Polowanie na wiedźmy. Kronika kobiet niepodporządkowanych

Napisana ładnym, barwnym językiem, przyjemnie i szybko się czyta, można dowiedzieć się wielu ciekawostek, ale jednak zawiodłam się nieco, liczyłam na coś lepszego.

Tytuł zachęcający, opis ... ja muszę mieć tę książkę, treść - przewodnik turystyczny.. Nie tego oczekiwałam. Czyta się szybko i dobrze, ale jak dla mnie to zwyczajnie zaliczona pozycja.

To książka podróż z motywem przewodnim. Są nim polowania na wiedźmy i związane z nimi sprawy, do tych najbardziej przykrych, jak męczarnie na stosach. Autorka podróżuje przez Włochy, Irlandię, Niemcy, Anglię, Francję czy USA, śladami wydarzeń historycznych, z których możemy wnioskować, że na danym obszarze geograficznym istniały i działały kobiety, zwane czarownicami, które miały nieprzeciętne zdolności, nieraz wykorzystywane przeciw nim. I tak dowiadujemy się kilku ciekawych rzeczy jak to, że w Wiecznym Mieście i jego sercu jest pełno śladów magii, że dobrze było parać się czarami w Londynie, ale już nie w Szkocji. Tego czego dopuszczano się na znanych królewskich dworach i jak mariaż tronu i ołtarza przyczyniał się, aż do czasów wczesnonowożytnych, do tłamszenia i cierpienia wielu niewinnych kobiet i trochę mniejszej liczby mężczyzn. Wszystko z perspektywy współczesnej wiedźmy, świadomej swej mocy jako kobiety i dużym feministycznym wyrazem, co daje o sobie znać w rozdziale o Joannie d'Arc. Trzeba przyznać, że powstaje teraz wiele tego typu publikacji, niekoniecznie przez autorki wyznające kult Wicca, bądź czczących Wielką Boginię. Jak to zwykle bywa, jedne są lepiej lub gorzej napisane, ale mają zazwyczaj wspólny mianownik, mianowicie ukazaniem szerszej publiczności archetypu wiedźmy, którego ślady znajdujemy także we współczesnej kulturze i zwrócenie uwagi, że procesy wiedźm wciąż się wydarzają i mogą przybrać drastyczne formy, jak w połowie XVII wieku. Wystarczy znaleźć winną, oskarżyć ją, uprzedmiotowić. Dalej rozhisteryzować tłum i wzbudzić w nim strach przed kobietą i tyle, a może aż tyle. Mechanizm od zarania dziejów jest taki sam. To co my możemy zrobić to przeciwstawiać się takim praktykom, nie poddawać się szkodliwej narracji i pozwolić wiedźmom żyć i działać, bo zawsze czyniły więcej dobrego niż złego. Miały po prostu zły klimat, by dzielić się swoją wiedzą z innymi i po prostu żyć. Dziś atmosfera jest już inna, ale i tak trzeba mieć się na baczności, a kobiety "wiedzące" należy zostawić w spokoju i od czasu do czasu przymknąć oko na jakiś urok i lot na miotle na tańce i sabat. Serdecznie polecam!!!

Za książkę dziękuję@[Adres usunięty]n

Niesamowite jest to, że ta kobieta faktycznie postanowiła odwiedzić mnóstwo miejsc związanych z tematyką czarownic. Dlatego właśnie ta książka jest podróżą i niezapomnianą przygodą. Sollee opisuje wszystko tak, jak widziała to stawiając pierwsze kroki w danym mieście. Kawiarenki, uliczki, symbole. Jest w tym wszystkim aura tajemnicy i niedopowiedzeń. Jakby cała prawda nigdy i tak nie miała ujrzeć światła dziennego. Jakby istniały strażniczki tej historii, które wolą milczeć i zachować pewne rzeczy tylko dla siebie. Mimo wszystko była to książka poruszająca wyobraźnię, ale również obfitująca w wiedzę społeczno-historyczną. Bardzo ciekawe ujęcie tematu! Podobało mi się!

Bookeater Reality