Płonąca wieża. Beniamin Ashwood. Tom 5

Całą tę serię uważam za jedną z ciekawszych, jeśli chodzi o fantastykę. Zazwyczaj pierwsza część zachwyca, a potem jest coraz gorzej, natomiast tutaj jest odwrotnie. Każdy kolejny tom pozwala zauważyć nie tylko rozwój samej akcji i bohaterów, ale też progres, jaki robi sam autor. Do tej pory jest to najlepsza część, w której sporo się dzieje, ale też można znacznie lepiej poznać poznanych już wcześniej bohaterów.

Podsumuję tę książkę krótko - fantasy w rewelacyjnym wykonaniu. "Płonąca wieża. Beniamin Ashwood" to piąty już tom cyklu. Moim zdaniem jest to część najlepsza. Świetnie zarysowani bohaterowie. Fabuła, która nie pozwala nam na odłożenie książki na stół. Tego właśnie oczekuje się od dobrej powieści. Powieść nie pozostawia czytelnika obojętnym. Jest doskonała. Pan Cobble stał się zatem od niedawna jednym z moich ulubionych twórców literackich. Ode mnie wystawiam zasłużoną dziesiątkę. Po prostu nie mógłbym inaczej.

"Płonąca wieża" to już piąty tom serii A.C. Cobble'a o Beniaminie Ashwoodzie. Muszę przyznać, że każda kolejna część jest lepsza od poprzedniczki, i nie zawsze chodzi tu o fabułę, a o styl autora i wykonanie.

W "Płonącej wieży" nasi bohaterowie kontynuują walkę z demonami oraz Protektorką. W tym celu muszą powrócić do Miasta, z którego poprzednim razem musieli uciekać w pośpiechu.

Początek książki, pomimo akcji od samego początku, nie wciągnął mnie zbyt mocno. Może było to spowodowane przerwą między kolejnymi tomami, a może przestojem czytelniczym, z którym zmagałem się niedawno. Po pierwszych kilkudziesięciu stronach obawiałem się, że książka nie będzie równie dobra, jak oczekiwałem, a oczekiwania wobec serii o Benku mam dosyć wygórowane. Z każdą kolejną stroną było jednak coraz lepiej, a przełomem dla mnie było pojawienie się nowej grupy postaci. Od tej pory czytanie było o wiele przyjemniejsze, a fabuła wciągająca. Podobał mi się również sentymentalny powrót do Miasta. Jesteśmy już blisko końca tej serii, zatem powrót do miejsca z pierwszego tomu był dla mnie satysfakcjonujący. Podobne odczucia miałem co do jednej z postaci, która nie pojawiała się w serii już od jakiegoś czasu, ale nie będę spoilerowal o kogo chodzi.

Najlepszą częścią powieści jest jednak końcówka, czyli walka z demonami i wielka bitwa. Natłok wielkich bohaterów w bitwie sprawia, że od razu pomyślałem jak dobrze oglądałoby się to na wielkim ekranie. Niektóre momenty są po prostu epickie i patetyczne, ale całość opisana jest bardzo dobrze i brutalnie. Autor przemieszał te dwa style, tworząc mieszankę wybuchową.

Sama końcówka jest wielce obiecująca, a cliffhanger jaki zaserwował nam A.C. Cobble bardzo mnie zaskoczył, ale i zadowolił. Nie spodziewałem się tego, ale cieszę się z takiego obrotu sprawy. Nie mogę się już doczekać "Ciężaru korony", która mam nadzieję, będzie świetnym zakończeniem tej bardzo dobrej serii. Zaczęło się od dobrej przygodówki, a tymczasem seria przekształciła się w bardzo dobry cykl fantasy.

Czy znacie taką serię książkową, która z każdym tomem jest coraz lepsza??

Ja już tak 😁

Seria o Beniaminie zachwyca każdą kolejną częścią. To niesamowite jak bardzo autor się rozwinął i w jaki sposób poprowadził akcję oraz rozbudował swój świat 🤩

Największym plusem są oczywiście bohaterowie, których ogromnie polubiłam (najbardziej Benka oraz Rhysa) i z którymi nie chcę się jeszcze rozstawać, choć na horyzoncie widać już zakończenie tej historii 🥺

Ciężko pisać coś o kolejnych częściach nie zdradzając fabuły, więc mogę tylko wspomnieć, że Benio wraz ze swą drużyną poznaje nowych sprzymierzeńców i nowe, tajemnicze regiony, ale też wraca w znane sobie miejsca, gdzie musi się wystrzegać wielu wrogów. Zarówno Protektorka, jak i demony są stałym zagrożeniem dla naszych bohaterów.

Sceny walk są świetnie opisane, akcja rozwija się w dobrym tempie, a humor wciąż jest obecny, więc powieść czyta się lekko i szybko 😊

Polecam Wam tę serię gorąco!!

Kiedy coraz więcej demonów wypełza na powierzchnię, Beniamin Ashwood i jego wierni towarzysze z pewnością przybędą na odsiecz! Nie zawiodą. Nie odmówią. Uratują świat, choćby mieli oddać życie, a "Płonąca wieża" to już piąty dowód na to, że Benek nie lęka się niczego.

Zacznijmy jednak od początku. Gdy Beniamin wyrusza z rodzinnych Widoków, nie spodziewa się, że czeka go podróż życia. Po wielu niebezpiecznych przygodach i zwiedzeniu kilku nowych krain, Benek wraca do Miasta. Razem z Amelią, zabójcą Rhysem i czarodziejką Towaal muszą powstrzymać Milo, który uciekł z najniebezpieczniejszym magicznym artefaktem znanym człowiekowi - ogniem wiwerny. Muszą go dopaść, nim przedmiot wpadnie w ręce Protektorki, czarodziejki rządzącej Sanktuarium oraz planującej objąć rządy w całym Alcott.

Po drodze przyjaciele staną twarzą w twarz z najbardziej utalentowanym wojownikiem wszech czasów. Zabierze on ich do swojej kryjówki, gdzie zderzą się z trudną rzeczywistością.

W międzyczasie przez szczelinę przechodzą coraz to większe ilości demonów. Czy oby na pewno są to same demony? Czy Benowi i reszcie uda się powstrzymać atak? Co z Protektorką i ogniem wiwerny?

"Płonąca wieża" to bezpośrednia kontynuacja "Pustego horyzontu", w której czytelnicy zostaną pochłonięci przez dynamiczną fabułę pełną walk z demonami, mrocznych, niebezpiecznych sekretów oraz poznawaniem nowych bohaterów. Beniamin z ekipą nadal krąży po Alcott w poszukiwaniu sojuszników, odwiedzając przy tym stare śmieci (Miasto, Biały Dwór, Venmor), a jednak autor zaskakuje, pokazując uliczki oraz miejsca, jakich wcześniej się nie zwiedzało.

W tej części akcja się zacieśnia. Poza wspomnianymi wcześniej potyczek z demonami pojawiają się również pomniejsze bitwy. Władanie mieczem czy rzucanie czarów staje się chlebem powszednim. "Płonąca wieża" zawiera dużo taktyki wojennej, którą autor opisał w sposób przystępny dla każdego, co jest ogromnym plusem. Sama nie do końca przepadam za tego typu opisami w książkach, ale tutaj wypadły lekko i nieskomplikowanie.

Największą zaletą "Płonącej wieży", jak i całego cyklu zresztą, jest zdecydowanie postać Benka. Porównując zachowanie i umiejętności Ashwooda z pierwszego tomu do tego z piątego, widać ogromny przeskok. Bohater z każdą kolejną przygodą ewidentnie dorasta, zmienia się ze zwykłego chłopaczka w odważnego mężczyznę, za którym niejeden skoczy w ogień. Logiczne myślenie, rozwinięte zdolności operowania mieczem, podążanie obraną ścieżką, niesienie pomocy - wszystko to sprawia, że Beniamina po prostu nie da się nie pokochać.

Akcja coraz bardziej nabiera tempa, dzięki czemu książkę czyta się naprawdę szybko. Lekki styl autora, wplątywanie zabawnych dialogów, odkrywanie nowych tajemnic, a do tego zwiedzanie i poznawanie nowych krajobrazów czy zaskakujące zakończenie sprawiają, że ma się ochotę od razu sięgać po szósty tom.

"Płonącą wieżę" zdecydowanie polecam, ale radzę wpierw poznać poprzednie cztery tomy. Historia urzeka, bawi i niewyobrażalnie wciąga. Autor stworzył sympatycznych, realistycznych bohaterów, u których wraz z przebytymi przygodami następują przemiany wewnętrzne. Dodatkowo pojawia się wiele walk, przez co czytelnicy śledzą akcję z zaangażowaniem. Idealna fantasy drogi, która spodoba się nawet najbardziej wymagającym. Beniamin Ashwood to idealny kompan do odprężenia się i wypicia kufla piwa w spokoju. :)