Potrzebuję mojego potwora

Potrzebuję mojego potwora to bajka z pięknymi ilustracjami, które przyciągają wzrok. Książka dla dzieci na dobranoc.

Głównym bohaterem jest Ignaś, który posiada potwora pod swoim łóżkiem. W czasie kiedy chłopiec powinien zasnąć, najpierw lubi się poprzeżerać.

Pewnego dnia bohater znalazł karteczkę z informacją, że jego przyjaciel potworek poszedł na ryby i nie będzie go przez kilka dni. Chłopak był tym wszystkim załamany. Związku z tym Ignaś postanowił znaleźć sobie na czas nie obecności stwora jego zastępce. Był pewny, że nie da rady zasnąć bez potwora. Przeprowadzał casting, miał surowe i trudne kryteria. Nie było prosto znaleźć następcy stwora.

Nie którzy kandydaci mieli za tępe zęby i pazury, inni ogony były za mało przerażające albo nie umieli się dostatecznie ślinić. Jeden z kandydatów miał pomalowane pazury.

Ignaś nie był zadowolony z następcy swojego potworka. Myślał, że spędzi noc samemu. Niespodziewanie wrócił jej ukochany GAB!

Każdy lub prawie każdy rodzic to zna „Mamo zostaw zapalone światło". Ja to przerabiam po raz drugi, przyznam szczerze, nie jest łatwo, wytłumaczyć dziecku, że nie ma się czego bać, oraz że pod łóżkiem nie ma potwora po wypowiedzeniu słowa potwora rozlega się paniczny krzyk Aaaaaaaaaaa

„Potrzebuję mojego potwora”

Książka jest takim wyjątkiem, pokazuje, że potwory z kątów i spod łóżka mogą być pomocne i przyjazne oraz nie ma się czego bać. Publikacja opowiada historię chłopca o imieniu Ignaś, który bez swojego potwora nie potrafi zasnąć. Postanawia poszukać innego, niestety wszystkie się nie nadają, bo albo są na śmieszne, albo za dziwne lub za straszne.

Chłopiec bardzo przyzwyczaił się do swojego potwora Gab i informacja, że wróci za tydzień, bo pojechał na ryby, dla bohatera okazała się straszna. Ignaś zdążył bowiem przyzwyczaić się do swojego potwora, jego pochrapywania, świstania przez nos i skrobania szponami. Co z tego wyniknie ? Dowiecie się, sięgając po książkę „Potrzebuję mojego potwora”

Historia uczy dzieci, że do wszystkiego można się przyzwyczaić tylko pomału bez gwałtownych zmian. Strach ma wielkie oczy. I tego właśnie czy opowieść o Ignasiu i jego potworku. Lęk jest naturalną częścią życia każdego człowieka, a ta książka wyjaśnia jak się bać mądrze. Po przeczytaniu synkowi książki stwierdził, że nie ma się czego bać, bo potwory nie są takie straszne.

Większość dzieci boi się ciemności, samotnego zasypiania, potworów czyhających w kątach lub pod łóżkiem, a jednocześnie lubią się bać. Ignaś nie jest wyjątkiem. Idealny sen zapewnia mu najstraszniejszy z potworów: Gab. Ku rozpaczy chłopca jego straszycie wyjeżdża wędkować. Ignaś szuka innych potworów, które mogłyby pomóc mu w zaśnięciu. Nie jest to łatwe, ponieważ inne stwory albo mają nieodpowiednie imię albo są potworem -dziewczyną albo są śmieszne. Spokojny, zdrowy sen z takimi kompanami zasypiania nie jest możliwy. Kiedy nasz bohater traci już nadzieję zjawia się jego ukochany potwór. Porządne nastraszenie pomaga szybko zasnąć. Można powiedzieć, że chłopiec i Gab są do siebie stworzeni. Jeden ma to, co drugi potrzebuje, a drugi nie nudzi się w jego towarzystwie. Idealna, niemogąca bez siebie funkcjonować para.

„Potrzebuję mojego potwora” to książka z bardzo pięknymi ilustracjami. Dbałość o szczegóły sprawia, ze przenosimy się z pociechą w zaczarowany świat dziecięcych strachów i pozwalamy je oswoić. Bajka Amandy Noll to doskonała lektura do dzieci, które boją się ciemności, potworów. Autorka przekonuje małych czytelników, że potwory mogą być śmieszne, za mało straszne, a zabawa z własną wyobraźnią może pomóc w zasypianiu.

Howard McWilliam dzięki swoim wyjątkowym ilustracjom przenosi dzieci w piękny świat pełen odpowiedniego nastroju, odpowiednich kolorów, przyciągających wzrok ilustracji z żywymi kolorami. Do tego całość w pięknym wydaniu z twardą, śliską okładką, grubymi śliskimi stronami. Wszystkie te elementy sprawiają, że po raz kolejny jesteśmy oczarowane książką z wydawnictwa „CzyTam”.

„Potrzebuję swojego potwora” to (podobnie jak „Gdy smok się wprowadza”) świetna lektura dla przedszkolaków.