Pokora

Najlepsza powieść Szczepana Twardocha.! Rzetelny rys historyczny, dbałość o szczegóły przeplatane z ujmującym życiorysem młodego Ślązaka Pokory dały powieść, która jest gotowym scenariuszem na film. Gorąco polecam wszystkim, szczególnie pasjonatom okresu I Wojny Światowej i Dwudziestolecia.

Tak, wiem, książki Szczepana Twardocha nie należą do łatwych. Do ich czytania należy przygotować się w odpowiedni sposób i tak też zrobiłem. Na początku byłem przekonany, że nie dobije do końca, ponieważ książka mnie nieco nudziła. Dopiero po przeczytaniu kilkunastu stron przekonałem się, że nie miałem racji. Ta książka to naprawdę istna petarda i doskonale skłania do przemyśleń nad własnym życiem. Może czas akcji jest daleki od naszego rzeczywistego, ale wartości o jakich pisze Twardoch są uniwersalne i doskonale odnajdują się w dzisiejszych realiach. Z wielką przyjemnością polecam innym osobom tą lekturę.

"Pokora" Szczepan Twardoch

Rok 1918. I wojna światowa dobiega końca. Ranny w jednej z bitew Alois Pokora zostaje przetransportowany do berlińskiego szpitala. Wychodząc ze szpitala zastaje miasto ogarnięte rewolucją. Komunistyczna zawierucha ogarnęła Berlin, a Alois może liczyć jedynie na pomoc dobrych, sprawiedliwych ludzi gotowych do walki w imię wolności i obalenia cesarza.

"Pokora" jest powieścią historyczną ukazującą Berlin podczas przełomowych wydarzeń w historii Niemiec. Jest to opowieść o odrzuceniu, samotności, poszukiwaniu własnej tożsamości pośród życiowych zakrętów, o drodze do wolności, ale także o dobroci serca, wytrwałości oraz kształtowaniu nowego, tolerancyjnego obrazu państwa, które wykluczyło tych innych od reszty. W powieści znajdziemy wątek miłości, aż do śmierci, wiecznej i tej jedynej, wiernej i niezłomnej, starej, ale wciąż żywej, takiej, na której opiera się świat głównego bohatera. Miłość będącą wszystkim.

W "Pokorze" Twardoch w sposób bardzo szczegółowy i detaliczny oddał realia historyczne powojennego Berlina. Nazwy ulic, placów czy restauracji - to wszystko zostało dopracowane i dopięte na ostatni guzik.

Powieść oferuje czytelnikowi dużą dawkę polityki od poglądów rewolucjonistów po przekonania "wzorcowych" obywateli Niemiec. Nie ukrywam, że ten aspekt książki był wyjątkowo nużący i wedle mojego odczucia, mógł zostać skrócony o połowę.

Czytając "Pokorę" od początku do końca obracamy się w środowisku filozoficznym, intelektualnym (Rosa Luxemburg, Karl Liebknecht), ale także typowo proletariackim, czyli tym walczącym o równość i tolerancję.

W moim przekonaniu książka ta nie jest do końca tym, czego od niej oczekiwałem. Jest to zawód. Kompletnie nie spodobał mi się styl pisania Szczepana Twardocha od typowo historycznych wstawek, braku wyodrębnionych dialogów, aż po typowo encyklopedyczny styl pisania, co do lektury mnie nie zachęcało, a myślę, że wielu czytelników odrzuci. Do tego wszystkiego dochodzą zdania pisane gwarą śląską.

Reasumując nie polubiłem się z tą książką, ze stylem pisania autora oraz natłokiem historii jaki w niej znajdziemy. Nie polecam.

⭐5,75/10

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Literackim.