Podbój. Off-Campus. Tom 3

Naprawdę taka sobie. Płaska fabuła, brak ciekawych zwrotów akcji. Nieciekawi bohaterowie. Celem tej książki są chyba tylko kiepskie opisy scen łóżkowych.

Pochłonełam ja jednym tchem...Książka wywołała u mnie uśmiech,a nawet śmiech (pasażerowie lotu patrzyli na mnie ze zdziwieniem).

Autorka w świetny sposób opisuje relacje ty h dwojga, sceny seksu są realne :)

Nie bede opisywać treści książki,bo lepiej sięgnąć po ta Książke i ją przeczytać!! Relacja tych dwoja wciąga :)

Polecam!

O tej książce zrobiło się goręcej po premierze, aniżeli przed nią. I co najlepsze, większość na nią psioczy. Widziałam wiele niepochlebnych słów na jej temat i z niektórymi się zgadzam. Na pewno jeśli chodzi o ordynarność, prymitywność czy wulgarność - te trzy rzeczy na pewno dawały mi w kość podczas czytania Podboju. Czy jest coś jeszcze? I czy jest coś, co podobało mi się w tej książce? Jak w ogólnym rozrachunku mi się ona podoba?

Zacznę od tego, że "Podbój" to kontynuacja poprzednich perypetii gorących hokeistów i ich lasek. Pierwsze dwa mi się podobały. Trochę na nie psioczyłam, ale w gruncie rzeczy są ok, oczywiście jeśli ktoś lubi tego typu książki. Zastanawiałam się jak będzie z "Podbojem", byłam bardzo ciekawa losów Dean'a i tego jak autorka rozwinie jego wątek. Już we wcześniejszych tomach, mogliśmy poznać jego postać i zarys jego osobowości. Nie był niewiniątkiem, nigdy na takiego nie pozował. Rozwiązła bestia od początku do... Pewnego momentu. Dlatego też nie łudziłam się, że "Podbój" będzie grzeczną historią, bez "ciężkawych" opisów erotycznych. Nie będę więc psioczyła na Dean'a, bo przecież wiadome było, że lekko nie będzie. Niemniej...

Jeśli chodzi o sposób, w jaki autorka opisuje niektóre sceny, dialogi czy wydarzenia, to niestety, ale mnie to nie przekonuje. W ogóle mam wrażenie, że całe to "uczucie" dwójki bohaterów - Allie i Dean'a - opiera się tylko i wyłącznie na seksie. Nie dostrzegłam głębszych uczuć, szacunku, wsparcia i oddania. Tak! Ktoś mi powie, że przecież nie było między nimi miłości od początku - nie spoileruję, zaiste wszystko od początku było do przewidzenia. Wracając do tematu... Nie wiem czy któryś realny związek opiera się tylko i wyłącznie na "pieprzeniu", bo jeśli tak, to może jednak ze mną jest coś nie tak. Poza tym, jak lubię Dean'a, to jego prymitywne zachowanie doprowadzało mnie do szału. Zresztą Allie również.

O postaciach słów kilka: Allie - nie lubię jej - jest niespójna. Dlaczego? Niby taka delikatna, cnotliwa... A ukazana w sposób wręcz puszczalski. Jej niezdecydowanie, dziwne jazdy oraz cała ona bardzo mnie irytowały. Dean, jak to Dean, prócz jego wiecznie niezaspokojonego popędu seksualnego, wysławiania się oraz zachowania - nie mam mu kompletnie nic do zarzucenia. A nawet więcej, no kurde, lubię gościa.

Tym co w tym akapicie czytacie nie piję bezpośrednio do tej książki, ale jestem już zmęczona idealnymi, pięknymi, bestialsko seksownymi bohaterami męskimi i cudami natury jeśli chodzi o kobiece postaci. To naprawdę może wypaczyć rzeczywistość, jeśli ktoś za bardzo wierzy w to, że realnie tacy są mężczyźni czy kobiety. To idealizowanie i ciągłe zaznaczanie, jaki to ON nie jest posągowy, cudowny tak, że aż majtki w dół zaczyna mnie rozwalać śmiechowo. I przez to, całe te opisy erotycznych uniesień mnie po prostu bawią.

Ogólnie rzecz biorąc nie uważam, że "Podbój" jest do szpiku kości zły. Jest dobry, ale tak z przymrużeniem oka. Dean to Dean, jeśli znacie go z poprzednich części, to wiecie o co chodzi. Jednak nie nastawiajcie się na miłość z prawdziwego zdarzenia i emocje temu towarzyszące. Niektóre teksty u jednych wywołują niesmak, a u innych rozbawienie. U mnie w większej mierze było rozbawienie. Czy polecam "Podbój"? Uważam, że dla fanek poprzednich tomów będzie to nie lada gratka. A dla kogoś, kto lubi literaturę erotyczną ciekawa przygoda.

sol-[Adres usunięty]

Poprzednie tomy czytałam stosunkowo dawno, ale pomimo tego faktu, pamiętam z nich dość sporo. Podobały mi się i choć nie uważam ich za siódmy cud świata, z chęcią zabrałam sie za trzeci tom opowieści Elle Kennedy

Cała seria jest bardzo schematyczna i typowa jak dla gatunku, zatem podobnie jest też i z tą książką. Nie przeszkadzało mi to jednak. Od początku liczyłam sie z tym, iż może to być historia jakich wiele. Ten tom okazał się jednak odrobinę inny od poprzednich. Autorka zastosowała tu znacznie więcej humoru, dzięki czemu całość czytało się tak lekko i płynnie, żę wprost nie spostrzegłam się kiedy dotarłam do końcowych stron.

Większość elementów, jakie zastosowała Pani Kennedy świetnie ze sobą współgra. Życie zawodowe bohaterów, ich relacje, erotyka i humor. Wydaje się sporo do ogarnięcia, ale jest to wykonalne, czego dowiodła autorka. Są tu jednak poruszane tematy, które nie każdy czytelnik może zrozumieć. Do wielu wątków należy dorosnąć, czy coś przeżyć aby móc odpowiednio interpretować książkę, a także by nie raziły co raz to rzucane przekleństwa.

"Podbój" to niewątpliwie książka jakich wiele. Ma bardzo schematyczną budowę. Ona i on. Rożni ich więcej niż łączy. Ale to między nimi tworzy się uczucie, a na swojej drodze mają liczne przeszkody. Ileż takich dzieł już powstało. Jednak zagłębiając się w historię odnajdujemy głębsze emocje, liczne cechy bohaterów, niewidoczne na pierwszy rzut oka, a także coraz bardziej zagłębiamy się w ich romans. I pomimo tego, że całość jest bardzo przewidywalna, to czytanie sprawia przyjemność. '

'

Pozycja spodoba się fanom romansów, erotyków, a zwłaszcza fanom Elle Kennedy. Bo książka niewątpliwie pochłania od pierwszych stron mimo swojej sztampowośći.

Cała recenzja pod linkiem [Adres usunięty]

Przyznaję, że miło się bawiłam i nie oczekiwałam takiej historii. Myślałam, że będzie bardziej podobne do drugiego tomu, a tutaj niespodzianka, bo poczułam podobne wibracje jak przy pierwszym. Jestem bardzo zadowolona, że wydawnictwo wysłało mi ten egzemplarz i tym samym sprawili, że kilka godzin spędziłam na zabawie i śmiechu. Przyznaję, że kocham książki, które wywołują u mnie śmiech, a wierzcie mi, to jest nie łatwa robota, gdyż ciężko osiągnąć stan, w którym śmieję się w głos i nie mogę przestać. Jednak Elle Kennedy przychodzi to z łatwością, ma jakiś dar do pisania zabawnych dialogów i sprawiania, że czytelnicy czują się wyjątkowi. Nie wspominając o talencie do pisania scen seksu. Przysięgam, tylko kilka autorek moim zdaniem umie pisać sceny erotyczne, które nie tracą czaru, nie są przesadzone, idealnie wyważone, dzięki czemu nie odstają od fabuły. W niektórych książkach widać, że takie sceny zostały wciśnięte na siłę w fabułę, ale nie tutaj. Elle Kennedy umie idealnie wyważyć, by seks był urozmaiceniem, gorącym dodatkiem, a nie czymś co musi być, by się dobrze sprzedało.

Do książek Elle Kennedy nie trzeba mnie przekonywać. Zdążyłam już zauważyć jedno, że autorka wie jak pisać historie nieobciążające emocjonalnie, a równocześnie dalekie od nudy, powieści o młodzieńczych rozterkach, przyjaźni, o fizycznym zbliżeniu, ale i relacji będącej czymś więcej niż zauroczenie. Kiedy więc w zapowiedziach wydawnictwa Zysk i S-ka pojawiła się kolejna jej książka, „Podbój”, nie mogłam jej przegapić. Czy Allie i Dean, bohaterowie stojący na czele trzeciej części cyklu Off-Campus to postaci, z którymi da się zżyć? Czy i tym razem autorka zaserwowała wyobraźni smakowitą ucztę? Zobaczcie.

Dean nie wie czym jest zdobywanie kobiet. To one zdobywają jego. Przystojny hokeista, pochodzący z zamożnej rodziny, wydaje się być lekkoduchem żyjącym chwilą, chociaż starającym się nie wchodzić z nikim w konflikt. Otoczony wianuszkiem przyjaciół, i przyjaciółek oczywiście, zderza się z Allie, którą niechętnie zgadza się „poniańczyć” przez jeden wieczór. Nie ma jednak pojęcia, że zbliżająca się noc zmieni nie tylko jego plany, ale także zasady.

Allie to ambitna, marząca o aktorstwie dziewczyna, która z powodu rozstania z chłopakiem, po trzyletnim związku, przeżywa wewnętrzny kryzys. Atakowana jego wiadomościami i błagalnymi prośbami chowa się w mieszkaniu przyjaciół, by uwolnić się od wspomnień i uniknąć spotkania z nim. Niespodziewanie jednak, przepełniony niepewnością wieczór zmienia się w seans filmowy u boku alkoholu i przystojnego chłopaka, a kończy jednorazową przygodą spędzoną w jego łóżku. Czy seks bez zobowiązań faktycznie nie zobowiązuje?

Cechą charakterystyczną twórczości Elle Kennedy są postaci z mocną osobowością. Duet wystawiony na pierwszy plan tej książki to ludzie potrafiący zawalczyć o swoje, nieobawiający się wyzwań, umiejący prowadzić otwarty dialog, chociaż miewający swoje rozterki. Dean to chłopak bardzo pewny siebie, jednak nieodpychający egoizmem. Żartobliwy, szczery aż do bólu, w tym swoim męskim doborze niektórych określeń potrafiący wywołać na twarzy autentyczny, niekłamany uśmiech. Być może nie ideał wyrwany z mojej wyobraźni, ale na pewno ktoś, kto w przypadku tej historii znalazł się na odpowiednim miejscu. Z kolei Allie w niczym nie przypomina szarej myszki i chociaż na pozór może sprawiać wrażenie „łatwej”, nie do końca taka jest. Sympatyczna, absolutnie nie zasługuje na miano książkowej zdziry. Bo przecież uległa Deanowi, a na niezobowiązujący seks z takim bohaterem można przymknąć oko.

Naprzemienna narracja, której pałeczka przechodzi kolejno z rąk Allie w ręce Deana, pozwala czytelnikowi przyswoić sobie myśli i emocje obu głównych bohaterów. Mocno skupiona na wątku uczuciowym powieść posiada także tematy poboczne, delikatnie nakreślone problemy związane z natrętnym ex czy nieprzychylnym, wymagającym trenerem. Nie odgrywają one jakieś istotniejszej, wyraźnej roli. Nie ma tutaj mroków przeszłości czy przesadnego rozpamiętywania krzywd. Jest teraźniejszość, skupiona na miłości, być może nie od początku romantycznej, jednak charakteryzującej się etapami samodoskonalenia.

Skoro to wątek uczuciowy przyćmiewa tutaj wszystkie pozostałe elementy książki, łącznie z tłem, warto przyjrzeć się mu bliżej. Elle Kennedy nie postawiła na skromność i niewinność. Rozpoczęła z grubej rury, zapoznając bohaterów tym, czym wiele miłosnych powieści się kończy. Nie brak więc tutaj odważnych scen erotycznych, które co prawda nie zawsze bywają romantyczne, jednak stronią od dewiacji i wypaczeń. Jest namiętnie, śmiesznie, a pod koniec także rozczulająco. I chociaż autorka jakoś szczególnie nie gra na emocjach, potrafi zabawić i odprężyć.

Jeżeli nastawiacie się na wielkie zwroty akcji, możecie się rozczarować. Fabuła płynie powolnym rytmem, wypełniona przez dialogi i sceny, które nie wnoszą nic szokującego, ale też nie nużą. Nie galopowałam u boku tej historii z palpitacjami serca, z pewnością nie jest też ona najlepszą z wszystkich trzech, wydanych dotychczasowo części cyklu. Nie mogę jednak narzekać, bo jeżeli miałabym jeszcze raz podjąć decyzję o przeczytaniu tej książki, nie odpuściłabym jej sobie. Chociażby ze względu na to, że Elle Kennedy pisze o seksie całkiem smacznie i na pewno pisze z humorem.

Polecam pełnoletniej młodzieży, czytelniczkom szykującym się na akcję z młodzieńczym, jednak wcale nie niewinnym seksem na czele. Poszukiwaczkom lekkiej treści okraszonej żartem, fankom historii miłosnych, które nie szarpią serca na części, jednak bawią – w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Elle Kennedy wie jak pisać, chociaż jak już wspomniałam, według mnie nie jest to jej najlepsza powieść. Kupiła mnie bohaterami oraz paroma scenami (m.in. w wannie) i tylko troszeczkę rozczarowała brakiem czegoś głębszego. No ale na to mogę przymknąć oko, bo całość wypadła całkiem dobrze i z pewnością sięgnę po kolejne jej propozycje.

[Adres usunięty]