Poranek ściętych głów. Tom 3

MROK, KREW I BRUD

„Poranek ściętych głów” to kolejna od Hanami manga skierowana do dojrzałego czytelnika. Manga fabularnie nieskomplikowana, ale uderzająca czytelnika czymś innym. Czym? Mocnym, dosadnym ukazaniem brudnych realiów przeszłości Japonii i mieszkających tam ludzi.

W czasach szogunów ważnym stanowiskiem jest pozycja osoby testującej miecze. Takim „testerem” jest Asaemon, który przejął posadę po swoim ojcu. Na czym polega jego praca? Na sprawdzaniu wykutych mieczy na ciałach skazańców, którzy przeszli już egzekucję. Ale też i owych egzekucji dokonywaniu. I tak toczą się jego losy, które przeplatają się z losami najróżniejszych ludzi.

Jaki jest „Poranek ściętych głów”, łatwo się przekonać już tylko przeglądając dowolny tom serii. A wszystkie z nich są takie same, oparte na takich a nie innych schematach, konsekwentnie snutych z rozdziału na rozdział. A te schematy to połączenie opowieści przygodowej, można rzec, że nawet opowieści drogi, z mrocznym, brutalnym i przerażająco prawdziwym podejściem do tematu. Ale jakie mogłoby być inne, skoro komiks traktuje o losach człowieka zajmującego się egzekucjami?

Jak więc na temat przystało, „Poranek ściętych głów” jest komiksem krwawym i ponurym. Nie oferuje nam zbyt wiele nadziei, skupia się za to na tematach, które nie są dla każdego, ale jeśli już do nas trafiają, trafiają mocno – do serca, i do umysłu. Mamy tu zbrodniarzy, morderstwa, gwałty, pojedynki, a wszystko to pokazane z drobiazgowością, choć jednocześnie bez zbędnego epatowania przemocą czy detalami.

Omawiając te mangę, trudno jest mówić, że to przyjemna lektura. Nagromadzenie brudu i przemocy jest bowiem naprawdę duże, jednocześnie jednak historia nie jest wcale ograniczona do nich. Cała reszta „Poranku ściętych głów” to świetne odmalowanie zarówno realiów historycznych, jak i ludzkich losów. Bo każdy rozdział to osobna opowieść, kolejna sprawa, której się przyglądamy. I nie robimy tego bynajmniej bez emocji. Odkrywamy dzięki temu intrygujący, choć przerażający świat przeszłości i obecnej nam kultury, który czasem ciężko jest zrozumieć, niemniej jednak chce się go poznać. Przynajmniej z bezpiecznego miejsca w czytelniczym fotelu.

Graficznie manga ta wygląda, jak jej scenariusz: jest prosta, mroczna, brudna, dosadna i realistyczna. Sporo czerni, grube kreski, jakby stawiane nerwowo i szorstkie pociągnięcia pędzlem sprawiają, że opowieść nabiera klimatu i mocy. Kto zatem lubi takie mocne historie (których echa w komiksach pobrzmiewają do dziś), powinien te serię poznać.

Poranek ściętych głów tom 3 skrywa w swoim wnętrzu pięć porywających historii, których głównym bohaterem jest Yamada Asaemon, zajmujący się „testowaniem mieczy”. Jego zadaniem jest wykonywanie egzekucji na skazanych przestępcach. Jest więc ON otoczony wszechobecną śmiercią, wpływającą zarówno na niego samego, jak i na czytelnika.

Dostępne w albumie historie to jednak coś więcej niż tylko ukazanie życia wspomnianego bohatera. W każdym rozdziale Kazuo Koike stara się bowiem pokazać skomplikowane i wielowymiarowe oblicze Japonii okresu Edo, jednocześnie implementując w opowieść solidną dawkę różnorakich emocji i pewne ponadczasowe przesłania. Było to siłą poprzednich tomów i tym razem również wynosi album do miana „rewelacji”, od której trudno jest się oderwać.

Na sam początek scenarzysta w rozdziale zatytułowanym Złodziejka opadających liści pokazuje losy pewnej chorej kobiety, która nieustannie zamiata opadnięte na ziemię liście. Jej działania mogą wydawać się kompletnie irracjonalne, na kolejnych stronach wszystko jednak układa się w logiczną całość i ukazuje tragedię tej postaci. Druga z historii (Szalony umysł, dwa ciała) to z kolei obraz obrzydliwej zbrodni, pewnego rozwarstwienia społecznego Japonii tamtego okresu, dążenia do „sprawiedliwości” i umiejętności przebaczania. Bardzo duża dawka emocjonalności i złożoności tamtych czasów pojawi się również w rozdziale Asaji, gdzie czytelnik ma okazję poznać pewne szczegóły związane z egzekucjami. Kolejny raz ogromną rolę odgrywa tutaj postać kobieca, dla której los nie był łaskawy i musi ona znosić niewyobrażalne cierpienia. Najbardziej „widowiskowym” i najbliższym „samurajskiemu klimatowi”, jest rozdział zatytułowany Szalone ostrze Tsukuyi Bakushu, gdzie mamy okazję zobaczyć niebywałe zdolności dwóch mistrzów miecza. Na sam koniec autor przygotował kolejną mocno emocjonalną historię (Malarka i śmierć), tym razem jednak dużo bardziej związaną z życiem głównego bohatera. Opowieść ta w naprawdę ciekawy sposób stara się ukazać tragedię dwójki postaci, których przeszłość znacząco wpłynęła na całe ich życie, naznaczając ich oblicze niewidocznym znamieniem śmierci.

Fabuła tomiku całościowo opiera się więc głównie na skrajnych emocjach, wobec których czytelnik na pewno niepozostanie obojętny. Autor w naprawdę wyśmienity sposób łączy tutaj elementy dramatu, mangi historycznej z pewnymi bardziej widowiskowymi wstawkami. Sprawia to, że tytuł staje się mocno wielowymiarowy tak samo, jak przedstawione w nim postacie. Nie jest więc to komiks łatwy i prosty w odbiorze, ale na pewno niebywale intrygujący i porywający.

Niesamowitość tytułu przejawia się również w jego oprawie rysunkowej. Prace artysty mogą wydawać się dość surowe w swojej strukturze, doskonale jednak podsycają klimat mangi, oddają historyczną szczegółowość okresu, kiedy dzieje się akcja i kiedy fabuła tego wymaga potrafią również epatować zarówno przemocą, jak i różnorakimi emocjami.