Polska Biblioteka Widmowa to obszerny leksykon około dwu tysięcy książek zmyślonych. Większość wzmiankowano w istniejących książkach polskich autorów, ale są tu też zmyślone książki przypisane polskim autorom (realnym lub nie) w istniejących książkach autorów zagranicznych. Są tu rzeczy zmyślone całkowicie i takie, w których możemy domyślać się rzeczywistych dzieł ukrytych pod zmienionymi tytułami. Są tu zmyślone książki dostrzeżone przez autora na rysunkowych półkach w polskich komiksach, a nawet aneks w postaci kilkunastostronicowej Polskiej Filmoteki Widmowej – zmyślone filmy występujące w polskich książkach, w tym zmyślone ekranizacje zmyślonych książek.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura faktu
Jaką formę ma książka "Polska Biblioteka Widmowa. Leksykon książek zmyślonych"?
Publikacja ma formę encyklopedycznego leksykonu, w którym opisano około dwóch tysięcy nieistniejących tytułów. Autor skrupulatnie zestawia zmyślone dzieła literackie, które pojawiają się na kartach realnej polskiej prozy oraz komiksów. Każde hasło dostarcza konkretnych informacji o kontekście występowania danej "widmowej" książki w literaturze źródłowej. Jest to profesjonalne kompendium wiedzy o polskiej wyobraźni literackiej, uporządkowane w sposób ułatwiający szybkie wyszukiwanie konkretnych odniesień.
Czy leksykon obejmuje również pozycje pojawiające się w komiksach i filmach?
Tak, autor uwzględnił w treści zmyślone tytuły z polskich komiksów oraz stworzył aneks poświęcony filmom. Specjalna sekcja Polska Filmoteka Widmowa skupia się na fikcyjnych produkcjach kinowych, o których wspominają polscy pisarze w swoich dziełach. Czytelnik znajdzie tu nawet opisy nieistniejących ekranizacji zmyślonych wcześniej książek, co stanowi unikatowe uzupełnienie głównego spisu. Tak szerokie ujęcie tematu pozwala na kompleksowe spojrzenie na polską popkulturę i jej wewnętrzne, fikcyjne światy.
Dla jakiego typu czytelnika ta publikacja będzie najbardziej wartościowym nabytkiem?
Książka jest idealna dla filologów, literaturoznawców oraz pasjonatów ciekawostek bibliograficznych i literackich zabaw. Stanowi ona cenne narzędzie dla osób zajmujących się analizą tekstów, które chcą zgłębić zjawisko intertekstualności w polskiej kulturze. Publikacja zachwyci kolekcjonerów nietypowych wydawnictw oraz czytelników ceniących erudycyjny i precyzyjny styl Pawła Dunina-Wąsowicza. To pozycja obowiązkowa dla każdego, kto interesuje się mechanizmami kreowania alternatywnych obiegów wydawniczych przez pisarzy.
Komu odradza się zakup tego leksykonu ze względu na jego specyfikę?
Leksykon nie jest odpowiedni dla osób szukających beletrystyki lub klasycznych recenzji istniejących, dostępnych w księgarniach dzieł. Publikacja skupia się wyłącznie na bytach fikcyjnych, więc nie zawiera streszczeń realnie wydanych powieści ani poradników czytelniczych ułatwiających wybór kolejnej lektury. Czytelnicy oczekujący ciągłej narracji fabularnej mogą poczuć się znużeni suchą, encyklopedyczną strukturą haseł i brakiem tradycyjnej akcji. Nie jest to również produkt dla osób, które nie interesują się głęboką analizą polskiego piśmiennictwa i jego historycznych niuansów.
Czy tę książkę czyta się jak powieść, czy służy jako źródło referencyjne?
Dzieło pełni przede wszystkim funkcję źródła referencyjnego, choć bogactwo anegdot pozwala na wyrywkową lekturę dla przyjemności. Można z niego korzystać jako z profesjonalnego słownika podczas studiowania literatury lub przeglądać poszczególne hasła w poszukiwaniu inspirujących ciekawostek. Układ treści sprzyja częstemu powracaniu do wybranych fragmentów w zależności od aktualnie czytanej przez nas lektury podstawowej. Precyzyjne opisy sprawiają, że leksykon staje się fascynującym przewodnikiem po nieistniejącej, wyobrażonej bibliotece narodowej.
