Poskładaj mnie na nowo. Fullfilment. Tom 1

"Poskładaj mnie na nowo" autorstwa Pauliny Zaleckiej porusza problem, który dotyka nie jednej rodziny wśród nas - przemocy domowej.

Sue jest studentką college'u. Nie miała wesołego dzieciństwa, co przyniosło wiele utrudnień w jej teraźniejszym życiu. Dziewczyna nikomu nie ufa i nie chce nikogo do siebie dopuścić.

Nagle dziewczyna poznaje kapitana studenckiej drużyny rugby - Chrisa. Mężczyzna ma spore powodzenie u kobiet. Odkąd chłopak poznał Sue i dowiedział się o jej przydomku "Niedotykalska" pragnie tylko tego, aby zbliżyć się do dziewczyny. Czy mu się uda?

Szczerze mówiąc uwielbiam książki, w których poruszane są problemy życia codziennego, gdyż zawsze można z nich wynieść coś dla siebie.

Książka bardzo mi się podobała, gdyż jest przepełniona emocjami i cały czas coś się w niej dzieje. Naprawdę polecam przeczytać ❤️❤️

@z_ksiazka_na_sercu @[Adres usunięty] #poskładajmnienanowo #problem #problemżyciacodziennego #przemocdomowa

Pióro Pauliny Zaleckiej stało się dla nas wyznacznikiem burzliwych emocji, jakie autorka potrafi budować w swoich powieściach. Kiedy będziecie mieli ochotę wrzucić na ruszt książkę, która ma was poruszyć od środka, spowodować jednocześnie smutek, radość, chęć mordu czy nawet obrzydzenie przeplatające się ze szczerą relacją budującą zupełnie nowy odmieniony świat dający nadzieje na lepsze jutro… to możecie w ciemno celować w książki Pauliny Zaleckiej.

Macie czasem tak, że już od pierwszych stron czujecie że to jest to ? My właśnie tak poczułyśmy i to miłe uczucie gdy z trudem trzeba oderwać się od lektury, ze świadomością, że gdy wrócimy znów pochłonie nas ciekawa historia, tym razem o Sue Beckers mistrzyni w sztukach walki oraz Chrisie, który dojrzał ją przelotnie już wiedział, że kobieta zawróci mu w głowie. 🙂

Sue Beckers trenuje Karate, sztuki walki pozwalające jej odreagować wszelkie emocje zbierające się jej od czasu trudnego dzieciństwa za sprawą swojego ojczyma. Kobieta będąc nastolatką została ofiarą przemocy domowej a jak możecie się domyślić takie wydarzenia odciskają piętno oraz nie prowadzą do niczego dobrego. Pomimo że Sue jest silna, oddzieliła się od świata grubą kreską narażając się na drwiny innych osób nazywających ją „niedotykalską”. Nieustannie ciągną się za nią demony przeszłości, które sporadycznie biorą górę nad jej mocnym charakterem, pozwalając wyjść emocjom spoza jej skorupy. Lecz pojawia się jedna postać, która burzy silną wole Sue, to właśnie Chris. Mężczyzna który obrał sobie Sue za cel. Czy jest przystojny, męski i idealny ? Może i pojawia się w mokrych snach innych kobiet ale nie prędko staje się obiektem westchnień Sue. Były momenty, że miałyśmy ochotę go rozszarpać ale pomimo jego niedojrzałości był świetnym dopełnieniem bohaterki, której był on niezaprzeczalnie niezbędny. Natomiast pomimo, że ciągnie ich do siebie, pomimo że walczą nadal na ich drodze do szczęścia staje przeszłość, której ukrywanie może wszystko doszczętnie zniszczyć.

„Przy nim odczuwałam spokój, jakby jego ramiona były tym miejscem, którego zawsze szukałam. Nie wiedziałam tylko, że to wszystko jest iluzją. Pieprzoną fatamorganą pośrodku pustyni mojego życia".

Książkę czytało się bardzo szybko i przyjemnie za sprawą humorystycznych aspektów przeplatających się z silnie emocjonalnymi scenami, które również w pewnym momencie doprowadziły nas do łez. Pomijając intrygującą relacje bohaterów należy mocno podkreślić, że autorka doskonale przemyślała fabułę książki przeplatając co chwilę wydarzenia z przeszłości z teraźniejszością pozwalając stopniowo poznawać powody z jakich Sue stała się tak wycofaną i skrytą osobą. Doskonałe i bardzo nieoczekiwane zakończenie książki podkreśliło jak doskonały jest wybór „Poskładaj mnie na nowo”, dlatego polecamy wam tą lekturę z całego serca ! ❤️ A my otwarcie błagamy o więcej i czekamy na nowy tom, który zapowiada wątek dużej różnicy wieku ❤️

RECENZJA💓

Dziękuję @_paulinazalecka_ oraz @[Adres usunięty] za egzemplarz do recenzji 🥰

💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓

Sue to kobieta po przejściach. W dzieciństwie zmagała się z przemocą domową. Można się domyśleć, że odcisnęło to swego rodzaju piętno na Niej. Odreagowuje trenując sztuki walki a przy okazji też zarabia na tym. Staje się Ona kimś ważnym dla Chrisa, który to z kolei jest kapitanem drużyny rugby. Podziwia dziewczynę i chce Ją poznać. Czy uda Mu się zburzyć mur, który Sue przez lata wokół siebie budowała?

Muszę przyznać, że czytałam różne opinie o tę książce. Jednak ogromnie się cieszę, że sama miałam możliwość zapoznać się z nią bo naprawdę było warto😁Mam sentyment do autorki po książce "W sidłach obsesji" i już wtedy wiedziałam, że przeczytam każdą kolejną książkę obu autorek.

Akcja toczy się w odpowiednim jak dla mnie tempie. Nie za szybko, nie za wolno. Jestem pod wrażeniem tego, jak autorka opisała całą historię, w tak niesamowicie realny sposób. Czułam jakbym była tam obok bohaterów i wszystkiemu się przyglądała. To było niezwykłe!

Mamy tutaj przeskoki czasowe. Część akcji dzieje się w przeszłości, a część w teraźniejszości. Dzięki temu możemy poznać wiele dodatkowych faktów z życia bohaterów.

Ta historia jest pełna emocji różnego kalibru. Jednak muszę Was uprzedzić, bo jest zdecydowanie dużo cierpienia. Jednak szczerze mówiąc spodziewałam się tego, bo już po opisie można wywnioskować, że nie jest to słodko pierdząca historia miłosna. Zdecydowany plus za to!

Sue to bardzo silna i odważna postać. Jej relacja z Chrisem od samego początku nie jest łatwa.

Podejrzewam, że każdy, kto doświadczył przemocy ma swoje demony przeszłości. Gdzieś głęboko w środku to siedzi i mimo, że może taka osoba ułoży sobie życie i jest szczęśliwa to gdzieś ta trauma pozostaje.

Jako, że ta książka jest dosyć cienka to połknięcie ją w jedno popołudnie lub wieczór. Jak ja! Polecam z całego serca 💓

Książka na którą długo czekalam i byłam jej bardzo ciekawa . Nie zawiodlam się wręcz nie mogłam się oderwać od czytania . Strona za strona czytałam jak w transie . To jest ta książka którą chce się skończyć by poznać zakończenie oraz nie chce się kończyć by ta przygoda trwała.

Ksiazka pełna emocji I uczuć.

W żadnej innej książce nie znalazłam tak wielkiego bólu a rozdziały z przeszłości bohaterki rozwalały moje serce na milion kawałków. Każde wspomnienie , każdy sen sprawiał ze chciało mi się płakać. Ale również w żadnej innej książce nie znalazłam aż tak twardej bohaterki która teraz walczy i dąży do celu pomimo że zamknęła się na inne osoby . Razem z nią uczymy się otworzyć na uczucia i pozwól sobie być szczęśliwą pomimo że te szczęście może się skończyć a na drodze spotkać przeszkody . Główny bohater sportowiec który dla zakładu chce zbliżyć się do dziewczyny ale gdy dochodzi do pierwszego spotkania wycofuje się z tego bo czuje ze chce ją poznać na poważnie. Uczymy się cierpliwości a bohater uczy bohaterkę otwartości. I gdy wszystko wydaje nam się piękne i poukładane autorka rozwala wszystko w drobny mak i niszczy to co jest bo nie zapominamy o przeszłości. Książka na długo pozostanie w mojej pamięci bo jak dla mnie to bomba emocjonalna i zdecydowanie jedna z lepszych książek jaką czytałam w stylu sportowym . I zdecydowanie nie jedna czytelniczka uroni przy tej historii łzę.

Streszczenia opisu wam nie wrzucałam ponieważ moim zdaniem warto sięgnąć samemu po książkę i rozpłynąć się w lekturze .

Sue obecnie jest studentką, jednak niesie na plecach bagaż przeszłości. Była ofiarą przemocy domowej ze strony swojego ojczyma. Teraz jej największym celem jest wygrana w mistrzostwach w karate. Wiąże się to z zagarnięciem sporej sumy pieniędzy. Dziewczyna ma trudny charakter, jest bardzo temperamentną osobą przez co drużyna rugby mówi na nią „niedotykalska”. Chris, który jest kapitanem tej drużyny odkąd usłyszał o istnieniu Sue nie myśli o niczym innym tylko o niej. Chłopak nie licząc się z konsekwencjami przyjmuje zakład, który w praktyce ma być tylko zabawą. Kłamstwo jednak zawsze ma krótkie nogi i sprawy zaczynają wymykać się spod kontroli. Czy Sue będzie w stanie zaufać Chrisowi? Co się stanie gdy dziewczyna dowie się dlaczego rozpoczęła się ich znajomość?

„Po prostu poskładaj mnie na nowo, Chris. Pozbieraj moje rozsypane kawałki duszy i pokaż, że życie może być piękne. Chcę wreszcie zacząć żyć.”

Brzmi ciekawie, prawda? Muszę przyznać, że ta historia naprawdę mile mnie zaskoczyła. Nie spodziewałam się, że ta krótka historia tak bardzo przypadnie mi do gustu. Autorka rewelacyjnie opisała wydarzenia z przeszłości dziewczyny. Sue obecnie boi się bliskości, czułości i troski ze strony drugiej osoby. W książce autorka przedstawia jej głęboką przemianę. Dzięki Chrisowi zaznała rzeczy, które wcześniej były dla niej obce i niezrozumiałe. Podczas czytania moją uwagę przykulą również postać Toma – przyjaciela Sue. Bez wątpienia wątek jego relacji z Rebecką to bardzo fajne tło całej historii. Sceny między tą dwójką sprawiły, że bardzo chętnie przeczytałabym książkę z nimi w roli głównej.

„Poskładaj mnie na nowo” z pewnością jest książką, którą wielu z was polubi tak mocno jak ja. Jest to opowieść pełna bólu, namiętności ale również nadziei na lepsze jutro. Pomimo tego, że jest to krótka lektura to jednak pozostawia ona po sobie wiele przemyśleń dlatego, mam nadzieję że jak najwięcej z was sięgnie po ten tytuł. Jest to bardzo przyjemna historia, a lekkie pióro autorki sprawia, że od książki nie można się oderwać. Nie żałuję czasu spędzonego z Sue i Chrisem.

Nie mogę nie wspomnieć o epilogu książki, który wbił mnie w fotel. Autorka wprowadza nas w historię Luizy i Marco. Ten mały zwiastun całkowicie podsycił mój apetyt i nie mogę doczekać się tej historii.

„Mówi się, że jeżeli serce przestaje bić, to człowiek umiera. Bzdura. Człowiek może być martwy nawet wtedy, kiedy jego serce bije. Wszystkie narządy mają się w jak najlepszym porządku, ale w środku nie czujesz już nic, najwyżej chaos.”

Po prostu poskładaj mnie na nowo, Chris. Pozbieraj moje rozsypane kawałki duszy i pokaż, że życie może być piękne. Chcę wreszcie zacząć żyć.

Piękny cytat, prawda? Tak właśnie autorka opisuje uczucia. I to jedyne, co mnie w tej historii zachwyciło. Kiedy przeczytałam opis tej książki, miałam ogromną chęć również ją przeczytać. Tym bardziej że pod dachem mam byłego rugbistę. Byłam naprawdę zachwycona, kiedy trzymałam książkę w swoich łapkach. No, mąż zwrócił mi uwagę, że na okładce nie jest rugbista, ale przymknęłam oko, bo liczył się środek. Ale… się rozczarowałam.

Zacznę od bohaterów. Sue z początku jest kreowana na silną, niezależną, a do tego zniszczoną, przez życie dziewczynę, która trenuje karate. Ma zadziorny, twardy charakter. Jest niczym bestia, do której ciężko dojść. Nawet zyskuje miano Niedotykalskiej. Jednakże, gdy na horyzoncie zjawia się Chris, kapitan drużyny rugby, dziewczyna całkowicie się zmienia. Z twardej babki, wychodzi babeczka. Jakby w tej historii były dwie inne osoby. Rozumiem, dziewczyna przeszła wiele, potrzebowała bliskości, wręcz łaknęła jej, ale niestety zbyt szybko zmieniła się kluchę. Zabrakło mi tego charakteru. Jednego dnia prawie spuszcza łomot Chrisowi, a dosłownie kilka dni później rozkłada nogi.

Jeśli chodzi o Chrisa, chłopak stał się takim pantoflem. Jakoś nie wyobrażam go sobie w roli kapitana. Spodobała mu się Sue, aczkolwiek nie musiał się namęczyć, aby ją zdobyć i to nie jeden raz. Były rzucane im kłody pod nogi, ale w mgnieniu oka je pokonywali. Zdecydowanie za szybko i za łatwo, a naprawdę czekałam na jakiś ogień.

Sue ma przyjaciół, którzy mnie zaintrygowały, jednakże wątek mógłby zostać bardziej rozwinięty. Plusem tego wszystkiego są wspomnienia, chociaż wydaje się to nierealne, biorąc pod uwagę, iż jej męki nie trwały jeden dzień. I pytanie, była dzieckiem kochanym przez matkę, to jakim cudem nie zauważyła ran na ciele? Kolejne, na co przymknęłam oko, bo akurat to bardzo mnie ścisnęło za serce. Ogółem pomysł na fabułę jest naprawdę świetny, autorka ma potencjał, który nie do końca wykorzystała. Gdyby rozwinąć nieco bardziej tę historię, gdyby dodać więcej walki, to książka byłaby naprawdę świetna. Jak wspomniałam, fabuła super, jednakże wiele mi zabrakło.

To moje zdanie, ale najlepiej, jeśli samemu sięgnie się po tę książkę i oceni. Każdy ma inny gust i inne oczekiwania. To, że ta historia mi się nie spodobała, to nie znaczy, że nie sięgnę po inne książki autorki, wręcz przeciwnie.

Sięgnęłam skuszona przez jedną z czytelniczek. Lubię ten klimat, a po opisie, fragmentach czułam, że będzie to właśnie to, co uwielbiam. Dwójka młodych, wchodzących w życie, spełniających się w sporcie. Ona młoda karateka, on kapitan rugbistów. Dwa zupełnie przeciwieństwa. Ona wesoły, odważny. Ona zamknięta w sobie, nie dopuszczająca do siebie obcych. Jednak on przebija się przez jej zacementowane mury. Czy Chris będzie w stanie poskładać Sue na nowo ?

„Nie mogę pozwolić, aby kolejne blizny pojawiły się na moim ciele, a już zwłaszcza na sercu.”

Ogólnie książka utrzymana w bardzo szybkim tempie, co było dla mnie trochę zbyt rażącym błędem. Miałam wrażenie, że czytam zlepki rozdziałów, a czegoś pomiędzy kolejnymi brakuje. Książka w moim odczuciu wygląda tak, jakby nie przeszła w ogóle żadnej korekty. Czuć wyraźnie niepewne pióro solowej debiutantki. Cała konstrukcja bohaterów, ich psychologiczne ukazanie również pozostawia wiele do życzenia. Tu dziewczyna nie da się dotykać, nie dopuszcza do siebie ludzi, a dwie kartki dalej już jakby o tym zapomniała. Nie przekonała mnie taka postawa, była trochę niezdecydowaną kobietą, która nie wiedziała czego chce i jaka naprawdę jest.

Jeżeli nie mieliście nigdy próchnicy, to gwarantuje, że po lekturze tej książki będziecie musieli dzwonić do stomatologa, ponieważ jest tyle słodyczy, że aż mnie mdliło. Dodatkowo powroty do przeszłości, trochę irytujące w środku, wiem że miały oddać charakter i budowę postaci głównej bohaterki, ale tu totalnie znów zawód ze względu na niedopracowanie wątków.

Naprawdę długa droga przed Autorką, która musi zdecydowanie popracować nad umiejętnością pełnego budowania akcji, stopniowego przechodzenia i rozwijania relacji oraz przemyślanej struktury książki. Pomysł super, tematyka super, ale realizacja na poziomie bardzo niskim. Były przebłyski zdań z fajnym przesłaniem, ale to promień słońca za gęstymi chmurami niedociągnięć.

𝙿𝚘𝚣𝚋𝚒𝚎𝚛𝚊𝚓 𝚖𝚘𝚓𝚎 𝚛𝚘𝚣𝚜𝚢𝚙𝚊𝚗𝚎 𝚔𝚊𝚠𝚊ł𝚔𝚒 𝚍𝚞𝚜𝚣𝚢 𝚒 𝚙𝚘𝚔𝚊ż, ż𝚎 ż𝚢𝚌𝚒𝚎 𝚖𝚘ż𝚎 𝚋𝚢ć 𝚙𝚒ę𝚔𝚗𝚎.

🌼 Sue, studentka college’u, to ofiara przemocy domowej. Ciężkie dzieciństwo zmusiło ją do stworzenia grubej skorupy - przez to większość studentów zna ją jako 'Niedotykalską'. Bo jeden, niewinny dotyk w ramię może się skończyć koszmarnie. Dziewczyna trenuje karate, więc nie jest to tylko czcze gadanie. I wtedy na scenie pojawia się kapitan uczelnianej drużyny rugby, Chris. Zrobi wszystko by zbliżyć się do karateczki i przyjmuje zakład kolegów, że ją zdobędzie...

🌼 Książka była za krótka i wszystko było tak skoncentrowane, że nic dobrego z tego nie wyszło. Bo z opisu charakteru Sue można było sądzić, że Chris będzie musiał się natrudzić by zainicjować jakiś kontakt. Nic bardziej mylnego! Wszystko idzie tak gładko i szybko, że w pewnym momencie miałam wrażenie iż dziewczyna została podmieniona🙈

🌼 Wspominałam już o aferze starzeniowej, ale nie mogę jej tutaj pominąć. Na tych niecałych dwustu stronach czuć, że bohaterowie mieli być młodsi, college miał być liceum, a mała Rebecca mieć mniej lat niż wspomniane piętnaście. Jeśli jednak się mylę to... jeszcze bardziej nie rozumiem co się tam zadziało.

🌼 Przechodząc do samego pióra autorki, najbardziej spodobały mi się fragmenty dotyczące przeszłości Sue. Te poświęcone przemocy domowej były najbardziej dopracowane. Przez to czułam jakbym czytała dwie osobne historie, które mało co łączy. Bo 'Niedotykalska' bardzo szybko przeszła do ehkm, cytat - 'Moje usta są zazdrosne o moje dłonie!'

🌼 Poruszenie trudnego tematu nie powoduje, że książka rośnie w moich oczach. Bo taką historię trzeba jeszcze umieć dźwignąć. Miałam wrażenie, że główna bohaterka nie miała czasu na przepracowanie traumy, a Chris zdobył ją w tempie pstryknięcia palcami tekstem 'Skarbie, przecież mówiłem Ci, że jesteś moją żoną'🤷🏻‍♀️

🌼 Podsumowując:

▪️Wszyscy płaczą. Dużo płaczą.

▪️Wszystko dzieje się za szybko.

▪️Wszystkie niedopracowane szczegóły mnie wkurzały.

Sue nie miała kolorowego dzieciństwa była ofiarą przemoc domowej, na dodatek w wypadku, w którym także uczestniczyła straciła ukochaną mamę, jedyną rodzinę, jaką miała. Przez to, co przeżyła odgrodziła się murem od otoczenia, miała niewielu znajomych, jej pasją było karate dzięki temu sportowi mogła wyrzucić nagromadzoną frustrację. Choć wyrosła na piękną kobietę jej wybuchowy temperament odstraszał płeć przeciwną, przez co Sue nazywana jest niedotykalską.

Chris w collegu jest jednym z najpopularniejszych chłopaków, przystojny kapitan drużyny rugby nie może narzekać na brak zainteresowania, kiedy koledzy proponują mu zakład mężczyzna bez zastanowienia zgadza się. Chris ma poderwać Sue, co w cale nie będzie łatwe. Kiedy udaje mu się do niej zbliżyć, dostrzega w niej cudowną dziewczynę, która nie zasłużyła, aby tak ją potraktować.

Jednak kłamstwa wychodzą na jaw, sytuacja staje się dramatyczna, kiedy to oboje odkrywają prawdę o sobie.

Czy uda im się poskładać na nowo swoje życie? Czy gotowi będą sobie wybaczyć?

Autorka w książce dotknęła bardzo trudnego tematu, jakim jest przemoc domowa, pokazała jak traumatyczne wydarzenia odciskają się na psychice człowieka i jak trudno sobie z nimi poradzić nawet w dorosłym życiu.

Zarówno Sue jak i Chris doświadczyli ogromnej straty, wychowali się bez rodziców. On został pod opieką babci, ona została przygarnięta przez cudowną kobietę, która dala jej namiastkę domu i normalności. Sue jednak przez cały czas obwinia się za to, co się stało, próbuje odkupić swoje, choć tak naprawdę to ona tu jest ofiarą.

Kochani polecam wam tę cudowną historię, która chwyta za serce i zmusza do refleksji. Każdy z nas ma prawo do szczęścia, czasem trzeba wiele wycierpieć, aby je osiągnąć, ale naprawdę warto.

Autor:Paulina Zalecka

Tytuł: Poskładaj mnie na nowo

Wydawnictwo: Editio

Jest ona napisania w świetny sposób. Ma w sobie mnóstwo emocji, które cały czas się zmieniają. Krótka pozycja, ale ma w sobie cudowną historię. Jest ona przeplatana momentami z przeszłości bohaterki, co mi się podobało. Niestety te elementu były czasem bardzo drastyczne. Musiałam ją kilka razy odłożyć na moment, ponieważ jest to ciężki temat do pojęcia.

Historia zaczęła się ciekawie, co już dodało jej plusa. Nie zauważyłam, żeby bohaterka miała jakieś dłuższe momenty zawahania. Za to główny bohater zachowywał się na początku okropnie. No nie podobał mi się pomysł, na który wpadł. Czekałam na to co z tego wyniknie.

Bardzo współczułam Sue, bo nie miała łatwej przeszłości, co odbiło się na jej życiu. Wychodzące na światło dzienne fakty trochę zbiły mnie z tropu. Nie do końca zrozumiałam, to co się działo. Kiedy w końcu poznaliśmy całą prawdę byłam zdezorientowana. Z czasem bardzo podziwiałam Sue, ponieważ dawała z siebie wszystko, co można zobaczyć w drobnych momentach. Można powiedzieć, że wręcz wściekłam się na Chrisa za to, co zrobił. Polubiłam jego babcie, ponieważ bardzo mądre rzeczy mówiła.

Ocena 8/10

„Po prostu poskładaj mnie na nowo, Chris. Pozbieraj moje rozsypane kawałki duszy i pokaż, że życie może być piękne. Chcę wreszcie zacząć żyć.”

Sue Backers to studentka. Jako mała dziewczynka doświadczała w domu przemocy fizycznej i psychicznej, co odcisnęło na niej ogromne piętno. W związku z ciężką przeszłością wzniosła dokoła siebie ciężki do przebicia mur. Jedynie karate pozwala jej na rozładowanie napięcia i agresji, która w niej drzemie. Na jednym z treningów dziewczyna spotyka Chrisa, kapitana studenckiej drużyny sportowej. Sprawy komplikują się w momencie, kiedy ten podejmuje się absurdalnego zakładu i staje się częścią jej życia.

Na pierwszy rzut oka książka może wydawać się oklepana. W końcu nie pierwsza i nie ostatnia porusza temat przemocy. Mimo wszystko „Poskładaj mnie na nowo” to niebanalna powieść pełna niespodziewanych zwrotów akcji.

Wprowadzenie retrospekcji dobrze zobrazowało mi dzieciństwo Sue. Z początku nie mogłam zrozumieć czemu jest taka zimna, niedostępna, czemu tak agresywnie reaguje na jakąkolwiek formę dotyku. Nie przepadałam za jej postacią, a później głębiej zaczęłam poznawać Chrisa i wszystko się zmieniło. Jego dziecinny upór i egoizm był nie do wytrzymania. Strasznie emocjonalnie podchodziłam do jego postaci. Próbowałam nadążyć za tym głupim tokiem myślenia, ale w połowie książki zrezygnowałam z tego wyzwania.

Biorąc pod uwagę fakt, że nie jest to długa powieść, to relacja Chrisa i Sue była zbyt dynamiczna. Brakowało mi tutaj szczegółów, większej ilości opisów, jeśli chodzi właśnie o tą dwójkę. Chciałam powoli zagłębiać się w ich historię, a zostałam rzucona od razu na głęboką wodę.

Podsumowując, czuję niedosyt, niemniej jednak historia stworzona przez @_paulinazalecka_ jest naprawdę wciągająca i godna polecenia.

” Poskładaj mnie na nowo“

Lubicie książki z motywem sportu ? Takie typowo młodzieżowe , z wątkiem dramatu z przeszłości ? Taką książkę oferuje Paulina Zalecka. Chwyciłam za nią bo bardzo lubię tego typu elementy w książkach . Czy mi się podobało ? Zaraz się dowiecie.

Sue jest studentką, którą wszyscy nazywają “niedotykalska”. Z pewnością nie jest duszą towarzystwa. Otoczyła się małym gronem zaufanych osób i żyje przeszłością oraz poczuciem winy. Nie lubi dotyku innych osób, reaguje na niego agresją . I tak też się stało gdy podszedł do niej Chris. Nawet nie wiedział kiedy a zmienił pozycję ze stojącej na leżącą.

I nagle dziewczyna , która dotąd unikała wszelkich kontaktów z chłopakami, której nikt nie mógł dotknąć , zmienia się w mgnieniu oka…

Początek książki niestety wzbudzał we mnie wiele negatywnych emocji. Ogólnie pomysł na książkę bardzo fajny , styl dość dobry choć momentami odzywki w dialogach głównie Sue i Chrisa były takie na poziomie gimnazjum ale to tylko chwilami. Co najbardziej mnie zawiodło to zdecydowanie zbyt szybki rozwój relacji głównych bohaterów. W momencie nastawienie Sue do świata uległo zmianie, nagle postanowiła spróbować żyć normalnie. Po kilku dniach dziewczyna, której nikt nie mógł zwyczajnie dotknąć, jest gotowa na swój pierwszy raz… No za szybko. Brakowało głębi temu związkowi. Książka cieniutka mogła być bardziej rozbudowana i sądzę, że byłaby świetna. Też raziło mnie bardzo - opisy Rebecki. Wciąż zarówno Tom jak i Sue mówili o niej jak o małym dziecku , a ona miała 15 lat … To już niekoniecznie dziecko choć może jeszcze nie kobieta. Ale ! Już starczy czepiania. Książka nie była dnem jak to niektórzy dość mało subtelnie potrafią nazwać coś co im się nie podoba. Ma potencjał i najwyraźniej widać go w opisach traumatycznych przeżyć z przeszłości jakich doświadczyła główna bohaterka. Człowiek, który miał dać poczucie bezpieczeństwa i szczęście jej matce, zastąpić ojca Sue, udawał przed wszystkimi ideał, a w tajemnicy, zastraszając dziewczynę, robił z jej życia piekło. Sue zdecydowanie zbyt długo znosiła tortury zarówno psychiczne jak i fizyczne ze strony ojczyma, a gdy w końcu wydało się , w jakim piekle żyje , straciła wszystko co dla niej było ważne. Pozostało tylko poczucie winy za to jak wiele osób przy tym ucierpiało. Ale czy zasadne ?

Książka ma nie tylko wady, nie jest idealna ale ma też mocne strony. Bohaterowie są młodzi, więc nie ma w sumie co wymagać od nich nie wiadomo jakiej dojrzałości. Chris popełnił błąd, założył się z kolegami, że ta “niedotykalska” będzie jego. Żałował tego praktycznie od razu. Widziałam jakieś porównania tej książki do “After” ale sądzę, że te dwie pozycje mają ze sobą niewiele wspólnego.

Uważam, że jak na początek kariery literackiej, Paulina poradziła sobie nienajgorzej, czuć tu potencjał i podejrzewam ,że z książki na książkę, będę miała coraz mniej powodów do narzekań. Bo to, że ponownie sięgnę po jej książki, jest praktycznie pewne.

Dziękuję EditioRed za egzemplarz do recenzji i polecam książkę - przekonajcie się sami co o niej myślicie :)

Sue to kobieta z ogromnymi przeżyciami. Od dzieciństwa zmagała się z przemocą domową, a także fizyczną. Odcisnęło to na niej nie małe piętno, a nagromadzoną energię stara się spożytkować na treningach sztuk walki. Trenuje by wygrywać i zarabiać. Natomiast Chris to kapitan studenckiej drużyny rugby, a Sue staje się dla niego kimś ważnym. Jest ciekawy dziewczyny, która ma tak ogromną pasję i wytrwałość. Czy Chrisowi uda się zbliżyć do Sue? Czy jego intencje są szczere? Czy jeden zakład wszystkiego nie zniszczy?

No cóż, opis fabuły jest naprawdę zachęcający. Okazuje się, że jej wykonanie także jest na wysokim poziomie. Akcja rozgrywa się w swoim powiedziałabym odpowiednim tempie, a całość jest naprawdę realna. Opisy są plastyczne, a styl pisania autorki odrazu przypadł mi do gustu. Przeszłość przeplata się z teraźniejszością tworząc jedną spójną całość, która chwyta czytelnika za serce.

Książka naszpikowana jest emocjami i nie koniecznie tylko tymi dobrymi. W sumie można powiedzieć, że więcej tutaj bólu niż szczęścia, ale dla mnie było to tylko na plus. Nie oczekiwałam słodkiego love story. Liczyłam się z tym, że książka ta może mocno uderzyć w moje i tak już rozchwiane ciążowe hormony 😜 Przemoc, znęcanie, upokorzenie, poniżenie… to wszystko jest namacalne. Relacja pomiędzy naszymi bohaterami nie jest łatwa, a ich zachowanie zdecydowanie jej nie ułatwia.

Nasza główna bohaterka to postać niezwykle silna, odważna, pełna pasji, temperamentu, ale i momentami krucha. Jednak nie ma co się jej dziwić. Każdy z nas po takich przejściach miałby swoje demony przeszłości, które nie dawałyby nam spać spokojnie. Natomiast Chris to chłopak który może troszeczkę się pogubił, ale nie zły. Ma w sobie ogromne pokłady miłości i dobra, co zdecydowanie nam udowadnia.

„Poskładaj mnie na nowo” to książka niewielka objętościowo, ale bogata treściowo. Historia jest przejmująca, ale i dająca do myślenia. Dostarcza czytelnikowi wielu emocji, a przecież to jedna z najważniejszych rzeczy jakich oczekujemy podczas czytania. Prawda?

Polecam, Kajka 💗

"Poskładaj mnie na nowo" Pauliny Zalewskiej to bardzo emocjonująca książka.

Sue to samotna młoda kobieta. Jej celem jest wygrać zawody w karate. Dziewczyna będąc dzieckiem przeszła przez piekło jakie zgotował jej ojczym. I gdy myślała, że uporała się z traumą na jej drodze los postawił Chrisa. Niestety koszmary powróciły.

Czy chłopak pomoże jej się z tym uporać ?

A może te spotkanie nie było przypadkowe ? Może los sobie z nich zadrwił ?

Jest to moje pierwsze spotkanie z piórem autorki. I zaliczam je do bardzo udanego. Ta pisarka świetnie opisuje emocje! Zatraciłam się w nich bez reszty. Czułam i przeżywałam wszystko co bohaterzy tej powieści. Bardzo trudno było mi odłożyć ją na później.

Chodź początek bardzo ciężko mi się czytało. Od pierwszych stron autorka funduje nam wspomnienia z piekła jakie przechodziła Sue. Dziecięca krzywda w jakiekolwiek literaturze, którą czytam powoduje u mnie niepohamowane łzy. Tak przepadłam w tej historii, że kibicowałam tej młodej, skrzywdzonej dziewczynie by bohater "poskładał ją na nowo".

Chris natomiast również przypadł mi do gustu. Jego szczerość zdobyła moją sympatię. Lecz pod koniec miałam ochotę uderzyć go czymś ciężkim 🙈.

Świetnie wymyślona fabuła, trzymająca czytelnika w napięciu do ostatniego rozdziału. Bo traumatyczne przeżycia Sue to nie koniec niespodzianek jakie czekają w tej książce.

Książka jest napisana z perspektywy obojga bohaterów co jak dla mnie jest bardzo dużym plusem

"- Świat ma [motyla nóżka] duży dług u ciebie, Sue" te zdanie bardzo mnie wzruszyło 😭. Zgadzam się z nim w stu procentach ! Dlaczego ? Polecam przeczytać i przekonać się samemu ❤️😍

W „Poskładaj mnie na nowo” poznajemy Sue oraz Chrisa. Ona trenuje karate, ON jest kapitanem studenckiej drużyny rugby. Historia tej dwójki rozpoczyna się dość głupkowato. Chris zakłada się z kumplami z drużyny, że uda mu się wyrwać tajemniczą dziewczynę, którą widują na sali gimnastycznej. Jest to prawdziwe wyzwanie, bo Sue nie bez powodu ma przezwisko „Niedotykalska”. Czy z tego zakładu wyjdzie coś dobrego?

Historia prowadzona jest z dwóch perspektyw, a ta należąca do Sue wzbogacona została wspomnieniami z przeszłości. Musicie wiedzieć, że dziewczyna jest ofiarą przemocy domowej. Gdy była nastolatką, w tajemnicy przed matką, znęcał się nad nią ojczym. Zostały tu opisane naprawdę makabryczne wydarzenia. Chwytające za serce. Wstrząsające. Jeśli jesteście wysoce wrażliwi na krzywdę innych, te sceny mogą okazać się dla Was zbyt ciężkie. Miejcie to na uwadze.

Nie wiem czy autorka robi to nieświadomie czy z premedytacją (wierzę, że jednak to drugie 😃), ale potrafi kreować świat bardzo emocjonalnie. Paulina szczędzi nam opisów, ale nadrabia to dużą dawką emocji, bez nazywania ich. Nie wiem czy potrafię to dobrze wytłumaczyć. Może najlepiej na przykładzie – nie wiemy w jakim kolorze są ściany w pokoju, narracja nie jest przepełniona przymiotnikami, a jednak na podstawie tego, co się dzieje, doskonale wiemy, jakie emocje targają bohaterami. Paulina nie mówi, ona pokazuje. Książka przeładowana jest emocjami, co jest jej ogromnym plusem. Nie jest „sucha”, ona naprawdę żyje.

Moją ulubioną postacią jest babcia Chrisa. Na wszystko ma rezolutną odpowiedź, przez co trudno jej nie kochać. To złota kobieta. ❤

Spodobała mi się również relacja Sue z przyjaciółmi, jej trudny charakter i niepohamowana agresja. Tytuł książki mówi sam za siebie. Sue wymagała poskładania, bo była rozbita na milion drobnych kawałków. Nie ma się co dziwić, w swoim życiu doświadczyła nie tylko przemocy fizycznej oraz psychicznej. Widziała też zbyt wiele, a do tego przez lata dręczyło ją sumienie. Czy słusznie? Musicie przeczytać, aby się dowiedzieć.

Nie potrafię przymknąć oka na pewną kwestię, na którą jestem wręcz uczulona w literaturze z tego gatunku. Chodzi o pierwsze zbliżenie bohaterów, które odbyło się bez jakiegokolwiek zabezpieczenia. Sue i Chris olali temat, uznając, że „zdążą wyjąć”. 😅 Zdążyli, ale ja bardzo nie lubię, jak w tych sprawach głupi ma szczęście, bo w prawdziwym życiu nie zawsze jest to normą i chyba nie muszę mówić, jakie to niesie ryzyko.

Niestety nie polubiłam Chrisa, a przez to co, ekhemmm odwalił, ciężko było mi kibicować bohaterom pod koniec historii. Moim książkowym mężem na pewno nie zostanie, ale kto wie, może kogoś z Was..?

Ambiwalentny stosunek mam do Rebekki i Toma. 😅 Sam wątek jest wspaniały, wręcz ikoniczny! Na pewno jeden z moich ulubionych w tej książce. Nie mam żadnego problemu z ich różnicą wieku, są przecież odpowiedzialni. Jednak byłam w niemałym szoku, gdy dowiedziałam się, że Rebecca ma 15 lat, ponieważ po jej wypowiedziach i zachowaniu myślałam, że ma jakieś 8. 🙈

Podsumowując. Spędziłam z tą książką emocjonujące chwile! Szkoda, że historia nie była dłuższa, bo z chęcią do dowiedziałabym się, co bohaterowie robili między poszczególnymi wydarzeniami. Nie mniej jednak, mimo drobnymi mankamentów, gorąco Wam ją polecam. Wyróżnia się na tle współczesnych romansideł. ❤ Paulina, a Tobie serdecznie gratuluję premiery oraz talentu pisania emocjami. ❤ Dobra robota, dziewczyno.

„Najbliższe zawody są decydujące. Muszę je wygrać, by pójść wyżej i w ten sposób odmienić życie chociaż jednej osoby. Zresztą…. miłość dla mnie nie istnieje. Jest po to, aby inni się wzajemnie uszczęśliwiali. Mnie nie jest dane zasmakować takich wrażeń”.

„Podkładaj mnie na nowo” Pauliny Zaleckiej, od wydawnictwa editiored.

Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki, ale nie ostatnie. Książka wzbudziła we mnie wiele emocji od śmiechu, po przez łzy. Autorka dotknęła trudnego tematu przemocy domowej oraz jej skutki z jakimi w późniejszym życiu musi mierzyć się Sue. Dziewczyna przez lata była ofiarą przemocy psychicznej jak i fizycznej wymierzanej przez rękę ojczyma. Gdy mama Sue opuszczała dom, zaczynał się koszmar. Dzięki wstawionym przez autorkę wspomnieniom, bardzo dobrze możemy poznać przeszłość Sue i dobrze zrozumieć co ją spotkało. Z czym musi się zmierzyć, aby ponownie zaufać.

Na sali gimnastycznej podczas treningu Sue pojawia się Chris, kapitan studenckiej drużyny rugby. Postanawia zdobyć dziewczynę, jednak popełnia błąd za błędem. Czy Chrisowi uda się przebić przez mur, który zbudowała przez lata wokół siebie Sue?

„Poukładaj mnie na nowo” to nie tylko książka o trudnej przeszłości, ale daje też nadzieję na lepsze jutro. Promyk szczęścia, który czeka za zakrętem.

Polecam!!!

"Poskładaj mnie na nowo" to historia, która nie należy do najłatwiejszych. W książce przeplatają się wydarzenia z przeszłości i teraźniejszości. Dzięki temu lepiej możemy poznać główną bohaterkę i zobaczyć jak wiele cierpienia ją spotkało, a mimo tego walczy o siebie i lepsze życie. Bardzo przypadł mi do gustu pomysł na tę historię. Ogólnie książkę czytało się niezwykle przyjemnie i szybko. Jedyne do czego mogłabym się przyczepić to dla mnie ciut za szybko rozwija się relacja bohaterów. Sue jest początkowo niedostępna i niepewna. Szybko jednak ulega urokowi Chrisa. Bohatera, który jest pewny siebie, przystojny i nieustępliwy. Potrafi walczyć o swoje i zdobywać to na czym mu zależy. Tych dwoje od początku do siebie ciągnie i mimo pewnych obaw Sue postanawia zaryzykować i dać szansę na szczęście sobie i Chrisowi. "Poskładaj mnie na nowo" to bardzo dobra książka z wciągającą fabułą i ciekawie wykreowanymi bohaterami. Historia o rodzinie, przyjaźni, miłości. O tym jak ciężko wciąż walczyć z prześladującymi nas demonami przeszłości. Jak trudno ciągle się opierać i odgradzać od innych. Jak niezwykle ważne jest, aby mieć obok siebie osoby, które są gotowe nas wspierać niezależnie od powodu. Jak ciężko podjąć decyzję, kiedy serce mówi jedno, a rozum drugie. Książka, która bawi, wzrusza, a momentami nawet szokuje. Historia, która naprawdę mi się podobała, jednak zabrakło mi w niej takie efektu wow. Niemniej wciąga i zapewnia kilka godzin przyjemności. Polecam.