Pożeracze nocy. Tom 3

POPKULTUROWY KOCIOŁEK: Punkt wyjściowy trzeciego tomu serii zatytułowanego Niech przyjdzie ich królestwo, jest napięty i widowiskowy. Los Angeles przypomina bowiem pobojowisko. Przypadkowe otwarcie przez rodzeństwo Ting portalu do innego świata sprawia, że bliźniaki muszą stawić czoła potężnym siłom nadprzyrodzonym. Milly budzi się ze śpiączki, próbując odnaleźć się w nowej, przerażającej rzeczywistości. Jej brat Billy stara się ratować, co się da, w mieście opanowanym przez chaos. Na głównej scenie znajduje się również złowrogi czarnoksiężnik Pal Ming, który będzie najgroźniejszym przeciwnikiem, z jakim bliźniaki miały do tej pory do czynienia.

Zdecydowanie jednym z największych atutów albumu Pożeracze Nocy tom 3 jest równowaga między spektakularną akcją a chwilami introspekcji bohaterów. W tym tomie wreszcie dowiadujemy się więcej o ich przeszłości, sięgającej Hongkongu lat 50. Marjorie Liu świetnie prowadzi narrację, pozwalając czytelnikowi poznać motywacje zarówno głównych, jak i drugoplanowych postaci, a także wplatając autentyczne ludzkie emocje do wyrazistej grozy.

Siłą napędową opowieści nadal pozostaje tu dynamika rodzinna i to ona stanowi serce tomu Niech przyjdzie ich królestwo. Bardzo ciekawie prezentuje się ewolucja bliźniaków. Billy i Milly przestają być tylko pionkami w grze rodziców. Dorastają oni do swoich mocy i stają się równorzędnymi graczami, choć ich metody działania przynoszą różne skutki.

Scenariusz od samego początku jest więc gęsty i mocno angażujący. Autorka stara się tu zamknąć wiele wątków, co jej się udaje, chociaż momentami narracja ugina się pod ciężarem nadmiaru treści. Obok widowiskowości i emocji nie brakuje tu również odrobiny humoru i ciętych ripost. W porównaniu z poprzednimi częściami jest ich jednak znacznie mniej, ustępują one bowiem miejsca powadze zaprezentowanej sytuacji. Stawka jest po prostu zbyt wysoka, aby bohaterowie mieli czas na żarty.

Komiks stawia ponadto trudne pytania o poświęcenie jednostki dla ogółu i o to, czy każdą apokalipsę da się cofnąć. Jest tu więc sporo rozbudowanych dialogów, w których bohaterowie analizują swoje relacje i plany. Rozmowy te nie są jednak sztuczne i nużące i znacząco pogłębiają one portret psychologiczny postaci, chociaż momentami trochę spowalniają one akcję....

Los Angeles legło w gruzach za sprawą rozerwania tkanki wszechświata przez rodzeństwo Tingów. Ale wyrwa we wszechświecie to nie wszystko.. Wszędzie zaczynają dziać się dziwne rzeczy..

Jako, że jest to finał trylogii jestem bardzo zachwycona końcem. Chociaż dosłownie ostatnia strona daje dużo do myślenia i przypuszczenia co jeszcze tam się mogło wydarzyć.

Osobiście jestem zachwycona całą tą serią. Początkowo nie mogłam się do niej przyzwyczaić. Była taka inna od tego co czytałam wcześniej. Ale to? To dla mistrozstwo!

Bardzo czekałam na to zakończenie. Myślałam co tam może się zdarzyć jako finał i się nie pomyliłam. Autorki dały z siebie wszystko!

W tym tomie spotykamy się z apokalipsą! Nie jest ona lekka ani przyjemna. Jest ciężka i bardzo refleksyjna względem wydarzeń, które się w niej znajdują. Spotykamy się nawet z poświęceniem najbliższych osób w imię czegoś więcej. Bliźniaki muszą odnaleźć siebie po przypadkowym sprowadzeniu na Ziemię końcu świata. Na początku jedno z rodzeństwa jest w śpiączce, a drugie jest wolontariuszem i nie akceptuje faktu co się stało.

Akcja jest dynamiczna, więc nie jest to tom na jedno szybkie czytanie. Warto poświęcić jej więcej czasu i uwagi. Cała historia, jej klimat, pokazane mity, cały świat - mnie zachwycił. Do tego grafika - miód malina.