Przerażające choroby i zabójcze terapie, czyli historia medycyny, jakiej nie znałeś

nie polecam, autor stara się udowodnić ciemnotę przeszłych wieków. Nie ma nic np. o św Hildegardzie, a do dzisiaj są lekarze którzy korzystają z jej wiedzy. Nie ma też, że amerykańscy żołnierze którzy przywlekli hiszpankę byli masowo szczepieni. I można kontynuować. Nie polecam. Nie chciałem dodawać gwiazdki, jednak nie można tak. Jedna jest tylko bo nie byłoby recezji

Bardzo ciekawa książka,która może wzbogacić naszą wiedzę.

W ubiegłym roku miałem ogromną przyjemność przeczytać dwie książki Jonathana J. Moore: „Powiesić, wybebeszyć i poćwiartować czyli historia egzekucji” oraz „Zastrzelić, zadźgać i otruć, czyli historia morderstwa”. Napisałem wtedy, że będę czekał na kolejne polskie wydania książek tego autora, ponieważ cała seria zapowiada się niezwykle interesująco i że mam nadzieję, że wydawnictwo Znak stanie na wysokości zadania i wyda kolejne pozycje. Jak się okazało, moje życzenie zostało spełnione i na rynku wydawniczym pojawiły się kolejne dwa tytuły. Pierwszym z nich jest „Przerażające choroby i zabójcze terapie, czyli historia medycyny, jakiej nie znałeś”.

Jonathan J. Moore urodził się w 1964 roku. Studiował na Uniwersytecie w Melbourne, gdzie uzyskał tytuł licencjata na kierunkach historii i języka angielskiego. W trakcie studiów bardzo dużo podróżował. Przez dwadzieścia lat pracował jako nauczyciel historii.

Książka składa się z jedenastu rozdziałów, w których to autor opisał kilkadziesiąt chorób i metod ich leczenia, które w większym lub mniejszym stopniu odcisnęły piętno na historii medycyny. Moore szczegółowo opisuje przyczyny powstania każdej choroby, jej objawy, skutki, jakie wywołała, próby wynalezienia na nią lekarstwa, a także jak jest ona groźna w czasach współczesnych. Trzeba oddać autorowi, zresztą podobnie jak w dwóch poprzednich częściach, że wykonał kawał dobrej roboty. W książce nie brakuje ciekawostek o znanych osobach, które zmarły z powodu opisywanych schorzeń, wpływie chorób na losy bitew, a nawet całych wojen, a także napiętnowaniu zarażonych (np. trędowaci musieli nosić dzwonki, które ostrzegały przed nimi innych ludzi). Tradycyjnie nie zabrakło również mnóstwa zdjęć, obrazów, rycin, a nawet fotografii mikroskopowych, które niewątpliwie wzbogacają tę lekturę.

W trakcie czytania „Przerażających chorób i zabójczych terapii, czyli historia medycyny, jakiej nie znałeś” dotarło do mnie, jak wielką drogę musiała przejść opieka medyczna, zanim dotarła do obecnego poziomu. Gdy pomyślę o barbarzyńskich metodach leczenia (brak narkozy, a nawet znieczulenia przy amputacji kończyn), braku przestrzegania choćby najmniejszych zasad higieny (kto by się tam przejmował sterylizacją narzędzi i czystością), czy średniowiecznych zabobonach (Jak wyleczyć brodawki? Należy dotknąć płaszcza mężczyzny, który nigdy nie widział swojego ojca! Kobieta nie może zajść w ciąże? Musi pić końskie nasienie!! I na koniec mój faworyt. Co musi zrobić lekarz, żeby wyleczyć kobietę z histerii? Wykonać masaż jej narządów płciowych!!!), to cieszę się, że żyje w XXI wieku.

„Przerażające choroby i zabójcze terapie, czyli historia medycyny, jakiej nie znałeś” to bardzo dobra książka, chociaż na pewno nie wyczerpuje do końca poruszanego tematu. Zabrakło mi rozdziału poświęconego AIDS i wirusowi Ebola, czyli dwóch chorób, które swego czasu siały ogromne spustoszenie. Mimo tych niedociągnięć, warto sięgnąć po tę lekturę, zwłaszcza, że obecnie trwa pandemia koronawirusa (również o nim nie znajdziemy w książce słowa, ale to jest akurat zrozumiałe, ponieważ pierwsze wydanie książki nastąpiło w 2017 roku), która w porównaniu z opisanymi w niej chorobami, jest małym piwem. Serdecznie polecam.

Opinia pochodzi z mojego bloga: [Adres usunięty]

Wczesną wiosną w Dolinie Chochołowskiej spacerujący turysta może usłyszeć gwizdanie. To wystraszone świstaki oznajmiają światu swój strach. Mają się czego bać. Mimo tego, że świstak tatrzański znajduje się na czerwonej liście zwierząt zagrożonych wyginięciem, co roku, są łapane i zabijane. Uśmiercamy to słodkie zwierzę, którego większość kojarzy z alpejską czekoladą, dla jego tłuszczu. Który mamy rok? 2020?! Wyobraźcie sobie zatem, w co wierzono i jakie lecznicze właściwości przypisywano innym częściom zwierząt w czasach, kiedy medycyna była jeszcze w powijakach.

Na przestrzeni wieków zgromadzono całkiem pokaźną wiedzę na temat anatomii człowieka oraz ziołolecznictwa, jednak magia i czary przez długi czas nie ustępowała tradycyjnym metodom leczenia. Niestety, większość starożytnych mądrości upadła wraz z Imperium Rzymskim. Może to i dobrze, bo skoro Galen, rzymski lekarz greckiego pochodzenia, uważał, że MÓZG to tylko wielki zakrzep śluzowy a kobiety nie różnią się za bardzo od mężczyzn, są jedynie BARDZIEJ ZACOFANE, to kij im w oko z tymi umiejętnościami.

Do medycznego bumu doszło w okresie renesansu, kiedy to bezlitośnie cięto każdego "wolnego" trupa, a żywym dokonywano amputacji. Te rozczłonkowane ciała pozwoliły poznać tajemnice budowy i działania ludzkiego organizmu a wiek XVIII i XIX zrewolucjonizował medycynę dzięki technologicznym nowinkom.

Jeśli myślicie, że w rozumowaniu zwykłego człowieka coś się zmieniło, to jesteście w błędzie. Wracając do początku, maści, balsamy i leki robiono z ludzkich włosów, usznego wosku, kału czy zmielonych narządów, jak serce. Jako cudowny medykament stosowano sproszkowaną czaszkę, którą uważano za naczynie dla boskiej energii.

Wiele rzeczy jestem w stanie zrozumieć, ludzką istotę nigdy.

Kolejna wspaniała dawka okropności podana przez fantastycznego historyka, Jonathana J Moorea.

IG @angelkubrick

Publikacja Jonathana J. Moore "Przerażające choroby i zabójcze terapie. czyli historia medycyny. jakiej nie znałeś" to kolejna niezwykle ciekawa pozycja tego autora. W książce zawarte są różnorodne schorzenia w tzw. pigułce. Duża ilość ilustracji i oryginalne przetłumaczone zapisy przenoszą czytelnika do czasów, w których medycyna była na zupełnie innym poziomie niż teraz. Publikacja dostarcza ogrom interesującej wiedzy. Napisana jest w przejrzysty, klarowny i sumienny sposób. Czytając książkę z każdym rozdziałem, uświadamiałam sobie, że ludzkość przeszła naprawdę dużo chorób. Po lekturze czuję duży niedosyt. Mam nadzieję, że pojawią się kolejne publikacje Jonathana J. Moore! Polecam!