W książce znajdziemy historię istnienia placówek opiekuńczych. Choć nosiły różne nazwy, m.in. dom dziecka, ochronka czy sierociniec, zawsze pełniły podobną funkcję. Ich rolą jest zapewnienie bezpiecznego środowiska dla dzieci, które z różnych powodów nie mogą mieszkać w swoim domu rodzinnym. Opiekunowie i nauczyciele sprawują w placówkach opiekę, zapewniają edukację oraz uczestniczą w procesie wychowywania swoich podopiecznych. Stawiają przy tym czoła problemom dorastania dzieci i młodzieży, a także ich tęsknocie za rodziną. Jest to szczególny rodzaj opieki, wymagający wiedzy oraz predyspozycji.
Każda placówka mierzy się również ze stawianymi jej przez państwo wymogami zawartymi w przepisach, które regulują pracę ośrodków. Zasady funkcjonowania placówek zmieniają się w zależności od tego, w jakim stopniu uznawana jest podmiotowość dziecka i jak rozumiane są jego potrzeby, w zależności od zmian w sytuacji społecznej ich rodzin, a także wraz ze zmianami politycznymi.
Książka Marii Kolankiewicz przybliża czytelnikowi zarys historyczny tych zmian. Dzięki temu można lepiej zrozumieć, jaki państwo miało i ma stosunek do opieki nad dziećmi i w jakiej relacji znajdują się rodziny wobec instytucji państwowych. Książka charakteryzuje również mieszkańców placówek oraz pokazuje, jakie zadania czekają na osoby, które podejmują się pracy w tym obszarze.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii socjologia
