Pochodnia w mroku. An Ember in the Ashes. Tom 2

Pierwszy tom serii Sabaa Tahir pozytywnie mnie zaskoczył. Z fantastyką u mnie różnie bywa, nie zawsze przypada mi ona do gustu, ale kiedy już zaczytam się w jakiejś historii, nie mogę się od niej oderwać. Przyszło mi długo czekać na kontynuację, ale kiedy już "Pochodnia w mroku" wpadła w moje ręce od razu zabrałam się do lektury.

Muszę przyznać, że duży wpływ na wybór drugiego tomu miało na mnie zakończenie pierwszej części. Nie spodziewałam się takiego finału wydarzeń i ciągnęło mnie do poznania dalszych przygód bohaterów jak nigdy. Byłam ciekawa czy i tym razem autorka sprosta moim oczekiwaniom, ale nie spodziewałam się, że poradzi sobie z "Pochodnią w mroku" tak dobrze. Sabaa Tahir sprostała wymaganiom czytelników: poprawiła styl, zwiększyła liczbę wątków i wplątała w historię tak dużo emocji, ze nie sposób było nie przeżywać fabuły na własnej skórze. Uważam również - chociaż absolutnie nie mam nic do zarzucenia pierwszemu tomowi - że autorka lepiej poradziła sobie z dopracowaniem szczegółów. W najmniejszym detalu nakreśliła osobowości bohaterów, przybliżyła ich charaktery oraz umiejętności i podkreśliła wagę świata przedstawionego.

To co spodobało mi się najbardziej to podjęcie wątku w tym samym momencie, w którym zakończyły się wcześniejsze losy bohaterów. Uwielbiam poznawać na własnej skórze rozwiązanie tak emocjonujących finałów, więc wczytałam się w powieść już od pierwszych stron. Laia i Elias stanęli w kluczowym momencie swojego życia - musieli podjąć ostateczne decyzje, które miały umożliwić im osiągnięcie zamierzonego celu. Zdecydowali się uciec i zrobić wszystko by uratować brata Lai, tylko nie jest to takie łatwe gdy na karku czuje się oddech żołnierzy Komendantki. Towarzyszyłam im w tej drodze i trzymałam kciuki by wszystko potoczyło się po ich myśli, ale jak sami wiecie - bez potyczek z losem nie byłoby dobrej historii.

Sama akacja zasługuje na uznanie za utrzymanie tempa, które nie gna na złamanie karku a mimo wszystko nie pozwala na złapanie oddechu. Idealnie wpasowuje się w uwagę czytelnika i kusi go dalszymi wydarzeniami, a jednak można przez chwilę podelektować się wątkami, bo kolejne nie wydają się namolne. Sam motyw romantyczny, który pojawił się gdzieś w tle pierwszego tomu także tutaj otrzymał chwilę uwagi i jest też fantastycznym przykładem pokazującym starania autorki by wszystko zrównoważyć - chociaż czuje się tą chemię pomiędzy dwójką bohaterów nie padają sobie w ramiona i nie zalewają czytelnika masą bezsensownych emocji. Uczucie pomiędzy nimi rośnie stopniowo i zdystansowanie - dzięki temu jest mocniejsze w przesłaniu i wiarygodne.

Musicie wiedzieć, że druga część tej serii to historia, która na każdym kroku wprowadza coś nowego. Zaskakuje, intryguje i naprawdę wciąga. A sami bohaterowie? Dorośli, zmądrzeli, zaczęli podejmować inne niż wcześniej decyzje. Przyznaję, że dawno żadna książka nie zaskoczyła mnie tak bardzo, choć przecież spodziewałam się dobre lektury. Dynamizm i akcja to główne atuty tej historii, ale inne pomniejsze motywy również wpływają na to, że "Pochodnia w mroku" stanowi dobra, kompletną całość. Nie pozostaje mi nic innego jak z niecierpliwością wypatrywać kolejnych tomów.

Imperium chwieje się w posadach. Elias, Laia i Helena, po raz kolejny muszą stoczyć nierówną walkę z przeznaczeniem. Całe zło, wszystkie cierpienia jakich zaznali bohaterowie na Czarnym Klifie w okrutnej akademii Masek, okażą się niczym wobec tego, co jeszcze ich czeka. Wolność wcale nie smakuje słodko. Jest pełna strachu, bólu i metalicznego posmaku krwi. Elias i Laia desperacko próbują uciec ze stolicy Imperium, pod osłoną szalejących walk rewolucjonistów. Ona nie cofnie się przed niczym, by uwolnić porwanego przez Maski brata Darina. On chce odkupić swoje winy i odpłacić za przelaną krew przyjaciół. Ich celem jest Kauf-najpilniej strzeżone więzienie w Imperium. Choć uwolnienie Darina z tego miejsca jest misją niemal niewykonalną, nie mogą się poddać. „Dopóki trwa życie, jest nadzieja”. A gra jest warta świeczki, bo Darin zna sekrety, które mogą pomóc w obaleniu tyrana. Tylko czy Elias i Laia zdołają go uwolnić zanim będzie za późno?

Tymczasem Helena, jako nowy Kruk Krwi zostaje wplątana w niebezpieczną polityczną intrygę i dostaje zadanie, które złamie jej serce. Dziewczyna jest rozdarta między lojalnością rodzinie i Imperium, a nieposłusznemu sercu, które buntuje się wobec okrucieństw i wciąż bije szybciej dla człowieka, którego musi zgładzić. Helena staje przed niemożliwym wyborem i wie, że nie będzie w stanie ochronić wszystkich, których kocha, przed gniewem Imperatora.

Przychodzą mi do głowy setki słów jakimi można opisać tą serię i emocje jakie wywołuje, ale żadne nie wydaje mi się wystarczająco trafne, odpowiednie i zgodne z prawdą. Ciężko opisać to, co autorka robi z czytelnikiem w trakcie lektury. Z jednej strony niszczy, przepełnia okrucieństwem i surowością stworzonego przez siebie świata. Każe razem z bohaterami przechodzić tortury, podejmować łamiące serce decyzje i patrzeć, jak to, co kochaliśmy obraca się w pył. Z drugiej jednak strony, czaruje nas swoją wyobraźnią, kreacją świata i przemyślaną fabułą. Sprawia, że zakochujemy się bez pamięci w stworzonych przez nią bohaterach, czujemy ich radość i ich cierpienie. Taka mieszanka może skończyć się tylko złamanym sercem i wielkim książkowym kacem.

Emocjonalny rollercoaster jaki wprawiła w ruch autorka jest nie do zatrzymania. Akcja zaczyna się już od pierwszego zdania i nawet na chwilę nie opuszcza kart powieści. Mam wrażenie, że kiedy Sabaa zaczęła ten szalony maraton przygód nie mogła przestać napędzać go coraz bardziej. W efekcie książkę czyta się z sercem nieustannie galopującym od potężnych emocji, a każdy rozdział przynosi niespodziewane sceny, które całkowicie zmieniają bieg wydarzeń. Możecie snuć domysły jak potoczą się losy bohaterów, ale i tak przygotujcie się na to, że autorka nie raz Was zaskoczy.

Choć akcja tego tomu ma miejsce bezpośrednio po wydarzeniach z poprzedniego, od razu możemy poczuć jak wiele się zmieniło i jak bardzo zmienili się sami bohaterowie. Laia stała się odważna i zdeterminowana, a Elias jest w stanie poświęcić wszystko dla innych. Najbardziej rzuca się jednak w oczy przemiana Heleny, która z dnia na dzień musi stać się okrutnym Krukiem Krwi. Jej wewnętrzna walka została mistrzowsko opisana, a sama bohaterka wreszcie zyskuje większe znaczenie w powieści i rozdziały w których może mówić swoimi słowami. Nie mogę też nie wspomnieć o czarnych charakterach, złych i okrutnych do szpiku kości, a jednak niesamowicie fascynujących, bez których książka nie była by nawet w połowie tak genialna.

O CZYM? „Imperium ognia” rozpaliło moje serce i złamało je na pół ale dopiero „Pochodnia w mroku”, przeszyła je gradem ostrych sztyletów. Seria jest dopracowana, szczegółowa, rozbudowana i świetnie poprowadzona. Poziom zwrotów akcji jest oszałamiający, za każdym rogiem czeka nowa przygoda i inne niebezpieczeństwo. Zachwyca także mitologiczna strona książki, magiczne istoty, budzące się moce i miejsca rodem ze snu. Ten wątek wciąż czeka jednak na rozwinięcie, czego szczerze nie mogę się doczekać. Czy jest coś do czego powinnam się przyczepić? Absolutnie nie! Moim zdaniem jedyną wadą serii jest fakt, że na kolejny tom trzeba jeszcze trochę poczekać. POLECAM! Zakochacie się w tej historii!

Pierwszy tom serii, czyli ,,Imperium ognia" bardzo mi się spodobał. Nie ma się czemu dziwić, że nie mogłam doczekać się jego kontynuacji.

Elias i Laia uciekają przed Komendantką i gdy wszystko już jest na dobrej drodze, na drodze wciąż pojawiają się nowe przeszkody. Mogłoby się wydawać, że Komendantka puściła ich dalej wolno, jednak Elias niebawem domyśli się, dlaczego to zrobiła. Laia nie ma chwili do stracenia, musi bronić brata, który jest więziony i przetrzymywany w więzieniu. Nie wiadomo, czy jeszcze żyje, a posiada ogromnie ważne informacje.

Mimo tego, że pierwszy tom czytałam 1,5 roku, od tego nie mogłam się oderwać od pierwszych stron. Zamiast zajmować się pożytecznymi i pilniejszymi zajęciami, wciąż przewracałam kolejne strony. Sporo tutaj intryg, wystawiania przyjaźni na próbę, ale, niestety, też śmierci. Giną najbliższe bohaterom osoby, a oni muszą ruszać w swoją dalszą podróż.

Rozdziały są krótkie i pisane z kilku perspektyw, co jeszcze bardziej wciąga. Jak już wspomniałam, od publikacji bardzo trudno się oderwać, więc na tę lekturę przygotujcie sobie kilka godzin wolnego. Zakończenie jest także bardzo ciekawe, więc będę z niecierpliwością wyczekiwać kontynuacji.

,,Ember in the Ashes" to taka seria, z którą koniecznie musicie się zapoznać. Spodoba się miłośnikom książek fantastycznych, przygodowych i młodzieżowych w jednym. Naprawdę warto poświęcić cyklowi swój wolny czas.

U boku pierwszej części sagi Ember in the Ashes prawie zapomniałam, że trzeba oddychać. Z resztą nie muszę wylewnie tłumaczyć Wam jak działa na czytelnika „Imperium Ognia”, bo w sieci krążyły i wciąż krążą na temat tej książki rozliczne, pełne zachwytów opinie. Premiera kontynuacji okazała się dla mnie istotnym wydarzeniem. Przyszło mi czekać na nią dość długo, za czym nie przepadam, bo pamięć ludzka bywa słaba, zwłaszcza gdy w grę wchodzą szczegóły. Sięgnąwszy wspomnieniami wstecz przywołałam najistotniejsze fakty i rozpoczęłam dalszą podróż ścieżkami mrocznego świata Wojan. Czy „Pochodnia w mroku” to udana kontynuacja? A może powieść doparła niepochlebna klątwa drugiego tomu?

Elias i Laia uciekają. Jednak ścigani przez wroga z pewnością nie będą mieli łatwo, zwłaszcza, że wieści na ich temat rozchodzą się w błyskawicznym tempie. Czas nagli, a ceną spóźnienia może okazać się śmierć uwięzionego brata dziewczyny – Darina. W ukryciu, strachu, niepewności są świadomi tego, że każdy najmniejszy błąd może doprowadzić ich przed oblicze władz okrutnego Imperium. Nie mają jednak pojęcia, że ich tropem wyruszyła Helena, zakochana w Eliasie przyjaciółka, której przydzielono nieodwołalne zadanie. Wojowniczka musi go zabić. Czy nienawiść okaże się silniejsza niż miłość?

Szkolonemu przez laty na żołnierza Eliasowi nie brakuje odwagi. Nie można jej jednak także odmówić Lai, bo tych dwoje, pomimo niesprzyjających warunków, całkiem dobrze się uzupełnia. Jako naprzemienni narratorzy, głównie skupieni na realizowaniu planu niebezpiecznej podróży, nie mają zbyt wiele czasu by zastanowić się nad tym, co tak naprawdę czują. Ale… Choć książka uwita została głównie wokół tematu walki, jest co nieco także o miłości.

Ogromną niespodzianką okazuje się trzeci narrator, jakim jest stojąca po przeciwnej stronie barykady Helena. Jej perspektywa wprowadza czytelnika w świat wroga i choć dziewczynę ostatecznie trudno nazwać negatywną bohaterką, tkwiąca w gnieździe żmij niesie ze sobą raczej mroczną aurę.

Emocjonująca kreacja postaci, także tych drugoplanowych, to nie jedyny atut tej powieści. Jest nim także niewątpliwie bardzo żywa, dynamiczna akcja. Zwroty, zmieniające się scenerie, rozwijane stare wątki i rodzące się nowe kwestie. Jak rewolta – to na pełnej. I tak też właśnie jest. Ale…

Ci, którzy nie przepadają za literaturą fantastyczną, sięgając po książki tego gatunku tylko w przypadku znośnej ilości magii, mogą odczuwać dyskomfort. W drugiej części autorka popłynęła z wyobraźnią fundując sceny zahaczające o powieść grozy. Choć od razu zaznaczam, że nie musicie obawiać się towarzyszącego czytaniu strachu. Trochę brakowało mi mocniej rozwiniętego wątku miłosnego, choć jeszcze wszystko przed nami. Wspomnę za to o świetnym „namiętnym”, incydentalnym zabiegu, który skutecznie wyprowadza czytelnika w pole. Autorka wie co zrobić, by nie dopuścić do nudy.

Fajny, bojowy klimat, dynamika, spora doza fantastyki i niepewność dotycząca zachowań poszczególnych postaci. Udana kontynuacja, choć nie wzbudziła we mnie tak wielkiego entuzjazmu, jak początek sagi. Świetny warsztat autorki i ogromna baza pomysłów są jednak dla mnie wystarczająco przekonującym argumentem, bym sięgnęła po kolejne jej książki. Czym lub kim jest tytułowa pochodnia w mroku i kto wygra ten pojedynek? Zapraszam na recenzję.

[Adres usunięty]