Play with Me

Po poprzednim tomie miałam lekki niedosyt, który w tym tomie został w pełni zaspokojony 🥰 Otrzymujemy uroczą relację dwójki bohaterów, którzy otwierają się na siebie i krok po kroku rozwijają swoje uczucia.

Dzięki motywowi friends with benefits książka zawiera wiele scen zbliżeń, ale między nimi dzieje się magia, która mnie urzekła. Jennie oraz Garrett doświadczyli w przeszłości różnych przykrości. Mimo to potrafili ze sobą rozmawiać i z czasem poznawali się coraz lepiej. Bardzo przyjemnie czytało mi się tę historię, mogłam obserwować, jak ta dwójka stopniowo się do siebie zbliża 🥰

Jennie to damska wersja Cartera, co dodało tej historii charakteru. Zdecydowanie nie jest nieśmiałą kobietą 🤭 Biedny Garrett doświadczył tego na własnej skórze 😅 Sytuacja z kartonem będzie go prześladować do końca życia 🤣

Pojawiają się także bohaterowie z poprzedniego tomu 🥰 Carter i Olivia, te dwa słodziaki mają dalszy ciąg swojej historii, która jak zawsze bawi i wzrusza do łez.

Pojawienie się Cartera w tym tomie odegrało kluczową rolę, dzięki czemu historia nabiera ciekawszego obrotu wydarzeń i wywołała u mnie potok łez 🥹

Garrett trafia na listę moich książkowych chłopaków, jego urocza i troskliwa strona zdobyła moje serce. Przecież przygotował dla niej koszyk z przyborami do pielęgnacji 😍 Jak mam go nie uwielbiać?

Jedynym minusem tej książki jest tłumaczenie lub styl autorki. Pierwsze rozdziały były dla mnie problematyczne, przez chaotyczną narrację trudno było mi zrozumieć, co się dzieje. Z czasem jednak przyzwyczaiłam się do stylu i mogłam w pełni cieszyć się lekturą

„Życie bez bratniej duszy to coś, czego nikt nie powinien doświadczać. Miłość ponad wszystko. Tym właśnie jest bratnia dusza. To ktoś o gładkich krawędziach, dzięki którym nasze przestają być takie ostre. Ktoś, kto idealnie to nas pasuje, nadaje na tej samej częstotliwości, przy nim błyszczy wszystko, co w nas najlepsze. A razem? Gdy jesteście razem, wszystko jest dokładnie takie, jakie powinno być"

Garret  i Jennie. Hokeista i tancerka. On nieśmiały, przynajmniej na pierwszy rzut oka, a ona? Bezpośrednia i wie czego chce. Od początku czuć pomiędzy nimi chemię. Od początku są sobą zainteresowani, ale jest pewien problem. Jaki? Otóż, obowiązuje żelazna na zasada, która stanowi że nikt, absolutnie żaden mężczyzna, nie może myśleć o jakiejkolwiek relacji z Jennie. Tylko co jeśli ktoś odważy się ją złamać?

To książka, która była dla mnie wielkim zaskoczeniem. Przez całą lekturę uśmiech nie schodził mi z twarzy a co więcej, polubiłam tutaj naprawdę wszystkich. Nie czytałam pierwszej części, ale zdecydowanie muszę po nią sięgnąć, bo uwielbiam Cartera. Nie wiem nawet, czy czasem nie bardziej niż głównych bohaterów tej historii. Bardzo śmieszna postać, ale trzeba przyznać, że momentami też zachowywał się dosyć niedojrzale. A relacja rodzeństwa? Urocza. Przez całą lekturę widać, jak mogą nawzajem na siebie liczyć. Wsparcie, opiekuńczość, troska i pomoc w każdej chwili. Pięknie. 

Garret i Jennie swoim zachowaniem mnie zaskoczyli. Garret początkowo został pokazany jako taki nieśmiały chłopak, który co chwilę się rumieni. Co więcej, to w jaki sposób został przedstawiony powodowało, że był tłem dla historii i w ogóle nie miałam wrażenia, że on tutaj jest głównym bohaterem. Zdecydowanie bardziej tu dominował brat głównej bohaterki, Carter. Jednak w odpowiednim momencie się to zmieniło i naprawdę śmiesznie się obserwowała jak to z takiego nieśmiałego, rumieniącego się przed Jennie chłopaka nagle zmienił się w faceta, który wie czego chce, jest odważny i przede wszystkim już nie jest tak przytłoczony postacią głównej bohaterki. Jennie z kolei typ bohaterki, który lubię.  Jest to postać, która nie potrzebuje ochrony, bo doskonale sobie radzi sama. Ma cięty język, wie czego chce i nie boi się po to sięgać. A przynajmniej stara się być taka na zewnątrz, bo w środku to jednak całkiem co innego. Pracowita, ciężko pracująca na swój sukces, ale wiele tego nie dostrzega. Przez całe życie w cieniu brata. Samotna, mają problem z zaufaniem, zawsze wykorzystywana jako pomost w dotarciu do brata, przekonana, że tak naprawdę nikt jej nie lubi. Decydują się zawrzeć układ. Układ, o którym ma nikt nie wiedzieć i dziwiło mnie, że tak naprawdę mało kto się zorientował, że coś pomiędzy bohaterami się dzieje, a nie do końca się dobrze z tym kryli. Jest pikantnie i tych scen jest dosyć dużo. Nie ukrywam, że już w pewnym momencie było ich dla mnie za dużo, zwłaszcza te ostatnie 100 stron, gdzie miałam już nawet ochotę żeby te sceny pominąć.

Autorka w bardzo fajny sposób pokazała jak relacja bohaterów ewoluuje od przyjaźni do czegoś więcej. Nie da się ukryć, ale to Garrett jest tym, który wpada po uszy. Tak naprawdę bardzo wiele robi dla Jennie i to widać, zwłaszcza poprzez to w jaki sposób główna bohaterka się pod jego wpływem zmienia. Można powiedzieć, że głównie historia toczy się tylko wokół jej problemów, wokół jej osoby a tak naprawdę problemy Garretta, jego własne przeżycia tak jakby odeszły na boczny plan. Na temat jego własnych problemów jest stosunkowo mało. Z czasem zaczyna ich to coraz więcej łączyć, ale jedna strona nie chce zepsuć tego co jest, a druga boi się zaufać. Boi się oddać swoje serce z obawy przed zranieniem i nie da się ukryć, że coś w tym jest ze względu na przeszłe doświadczenia. Do tego jeszcze dochodzi brat Jennie, bo co się stanie jak relacja wyjdzie na jaw?

„Nie tak łatwo stracić najlepszego przyjaciela, Jennie. Zawsze tu będę. Obiecuję ci to"

Jestem nastawiona dosyć sceptycznie do romansów, których objętość jest taka jak w przypadku tej książki. 630 stron to dużo, prawda? Czy da się taki ciekawy sposób napisać romans, żeby nie poczuć się znużonym? Tę historię bardzo szybko się czyta, jest przyjemnie i przede wszystkim wciąga, mimo końcówki. No i kwestia hokeja. Trochę tu go jest. Jednak to nie tylko lekka i przyjemna książka, ponieważ porusza też trudne tematy. Trauma, trudności w radzeniu sobie ze stratą. Stosunki z rodzicami czy kwestia problemów z alkoholem.

Jestem bardzo ciekawa losów kolejnych hokeistów, zwłaszcza interesuje mnie postać Adama, więc czekam na więcej, miłego!

Jennie Beckett jest poza zasięgiem każdego mężczyzny, według jej brata Cartera.

Jednak gdy na urodziny Carter postanawia podarować Jennie nowe mieszkanie, zostawia ją tam pod warunkiem, że jego przyjaciel/kolega z drużyny Garrett będzie na nią uważał.

Garrett Andersen, prawoskrzydłowy Vancouver Vipers, zawsze grał według zasad, aż do momentu, gdy Jennie, młodsza siostra jego kapitana, wpada do jego życia jak tornado. Nieśmiały, niepotrafiący sklecić zdania przy Jennie hokeista doskonale zdaje sobie sprawę, że młodsza siostra jego przyjaciela jest poza jego zasięgiem, ale pokusa jest zbyt duża, aby się jej oprzeć.

Na początek chciałabym wspomnieć, że o ile sama fabuła pierwszego tomu mi się podobała, to wtedy ogólne wrażenie mocno popsuło mi tłumaczenie. Dlatego "Play With Me" już na starcie zyskała dodatkowe punkty gdy zobaczyłam, że za jej tłumaczenie odpowiada ktoś inny. I tu muszę pochwalić wydawnictwo, bo oprócz tego że zyskuje tłumaczeniem, to też obyło się bez błędów na które jestem uczulona, więc brawo 👏

No ale wróćmy do Jennie i Garretta.

Bardzo podobała mi się ta książka.

To kawał dobrego romansu, który bawi, wzrusza i wciąga od pierwszej strony.

Garrett jest jak wielki pluszowy miś, opiekuńczy, troskliwy, mega uczuciowy, który wzbudza same komfortowe odczucia, ale gdy trzeba potrafi być również władczy, terytorialny i pewny siebie.

Jennie jest jak żeńska wersja swojego brata, hałaśliwa, głośna, zabawna i wyrażająca wprost swoje potrzeby, ale ma też wielkie serce które nosi w sobie nie tylko ogrom miłości, ale i traumatycznych przeżyć.

„Play with Me” jest pełna uroku, ciepła, chemii, humoru i emocji, z dobrze zarysowanymi bohaterami i jeszcze dynamiczniejszą fabułą.

Świetnie bawiłam się podczas czytania. Ta słodka natura i nieśmiałość Garretta doskonale łączyła się z pewną siebie, ognistą postacią Jennie. Ta dwójka była totalnymi przeciwieństwami, a mimo to byli dla siebie idealni. Każda ich interakcja sprawiała, że nie mogłam przestać się uśmiechać podczas czytania.

Relacja tej dwójki rozwijała się naturalnie, od przekomarzanek, przez rosnące napięcie, aż po prawdziwe uczucia. Ich dialogi są błyskotliwe, czasami sarkastyczne, ale pełne uczuć, zaś sami Jannie i Garrett są autentyczni i łatwi do polubienia. Obserwowanie tej dwójki, gdy ich przyjaźń rozkwitała i ewoluowała w coś więcej, naprawdę sprawiło, że moje serce wypełniło się samymi szczęśliwymi emocjami.

Ogromnym plusem w tej książce są też postacie drugoplanowe, które nie są tylko i wyłącznie pionkami robiącymi za tło, a mają swój konkretny udział w całej historii.

Bardzo mi się podobało, że autorka pokazała jak aktualnie wygląda życie Cartera i Ollie, byli cudowni jako przyszli rodzice, a Carter tatuś to po prostu złoto 🤭

Ogólnie rzecz biorąc, to kawał fajnej historii, która ma wszystko to czego można oczekiwać od romansu.

Jedną jedyną rzeczą do której się przyczepie to ilość stron, których jest aż 640, a które momentami sprawiały że mi się dłużyło, mimo że nie nudziłam się bohaterami. Uważam, że gdyby ta książka miała ich o 200 mniej w ogóle nie straciłaby na jakości.

Niemniej jednak czuje satysfakcje z tego co przeczytałam i z niecierpliwością wyczekuje kolejnego tomu na, który mam nadzieję, że nie będziemy aż tak długo czekać.

Czytajcie "Play With Me" a gwarantuje, że zakochacie się w bohaterach i ich historii.

Polecam 💚

🏒✨ Jeden z NAJLEPSZYCH romansów sportowych, jakie przeczytałam w tym roku!

🏒Pochłonęłam tę historię w mgnieniu oka, od pierwszego rozdziału wiedziałam, że to będzie totalny sztos.

🏒Garrett… o MÓJ BOŻE, Garrett.

Profesjonalny hokeista, który na lodzie jest pewny siebie, a poza nim czuły, delikatny i niewyobrażalnie troskliwy. Jest jednym z tych bohaterów, którzy nie tylko słuchają, ale naprawdę SŁYSZĄ. Widział lęki Jennie, rozumiał jej niepewność, nie naciskał, szanował jej granice. Jego cierpliwość była tak szczera, że aż mnie rozczulała. A te drobne gesty… małe, codzienne, a jednak pełne ciepła. To taki typ faceta, który nie musi mówić „kocham”, żebyś to czuła na każdym kroku. Zakochałam się w nim od razu, ale im dalej w fabułę, tym bardziej byłam w szoku, że można stworzyć tak fantastyczną postać męską w romansie.

🏒Jennie to z kolei bohaterka, którą od razu polubiłam. Jest odważna i pełna pasji, ale jednocześnie bardzo wrażliwa i nosząca w sobie wiele wątpliwości. Często zastanawia się, czy ludzie widzą w niej prawdziwą nią, czy tylko młodszą siostrę znanego hokeisty. Jej emocjonalność, pragnienia, małe lęki i rodzinne relacje sprawiają, że staje się postacią niezwykle realistyczną.

🏒Ich relacja to absolutna magia, chemia między nimi iskrzy na każdej stronie, sprawiając, że aż trudno oderwać wzrok od tekstu. Napięcie rośnie z rozdziału na rozdział, ale tym, co naprawdę mnie zachwyciło, jest fakt, że wszystko zaczyna się od prawdziwej, głębokiej przyjaźni. Rozmawiają, wspierają się, obdarzają zaufaniem i budują coś niezwykle trwałego jeszcze zanim pojawia się ogień. Ta chemia jest jak czyste złoto, intensywna, wyczuwalna, ale nigdy nie przykrywa tego, co najważniejsze: ich emocjonalnej więzi, delikatności i wzajemnej troski. Dzięki temu cała relacja rozwija się naturalnie i pięknie, sprawiając, że naprawdę trudno oderwać się od książki.

🏒Do tego rewelacyjni bohaterowie poboczni, humor, tempo akcji i płynność narracji sprawiają, że te 600+ stron mija jak nic. Każdy wątek domknięty, żadnej zbędnej sceny - wszystko pracuje na rozwój tej cudownej, budzącej motylki historii.

🏒Ta książka bawi, wzrusza, rozczula, podkręca tętno i zostaje z Tobą na długo.

Z niecierpliwością czekam na kolejne książki z tej serii!

[ współpraca reklamowa Wydawnictwo YaNa ]

Druga część serii „Playing for Keeps” znowu mnie nie zawiodła. „Play With Me” to dokładnie ten typ romansu hokejowego, przy którym czyta się szybko, dużo się uśmiecha i bardzo trudno się oderwać. Idealna książka na poprawę humoru i totalny czytelniczy relaks.

Garrett Andersen no cóż uroczy to chyba za mało powiedziane.

Niby twardy, zdyscyplinowany hokeista, który zna zasady i wie, jak się trzymać reguł a potem pojawia się Jennie i wszystko się sypie. Te jego momenty, kiedy się przy niej zacina, gubi słowa i kompletnie traci pewność siebie? Absolutny słodziak. Uwielbiam takich bohaterów nieidealnych, trochę pogubionych w uczuciach, a przy tym niesamowicie uroczych.

Jennie z kolei to bohaterka, którą naprawdę łatwo polubić. Utalentowana tancerka, bezczelnie urocza i stanowcza, chociaż czasem traci swoją pewność przez sytuacje z przeszłości. Wie, czego chce, nie daje się zdominować i potrafi postawić na swoim. Ich dynamika jest świetna pełna przekomarzania, lekkości i naturalnej chemii, która czuć od pierwszych wspólnych scen, oczywiście nie brakuje też wsparcia po obu stronach.

Motyw „nie wolno mi jej chcieć, ale i tak jej chcę” działa tutaj perfekcyjnie. Do tego dochodzi wspólne mieszkanie obok siebie i zasada „bez zobowiązań”, która jak to zwykle bywa bardzo szybko zaczyna się rozmywać. Bo uczucia nie znają reguł. I właśnie to w tej historii podobało mi się najbardziej.

Ta książka to czysta przyjemność

💙 dużo humoru

💙 dużo flirtu

💙 dużo scen, przy których śmiałam się pod nosem

💙 i romans, który rozwija się lekko

Czytało mi się ją błyskawicznie, bo to jedna z tych historii, które dosłownie „same się przewracają”. Bez ciężkich dramatów, za to z dużą dawką dobrej energii.

Bardzo przyjemna, ciepła i zabawna kontynuacja serii. Idealna, jeśli kochacie sportowe romanse. 💙🏒