Popękane życie

Od dawna nie zaliczam się już do młodzieży, ale zdarza mi się po tego typu powieści sięgać do czasu do czasu. Tym razem w moje ręce wpadła książka, która ukazuje historię trójki rodzeństwa, których rodzice zdecydowali się na rozwód. Jest to niezwykle przejmująca, wciągająca powieść, która pozwala młodym czytelnikom odnaleźć się w tej niełatwej sytuacji, jaką jest rozpad rodziny. Książka jest ciekawie napisana, bohaterowie zostali wykreowani bardzo dokładnie. Jeśli jesteście w takiej samej sytuacji, jak główne postacie, to zaufajcie autorce i przeczytajcie tę pozycję, a nie będziecie żałować.

Lubię odkrywać nowych autorów literatury młodzieżowej, ponieważ dzięki temu mam szansę odnaleźć prawdziwe perełki. Wiem, że brzmi to strasznie typowo i nie ma w tym ani grama oryginalności, ale no cóż - tak to już u mnie jest. Kiedy na ekranie mojego laptopa wyświetliła się okładka książki Joanny Jagiełło, a ja ochoczo zabrałam się za lekturę opisu powieści - w mojej głowie już zaczął rodzić się plan na przeczytanie tej pozycji. Tak oto w moje ręce trafiło Popękane życie. Czy okazało się ono rzeczywiście tak popękane, jak mówi tytuł? Czy pozycja ta zasługuje na uwagę? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie w tej opinii.

Dotychczasowe życie trójki rodzeństwa: Laury, Leo i Leny było dość spokojne. Mogli liczyć na obecność i pomoc swoich rodziców. Teraz jednak coś zaczęło się psuć... tata coraz więcej czasu spędza poza domem, a mama chodzi zdenerwowana i nie ma nawet chwili dla swoich dzieci. Wspólne wakacje stają się momentem kulminacyjnym, a po powrocie do domu ojciec wyprowadza się z domu. Tak ma teraz wyglądać ich wspólne życie? Rozwód rodziców jest już przesądzony, a w tym wszystkim muszą odnaleźć się dzieciaki... Czy istnieje jeszcze szansa na happy end?

Powiem szczerze, że zaczynając lekturę tej powieści, nie spodziewałam się aż takiego ładunku emocjonalnego, jaki ostatecznie otrzymałam. Gdzieś w mojej podświadomości ulokowałam sobie przekonanie, że będzie to ważna młodzieżówka, ale z pewnością nie wywoła we mnie takiej burzy. Jakże się pomyliłam... Sam początek jest tylko zwiastunem wszystkiego tego, co będzie spotykało naszych bohaterów. Z czasem zaczyna robić się poważnie, a irytacja czytelnika tylko rośnie - za chwilę wyjaśnię dlaczego.

Głównymi bohaterami tej historii jest rodzeństwo. Laura, Leo i Lena to tak naprawdę jeszcze dzieciaki, które teraz stają na dosłownym rozdrożu - stać murem za mamą czy pójść śladem taty? Bardzo polubiłam te postaci, ponieważ każda z nich ma swój określony charakter i sposób radzenia sobie z tą całą sytuacją. Laura stara się walczyć o swoje marzenia, a jednocześnie robić wszystko, by dbać o rodzeństwo. Leo odcina się od wszystkiego i wszystkich, a zamiast tego skupia się na miłości do zwierząt. Lena z kolei stawia samą siebie w roli tej, która ma plan na naprawę wszystkiego i nie spocznie, póki go nie zrealizuje. Z jednej strony budzi to podziw, lecz z drugiej bardzo mocno chwyciło mnie za serducho.

Rodzice głównych bohaterów zostali przedstawieni bardzo dobrze, ale budzili moją ogromną złość. Zarówno ojciec, jak i matka nie dbali o uczucia swoich dzieci. Tak mocno skupili się na wzajemnym oskarżaniu o rozpad małżeństwa, że zapomnieli o tym, co muszą czuć ich własne dzieci. Dodatkowo namawianie potomstwa do tego, by stawało po jednej ze stron, jest obrzydliwe i nigdy nie powinno mieć miejsca. Autorka ukazała tym samym, jak bardzo często wygląda taka sytuacja w rodzinie i zrobiła to na tyle realistycznie, że momentami zapominałam, iż ci bohaterowie to wytwór wyobraźni Joanny Jagiełło.

Swoją drogą, na uwagę zasługuje fakt, jak dobrze autorka pisze. Ma ona lekkie pióro, którym dosłownie czaruje czytelnika, choć przedstawia niezbyt radosną historię. Co więcej, na uznanie zasługują również dialogi między rodzeństwem, które nie wzbudzały we mnie zażenowania i takiego silnego odczucia, że osoba dorosła próbuje na siłę pisać po młodzieżowemu (wspominam o tym, ponieważ czasem się to zdarza).

Popękane życie to bardzo wartościowa powieść dla młodzieży, ale i dla starszych czytelników. Wiele z niej mogą wynieść i młodzi i starsi, dlatego też ta książka w moich oczach staje wysoko w rankingu powieści dla młodzieży. Jeśli lubicie tego typu powieści, to zdecydowanie powinniście zainteresować się i tym tytułem.

Rozwód to emocjonalny czołg nie tylko dla małżonków, ale także i dla ich dzieci. Rodzice zaczynają traktować się jak powietrze, przerzucać się winą. Próbują też wybielić się, żeby skłonić dzieci do tego, by częściej z nimi przebywały. Wiadomo, że fajniejszy jest ten rodzic, który mniej wymaga.

Laura, Leon i Lena żyli beztrosko do czasu, aż rodzice nagle zaczęli się unikać, a potem kłócić. W końcu ojciec wyprowadza się z domu, a małżeństwo pędzi ku rozwodowi. Choć dzieci podejmują próbę pogodzenia rodziców, sprawy zaszły już za daleko.

Plusem tej powieści jest to, że poznajemy historię z perspektywy dzieci. Możemy przekonać się, co robią z nimi poszczególne etapy rozpadu rodziny. Jak sobie z tym radzą albo nie radzą. Rozwód w końcu wywraca ich życie do góry nogami. Cały poukładany świat legł w gruzach. Myślę, że ta książka może pomóc młodym czytelnikom, których rodzice właśnie się rozwodzą. Będą w stanie wejść w ich buty. Może i czasem nieco zgrzytały mi dialogi, ale koniec końców polubiłam te dzieciaki i nie było mi obojętne to, co się z nimi stanie. Chciałam, żeby na nowo odnalazły spokój. Bardzo dobrym pomysłem było również umieszczenie na końcu powieści numerów kontaktowych dla dzieci, które potrzebują pomocy

To była trudna emocjonalnie historia. Nie zliczę, ile razy miałam ochotę, żeby potrząsnąć rodzicami albo którymś z dzieci. Tyle że za moment nachodziła mnie refleksja, że mnie z perspektywy fotela łatwo jest pewne rzeczy oceniać, a pojęcia nie mam, jak zachowałabym się na ich miejscu. Nawet nie spodziewałam się, że ta książka mnie tak rozłoży na łopatki. To bardzo ciężki kaliber, ale warto mieć ją na uwadze. Pokazuje, jak trudne wydarzenia z życia mogą odbić się na zdrowiu i do czego może doprowadzić zaniedbanie emocjonalne. To przestroga dla dorosłych i ręka wyciągnięta w stronę dzieci.

Przed najstarszą z rodzeństwa Laurą niebawem matura, Leo uczęszcza do liceum, a najmłodsza Lena do podstawówki gdzie doskonale radzi sobie z nauką. W ich domu od jakiegoś czasu czuć zmiany, między rodzicami nie dzieje się dobrze, czuć chłód, widać nieporozumienia. Pewnego dnia rodzeństwo dowiaduje się, że wszystko się zmieni. Rodzice oznajmiają, że się rozwodzą, a ojciec wyprowadza się z domu. Jak zareagują na to dzieci? Jak poradzą sobie z nową rzeczywistością? Czy rodzice pomogą im przez to przejść?

Rozwód jest czymś bardzo trudnym dla dziecka i wiem, co mówię, moi rodzice się rozwiedli. To czas, kiedy często nieświadomie próbują „przeciągnąć” dziecko na swoją stronę, zamiast pomagać mu pogodzić się z tym, co się dzieje, dokładają. W książce trójka rodzeństwa musi sobie poradzić w takiej sytuacji. Bardzo podobało mi się, jak autorka wszystko zobrazowała, pokazując wiele prawdy, a jednocześnie podpowiadając jak sobie z tym poradzić.

Moim zdaniem książka będzie świetnym prezentem dla starszych dzieci, które znajdą się w takiej sytuacji. Poznając historię Laury, Leo i Leny, zobaczą, jak to u nich wyglądało. Ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Książek młodzieżowych na polskim rynku jest naprawdę bardzo dużo. Nie wszystkie dotykają typowo rozrywkowych tematów, co także zasługuje na uwagę. Nie da się ukryć, że bardzo ważne są także wydania poruszające niezwykle ważne tematy. Jednym z nich jest rozwód rodziców, który może mieć miejsce z różnych powodów. W tym wydaniu poruszony został właśnie taki temat, który pokazuje, że w tym przypadku warto zwrócić uwagę na emocje dzieci, a nie mszczenie się na swoim partnerem, gdyż to do niczego dobrego nie prowadzi.

Głównymi bohaterami jest trójka bohaterów, którzy już w wakacje zauważyli, że między ich rodzicami zaczęło się gorzej dziać. Matka dzieci skupiła się na własnych emocjach i chęci odegrania się na mężu. W tym przypadku zupełnie zapomniała o zwróceniu uwagi na to, jak w tej sytuacji czują się jej dzieci. Czy kobieta w porę się opamiętała i zrozumiała co jest w tej sytuacji najważniejsze? Jak zareagował na to mąż i ojciec?

Jest to typowo młodzieżowe wydanie, jednak powinno zostać ono przeczytane przez rodziców, którzy mają w planach się rozstać. Joanna Jagiełło pokazuje w niezwykle przystępny sposób jak mogą wyglądać relacje między rozchodzącymi się małżonkami. Wydanie nie jest za obszerne i przedstawienie całości w fabularyzowanej formie jest niewątpliwie zaletą tej publikacji. Warto polecać dalej takie ciekawe pozycje i tak też będę robić. Serdecznie zachęcam do lektury nawet gdy w tej chwili jest nieaktualny. Zawsze można wesprzeć kogoś kogo rodzice się rozstają.