Przeminęło z Wiedźmą

🧌🐉 Uwielbiam książki Madzi Kubasiewicz. Jej cykl o Jagodzie Wilczek swego czasu absolutnie zawładnął moją biblioteczką to dlatego, kiedy ta autorka pisze coś nowego z góry wiem że po prostu muszę znaleźć czas i miejsce, aby przeczytać jej kolejne dzieło. Tak też było i w tym wypadku. Przeminęło z Wiedźmą może nie jest najdłuższą historią ale to nie zmienia faktu że nadal można się tu pysznie bawić przy lekturze. Wprawdzie motyw wiedźmy to coś, co wszyscy już dobrze znamy (na pewno niektórym nawet się on przejadł),ale ręczę za to, że w wykonaniu Magdy zapachnie wam on czymś świeżym i dowcipnym.

🧌🐉 Sara to czarownica, która świadomie żyje w ciągłym ruchu. Jej życie ułożyło się tak a nie innaczej co sprawiło że bohaterka nie potrafi nigdzie osiąść na dłużej. Od zwyczajnie po prostu jeszcze nie znalazła pretekstu, aby zapuścić korzenie. W trakcie jednej z podróży dziewczyna natyka się na latawca, który w przeciwieństwie owe korzenie ma i właśnie je zgubił — innymi słowy szuka utraconych bliskich. Tak nawiązuje się nieco dziwaczna i dowcipna nić porozumienia między tą dwójką bowiem decydują się aby dalej wędrować razem puki wspomniany półdemon nie znajdzie tych których szuka. Tak splotem wielu okoliczności trafiają do Krakowa (ale ręczę za to że nie spodziewacie się jakiego) To miasto w tym świecie kipi magią a wiele istot szuka tu swojej szansy by odmienić los. To właśnie przez taki przypadek Sara zostaje zamieszana w pozornie niewiele istotną sprawę, która nagle rozrasta się do poziomu poważnych problemów. Do czego to doprowadzi naszą wiedźmę? I co z tym wszystkim na wspólnego Kalina Sapieha? Najpotężniejsza z wiedźm Polanii.

🧌🐉 Z rzeczy technicznych warto wspomnieć o tym, że Przeminęło z Wiedźmą to prequel do nieco starszej serii autorki o nazwie Królewska Wiedźma, ale na szczęście możecie przeczytać tą historię nie wiedząc o świecie nic więcej. Kto wie! Może właśnie dzięki temu nabierzecie ochoty, aby sięgnąć po kolejne dzieła tej autorki? Wszak książka jest prowadzona tak lekkim i dowcipnym stylem że nie sposób odmówić jej literackiej magii. Kochacie książki Anety Jadowskiej? Ręczę za to, że tu jest równie dobrze. A może szukacie czegoś co bardzo delikatnie wprowadzi was w świat pełen nawiązań do mitologii słowiańskiej? Wtedy też będziecie tym maleństwem zachwyceni.

Przeminęło z wiedźmą Magdaleny Kubasiewicz to nie lada gratka dla fanów fantastyki. Czas na powieść, która poruszy Waszą wyobraźnie i zabierze czytelnika do świata, w którym wiatr niesie obietnice i szepcze sekrety. Autorka zgrabnie łączy fantastykę z kryminalną intrygą, a jej rozwiązanie jest zaskakujące oraz niebanalne. Dacie się porwać magii żywiołów?

„Zło można było zwalczyć tylko złem – a przynajmniej utrzeć mu nosa”.

Przeminęło z wiedźmą jest kontynuacją serii „Królewska wiedźma”, ale przygodę z żywiołami można zacząć i bez znajomości poprzednich części. Przenosimy się do stolicy Polanii, Krakowa, w którym magii nie brakuje tak jak i demonów oraz topielic, czyhających w Vistuli na swoje ofiary. Czarownica Sara i latawiec Boreasz w duecie włóczą się po świecie. Niebezpieczeństwa towarzyszą im bez końca. Boreasz marzy odnalezieniu rodziny, Sara zaś… wymyka się zasadom i regułom. Gdy trafiają do Krakowa, prędko ich ścieżki przecinają się z najpotężniejszą czarodziejką w Polanii: Kaliną Sapiehą. A tej lepiej nie podskakiwać… Szybko się okazuje, że dobra magia stanie w pojedynku z tą złą, a kryminalna intryga zaprowadzi nas do walki o życie, wolność, a nawet i duszę.

„- Nie wracasz do domu?

- Nie mam domu - oświadczyła bez śladu goryczy głosie. - I żebyś mi nie próbował się nade mną litować! Nie mam go, bo mieć go nie chcę, bo jestem wolna i tak wybrałam.

- Latawce też nie miewają domów i wcale tego sobie same nie wybrały”.

Z coraz większym zachwytem obserwuję, jak pióro Magdaleny Kubasiewicz rozwija się z każdą powieścią. Widać, że autorka stawia sobie coraz wyższą poprzeczkę. Już w książkach z Jagodą przepadałam bez pamięci. W Przeminęło z wiedźmą intryga została utkana niczym pajęcza sieć, która zwabia czytelnika niczym ofiarę w pułapkę. Doskonale wyważone połączenie magii, legend i dynamicznych zwrotów akcji sprawia, że naprawdę trudno się oderwać. W głowie czytelnika pojawia się wiele pytań. Musimy jednak pamiętać, że to Kubasiewicz rozdaje karty, a my odpowiedzi poznamy w swoim czasie. Dajemy się porwać do tańca magii żywiołów, legend i pragnieniu odnalezienia własnego ja przez bohaterów. Tęsknota za rodziną, za światem, który boją się wspominać, bo przeszłość nie jest tu ulubionym tematem do rozmów.

„Żywił przekonanie, zdaniem Sary irracjonalne, że wszystkie demoniczne istoty, rodzące się z ludzkich dusz, zasługują na szansę”.

Sara ma niejedno imię, a jeszcze więcej tajemnic skrywa w sobie. Lubię w twórczości Magdaleny Kubasiewicz mocne bohaterki. One zawsze są z ikrą. Rozwój tej postaci na kartach powieści i to odkrywanie kart są po prostu mistrzowskie. Sara jest pyskata, nie da sobie w kaszę dmuchać, nie ugnie się nawet przed Pierwszą Polanii. I dopiero się dowiecie, jakim wyzwaniom będzie musiała stawić czoła…

W Przeminęło z wiedźmą Kubasiewicz nie daje ani na rozdział złapać czytelnikowi oddechu. Żongluje jego emocjami, naprowadza na fałszywe tropy. To doskonała porcja fantastyki dla jej pasjonatów, ale także dla tych, co chcą dopiero zaprzyjaźnić się z tym gatunkiem. Dynamiczna, przewrotna, niezwykle frasująca, angażująca bezceremonialnie czytelnika i po prostu fascynująca. Nie mogę doczekać się kolejnych powieści Magdaleny Kubasiewicz.

Dziś będzie o książce, która sprawnie łączy fantastykę z małym elementem kryminału, a jednocześnie oferuje nam swoiste urban fantasy umiejscowione nigdzie indziej jak w Krakowie, stolicy Polanii ✨

Przed Wami „Przeminęło z Wiedźmą” Magdaleny Kubasiewicz.

„Dziewczynka, która oficjalnie nie istniała.

Dziewczynka, która nie bała się topielic.

Dziewczynka, która była potężna na swój wiek.

Dziewczynka, która podważyła się uciec przed Pierwszą Polanii”[Kubasiewicz: 2024, 129]

Sara, choć to nie jest jej prawdziwe i jedyne imię, spotyka Boreasza. Latawca. On poszukuje zaginionej rodziny. Ona przygód i chyba czegoś jeszcze. Utraconej dawnej siebie. W ten sposób trafiają do Krakowa i podejmują się wielu zadań, którym mogą podołać, ale nie powinni, ponieważ Sara (przynajmniej fizycznie) ma 15 lat. Trafiają też na sprawę morderstw alchemików. Zaczynają drążyć i szukać aż trafiają na nią, Pierwszą Czarownicę Polanii. Co z tego wyjdzie?

Opinia:

Rasowe Urban fantasy z domieszką wątku kryminalnego! Macie przed sobą bardzo ciekawą, bo niejednoznaczną bohaterkę. Jak na młodą dziewczynę, jest bardzo silna. I nie bez powodu. Bo zdaje się, że już kiedyś żyła i umarła. Ale nie do końca pamięta dawną siebie. Stąd pojawiają się pewne prześwity z przeszłości, a jednocześnie obecna Sara tworzy nową siebie. Bardzo mi ten motyw zaimponował!

Tytuł będzie idealny dla osób lubiących Urban fantasy. Autorka wręcz fenomenalnie radzi sobie z tworzeniem alternatywnej Polski, w której żyją magowie, i przekłada to na strony powieści. Głównym miejscem akcji jest oczywiście Kraków, ale nie zabraknie także wspominki Lublina!

I mimo że brzmi to wszystko naprawdę fajnie, i wszystkie te elementy rzeczywiście doceniam, to nie pokochałam tej książki tak, jak na to liczyłam. Była przyjemna. Taka wiecie w sam raz na lato. Na wakacje! Tylko, że jakoś nie mogłam się wgryźć w tę historię tak bardzo, jak na to liczyłam. Ale spędziłam przy niej miły czas i nie uważam go za stracony!

Sara jest czarownicą, która wybrała życie w ciągłej podróży. Nigdzie nie zapuszcza korzeni. Po drodze spotyka latawca, który poszukuje swojej utraconej rodziny. Postanawiają sobie towarzyszyć, dopóki półdemon nie osiągnie swojego celu. Tak za sprawą wypadków trafiają do Krakowa, stolicy Polanii. W tym miejscu Sara zwróci uwagę Kaliny, która jest najpotężniejszą i pierwszą czarodziejką w Polanii. Miasto kwitnie magią, a złe istoty szukają w tym swojej szansy. Młoda czarownica zostanie zamieszana w sprawę błahą, a później nabierającej rozmachu. Do czego to doprowadzi? Jakie tajemnice skrywa Sara? Z jakimi potworami przyjdzie im się zmierzyć?

Ostatnio mam wrażenie, że czytam dużo książek w tematyce mitologii słowiańskiej. Jednak ten tytuł mnie przyciągał i chyba jakaś czarownica maczała w tym palce! Autorki czytałam "Wszystko pochłonie morze" i naprawdę dobrze to wspominam, dlatego nie miałam obaw sięgając po ten tytuł. Finalnie mogę powiedzieć, że zrobił na mnie bardzo pozytywne wrażenie.

Choć na początku miałam wrażenie, że lekko to się ciągnie to im dalej, tym bardziej rozumiałam, dlaczego to tak zostało stworzone. Historia intryguje, pochłania, zaskakuje i łapie tak mocno jak topielce, które chcą wciągnąć ofiarę do wody. Jednak z każdym rozdziałem fabuła nabiera tempa, pojawiają się kolejne pytania, nowi bohaterowie czy wątki.

Bohaterów autorka wykreowała nad wyraz ciekawie. Sara jako nasza główna bohaterka nie dość, że musi się mierzyć z wydarzeniami, w których uczestniczy to jeszcze znosi własne myśli i sny, które nie dają jej spokoju i są bardzo ważne do zrozumienia siebie. Dziewczyna choć młoda, to już zniosła wiele. Nie ufa nikomu i wie, że zawsze musi polegać na sobie i własnych umiejętnościach. Nie chce się nigdzie wiązać i utknąć w jednym miejscu. Jedyne czego pragnie to się rozwijać i doskonalić własne moce. Mamy też Kalinę, czarodziejkę na której barkach wiele spoczywa. Jest odpowiedzialna za cały magiczny sektor w Krakowie. Myśli taktycznie, ale ma też duży problem z zaufaniem. Polega na własnych osądach i bardzo dużo analizuje. Przy każdej sytuacji czy osobie zastanawia się jakie będą tego korzyści, a jakie straty.

Naprawdę cieszę się, że mogłam zapoznać się z tym tytułem. Jak już zaczęłam to trudno było mi się od niej oderwać i całość przeczytałam przy jednym siedzeniu. Zakończenie wbijało w fotel i mocno zaskakiwało. Jak sama często przewiduje jakie mogą być finały w różnych powieściach, tak tutaj kompletnie nie przypuszczałam, że tak to się potoczy. Jednak jeśli brakowało Wam topielców, czarownic, czarodziejek czy wiedźm to zdecydowanie jest to tytuł dla Was!

Są takie książki, które już od pierwszych stron przywołują na twarzy szczery uśmiech i bez wątpienia proza Magdaleny Kubasiewicz należy do tej kategorii. Przygotujcie się na moc niezapomnianych wrażeń a także pomysłowość i nietuzinkowość w kreacji przedstawionego świata.

Przyjemna a dla wyobraźni lektura trzeciego tomu z serii Królewska Wiedźma otwiera przed nami drzwi do świata pełnego wyzwań. Pomysłowe magiczne istoty towarzyszyć nam będą na każdym kroku a wydarzenia napędzać będzie radosny klimat przeplatanym niebezpieczeństwami. Znam twórczość autorki nie od dziś i widzę jak bardzo przykłada się do swojej pracy co z kolei ma przełożenie na dopracowane sylwetki postaci, ciekawe fabularne zwroty czy nawet intensywne emocje. Złożone i charyzmatyczne osobowości a także spójne wydarzenia zapewniają solidną porcję nowych przygód. Osobiście polecam zachować chronologię czytania, ale wiem, że wcześniejsze tomy nie są już łatwe w zdobyciu, więc mimo wszystko zapewnia, że czytając od aktualnego tytułu również będziecie się dobrze bawić.

Akcja rozgrywa się w Krakowie, stolicy Polanii. W jaskini pod Wawelem śpi smok, rzekę nawiedzają topielice, na tronie zasiada król a do podziemi lepiej nie schodzić, bo łatwo tam stracić duszę. Ponownie towarzyszymy czarownicy Sarze w nowej przygodzie. Tym razem wraz z latawcem Boreaszem będziemy szukać jego rodziny. Niestety pozorny spokój zakłócą trudne do rozwiązania wyzwania: morderstwo alchemików i niezdrowe zainteresowanie Kaliny Sapiehy. Magiczna intryga zacznie zacieśniać swoje ramiona a bohaterowie staną w obliczu prawdziwego niebezpieczeństwa.

Fabuła bazuje na legendach oraz mitach związanych z Krakowem i tym samym pięknie tworzy oryginalny klimat. Autorka co nieco przeinacza, bawi się faktami, dopowiada swoje, dba aby nie zabrakło magi i ciekawych scen. Tym sposobem serwuje nam niebezpieczną i intensywną przygodę. Nieustannie coś się dzieje, akcja gęsta jest od intryg, sekretów oraz bohaterów z tendencją do przyciągania kłopotów, więc możemy liczyć na kontrolowany, w pełni przemyślany chaos oraz nietuzinkowe kreacje postaci, którym zdecydowanie warto przyjrzeć się z bliska. Magdalena Kubasiewicz bawi się magią, sięga po nią w odpowiednich momentach i domyka wszystkie wątki za sprawą pomysłowych detali. Bohaterowie na każdym kroku mierzą się z problemami a mnogość wątków nie daje nam wytchnienia, ponieważ na 300 stronach pojawia się wielka intryga, kryminalna zagadka, potwory żądne zemsty oraz zwykłe codzienne troski - tęsknota za rodziną, poczucie straty, walka z bolesną samotnością czy siła szczerej przyjaźni. Autorka nie zapomina o dobrej zabawie, ale stara się również, by jej powieść była treściwa oraz wartościowa.

"Przeminęło z Wiedźmą" to historia napisana z humorem i pomysłem. Lekka jak piórko a jednak bogata w emocje, stawiająca na pierwszym planie ciekawych bohaterów. Magiczne wyzwania stoją przed nami otworem a historia porywa do swojego świata i nie zamierza wypuścić nim nie zamkniemy ostatniej strony. To idealna propozycja na wakacyjny wypoczynek – angażująca naszą wyobraźnię, zmuszająca do myślenia i zaprzyjaźniająca nas z uroczymi i sympatycznymi (ale nie wszystkimi) bohaterami.