąga od samej pierwszej sceny. Autor ciągle zaskakuje, miesza gatunki, mąci w głowie czytelnika. Każda z postaci jest świetnie scharakteryzowana, jest bardzo realistyczna i pełna. A jeszcze te wydanie! Twarda oprawa, klimatyczna grafika na okładce, kilka czarno-białych ilustracji w środku i rzetelne posłowie, analizujące powieść i opisujące jej dalsze, głównie kinowe losy. Wydawnictwo Vesper naprawdę wie jak dobrze wydać książkę. To pozycja obowiązkowa dla każdego fana klasyki literatury i kina! Polecam!
W dobrą historię potrafię się tak wkręcić, że dopiero po zakończeniu i poznaniu odpowiedzi zaczynam widzieć tyle podpowiedzi w środku. 😆 Tak miałam właśnie z „Psychozą”.
Robert Bloch skonstruował historię, która sama się czyta. Wiem, że książka jest kategoryzowana jako klasyka horroru, ale po przeczytaniu mogę ją polecić wszystkim lubiącym mroczniejsze thrillery i to szczególnie te natury psychologicznej. Też warto napisać o tym, że według mnie książka wydana w 1959 roku bardzo dobrze się zestarzała i widać, że powieść Blocha jest nadal solidną inspiracją dla współczesnych twórców.
Bardzo podobała mi się oszczędna forma książki, która zamiast brutalnych opisów, skupiała się na uderzeniu w czytelnika nagłą surowością wydarzenia rozgrywającą się w kilku zdaniach. Nie dziwię się, że w książce jak i w filmie, scena pod prysznicem jest taka kultowa, bo uderza w punkt.
Wracając do mojego wciągnięcia się w historię to widać, że Robert Bloch podawał nam prawie na tacy pewne wskazówki względem prawdziwych wydarzeń, ale oprócz kilku momentów, gdzie się zawahałam, że coś mi nie pasuje, łykałam wszystko jak podawał, więc byłam równie zaskoczona biegiem wydarzeń jak jej bohaterowie w postaci Sama i Lili. Groza książki była wyśmienicie podana i dla fanów takich wrażeń to pozycja obowiązkowa.
Wydanie, które czytałam zawierało też dość pokaźne posłowie w wykonaniu Wiesława Kota. Sama „Psychoza” zajęła 170 stron, a posłowie prawie 50. Jest w niej szczegółowa analiza dzieła, ale i również drugiej części, którą Bloch opublikował w 1982 roku. To samo tyczy się jej kilku adaptacji filmowych. Stąd moja uwaga, że jeżeli macie w planach drugą część książki czy filmy, a nie chcecie wiedzieć na ich temat wszystkiego to warto po przeczytaniu analizy „Psychozy”, dalszą część sobie odpuścić na ten moment. Dla mnie książka godna polecenia i to bardzo. 🔥
Książka, w pięknym wydaniu wydawnictwa Vesper, z niesamowitymi ilustracjami Krzysztofa Wrońskiego to uczta dla duszy każdego grozomaniaka. Taki tytuł obowiązkowy, jeżeli lubisz się bać bądź chcesz zacząć przygodę z horrorami. Po podniesieniu okładki wpadniemy do koszmaru, który pochłonie nas na kilka godzin i pozostawi na długo z uczuciem niepokoju. To opowieść powstała w 1959 r., do której jednak można wracać wielokrotnie. Historia krótka, prosta, a jaki efekt wywołuje!
Norman Bates prowadzi przydrożny motel. W pobliżu mieszka też jego matka, która psychicznie tłamsi 40-letniego syna, żeby to tak zgrabnie ująć... Pewnego dnia pojawia się Mary, prosi o wynajęcie pokoju, jeszcze nie wie, co będzie dla niej oznaczać wizyta w tym przeklętym miejscu.
Powieść przeczytałam 2 lata temu. W tym samym czasie obejrzałam również film i nie sposób wybrać, co było lepsze. Książka ma ten dodatkowy plus, że jest rozbudowana o posłowie z ciekawymi informacjami dopełniającymi główny wątek. Zachęcam gorąco do zapoznania się z obiema formami, takich perełek nam trzeba! G[Adres usunięty]
Książka ta jest napisana bardzo przyjemnym stylem, a autorowi naprawdę udało się zaprezentować konkretną, przemyślaną i logiczną historię, która angażuje czytelnika, zaskakuje, a może i momentami wywołuje ciarki na plecach. Zdecydowanie nie sposób się tutaj nudzić, bowiem powieść czyta się szybko i z zaangażowaniem. Poza tym Bloch wie, kiedy odpowiednio podnieść czytelnikowi ciśnienie – dba o to, aby napięcie odpowiednio wzrastało, żeby akcja nie była nużąca, a i żeby zakończenie nie było tak do końca oczywiste! To naprawdę bardzo dobra pozycja!
Cała recenzja: [Adres usunięty]
"Czasami sobie myślę, że chyba każdego z nas chwilami ogarnia szaleństwo."
Wchodzenie w mega mocne i mroczne klimaty, poddawanie się strachowi podszytemu niewiadomą i niepewnością, rozkładanie na czynniki pierwsze ludzkich skaz psychicznych, zawsze mnie przyciągało. Jest coś w różnych ciemnościach osobowości ludzi, co sprawia, że chce się je analizować i interpretować. Dopiero, kiedy sięga się po klasykę literatury grozy wyraźnie widać, jak wiele zawdzięcza jej popularna rozrywka, jak jej przesłania przeniosły się do innych książek, kolejnych odsłon filmów, czy wielorakich gier komputerowych. "Psychoza" napisana sześćdziesiąt lat temu wciąż potrafi wywołać dreszcz emocji, nie tylko dostarczyć świetnej zabawy, ale i skłonić do przemyśleń.
Podobało mi się podkręcanie atmosfery, konfrontowanie czytelnika z brutalnością zbrodni, uświadamianie, jak niewiele dzieli nas od przekroczenia granicy zła, i to że nigdy nie znamy w pełni drugiej osoby, oraz fakt, że nikt z nas nie jest w pełni normalny, każdy nosi w sobie jakieś zaburzenie. Ciekawy szkic studium psychologicznej złożoności człowieka. Zastanawiamy się, czy drzemie w nim więcej zła, czy więcej dobra, a może oba, choć się zwalczają, to jednak nie potrafią bez siebie żyć? Co warunkuje zdrowie psychiczne, co skłania ludzi do przemocy, jak bronić się przed złymi podszeptami? Kilka razy oglądałam znany film Alfreda Hitchcocka, zatem wiedziałam czego spodziewać się sięgając po książkę, znałam przebieg zdarzeń, mocne uderzenia, ale i tak z wielką przyjemnością odtwarzałam je w wyobraźni z książką w ręce.
Ustronnie usytuowany hotel, pozornie normalny, sprawiający osobliwe wrażenie właściciel, ciążąca mrocznością matka i młoda dziewczyna, która zdecydowała się na niebezpieczny krok. Mary będąc drapieżnikiem walczącym o zmianę losu na lepsze nie zdaje sobie sprawy, że za chwilę sama stanie się ofiarą splotów okoliczności i podsycanych szaleństwem obsesji. Robert Bloch umiejętnie żongluje postaciami, stawia je w sytuacjach bez wyjścia, z jednej strony sprawia, że czytelnik obdarza je zaufaniem, ale z drugiej nie pozwala na mocne przywiązanie się do nich. Detektywistyczna zagadka zmienia oblicza, przechodzi metamorfozy, podobnie jej uczestnicy wystawieni na ekstremalne niebezpieczeństwo. Sympatycznie spędziłam czas z opowieścią, atrakcyjnie wniknęłam w źródła mrocznych powieści psychologicznych, złowrogą mgłę ludzkich ułomności. Lekki styl narracji i sprężysty krok akcji to kolejne atuty powieści.
[Adres usunięty]
