Powrót na ziemię. Misja 100. Tom 3

Cykl 100 jest Wam dobrze znany za sprawą serialu „The 100”, który od jakiegoś czasu gości na łamach stacji telewizyjnych. Nim powstało to dzieło kinematografii powstała książka, została ona napisana przez Kass Morgan, tą samą panią, która była współtwórczynią scenariusza do serialu. Tak samo, jak podczas przedstawiania serii Pretty Little Liars autorstwa Sary Shepard, tak samo tutaj mamy spore różnice między tym, co zobaczymy, a to, co przeczytamy w książce. Fani serialu, którzy sięgają po książkę są rozczarowani, jednak nie powinno się łączyć i ściśle trzymać zawartych kanonów. Nie oglądałam serialu, nie potrafię porównać obu tych rzeczy, ale nie od tego jestem, tylko od ocenienia dla Was otrzymanej książki. Świadomie nie zdecydowałam się na to, aby obejrzeć serial przed lekturą. Zdaje sobie sprawę z tego, że książka nie jest idealna, brakuje w niech bardziej rozbudowanych opisów wydarzeń, miejsc, czy emocji, które kocham i sprawiają, że postacie są mniej papierowe, płaskie i nabierają realizmu, jednak jej nie skreśliłam. Dlaczego? Bo mimo wszystko, każda z dotychczas przeczytanych części sprawiła mi przyjemność.

„Kiedy się kogoś traci, najtrudniej jest znaleźć właściwe miejsce dla myśli i uczuć, które dotąd dzieliło się z tą osobą.”

„Powrót na ziemię” jest trzecim tomem cyklu 100, już sama nazwa sugeruje, czego możemy się spodziewać, biorąc do ręki książkę. Na Ziemi zaczynają lądować statki z osobami, które uratowały się z Kolonii, w tym z wicekanclerzem Rhodesem, który przejmuje panowanie nad społeczeństwem. Mężczyzna chce zaprowadzić w obozie terror i wymusić na ludziach posłuszeństwo. Wypracowany wspólnymi siłami system zostaje zburzony, poprzednia władza nie godzi się na nowe warunki i usiłuje podtrzymać kolonialną dyktaturę, co prowadzi do ostrego konfliktu. Rozpoczyna się wojna o władzę, a bohaterowie po raz kolejny stoczą walkę o przetrwanie. Niektórzy z nich poświęcą w niej życie… Obecne wydarzenia sprawiają, że Bellamy czuje się zagrożony i to słusznie. Ciągną się za nim przewinienia z przeszłości, kiedy z jego winy został postrzelony kanclerz Jaha. Rhodes wydaje na chłopaka wyrok kary śmierci.

„Nigdy więcej nie przepraszaj za to, że dostrzegasz w ludziach ich najlepszą stronę. To wspaniała cecha.”

Początek zapowiadał się bardzo dobrze. Akcja miała dobre tempo i przyjemnie mi się czytało, dopóki nie stało się ono zbyt szybkie, musiałam się skupić, aby niczego nie pomieszać. Bez żadnego wstępu, wyjaśnienia, czy ostrzeżenia bohaterowie przenosili się z jednego wydarzenia w zupełnie inną sytuację. Mam wrażenie, że Morgan nie do końca wszystko przemyślała, fabuła jest naprawdę ciekawa, sam pomysł powrotu na rodzimą planetę, walki i próba przetrwania. Niestety czytając poszczególne tomy nie dostrzegłam żadnego rozwoju autorki, pod względem stylu, czy rozwinięcia emocji, które czasem zostały spłaszczone, czy pominięte. Strata boli, a ludziom trudno jest na świeżo o niej mówić ze zrozumieniem, chyba, że przez przeżyte tragedie, manipulacje władzy i cały ten brutalizm ludzkość przestała patrzeć na to, jak my? Mimo wszystko mam nadzieję, że nie doczekamy takiego świata. Warto pielęgnować wrażliwość i empatię.

W „Powrocie na Ziemię” otrzymujemy nowe sojusze, odkrycia, odpowiedz na pytania, które przewijały się od początku serii, obserwujemy więź, ludzkie starania, walkę o przetrwanie. Ludzie nie zawsze zdają sobie sprawę z tego, jak ważna jest wspólnota, poczucie solidarności, czy wartość przyjaźni. W obliczu upadku wzrasta potrzeba nawiązywania relacji międzyludzkich, bo przecież właśnie one nadają życiu sens. Człowiek nie jest i nigdy nie będzie samotną wyspą.

Moje zarzuty nie oznaczają tego, że nie potrafiłam czytać tej książki, cieszyć się czasem, który jej poświęciłam. Mimo wszystko fajnie było móc zagłębić się w tą historię, przede mną jeszcze jeden tom, więc biorę się za finał przygód Clarke.

Grupa kolonistów, który zostali zesłani na ziemię w ramach kary za przestępstwa popełnione w kosmosie, widzi, że zbliżają się do nich nowe lądowniki. Niestety, statki się rozbijają, a młodzież rusza na pomoc ocalałym. Okazuje się, że nowi koloniści wyruszyli na ziemię w pośpiechu, spanikowani, przerażeni stanem statku, na którym do tej pory żyli. Młodzież musi pokazać im, jak przeżyć. Clarke opatruje rannych, Wells stara się przewodzić wszystkim, tymczasem Bellamy... ukrywa się. Jego życie jest zagrożone, dlatego wraz z przyjaciółmi musi podjąć pewne kroki, które pozwolą mu przetrwać.

Powrót na ziemię to trzecia część cyklu Misja 100 Kass Morgan. Powieść skupia się na kilku bohaterach i opowiada historię kilkutorowo. Narrator trzecioosobowy pokazuje nam, co robią Clarke, Wells, Bellamy i Glass, głównie skupiając się na scenach, gdzie ta czwórka działa osobno.

Po tym, jak młodzi koloniści przyzwyczaili się do życia na ziemi, docierają do nich nowi ludzie i wszystko się zmienia. Okazuje się, że „swoi” wcale nie zawsze są dobrzy, a „obcy” to niekoniecznie dzikusy, które chcą ich zabić. Komu zatem ufać? Jak działać? Czy zasady, które wypracowano w kosmosie mają rację bytu na ziemi?

Młodzi bohaterowie nie czują się dobrze w nowych warunkach – ratowanie ludzi, martwienie się o zapasy, budowanie nowych domów – tym muszą się teraz zajmować, a nie mają wsparcia od starszych. Spory o władzę, niebezpieczeństwo, współpraca z ziemianami, ale też zaufanie, miłość i przyjaźń – to wszystko przeplata się w tej części, sprawiając, że nie możemy być pewni tego, co za chwilę się wydarzy. Jest jeszcze nadzieja – zarówno młodych przestępców, że w lądownikach znają swoich bliskich, jak również na to, że uda się wszystkim wypracować jakieś wspólne zasady działania i przeżycia.

Powrót na ziemię to przyjemna kontynuacja poprzednich części. Nie brakuje elementów zaskoczenia, ale też szczęśliwych chwil. Ponownie dostajemy nie tylko obraz tego, co dzieje się na ziemi, lecz także retrospekcje z życia w kosmosie. Dopełnia to całości historii i sprawia, że lepiej rozumiemy działania postaci.

Jeśli chodzi o bohaterów, to możemy zobaczyć, jak się zmienili. Clarke dojrzała, wie, co dla niej ważne – dba o pacjentów, ale też o przyjaciół. Bellamy z samolubnego chłopaka staje się mężczyzną, który przejmuje się losem innych. Wells nie chce władzy, ale zdaje sobie sprawę, że tylko ON jest w stanie poprowadzić ludzi i zapewnić im warunki do przeżycia. Glass natomiast czuje się zagubiona i nie wie, co robić, z kim się trzymać. Musi poradzić sobie z nową sytuacją i podjąć trudne decyzje.

Jeżeli czytaliście poprzednie części cyklu Misja 100, na pewno sięgniecie i po tę. Warto zobaczyć, jak potoczyły się wątki rozpoczęte w poprzednich tomach. Jeśli jeszcze nie znacie tej serii, polecam. Jest zupełnie inna niż serial, trochę mniej mroczna, lżejsza. Typowa powieść dla młodzieży – dystopia z wątkami miłosnymi.