Powiem Ci, Kim Jesteś

Są takie książki, które na pierwszy rzut oka wydają się nieskomplikowaną historią na jeden wieczór. To złudne spostrzeżenie bardzo szybko ucieka w niepamięć gdy rozpoczynamy lekturę. Wówczas ze strony na stronę zaczynamy dostrzegać, że to co braliśmy za błahą historię zmienia się w piękną powieść o mocnym przesłaniu.

O twórczości autorki już nie jeden raz czytałam, że to fantastycznie napisane powieści obyczajowe z nutą historii o miłości i głębią, która nadaje każdej książce wiarygodności. Na własnej skórze przekonałam się o tym dopiero przy lekturze "Powiem ci, kim jesteś", książce wbrew pozorom spokojnej, ale po przeczytaniu pierwszych kilku stron ukazującej huragan emocji.

Adam, główny bohater powieści to spokojny, może nawet trochę zdystansowany mężczyzna, który poszukuje swojego miejsca w świecie. Jako nowy pracownik stołecznego banku zgadza się na wyjazd integracyjny, na którym dochodzi do niefortunnego wydarzenia - Adam daje się ponieść emocjom i popada w konflikt z Hubertem, kolegą z pracy. Wydawać by się mogło, że przecież to życiowa sytuacja, nie pierwsza i nie ostatnia w każdej firmie, a jednak z niepozornej sprzeczki narasta poważny problem. Jak na złość spór nie cichnie a jedynie rośnie w siłę, jakby dziecko w przedszkolu znalazło sobie doskonałą rozrywkę w postaci krzywdzącego dokuczania innym. Czy w dorosłym życiu również zdarzają się takie sytuacje? Jak się okazuje - tak, a ich konsekwencje są bardziej poważne niż można by przypuszczać.

Danuta Pytlak w bardzo obrazowy sposób pokazała nakręconą spiralę nieporozumienia, która niepotrzebnie rozrosła się do rangi wielkiego problemu. Po lekturze jej najnowszej książki już rozumiem dlaczego czytelnicy cenią sobie jej historie - są życiowe, głębokie i pełne wartości, które otaczają nas na co dzień. Gdy obserwowałam sytuację Adama próbowałam wyobrazić sobie siebie w podobnej sytuacji i przyznaję, że naprawdę nie wiem jak zachowałabym się na jego miejscu. Łatwo ocenia się kogoś, gdy obserwuje się jego poczynania z dystansu, ale trudniej jest ocenić sytuację będąc w samym jej środku. Adam to mężczyzna z charakterem, ale nie ma jednocześnie problemu w kontrolowaniu swoich emocji. Sprawa jednak komplikuje się w momencie, gdy do fabuły wkracza Asia - pracownica tego samego zespołu, która bardzo szybko nawiązuje wspólną nić porozumienia z głównym bohaterem. Rodzące się gdzieś w tle uczucie jeszcze nie wie, że będzie musiało przejść trudną drogę, która wystawi dwójkę bohaterów na próbę. Przetrwa miłość czy dobre imię? A może jedno nie ma w tej sytuacji nic wspólnego z drugim?

Jak samo widzicie - książka wywołuje sporo emocji. Zmusza do myślenia, porusza ponadczasowe tematy układów w pracy i koleżeństwa zakręconego w grę pozorów. Kto jest przyjacielem a kto tylko go udaje? I czy w pracy w ogóle można pozwolić sobie na przyjaźń, o miłości nie wspominając? Danuta Pytlak stworzyła bardzo realny i wiarygodny świat układów i maskowanych tragedii. Świat ludzkich namiętności widziany od kuchni. Książka uderza czytelnika szczerością i otwartością, ale to co zaskakuje najbardziej to wiarygodność scen i postaci. Jestem pod wrażeniem drogi pokonanej przez Adama i determinacji jaka od niego biła. Czy miłość jest faktycznie warta wyrzeczeń i chwil pełnych cierpienia? Odpowiedź znajdziecie w lekturze "Powiem ci, kim jesteś", która zmieni Wasze spojrzenie na codzienność. Gorąco polecam!

Danuta Pytlak w swojej najnowszej powieści „Powiem ci, kim jesteś” obnaża przed czytelnikiem zalety i wady pracy w dużej korporacji. Już od samego początku zostajemy rzuceni w wir biurowych plotek i intryg. Mamy tu romans z szefem, mamy rodzące się uczucia pomiędzy współpracownikami, mamy dramaty rodzinne, które mimo wszystko odbijają się na pracy.

Autorka postanowiła przedstawić czytelnikowi wielu ciekawych bohaterów na raz, według mnie zbyt wielu. Po kolei opisywała ich historie i przyznam się szczerze, że pomimo iż owe historie były bardzo interesujące i czytało się je szybko i z żywym zainteresowaniem, to irytowało mnie to, że gdy już zaczytałam się w losy bohaterów, opadała kurtyna i następowała zmiana aktorów. Z biegiem czytania, gdy już zapamiętałam, kto jest kim, moja irytacja była tylko drażniącym wspomnieniem i mogłam się w pełni oddać lekturze.

Czytając"Powiem ci, kim jesteś” nie mogłam pozbyć się wrażenia, że książka, którą stworzyła autorka, odrobinę przypomina zlepek zakładowych plotek. Być może jest to wina mojego doświadczenia zawodowego. Historie, które opisała Danuta Pytlak, zdarzało mi się już słyszeć, oczywiście różniły się szczegółami, ale niezaprzeczalnie są to historie z życia wzięte. Podobnie sprawa ma się z bohaterami. Mamy tu uczciwych i nieuczciwych, leniwych, pracoholików oraz tych, którzy zrobią wszystko, żeby wspiąć się na szczyt w biurowej hierarchii. Podobało mi się to, że w kreacji bohaterów autorka postarała się o to, żeby byli realni i autentyczni. Każdy z osobna może powstydzić się wad i poszczycić zaletami. Oczywiści są osobniki z przewagą wad oraz osoby, u których wad trzeba się bardzo mocno dopatrywać.

Jednym z głównych wątków jest wątek romantyczny. Adam jako nowy pracownik nie ma łatwego życia w firmie, gdy poznaje Asię, miłość niemalże zwala go z nóg. Para zakochuje się w sobie bardzo szybko, niestety zachowują się bardziej jak stare dobre małżeństwo niż szaleni zakochańce. Pikanterii w ich związku można ze świecą szukać. Sytuacja zmienia się, gdy do akcji wkracza Hubert i jego podły charakter.

„Powiem ci, kim jesteś” jest książką specyficzną. Opowieść o życiu, pracy i związkach intryguje jak najnowsza plotka i wciąga jak ulubiony serial. Mimo że nie zwala z nóg akcją i wątkiem miłosnym jej lektura okazała się bardzo przyjemna.

Porzućcie wizerunek pełnej ciepła twórczości Danuty Pytlak, która wiła swoje historie w klimacie wiosek, lasów i przyjemnych, bezpiecznych gniazdek. Otóż w książce „Powiem ci, kim jesteś” porzuciła go na rzecz zimnej korporacji. Bo to właśnie w biurowcu rozgrywane są najważniejsze wydarzenia jej nowej powieści, jakże różniącej się od tych poprzednich. Aktualny temat, ponadczasowe wartości, zbrodnia i kara. Macie ochotę na literaturę obyczajową z firmową wojną na czele? Zapraszam na recenzję.

Kiedy Adam wkracza w szeregi kadry stołecznego banku, nie ma pojęcia, jak burzliwe bywają w tym miejscu kontakty współpracowników. Nie może być z resztą inaczej, kiedy na poważanym stanowisku zasiada szef uwodziciel. Nowy pracownik szybko przekonuje się, że nawet trzymając się z boku nie uniknie nieprzyjemnych zatargów. A wszystko zaczyna się od wyjazdu integracyjnego, na którym wchodzi w konflikt z mającym raczej niepochlebną opinię Hubertem. I może sprawa nie byłaby taka zła, gdyby nie Aśka, koleżanka z księgowości, na której Adamowi naprawdę zaczyna zależeć. Wykorzystując uczucia zadurzonego kolegi Hubert knuje perfidny plan, który może popsuć wszystko.

Bohaterowie tej książki zostali podzieleni według prostego schematu. Są ci uczciwi, u boku których można czuć się bezpiecznie, ale i rysowani czarną kredką, zapatrzeni we własne cele, do których dążą po trupach. Do pierwszej grupy zalicza się niewątpliwie główna postać powieści, Adam. Raczej mało konfliktowy, solidny, pokorny, przez to mający szansę na awans, co dla wielu może okazać się niewygodne. Jest też zmagający się z przykrą przeszłością Jarek, któremu udało się wzbudzić moją sympatię. Po przeciwnej stronie barykady stoi pewny siebie, lubiący uprzykrzać innym życie Hubert. Jak dla mnie, może odrobinę zbyt przerysowany, chociaż kilka razy skutecznie podniósł mi ciśnienie. Dla urozmaicenia tej pełnej sprzeczności mieszanki charakterów Danuta Pytlak wprowadziła w historię także nie stroniącego od przelotnych przygód szefa Roberta. Wszyscy wrzuceni do jednego kotła tworzą wbrew pozorom powieść o nieskomplikowanej, ale potrafiącej zaciekawić konstrukcji.

Zdrady, romanse, pościg za pieniądzem, szczere uczucia, praca i rywalizacja. „Powiem ci, kim jesteś” to książka z może nie do końca wyszukaną fabułą, za to wciągającą do tego stopnia, że całość czyta się przyjemnie i szybko. Historia z aktualnym, chwilami bulwersującym tematem. Z motywem zbrodni i kary, z lekcją o ponadczasowych wartościach i przebłyskach ludzkiego oblicza w świecie skupionym wokół kariery i pieniądza. Ostatecznie powieść z przesłaniem o sprawiedliwości, która prędzej czy później zacznie swoje panowanie.

Poszła autorka za współczesnymi trendami i choć jej nowa powieść stroni od wybitnie romantycznych gestów miłosnych, pojawiają się tutaj całkiem odważne sceny zbliżeń. Oczywiście nieprzytłaczające treści i sporadyczne, więc jak dla mnie mające jak najbardziej pozytywny wymiar.

Dobra, bo lekka. Nieobciążająca emocjonalnie, z happy endem, dla czytelników, którzy od literatury nie wymagają ponadprzeciętnych wrażeń. Nieco przewidywalna, jednak nie trywialna, książka, u boku której czas minął mi naprawdę niezauważenie. Z dobrze wykreowanym środowiskiem korporacji, z kilkoma wątkami tworzącymi w efekcie spójną, wyzbytą chaosu treść. Może niekoniecznie MUST HAVE tych wakacji, a jeżeli będziecie ją mieli pod ręką, przeczytajcie.

[Adres usunięty]

Każdy z nas wiele razy słyszał, kim ma być.

Zaczyna się od bycia grzecznym dzieckiem, potem bycia wzorowym uczniem, pilnym studentem, oddanym pracownikiem. W międzyczasie słyszymy o byciu dobrym w sporcie, malarstwie, muzyce. Na innej płaszczyźnie trzeba być dobrą żoną (gotującą, piorącą, sprzątającą lub wręcz przeciwnie - niezależną) lub odpowiedzialnym mężem. Po drodze spotykając tysiące innych "musisz być".

A gdzie w tym wszystkim miejsce na nas, tych prawdziwych?



Adam jest nowym pracownikiem jednego ze stołecznych banków. Sumienny, ale zamknięty w sobie mężczyzna ma problem z nawiązaniem kontaktu ze współpracownikami. Wszystko komplikuje się jeszcze bardziej po wyjeździe integracyjnym, w trakcie którego Adam wchodzi w konflikt z Hubertem, człowiekiem nie do ruszenia.

Dla Adama nadchodzą i lepsze chwile. Na imię im Joanna. Wszystko co dobre jednak szybko się kończy, a i Hubert nie powiedział jeszcze ostatniego słowa...

Układy mniejsze i większe, kolesiostwo i molestowanie - oto rzeczywistość opisana w tej powieści. Dodałabym jeszcze jeden rzeczownik, ale nie chcę używać niecenzuralnych słów!



Nie lubię takich sytuacji, kiedy otrzymując egzemplarz do recenzji, moja opinia nie jest w 100% pozytywna, ale w tym wypadku, niestety, nie mam wyjścia. Będzie... różnie.

Zacznijmy od początku.

Fabuła

Moim zdaniem, skupienie akcji na wydarzeniach rozgrywających się wokół korporacji, było bardzo dobrym pomysłem. Wielu młodych ludzi myśli, że taka praca to spełnienie marzeń, nie zdając sobie sprawy z zagrożenia. Zdecydowanie nie jest to praca dla ludzi słabych psychicznie. Poza tym mam wrażenie, że tematy dużych, często międzynarodowych firm, są ostatnio bardzo popularne.

Bohaterowie

Akcja Powiem ci, kim jesteś nie skupia się tylko na perypetiach Adama. Sporo miejsca autorka poświęciła również wątkom Ilony ( dzięki której Adam zdobył pracę w banku) i Jarka ( który jest szefem Adama). Było to miłe urozmaicenie historii.

Jezyk

Miejscami był dość... wulgarny, ale przecież takie jest życie ; ciężko przez nie przejść bez niecenzuralnych wyrazów. Nie zmienia to jednak faktu, że powieść jest napisana przystępnym językiem, nie ma zbyt wiele skomplikowanej terminologii.

Brak długich opisów nie naraża nas na rozdrażnienie i nudę, a dzięki częstym dialogom, książkę czyta się bardzo szybko.

Okładka

Nie wiem, jak Wam, ale mnie ta okładka skradła serce. Niby nic, a jednak coś. Jest po prostu

ładna.

Zakończenie

Tego punktu z wiadomych przyczyn nie rozwinę :)

Skoro mamy za sobą plusy, czas teraz na minusy.

Opis

W opisie podanym przez wydawcę, czytamy : podczas wyjazdu integracyjnego Adam, nowy pracownik banku, wchodzi w ostry konflikt z jednym z kolegów, Hubertem. Czytałam początek i się zastanawiałam, gdzie był ten konflikt, bo ja go nie zauważyłam. Hubert jest człowiekiem konfliktowym, niesympatycznym i egoistycznym. O pewności siebie nawet nie wspomnę. Typowo czarny charakter. Uwielbia utrudniać i uprzykrzać innym życie. I tyle. Padło na Adama. Więc słowo ostry jest po prostu mylące. Nie było ostrej scysji, mordobicia, ani nic z tych rzeczy.

Notka o autorce

A ściślej rzecz ujmując - jej brak.

Należę do osób, które lubią wiedzieć cokolwiek o autorze zanim zaczną nową, książkową podróż. Czasami pozwala mi to lepiej zrozumieć historię, a czasami po prostu daje możliwość uzyskania jakieś ciekawej informacji. Tutaj o autorce nie ma nic. Troszkę szkoda, bo było miejsce aby dać obszerny opis, było miejsce na skrzydełkach, aby zamieścić opinie patronów medialnych, myślę więc, że i na kilka zdań o autorce też znalazło by się miejsce.

Pewnie ktoś powie, że to nie ma znaczenia, bo dobra książka obroni się opisem i nie ma znaczenia, kto ją napisał. A ja Wam powiem, że ma, bo przecież są osoby, które przy wyborze lektury, kierują się również tym, kto daną powieść napisał, jakie były jego wcześniejsze powieści (to, czy przypadły czytelnikowi do gustu ma ogromne znaczenie przy ostatecznej decyzji). O ile w domu autora możemy sobie wygooglowac, o tyle w księgarni stacjonarnej raczej tego nie zrobimy (nie każdy przecież bierze ze sobą telefon, prawda?).

Jak widzicie, nie są to może jakieś wielkie wady dyskwalifikujace tę powieść, jednak uznałam, że skoro mnie to się nie spodobało, powinnam być z Wami szczera i Wam o tym napisać, co właśnie uczyniłam. Pamiętajcie, że to jedynie moja opinia. Wy nie musicie się ze mną zgadzać :)



Podsumowując (postaram się krótko) :

Na pewno warto przeczytać tę książkę ze względu na przesłanie jakie niesie. Dobrze jest czasami się zatrzymać i troszkę pomyśleć. Pójść pod prąd na przekór wszystkim i wszystkiemu, za to w zgodzie z samym sobą.

Ja nie powiem ci, kim jesteś. Pani Danuta Pytlak też tego nie zrobi, ale przekona Cię, abyś uczynił/a to sam/a :) Nie czekaj. Prawdziwe życie, Twoje życie, ucieka!

Ocena końcowa : 4- :)