Poławiaczka pereł. Legenda o źrenicy oka. Tom 1

Miranda to nurka zajmująca się poławianiem pereł i jest w swoim fachu najlepsza. Marzy jednak o znalezieniu tej najbardziej poszukiwanej i wyjątkowej perły - źrenicy oka. Krążą o niej rozmaite legendy, obiecujące znalazcy spełnienie wszystkich jego pragnień. Niestety nad poszukiwaczami perły wisi klątwa, która sprawia, że zawładnięci obsesją na jej punkcie nigdy nie wracają do swoich domów i rodzin. Tak było w przypadku ojca Mirandy.

Pewnego dnia poławiaczka poznaje Syrsę, dziewczynkę, która mimo niezbyt dobrze rozwiniętych umiejętności nurkowych chce wyruszyć z nią na poszukiwania źrenicy oka. Wkrótce okazuje się jednak, że Syrsa ma pewien dar, który czyni z niej cenną towarzyszkę podróży. Dziewczyny wyruszają w drogę, która okaże się trudna i pełna niebezpieczeństw.

🐚🐙

,,Poławiaczka pereł" to książka, która od początku urzekła mnie swoim marynistycznym klimatem i ciekawie wykreowanym światem. Tamtejsze morze skrywa wiele tajemnic - spotkać tam można piękne kolorowe perły, ale także niebezpieczne żarłacze różane. Liczne rozdziały z opisami podwodnego życia i nurkowania zdecydowanie trafiły w mój gust.

Karin Erlandsson, opowiadając o pogoni za cennym klejnotem, ukazała znany nam często z prawdziwego życia scenariusz, w którym dorośli, zaślepieni chciwością, gonią za wszelkimi dobrami, często tracąc z oczu to, co najważniejsze.

Książka napisana jest lekko i ma bardzo krótkie rozdziały. Czyta się ją szybko i przyjemnie, mimo że ma w sobie dużo mroku i smutku.

Bardzo przywiązałam się do głównych bohaterek i kibicowałam im. Moje serce skradła zwłaszcza mała Syrsa.

Jako że książka jest pierwszą częścią serii, autorka pozostawiła wiele otwartych wątków i już nie mogę się doczekać aż poznam dalsze losy bohaterów.

Każdy z nas ma jakieś pragnienia. 😍 Są pragnienia małe, duże, trywialne, nieoczywiste, łatwe do spełnienia oraz kompletnie nieosiągalne. 🤷‍♀️ To całkowicie normalne, że każdy o czymś marzy. 😊 Co jednak, gdy takie pragnienie zaczyna przysłaniać nam cały świat, przeradza się w obsesję, a my myślimy tylko o tym, aby osiągnąć zamierzony cel❓️🫢 Między innymi ten właśnie problem porusza w swojej książce Karin Erlandsson.

"Poławiaczka pereł" to pierwsza część serii zatytułowanej "Legenda o źrenicy oka". 📚 Opowiada o Mirandzie, która trudni się zbieraniem pereł, 🐚🪸 a jej największym marzeniem jest znalezienie źrenicy oka, owianej legendą najstarszej z pereł. 😯 Gdy Miranda poznaje Syrsę, dziewczynkę obdarzoną niezwykłą umiejętnością, czuje, że jest bardzo bliska zrealizowania swego celu. 🤩 Czy uda jej się odnaleźć źrenicę oka i spełnić największe marzenie❓️🤔

Fabuła skonstruowana jest w prosty, w żadnym aspekcie nieprzesadzony i nieskomplikowany sposób. 🫠 Historia jest lekka, napisana płynnym i przyjemnym językiem. 😊 Można by powiedzieć, że jest wręcz idealnie dopasowana do młodego czytelnika, któremu jest dedykowana. 👧🧒 Nie zrozumcie mnie jednak źle - nie jest to książka banalna, która nic za sobą nie niesie. 🙅‍♀️ To piękna, 💙 baśniowa, magiczna, wartościowa historia, która przede wszystkim porusza problem samotności, 😔 skłania do refleksji i nakreśla, co w życiu jest najważniejsze. 👍

"Poławiaczka pereł" to przepełniona niezwykłym baśniowym klimatem, 💙 tajemnicami oraz emocjami lektura, 📚 dzięki której, wraz z jej bohaterkami, możemy przeżyć ciekawą morską przygodę. 🌊 Polecam❗️🙂

A gdyby tak posiąść to, co dotychczas było nieosiągalne? Odnaleźć to, co głęboko ukryte i niedostępne dla zwykłego śmiertelnika? Pewnego dnia Miranda spotyka kogoś, kto jawnie mówi o jej największym pragnieniu i niejako potwierdza, że zdobędzie coś wielkiego. Czy ta przepowiednia okaże się prawdziwa? Czy zaślepienie chęcią zdobycia niemożliwego będzie silniejsze od zdrowego rozsądku? Kto dotrze do celu, niczego już w życiu więcej nie zapragnie, bo to do czego dążył i za czym gonił, trwałe zostanie zaspokojone. Przekleństwo poszukującego, stanie się jego błogosławieństwem. Miranda – bohaterka książki Karin Erlandsson pt. „Poławiaczka pereł” doskonale o tym wie. Marzy, jak większość poławiaczy, by odnaleźć tę najcenniejszą z pereł, tę, o której krążą legendy, która owiana jest złą sławą i której równie mocno pragnie sama królowa. Marzy, by to o niej pisano w podręcznikach. Chce wyruszyć, zdaje się być gotowa na podjęcie ryzyka, mimo swojej niepełnosprawności. Gdy pojawiają się komplikacje, pragnienie zaś nie gaśnie, wręcz przeciwnie wzbiera na sile. Pcha w nieznanie nie zbaczając na niebezpieczeństwo.

Na drodze do celu staje Syrsa. Miranda szybko jednak pojmuje, że niespotykany dar dziewczynki może szybko doprowadzić ją do celu. Czy na pewno?

„Poławiaczka pereł” to pierwsza część serii "Legendy o Źrenicy Oka". Opowieść o sile marzenia, które przesłania wszystko inne, o przyjaźni i walce z samym sobą. Książka w której nic nie dzieje się bez przyczyny. Jej treść jest idealne wyważona, bez nadmiaru zbędnych słów. Nie ma w niej miejsca na nazbyt długie opisy, czy dialogi. Sama lektura jest zaś fascynująca. Gdy ją czytasz, czujesz zapach morza i smak soli na skórze, słyszysz fale uderzające o brzeg i oczyma wyobraźni widzisz przepięknie mieniące się w głębinach perły. Pochłonęła mnie całkowicie, bo przeniosła w świat dotąd mi nieznany. Przekładając ostatnią stronę czuję żal, że to już koniec, co rzadko się zdarza. Niecierpliwie będę odliczała dni do kolejnego spotkania z bohaterami "Legendy o Źrenicy Oka".

Mam czasem wrażenie, że czuję się wypalona od czytania. Jednak wtedy na pomoc przybywają książki kierowane do młodszych czytelników. Tym razem w moje dłonie wpadł tytuł, który zupełnie nic mi nie mówił – „Legenda o źrenicy oka”. Oczywiście ja, geniuszka zła, wyszłam z założenia, że poczytam coś o ludzkim narzędziu wzroku, a tu psikus! Otrzymałam rewelacyjną powieść, która na długo zapadnie w moją pamięć.

Miranda jest poławiaczką pereł. Wyszukuje te najwspanialsze, ale marzy o odnalezieniu „źrenicy oka”, która ma złą sławę. Mówi się, że jest ona przeklęta, a ludzi, którzy jej szukają, tracą wszystko – szczęście, radość, sprawny umysł i bliskich. Historia, mimo że kierowana jest do nastolatków, z pełnym zapałem dałam się złapać w jej sidła. Jestem oczarowana wodnym światem, szczególnie, że powieść jest niesamowicie ciekawa i wciągająca. Z przyjemnością tkwiłam w objęciach fabuły, którą stworzyła dla nas lekkim językiem Autorka.

Nie chcę Wam za wiele zdradzać, ale to książka, która zdecydowanie uwiedzie każdego czytelnika. Dodatkowo skłania nas do refleksji, którym nie sposób się oprzeć. Nie ukrywajmy, że każdy poławiacz stawia na szali swoje życie, a to oczywiście niesie za sobą nie lada konsekwencje. A mimo to wszystko to, co oddała nam Karin Erlandsson w dłonie ujęło mnie nie tylko za serce, ale i za duszę. Z każdym krokiem Mirandy, poznajemy tajemniczy świat fantastyki, która powinna być stara jak świat, a jednak odkrywa przed nami kolejne tajemnice, których zupełnie się nie spodziewamy…

Jedną z najważniejszych zalet owego tytułu jest fakt, że język, jakim posługuje się Karin,jest lekki, czysty, łatwy dla młodej głowy. To co prawda, taka podstawa, którą powinna spełniać każda historia dla nastolatka, a jednak z doświadczenia wiemy, że nie do końca to tak działa. Każdy z bohaterów ma swój charakter, nie jest kopią – nie jest mniej czy ważniejszy, każdy jest równie istotny. Podobało mi się to, że zwykłe dodatki jak kwiaty potrafiły być szczegółem, niby nie istotnym, a jakże ważnym i jakże ubarwiającym tę opowieść.

Nie będziemy pędzić za bohaterami. Nie ma wartkiej akcji, która wbije nas w fotel. Mamy tu pełną gamę hipnotyzującej treści, która nie pozwoli się odstawić na bok. I to jest najwspanialsze. Ta prawdziwość, może nauka, a na pewno przesłanie. Zdecydowanie polecam Wam tę książkę, bo jest warta nie jednego grzechu!

Pragnienie to taki rodzaj tęsknoty, który podróżuje w teraźniejszości, ale nie czuje się tu zbyt dobrze. Bo pragnienie kieruje się w przyszłość, do miejsc, zdarzeń, które się jeszcze nie wydarzyły i które nie są jeszcze znane. To niespokojny sen, nienasycony popiół. To przeświadczenie, że prawdziwe życie jest gdzie indziej. Pragnienie potrafi obezwładnić tak silnie, że jesteśmy w stanie poświęcić wiele, by za nim podążyć. Czas, energię, rodzinę, a czasem nawet życie.

W świecie Mirandy największym pragnieniem wszystkich, jest odnaleźć Źrenicę Oka, legendarną perłę, która da wszystko temu kto ją odnajdzie. Perłę, którą poszukiwało wielu i wielu padło ofiarą jej klątwy. Perłę, która być może nie istnieję i jest tylko legendą, przez którą wielu straciło życie. Perłę, której śladem podąży również Miranda. Ale w tej podroży nie będzie sama. Będzie z nią Syrsa, której wyjątkowa umiejętność sprawi, że w tej wyprawie nie da się przewidzieć niczego.

Lubię takie historie, które są jak delikatnie rozbudzone morze. Powieści, które jak fale, otaczają swoimi słowami, powolnie sprawiając, że przemaka się do samego serca. Których czar i urok powolnie wkradają się pod skórę, by niepostrzeżenie porwać w wir tego co nieuniknione. Absolutnie fantastyczna, absolutnie genialna opowieść, napisana z głęboką i cudowną wiernością rzeczywistości, a jednocześnie nieprzeciętną magią, tajemnicą i nieograniczoną wyobraźnią. Powieść, w której fizycznie czuje się każde wydarzenie, każdą falę opływającą ciało, każde drzewo, o które trzeba się oprzeć, każdą walkę jaką Miranda musiała podjąć, każda naukę, jaką musiała odebrać i siłę z jaką się nie poddawała. Zupełnie jakby tytułowa Źrenica potrafiła przemawiać poprzez karty i mamić swoim głosem czytelnika. Jakby wołała, odnajdź mnie, pośród piękna i wzruszeń, pośród tęsknot i ekscytacji, między zapachami morza i lasów, między łzami i szczęściem, które mieszczą się między okładkami. Bo ta Źrenica jest, ukryła się w ponadczasowości historii, w sile kobiet, które są w stanie dokonać niebywałych rzeczy, w relacji łączącej Mirandę i Syrsę. W każdym elemencie, który nawiązuję do klasycznych historii (jak dobrze się wsłuchać w historię, można odnaleźć w niej niezwykłość Muminków i Ronji), tak dobrze znanym, a jednocześnie tak nowym i obezwładniający czarem pierwszego spotkania. Pełna melancholii, tęsknoty i tego rodzaju czułości, który zawsze chwyta mnie za serce. Pełna miłości do morza, tęsknoty za lasem i takiego zwyczajnego piękna życia. Tak, pokochałam tę historię za jej nieszablonowość i jednoczesną prostotę, za więzy międzyludzkie i pochwałę natury. I zazdroszczę każdemu, kto będzie mógł ją przeczytać po raz pierwszy.

Książka została otrzymana z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].