Potworna Tom 1

MarcyKate Connolly jest pisarką i menedżerką kultury. Mieszka w Nowej Anglii w Stanach Zjednoczonych wraz z mężem i mopsami. Uzależniona od kawy i książek.*

Kymera chce uratować wszystkie dziewczęta mieszkające w Bryre, miasteczku, które jest pod wpływem magii czarnoksiężnika powodującej, iż znikają wszystkie dziewczęta. Może ona działać tylko w nocy, gdyż jest inna od ludzi. Po pewnym czasie okazuje się, że nie wszystko jest tym, czym na pierwszy rzut oka wydaje się być. Kłamstwa mogą doprowadzić do tragedii.

Ta książka spodobała mi się przede wszystkim dlatego, że autorka cały czas mnie zaskakiwała. Wiele rzeczy było owianych aurą tajemniczości, wciąż wychodziły na jaw nowe fakty i wydawało mi się już, że wiem jak cała historia się zakończy, jednakże tak się nie działo. Pani Connolly posługuje się niebywale lekkim i płynnym językiem. Ma dar do tworzenia opisów, ponieważ są one bardzo szczegółowe, dobrze się je czyta i łatwo można sobie wszystko wyobrazić.

Kymera jest hybrydą, czyli istotą stworzoną z kruka, węża, kota i oczywiście człowieka (nie, nie jest to jakiś poważny spoiler). Dzięki takiemu połączeniu jest niemal niepokonana. Cechuje ją naiwność, niebywała odwaga, zbyt duża ufność oraz chęć pomocy wszystkim.

Koniecznie muszę wspomnieć o tym przecudownym wydaniu. Książka ta jest podobna do baśni, a okładka kolorystyką to podkreśla. W dotyku oraz patrząc z bliska przypomina ona coś na kształt skóry. Ukazuje ona główną bohaterkę oraz, jak mniemam, miasto Bryre. Wewnątrz książki przed każdym rozdziałem znajduje się niewielki szkic ukazujący niektórych bohaterów.

Autorka wykreowała ciekawy świat, w którym przyszło żyć bohaterom. Jest ON magiczny, pełen tajemnic i niebezpieczeństw, ale z drugiej strony znajdzie się w nim również miejsce na zwyczajność.

„Potworna” to dzieło, które zarazem uczy i bawi. Bardzo mocno i dosadnie pokazuje, iż nie można nikogo oceniać z góry, że kłamstwa mają krótkie nogi i nawet najbliższe osoby mogą nas oszukać.

W tym utworze jest też miejsce na wątek miłosny, który tak naprawdę nie był jakoś bardzo potrzebny. Autorka nie za bardzo go rozbudowała.

Reasumując, koniecznie przeczytajcie tę książkę. To bardzo dobre i oryginalne połączenie baśni i klasycznych książek spodoba się i dzieciom, i młodzieży i starszym fanom literatury fantastycznej. Jak na debiut jest to arcydzieło.

Za przekazanie egzemplarza do recenzji dziękuję Wydawnictwu CzyTam.

* Źródło – skrzydło książki.

Tytuł: „Potworna”

Tytuł oryginału: Monstrous

Autor: Matematyk Connolly

Wydawnictwo: CzyTam

Przełożyła: Iwona Michałowska-Gabrych

Korekta: Joanna Ładoga

Opracowanie graficzne: Przemysław Zyzek

Wydanie: I

Oprawa: miękka (ze skrzydełkami)

Liczba stron: 412

Data wydania: 21.06.2016

ISBN: 978-83-938731-9-7

Słuchajcie, aż nie jestem w stanie skleić słów, które by wyrażały jak bardzo mnie ta książka zafascynowała! Poznałam w niej przedziwną postać, która została stworzona do życia przez swojego ojca. Jest niesamowita, z wyglądu śliczna istota, jednak pod płaszczem ukrywa ogromne skrzydła, pod paznokciami wielkie pazury, pod spódnicą ogon z trzema końcami wypełnionego jadem i oczami, które zmieniają się na kocie. Ma niesamowity zmysł wzroku, powonienia i słuchu. Jest łagodna, dobra i zagubiona. Całą historię opisuje swoimi słowami, która zdradza nam tyle, co sama wie. Jej powinnością względem ojca jest wykradanie młodych dziewcząt, które są chore. Przynosi je do ojca, ON je uzdrawia, a następnie oddaje w ręce przyjacielowi, który zawozi je do cudownego miejsca. Ale czy naprawdę tak jest? Im dalej, tym większe mamy wątpliwości. W głowie naszej bohaterki zaczynają rodzić się pytania. Coraz bardziej nie wie komu może zaufać i dlaczego słowa ojca nie zgadzają się że słowami tajemniczego chłopca? Kto tak naprawdę chce ją oszukać i dlaczego?

Kurcze, jak ja ogromnie wciągnęłam się w tą książkę:-) To niebywałe jakie niesie napięcie, nie potrafiłam jej odłożyć na miejsce. Co z tego, że jej bohaterowie są magiczni, bądź stworzeni, skoro ukazuje prawdziwe problemy ludzkości. Pierwsze zauroczenia, tęsknoty za rodziną, świadomość, że jest się innym, kradzieże dzieci, głosy sumienia, kłamstwa, manipulacje, fałszywy obraz świata... To wszystko sprawia, że książka jest naprawdę wyjątkowa.

Niepojęty był dla mnie styl autorki, który potrafił odtworzyć wspomnienia i dosadnie oddać ich klimatyczność. Moment, kiedy dziewczynę nawiedziła wizja matki, dotyku jedwabiu i spokoju jaki bił z jej rąk bardzo mnie wzruszały. To były takie przebłyski, których nie rozumiała. Następnie wracaliśmy do chwili sprzed wizji i ona powracała stylem pisarskim do wcześniejszego momentu. Tak było za każdym razem. Jakby nagle siedząc przed telewizorem ukazało nam się dziecko, które zmarło i które wiedząc, że jest duchem przytulało nas i zapewniało, że jego miłość do nas nigdy nie wygaśnie. Następnie odpłynęło, a my powróciliśmy do poprzedniej chwili nie wiedząc, czy to była wizja, czy sen. Niesamowita. To książka, którą nigdy się nie zapomni. Idealny prezent pod choinkę nie tylko dla młodzieży, ale i starszych osób, którzy lubią powracać do wspomnień:-)))

Przyznam się szczerze, że pierwsze co przyciągnęło mnie do tej książki, to była jej okładka. Dopiero po chwili przeczytałam opis i zostałam niesamowicie zaintrygowana. MarcyKate Connolly stworzyła niepowtarzalną i niebanalną historię. Fabuła opiera się na perypetiach niezwykłej dziewczynki. Kymera jest przeuroczą i przesympatyczną postacią i ma talent do pakowania się w tarapaty. Bez trudno mogłaby nawiązać przyjacielskie relacje z innymi, ale jej wygląd nie pozwala na to. Autorka wykreowała ciekawą postać, ale nie poprzestała tylko na tym. Świat, w którym przyszło żyć Kymerze również jest intrygujący. Pełen tajemnic, niebezpieczeństw i magii pomieszanej ze zwyczajnością. Connylly posługuje się barwnym i przyjemnym piórem. Całość czyta się dobrze i naprawdę szybko. Świetnie się przy niej bawiłam, jedynie zakończenie mnie rozczarowało. Autorka potraktowała końcówkę po macoszemu, jakby chciała to jak najszybciej skończyć. W tym miejscu chciałam jeszcze wrócić do okładka, która oprócz fenomenalnej grafiki, ma również niepowtarzalną fakturę. Aż miło się trzyma w dłoni, jakbym dotykała części Kymery. To ekscytująca i zarazem pouczająca lektura. Nada się dla każdego, nie tylko dla dzieciaków. Pokazuje, że nie można oceniać innych z góry. Zanim kogoś ocenisz, postaraj się go najpierw poznać. Każdy zasługuje na szansę i akceptację. Książka uświadamia również, że nie warto kłamać i, że nawet najbliższe Ci osoby mogą Cię zawieść.

To była miłość od pierwszego spojrzenia, a może dotyku – ja i ta książka. Niby nie powinno oceniać się ich po okładce, a jednak czasem nie sposób inaczej. Wystarczyło, że wzięłam ją do ręki, czując pod palcami fakturę, z jaką do tej pory się nie spotkałam, by poddać się wszechobecnej magii, jeszcze zanim przeczytałam choćby pierwsze zdanie.

A magii w tej publikacji nie brakuje. Autorka zabiera nas w świat pełen hybryd, smoków, czarnoksiężników i potworów zagrażających ludzkości. Kymera jest właśnie jednym z takich stworzeń – pół człowiek, pół hybryda złożona z części różnych zwierząt. Jej ojciec włożył wiele trudu w przywrócenie do życia córki, która padła ofiarą złego maga. Teraz Kym ma w swoim drugim wcieleniu misję – ma ratować dziewczęta z pobliskiego miasteczka przed czarnoksiężnikiem, by nie podzieliły jej losu, mimo rzuconej klątwy…

Zaryzykuję stwierdzenie, że historia Kymery ma charakter uniwersalny i w szerszym znaczeniu można ją odnieść do poszukiwania własnej tożsamości i miejsca na ziemi. Hybryda z ludzkimi odczuciami i zwierzęcym instynktem, zawieszona gdzieś pomiędzy tymi światami. Nie powinna czuć jak ludzie, a jednak to robi, a przy tym zbyt mało ludzka w swych zwierzęcych reakcjach. Pozornie niepasująca nigdzie, szukająca swojego miejsca w świecie…

Co jednak w sytuacji, gdy ten świat, przynajmniej ten do tej pory znany i oswojony, okazuje się nagle kłamstwem, a wszystko, w co do tej pory się wierzyło i co było motywacją wszelkich działań, sensem istnienia, nagle staje się powodem krzywdy niewinnych ludzi?

„Potworna” to nie tylko książka dla dzieci. To publikacja dla osób w każdym wieku, otwierająca pole do rozmowy na temat nieoceniania innych, patrzenia na ich uczynki i motywację zamiast na wygląd i przede wszystkim – to opowieść o akceptacji i potrzebie przynależności, właściwej każdemu z nas.

Ulubione cytaty:

„Twoja podświadomość może wiedzieć więcej, niż ci się zdaje”.

[Adres usunięty]

Recenzja również na: [Adres usunięty]

Kymera jest bardzo ciepłą i sympatyczną dziewczynką. Jest

również połączeniem ludzkiego ciała, głowy węża, skrzydeł kruka, kocich oczu oraz pazurów.

Została stworzona przez swojego ojca, który pragnął ją odzyskać po tym, jak została zabita przez czarnoksiężnika.

Jednak ceną jej powrotu do życia była utrata wspomnień.

Szkolona do walki, ma za zadanie chronić dziewczynki z miasta, które porywa zły czarnoksiężnik.

Kymera pragnie rozmawiać z innymi ludźmi, jednak nie może sobie na to pozwolić, ponieważ wszyscy by się jej bali.

Kiedy spotyka chłopca o imieniu Ren, wszystko się zmienia.

Fabuła książki jest cudowna! Połączenie baśni i bajek zrobiło jedną, wielką, euforyczną  bombę.

Ostatnio nie bawiłam się tak dobrze z żadną książką.

Autorka stworzyła niesamowitą historię, z oryginalną i niebanalną fabułą.

Przenosi nas w inny, odległy, nieznany świat, który wzbudza miłość czytelnika do powieści dziecięcych.

W książce są momenty dość drastyczne np. zabicie królika, które są przedstawione w dość brutalny sposób. Wydaje mi się, że może to wystraszyć młodszych czytelników, jednak idealnie nadaje się już dla starszych dzieci, no bo nie oszukujmy się, większość z nich żyje w dobie Minecrafta i innych tych gierek, które przedstawiają morderstwa.

Szczerze mówiąc, mimo tego, że książka jest naprawdę świetna, to momentami była bardzo przewidywalna. I to nie dlatego, że autorka źle ją napisała, ale dlatego, że powiązana jest z baśniami, a jak ktoś je zna, to jest w stanie domyślić się, co zaraz się wydarzy.

Niemniej jednak czytało się ją przyjemnie i świetnie się przy niej bawiłam. Pozwoliła mi odpłynąć, przypomniała piękne baśnie i bajki, które każdy powinien znać.

Uważam, że każdy powinien sięgnąć po tę książkę. Literatura dziecięca jest idealna dla każdego, bez względu na wiek, a "Potworna" jest tego idealnym przykładem.

I oczywiście okładka! Ta to jest dopiero cudowna!

I nie chodzi mi tylko o oprawę graficzną, która jest nieziemsko cudowna, ale i o fizyczną.

Okładka książki jest cudownie zrobiona. Dotykając ją, mam wrażanie jakbym była to skóra węża/smoka (nie, że jest śliska, ale zrobiona na kształt łusek),  coś podobnego do książki "Władcy Dinozaurów".

Bardzo sobie cenię takie wykonanie, widać, że wydawnictwo włożyło w nią serce.

I w dodatku książka jest taka delikatna i leciutka, pomimo tak sporej ilości stron. Gdyby była pluszowym misiem, to bym ją przytulała.

Wydawnictwo CzyTam odwaliło kawał dobrej roboty - graficznie, fizycznie oraz treściowo. W książce nie ma błędów, ŻADNEGO, a ja to sobie bardzo cenię.

Marcy Kate Connolly stworzyła naprawdę cudowną książkę i cieszę się, że było dane mi jej przeczytanie. Z całą pewnością sięgnę po następne powieści tej autorki.