Pokaż mi swój świat

Ileż ta historia ma w sobie emocji uczuć! Niepewność, wycofanie, pogubienie, tesknota, żal, tajemnice, wyrzuty sumienia, nadzieja, dobroć, wyrozumiałość, miłość. A to tylko wierzchołek tego, co znajdziecie w tej książce.

Autorka stworzyła bohaterów z niedoskonałościami, dzięki czemu bez problemu możemy się z nimi utożsamić, lepiej zrozumieć. To postaci różni pod względem charakterów, zachowania czy podejmowanych decyzji.

Podobała mi się relacja między Justyną a Rafałem. Tu nie ma miejsca na zbyt słodkie uczucie. Od samego początku obserwujemy walkę Rafała z samym sobą i z tym, co zaczyna czuć do dziewczyny. Gdy tylko jest blisko niej, coś sprawia, że się wycofuje. Co się może za tym kryć? 

No właśnie, postać Rafała była dla mnie niezwykle tajemnicza. Przez dłuższy czas nie mogłam go rozgryźć. I to najbardziej mi się podobało, bo z każdą kolejną stroną moje zniecierpliwienie i ciekawość wzrastały. Daria Skiba doskonale wie jak budować napięcie.

Chyba każdemu z nas choć raz zdarzyło się kogoś oceniać tak naprawdę go nie znając. Ta historia pokazuje, że nie wolno tego robić. Najpierw trzeba wysłuchać tej osoby. Z kolei sekrety i tajemnice mogą zniszczyć dopiero co budowaną relację. Widzimy jak ważna jest szczerość i wyznanie prawdy, nawet tej najgorszej oraz próba naprawienia błędów.

Warto zwrócić uwagę na wątek niewidomej sześcioletniej Martynki, która jest podopieczną Justyny oraz na więź jaka się między nimi nawiązała. W pewnym momencie można dostrzec odwrócone role, gdzie to Martynka daje kobiecie lekcje życia. Byłam pod wrażeniem przedstawienia świata widzianego oczami dziewczynki oraz tego, jak sobie w nim radzi. A wcale nie jest to takie łatwe. Uzmysławiamy sobie, ile codziennie różnych przeszkód musi pokonać osoba niewidoma. Z iloma przeciwnościami musi się zmierzyć, by jakoś funkcjonować. Poza tym, że Martynka jest nad wiek dojrzała, to i bardzo zagubiona, odrzucona, złakniona akceptacji, przyjaźni, a przede wszystkim tego, by ktoś przy niej był.

Autorka pięknie nakreśliła siłę przyjaźni, dając nam tym samym do zrozumienia, że dzięki wsparciu przyjaciół możemy poradzić sobie z najtrudniejszymi momentami życia.

Jestem również pod wrażeniem barwnych opisów miejscowości Stronie. Niemal czułam, że sama jestem w tych miejscach. I jest jeszcze smakowity wątek kulinarny, który sprawiał, iż miałam ochotę dopieścić moje podniebienie. 

"Pokaż mi swój świat" to realna, poruszająca historia, która otwiera nam oczy na to, co czasem na pierwszy rzut oka niewidoczne. To opowieść dająca motywację do walki o siebie i drugą osobę. Pozwala uwierzyć, że nawet po największej tragedii można spróbować odbudować swój świat na nowo. Polecam, na pewno nie pożałujecie!

Justyna jest studentką psychologii, a jednocześnie już pracuje jako asystentka pani psycholog. To dziewczyna niezwykle ambitna, słowna i sumienna. W ramach zaliczenia na studiach ma przygotować projekt pod tytułem "Pokaż mi swój świat", i co ciekawe, tematy podrzuca jej samo życie. Niemal w tym samym czasie poznaje Rafała, tajemniczego cukiernika z ulubionej cukierni w Stroniu śląskim, oraz Martynkę, dziewczynkę ze straszną przeszłością, którą obiecuje się zająć. Kim naprawdę jest pasjonat cukiernictwa i mała, niewidoma dziewczynka? Czy Justyna, jeszcze tylko studentka, udźwignie brzemię traumy Martynki?

To już kolejna książka Darii, którą miałam ogromną przyjemność przeczytać. Trochę radości odebrał mi czas, w którym się z nią zapoznawałam, ale ja nie o tym.

Tę książkę czytałam z uśmiechem na twarzy, bo mnóstwo miejsc, które tak obrazowo Daria przedstawia, widziałam na własne oczy, będąc na urlopie właśnie w Stroniu. Uwielbiam kiedy moja wyobraźnia jest tak rozpieszczana! Autorka jest niezwykłą ambasadorką swojego rodzinnego miasteczka.

Postaci, które poznacie, są bardzo wiarygodne. Ot, młodzi ludzie z większą lub mniejszą przeszłością, a łączy ich nade wszystko samotność i chęć bycia kochanym. Znajomość Justyny i Rafała nie jest nachalna, wszystko toczy się swoim rytmem, bez infantylnych gier słownych, zbędnych manipulacji uczuciami, a to jest ogromny plus.

Myślę, że wielu z Was, tak jak ja wzruszy postać malutkiej, zagubionej w świecie dorosłych Martynki. Dziewczynki z jednej strony dojrzałej nad wiek, a z drugiej dziecka, które łaknie akceptacji, bliskości i trwałej przyjaźni.

Powiem szczerze, nie spodziewałam się, że cała historia potoczy się tak, a nie inaczej. Miałam zupełnie inne wyobrażenie, w jaki sposób Martynka trafiła pod opiekę babci, inaczej wyobraziłam sobie postać matki Rafała, a to oznacza, że dla mnie było zaskakująco i nieprzewidywalnie.

"Pokaż mi swój świat" to piękna, mądra książka, która otwiera nam oczy na wiele spraw. Pokazuje sprawy bolesne, trudne, takie, które ciężko przyjąć nam do świadomości, ale także daje nadzieję, że po burzy zaświeci słońce. Nadzieję na to, że miłość, wsparcie uzdrawia i buduje.

Daria Skiba to autorka, która nie stawia na topowe trendy w literaturze, gdzie tematyka jest taka oczywista, a za to zdobywa szacunek i serca wielu czytelników. Polecam!

"Czułam się jak w gabinecie krzywych zwierciadeł, w których każdy obraz był zdeformowany i nie nadawał właściwego zarysu. Wszystko się zamazywała, jakby za wszelką cenę chciało ukryć ten jeden drobny szczegół, w tym momencie najistotniejszy."

"Pokaż mi swój świat" ukazał mi oblicze życia z różnych perspektyw, każde inne, każde roztrzaskało moje serce, prowadząc mnie do emocji, w których wewnętrzny ból nie przygasa.

Justyna to młoda studentka, która jest ambitna a jej kierunek studiów to nie przypadek, bo serce jak na dłoni ma i kocha to, co robi. Projekt, jaki musi wykonać pod nazwą Pokaż mi swój świat, zmieni nie tylko jej świat a osób, które będą w nim uczestniczyć.

Rafał przystojny cukiernik, który ma swoje mroczne sekrety, chcąc zapomnieć o złych chwilach, ucieka do świata, w którym nie trzeba myśleć, a dzieła sztuki powstają za sprawą jego rąk. Całkiem przypadkiem zostaje wciągnięty do projektu pod nazwą Pokaż mi swój świat.

Martynka sześcioletnia dziewczynka, która już w tak młodym wieku wie, że los nie zawsze dzieli szczęście po równo. Każdy dzień dla niej to ciągła nauka, nauka życia poprzez słuch.

Spotkanie Justyny i Rafała jest całkiem przypadkowe, ale zmieni ich oboje. Młoda przyszła Pani psycholog dostrzegła w Rafale pasje, którą ciężko dostrzec gołym okiem.

Czy projekt będzie miał swój finał na sali wykładowej? Czy Justyna przekroczy swoje granice i zbliży się do swojej podopiecznej Martynki? Czy tajemnice Rafała ujrzą światło dzienne? Tego dowiecie się z książki.

Książka mną zawładnęła!!! Po tak ślicznej okładce spodziewałam się lukrowanej miłości, jakże się myliłam. Książka jest napakowana emocjami, które w niektórych momentach sprawiły, że łezka się zakręciła w oku!!

" Pokaż mi swój świat" ukazuje życie , które jest niesprawiedliwe, pokazuje jak w jednej chwili może się zawalić cały świat, a każda minuta jest jak krzyk o pomoc! Polecam książkę!!!!!

🌏🌏🌏Recenzja🌍🌍🌍

Premiera 11.05.2021 r.

"Pokaż mi swój świat"-Daria Skiba

Historia zawarta na kartka książki, jest nietuzinkowa, mocno życiowa, nasiąknięta emocjami i skrywajaca pewną tajemnicę.

Justyna, młoda studentka psychologii. Dobra, nieśmiała, cichutka, szczera, pracowita i bardzo pomocna. Na każdym kroku stara się nieść pomoc.

Projekt który ma przygotować na studia pod tytułem "Pokaż mi swój świat" staje się czymś więcej niż pracą zaliczeniową. Bohaterka poznaje świat dwójki ludzi: tajemniczego i zagadkowego Rafała oraz wyjątkowej dziewczynki, Martynki.

Krok po kroku wkracza w ich życie i odkrywa cząstki ich świata. Prze to sama zaczyna stawać się ich częścią.

Justyna ma wspaniałe podejście do ludzi, wysłuchaje i zawsze stara się pomóc. Analizuje ich zachowanie ale nie ocenia zbyt pochopnie.

Bardzo ją polubiłam, bo znajduje w niej cechy, które sama posiadam.

Rafał, zagadkowy facet. Z jego wypowiedzi bije ogromny smutek i brak wiary w siebie. Nosi w sobie tajemnicę, która zżera go od środka. Coś co uniemożliwia mu normalne życie. Walczy sam że sobą, ale często ponosi porażki. Chce być lepszy ale czuje, że na to nie zasługuje. Każda jego wzmianka o sobie, powoduje łzy, są tak przykre i mroczne, że nie da się zatrzymać ich w oczach. Złamany. Smutny. Zdruzgotany. Te słowa najlepiej go opisują, ale daje nam możliwość poznania siebie z tej innej strony. Dobrej. Potrafi być bardzo czuły i opiekuńczy. Potrafi dać ukochanej azyl.

Ich relacja jest piękna. Dużo w niej rozmów i wsparcia. Oboje zmieniają swoje światy, a każde z nich staje się odważniejsze i zaczynaja podejmować dojrzałe decyzje.

Czuć ich wzajemne uczucia, które często przeplatają się ze strachem, co będzie dalej. A dopełnieniem są subtelne sceny zbliżeń, które tylko jeszcze bardziej umacniają ich związek.

Historia pokazuje, że życia nie jest kolorowe i nie posiada elementów z bajek. Życie jest trudne. Człowiek musi się borykać z wieloma problemami, stratami i tragediami. Ale pokazuje także, że człowiek jest na tyle silny, kiedy ma ukochaną osobę, aby zwalczyć o lepsze jutro. Nie tylko swoje ale i innych.

Martynka, także zasługuje na atencje. Malutka dziewczynka, która straciła wzrok i rodziców. Zamknęła się na innych, ale przy Justynie odzyskała chęć życia. Jej świat jest wyjątkowy. Pokazuje nam, że trzeba się cieszyć chociażby najmniejszym dźwiękiem, dotykiem, czasami wystarczy wyobraźnia by świat okazał się piękniejszy.

W książce najbardziej intrygująca jest tajemnica jaką skrywa Rafał. Od pierwszych stron autorka tylko delikatnie wspomina o co może chodzić. Ale prawie do ostatnich stron, nie jesteśmy w stanie domyśleć się co się wydarzyło. Autorka tak umiejętnie ją przeprowadziła, tak podsycała atmosferę, że nie mogłam się doczekać kiedy poznam całą prawdę.

W książce nagromadzone są różne emocje. Smutek, radość, ból, złość, miłość i brak wiary w siebie. Z ogromną przyjemnością wczytywałam się historię tej trójki. Z wielkim uśmiechem śledziłam ich losy. Wspólne rozmowy, zabawy i spotkania powodowały, że czułam się jakbym była częścią ich świata. Na dodatek autorka w piękny sposób opisuje nam elementy przyrody. A kiedy zamknie się oczy, możemy dostrzec to w umyśle.

Piękna i życiowa historia. Dzięki której możemy się nauczyć, że życie jest piękne ale brutalne. Musimy nauczyć się w nim żyć i starać się cieszyć chociażby najdrobniejszym elementem, tak jak to robiła Justyna.

Z całego serca polecam ❤

10/10🌍

Autorce gratuluję stworzenia dla nas świata, który nie zawsze jest kolorowy, ale trzeba w tej szarości znaleźć tunel, dzi

Macie takich autorów, którym kibicujecie od samego początku i których książki kupujecie w ciemno, nie sprawdzając recenzji i nie czytając wcześniej opisów na okładce? Ja mam, a jedną z nich jest Daria Skiba. Jej książki zawsze dostarczają mi wielu emocji, niejednokrotnie szokując i wzruszając.

Do tej pory miałam przyjemność przeczytać trzy książki jej autorstwa i w moim odczuciu każda kolejna była jeszcze lepsza od poprzedniej. Nie da się nie zauważyć jak mocno Daria rozwinęła swój warsztat na przestrzeni ostatnich lat.

Pokaż mi swój świat to przejmująca, pełna ciepła i emocji powieść, której bohaterami są Justyna, Rafał i mała Martynka. Daria nigdy nie pisze o byle czym, a więc i tym razem obok wątku miłosnego w swojej książce zaszyła poważny temat i pewne dramatyczne wydarzenia z przeszłości jednego z bohaterów.

Akcja powieści rozgrywa się w malowniczym Stroniu Śląskim, które jest mi szczególnie bliskie, ponieważ to moje miasto rodzinne. Czytając sceny rozgrywające w tak dobrze mi znanych miejscach czułam się niesamowicie. To była bardzo przyjemna, emocjonalna wycieczka do czasów dzieciństwa i wczesnej młodości.

Fabuła początkowo toczy się umiarkowanym tempem, dając nam szansę dobrze poznać bohaterów. Jest jednak według mnie taki moment, gdy akcja gwałtownie przyspiesza. Nawet dla pewności cofnęłam się kilka stron, sprawdzając, czy nie ominęłam czegoś ważnego. Pod koniec autorka serwuje nam pewną dawkę zaskoczenia, odkrywając karty, których istnienia się nie spodziewałam.

Jeżeli chcecie spędzić przyjemne popołudnie lub dwa, szczerze polecam zapoznać się z najnowszą powieścią Darii, ale też zachęcam do zapoznania się z wcześniejszymi książkami.

To jedna z tych obyczajówek, których lektura zaskakuje. Muszę powiedzieć, że bardzo ciężko było mi ją odłożyć. Jak zaczęłam czytać, musiałam dokończyć.

Podobała mi się kreacja bohaterów - są prawdziwi, nie wydumani, normalni. Problemy, które ich dotykają, nie są błahe, a rozwiązania trudne i niekoniecznie szczęśliwe dla wszystkich.

Styl pisarski autorki należy do takich, który osobiście preferuję. Nie ma tu zbędnych ozdobników i opisów.

Dobra lektura!

Piękna okładka, taka jasna, klimatyczna i urocza. Tytuł także ciekawi i zachęca do czytania.

Justyna, studentka psychologii musi przygotować projekt "Pokaż mi swój świat". Pozornie łatwy temat, może okazać się bardzo intrygujący i skomplikowany. Każdy z nas ma swój świat, to, co nas kształtuje, co lubimy, co ma dla nas znaczenie. Jak to pokazać?

Z pomocą przychodzi Rafał. Spotykają się przypadkiem, w jej ulubionej kawiarni, gdzie ON dekoruje tort. Najczęściej to właśnie przypadki zmieniają życia, porawadzą do niespodziewanych ścieżek i nowych odkryć.

Tak samo przypadkowo poznaje Martynkę, to mała, niewidoma dziewczyna, która nie chce rozmawiać z żadnym psychologiem, po traumie zamknęła się w sobie. Jej babcią prosi Justynę o pomoc.

Justyna podziwia pasję Rafała i chce, aby to ON i Martynka odegrali role w jej projekcie. Wspólne spędzanie czasu zbliża się do siebie jednak im bliżej są, tym więcej sekretów wychodzi na jaw.

Każdy ma jakieś mrok, tajemnice gaszące światło, czy te Rafała przytłacza dziewczynę, czy mimo to poradzą sobie w nowej relacji?

Rozdziały mamy pisane zarówno z perspektywy Justyny, jak i Rafała. Poznajemy ich zwyczajne, codzienna życie, a także problemy. Styl pisania jest naturalny, przyjemny w czytaniu. Książka porusza ważne, czasem trudne tematy. Odkrywanie siebie, pomoc innym, wyrzuty sumienia, bolesna przeszłość, strata, porzucenie, odpowiedzialność, a także niepełnosprawność. Mamy tu codzienne wydarzenia, tajemnice, jak i uczucia.

W życiu dzieją się różne rzeczy, czasem bardzo bolesne i trudne do przetrwania. Nie da się przewidzieć co sie wydarzy, ani zareagować, tak jak by się chciało, gdy sytuacja zaskakuje. Jestemy ludźmi, popełniamy błędy. Czasem ciągną się one niczym churma nad głową i nie dają żyć, to bardzo trudne, ale nie można popadać w załamanie i wyrzuty sumienia. Czasem ból sprawia, że nie da się żyć, a jedynie wegetuje. Ciężko się przełamać, wyjść że strefy komfortu i zawalczyć, ale warto. Trzeba sobie wybaczyć, zaufać, zacząć od nowa. Życie bywa okrutne, ale jest też piękne.

Nasz świat to także ludzie, których spotkamy po drodze. Poznanie Justyny zmieniło życie Martynki i Rafała, tak samo jak oni zmeinili jej życie.

Książka przypomina nam, że po każdej tragedii można się podnieść, że trzeba dawać sobie drugą szanse, wybaczać, ufać sobie, prosić o pomoc, gdy to jest potrzebne. Nie da cię cofnąć czasu, ani przywrócić zmarnowanych chwil, ale zawsze można zacząć od nowa, od nowa zbudować relacje, włączyć się do życia, kochać.

Ogromnie się cieszę, że jestem jedną z tych osób, które jako pierwsze mogą przeczytać to co napisze Daria Skiba. I muszę Wam powiedzieć, że w przypadku najnowszej książki mam pewien mały dylemat, bo nie wiem czy ta książka czasem nie jest w moim odczuciu najlepszą książką z dorobku autorki.

"Zawsze będę ceniła twoje wskazówki, ale teraz musisz mi pozwolić żyć po swojemu. Człowiek uczy się, popełniając błędy. Rodzice nie mogą cały czas czuwać nad swoimi dziećmi, a jeśli będą usilnie chronić je przed zakrętami losu, nieświadomie skrzywdzą je jeszcze bardziej."

Justyna studiuje psychologię i ma do opracowania projekt „Pokaż mi swój świat”, który może przedstawić w dowolny sposób. Oprócz tego, że studiuje, dorabia sobie pracując jako pomoc u psycholożki, zajmując się w większości papirologią, lecz nie tylko.

Rafał to chłopak, który zmaga się z każdym kolejnym dniem swojego życia. Jego przeszłość nie daje o sobie zapomnieć, a ON tak naprawdę nie wie jak ma się z nią uporać. Bardzo chciałby pójść na przód, ale nie jest w stanie sam tego osiągnąć. Jego wielkim zamiłowaniem i pasją jest tworzenie w kuchni przepysznych słodkości, dlatego też zatrudnia się w kawiarence.

Tych dwoje stanie na swojej drodze, i choć żadne z nich kompletnie nie zna tego drugiego, to jedno spojrzenie sprawi, że nie będą mogli przestać o sobie myśleć. Zaczną się spotykać, i choć Justyna będzie się otwierać przed Rafałem, tak ON wciąż będzie skryty i tajemniczy. Justyna doskonale wie, że nie można oceniać człowieka po jego przeszłości, jednak co zrobi, kiedy na jaw wyjdzie wiele ważnych spraw? Czy uczucie, którym obdarzy Rafała będzie wystarczająco mocne, aby pokonać to, co wydaje się nie do pokonania?

"Pragnąłem trzymać ją w ramionach i już nie wypuszczać, chociaż uczucie, które się we mnie rodziło, było dziwne. Pragnąłem być przy niej, a jednocześnie chciałem uciekać, byle tylko nie wiedziała, jak wielkie błędy popełniłem w życiu. Chciałem ją kochać, ale jednocześnie panicznie bałem się tego, że moje serce znów wyląduje w śmietniku. Chciałem ją mieć przy sobie, chociaż nie potrafiłem się przed nią otworzyć. Nie potrafiłem być odpowiedzialny za własne czyny, a co dopiero za drugiego człowieka."

Daria Skiba stworzyła powieść tak naszpikowaną emocjami, że nie sposób przejść obok niej obojętnie. Już kiedy zaczynałam czytać, wiedziałam, że to będzie niesamowita historia. Przeczytałam, nie, ja ją pochłonęłam za jednym podejściem, po prostu nie mogłam odłożyć jej choć na moment. I takiej Darii z takimi emocjami właśnie mi trzeba było.

Historia poprowadzona jest dwutorowo - zarówno z punktu widzenia Justyny jak i Rafała, a dzięki temu krok po kroku poznajemy ich oboje coraz lepiej. Chociaż ON to postać, która nie chce się zbytnio otworzyć, ona natomiast studiując psychologię doskonale wyczuwa, że jego coś trapi. Ale nie naciska na niego, dając mu czas, aby sam się przed nią otworzył. Z każdym kolejnym dniem ich uczucie robi się coraz silniejsze, jednak budowanie związku na tajemnicach wcale nie wróży niczego dobrego.

Justyna to skromna i cicha dziewczyna, która pragnie realizować się w swojej pasji – psychologii. Od zawsze interesowało ją zagłębianie się w ludzką psychikę. I właśnie poniekąd chce to wykorzystać w swoim projekcie na studia. Postanawia przedstawić świat z punktu widzenia Rafała, oraz swojej nowej małej sześcioletniej niewidzącej pacjentce. Justyna to niezwykle uczuciowa dziewczyna, dlatego trudno jej ukrywać emocje, a właśnie chcąc zostać psychologiem powinna to umieć robić. Ją jednak z Martynką zaczyna łączyć niezwykła więź. Najbardziej niesamowite w tym jest to, że ta mała pokrzywdzona przez los dziewczynka jest nad wyraz inteligenta i zamiast nasza bohaterka uczyć ją, to sama dużo uczy się od niej samej. Autorka w doskonały sposób przedstawiła nam świat tej małej ślicznotki, która w wieku dwóch lat straciła wzrok. To niesamowite jak takie osoby potrafią pięknie postrzegać świat i się w nim odnajdywać.

"Chciałam spróbować zobaczyć jej świat. Świat dziecka, które mając niespełna dwa latka, straciło wzrok. Od tego momentu nie widziała bliskich jej osób, swojego pokoju, kolorów, niczego. Nie dostrzegała piękna otaczającego ją świata, ale także jego brzydoty, która czaiła się na każdym kroku."

Wykreowane postacie nie są doskonałe, ale któż z nas taki właśnie jest? Nikt. Skibie udało się przedstawić dwie skrajnie różne od siebie osoby i uważam, że wyszło jej to świetnie. Pokazała nam, że nie wolno oceniać ludzi, w ogóle ich nie znając, i że nawet te osoby, które wydają się być najbardziej odporne na wszystko, czasem po prostu ich też coś przerasta. W życiu często kierujemy się emocjami zamiast rozumem. Czy to jest dobre? Ciężko tak naprawdę stwierdzić. Osobiście w życiu staram się słuchać głosu swego serca i nawet znajdując się w sytuacji Rafała nie wiem jakbym postąpiła na jego miejscu. Jego przeszłość nie jest kolorowa, a demony wciąż się uaktywniają. Jeśli myślicie, że łatwo jest mu żyć z tym co się kiedyś stało, to się mylicie. Jak łatwo jest kogoś ocenić po wyglądzie czy czynach? Bardzo łatwo, prawda? Jednak tak naprawdę powinniśmy się nauczyć być cierpliwymi i potrafić wysłuchać drugiej strony i tego co ma nam do powiedzenia. To, że się przed nami otwiera, wcale nie jest dla tej osoby łatwe. Rafał bał się wyznać prawdę, gdyż obawiał się, że Justyna go nie zrozumie i zostawi. Bardzo chciał, aby ona na wszystko spojrzała jego oczami, a nie własnymi. Bo własną interpretację tak łatwo sobie samemu przyswoić, natomiast czyjąś już trudniej. Ale czy Justyna pomimo studiowania poradzi sobie z ogromem informacji jakie na nią spadną?

Daria Skiba umiejętnie dawkuje nam emocje w swojej powieści. Stworzyła nam niezwykle tajemniczą postać jaką jest Rafał. Kiedy czytamy bardzo intryguje nas co ON takiego zrobił, dlaczego jest tak bardzo surowy dla siebie. Ale nie dowiemy się tego od razu. Napięcie będzie wzrastało z każdą przeczytaną stroną, a nasze myśli w głowie będą się niemalże gotować. Książka w żadnym wypadku nie jest przewidywalna, co czyni ją jeszcze bardziej wartościową pozycją. Akcja powieści toczy się swoim rytmem, autorka dopracowała każdy szczegół by idealnie współgrał z całą resztą. Myślę, że ta historia na długo zapadnie w wasze serca.

"Od tego właśnie są przyjaciele, wspierają w najtrudniejszych momentach, o nic nie pytając. Podają pomocną dłoń, słuchają, kiedy mówisz, siedzą cicho, gdy tego potrzebujesz, ocierają łzy płynące po policzku i dają porządnego kopa, kiedy twierdzisz, że nie dasz rady."

"Pokaż mi swój świat" to historia przepełniona emocjami do szpiku kości. Historia, która ukazuje nam, że życie to nie bajka, a nieszczęścia, które się na nas zwalają mogą zniszczyć nasz cały dotychczasowy świat. To również historia, która pozwala uwierzyć w to, że nawet z największego dramatu można się podnieść i odbudować swój świat na nowo. Polecam z całego serca.

A teraz przedstawiam Wam majowy patronat. Bardzo dziękuję za zaufanie.

Rafał i Justyna... Cukiernik i przyszła pani psycholog. Poznają się w kawiarni... Jakaś niewidzialna nić ich połączyła, może zwykłe spojrzenie w oczy, a może to przeznaczenie? 

Justyna jest studentką i ma projekt do wykonania. Praca zaliczeniowa pt "Pokaż mi swój świat"... Bohaterem tej pracy staje się....jej podopieczna o imieniu Martynka. Kim jest dziewczynka? Jaki wpływ będzie miała na postać Justyny? 

Kim jest nowopoznany Rafał i z jakimi demonami walczy? 

❗"Byłem naprawdę zmęczonym człowiekiem, który pogubił się w swoim życiu." 

Poczucie winy, ciągłe samobiczowanie, czy to coś zmieni? 

❗"Zbyt długo stroniłem od świata i od ludzi. Musiałem zacząć po prostu żyć i powoli naprawiać błędy przeszłości." 

Czy postać Justyny odmieni życie Rafała? 

❗"Czasami jednak nie my decydujemy o wszystkim." 

Justyna to dziewczyna, która w łatwy sposób potrafi zbliżyć się do drugiej osoby. Pragnie pomagać, wspierać, jednak czy uda jej się poskładać życie Rafała, który nie jest jej obojętny? 

❗"Wyglądasz, jakbyś chciał zdobywać świat, ale nagle sobie przypominasz, że nie możesz oderwać nóg od ziemi." 

.

Relacja tej dwójki nie jest słodka... Każde zbliżenie, prosty dotyk sprawiają, że Rafał się wycofuje... Dlaczego tak się dzieje? Czy naprawdę jest złym człowiekiem? 

❗" Moje życie było piekłem i cholernie żałowałem, że sam stałem się jego architektem. Gdybym tylko mógł ponownie podejmować decyzje, które mnie zniszczyły…" 

. 

Przez książkę się płynie. Podobała mi się postać Justyny, która była delikatna w swoim zachowaniu. Rafał to z kolei postać, której współczułam, jednak wierzyłam w niego... Wierzyłam się ze przestanie rozpamiętywać przeszłość i zacznie żyć, bo... Ma dla kogo. Pytanie tylko, czy będzie umiał zmierzyć się z rzeczywistością, która go otacza ?

❗"Człowieka dopada czasami taki moment, kiedy ma ochotę sięgnąć po bilet w daleką podróż. Bilet w jedną stronę, prosto do samego piekła."

Czy Justyna poradzi sobie z prawdą na temat Rafała? 

.

Książka "Pokaż mi swój świat", to pozycja obowiązkowa na waszej liście. Tajemnice, sekrety potrafią zniszczyć budującą się relację... Czy wyznanie prawdy, ukoi sumienie i zmniejszy poczucie winy? 

Jak na tych dwoje wpłynie postać dziewczynki i co ma z nimi wspólnego? 

Bardzo się cieszę, że mogłam poznać bohaterów książki.