Pistacja

Kto nie zna autora Mateusza Wieczorka ręka do góry!

Prowadzi on genialne konto na instagramie i sama obserwuję go już od kilku ładnych lat. Poczucie humoru, poziom jego sarkazmu oraz nieczęsto złośliwości rozkładają mnie na łopatki i nie raz polepszyły mój paskudny dzień. I właśnie ten pan popełnił nową książkę, "Pistację". To nie pierwsza książka autora, ale to pierwsza, którą odważyłam się przeczytać. I kompletnie nie spodziewałam się tego co w treści znalazłam…

Grodzisk Wielkopolski jest małą miejscowością w woj. wielkopolskim, w którym żyje rodzina Macherskich. Wydawałoby się zwykła rodzina. Nic bardziej mylnego.. Justyna Macherska prowadzi sklep i walczy z indywiduum tego miasta za pomocą pewnego atrybutu. Michał Macherski który aktualnie ma przestój w robocie, bo zajumali mu furgonetkę ze sprzętem. Ich syn Szymon, który bardzo dobrze się uczy, ale ma przy tym bardzo bujną wyobraźnię. Babcia Urszula, która stosuje medycynę niekonwencjonalną i nieźle jej to wychodzi oraz on, Ludwik Macherski aka Maharadża. I tu już zabrakło mi słów, by opisać wielkość tego człowieka..

Wszystko zaczyna się od gołębia, a kończy na książce napisanej przez Szymka. I nie wiem jak słowami przekazać wam zajebistość tej książki. Śmiałam się w głos przy czytaniu. I naprawdę musiałam się starać, by nie opluć przy tym kartek. Treść tej powieści to sam autor w swym najlepszym wydaniu. Jeśli to co on wyprawia na swoim profilu uznajecie za zabawne, to pokochacie tę książkę. Myślałam, że mniej więcej wiem czego się spodziewać. Nic bardziej mylnego… Opowieść Szymka sprawia, że człowiek dochodzi do wniosku, że naprawdę w książkach jest wszystko możliwe. Styl autora jest naprawdę świetny i lekki. Ja na pewno po lekturze tej książki jestem "cięższa" o kilka nowych przekleństw czy wyrażeń. "Ale tak na jednym laczku" już na zawsze pozostanie w moim słowniku. Autor te wszystkie heheszki zrównoważył pod koniec momentem w którym nawet łza może zakręcić się w oku. Co sprawia, że ta książka staje się jeszcze bardziej wartościowa. Podsumowując: Pistacja rulez! Zarówno książka jak i czarownica. Czytajcie i bawcie się!

Macie ochotę na humor z odrobiną fantastyki i wrażliwości oraz szczyptą melancholii i wiwisekcją wielopokoleniowej rodzinki z piekła rodem? Macie też chęć, by "popynchcić" sobie nieco w regionalizmach i gwarze wielkopolskiej, by odkryć, że dzwonek w drzwiach się "nadusza", a nie naciska, a drzwi "zaklucza", a nie zamyka na klucz? Skosztujcie "Pistacji"... Na pewno nie będzie to takie "fandzolenie" o gramatyce, żeby zamknąć "kalafę" dla "szczuna" pod sklepikiem kierowniczki Pani Justyny. Bo "szczuny" także nie byle jakie- bo Dracula, Lincoln, Maradona, Daktyl i Żuraw...

.

"Zatem uprzejmie uprzedzam" - @mateusz_wieczorek_autor potrafi "przydzwonić" żartem "z całej epy"- "homerycznie, spektakularnie, aż się pióra sypią". I spokojnie- nie ma problemu, żeby złapać "pełny zasięg Wi-Fi" oraz wejść w fabułę, gdzie wątki realistyczne przeplatają się z fantastycznymi, a szaleństwo miesza się z geniuszem, wzniecając iskry. Taki to urok "Pistacji" - fajnie przemierza się życie i świat (a nawet epoki) z całkiem wesołą ekipą, której posłuchać i zobaczyć ją w akcji to nie lada gratka. Żeby nie było jednak zbyt wesoło- "pobudeczka" - bo przekaz między wierszami jest głębszy, niż początkowo się wydaje. Tak więc początkowe "macanie się na oślep po klatce piersiowej i twarzy" między kolejnymi salwami śmiechu nabiera sensu, zyskuje ładunek energetyczny i emocjonalny. Z tym najbardziej adekwatnym

"O, k...a, jasna!" łącznie...

.

Kadry z życia pewnej rodziny to idealny materiał, by "pogrzebać", "poprzewijać", "poprzebierać" sobie, by podświadomie raz połączyć , a raz oddzielić od siebie zabawę i refleksję. A tej drugiej tutaj całkiem sporo. "Pistacja" to bowiem wielotłokowa maszyna", wygrywająca bynajmniej nie tylko muzykę z "Gwiezdnych wojen", tonącego Titanica, a nawet Kokomo "Bermuda, Bahama". Można rzec nawet "grubo" lub "Oł Em Dżi". Czasami wymsknie się nawet swojskie "szlag". Są "plusy, minusy, sinusy i kotangensy". Finalnie jednak "kliknęło". I tyle w temacie. Polecam.

W Grodzisku Wielkopolskim mieszka pewna rodzina. I ja nic Wam o tej rodzinie nie powiem, bo aż szkoda psuć Wam zabawę.

Za książkę złapałam z polecenia koleżanki. Wiedziałam tylko, że może być śmiesznie. I poza tą niewielką dawką wiedzy, czytałam w ciemno.

Czy to była śmieszna książka? NIE! To była arcyzabawna jazda bez trzymanki! Ja nie wiem jak autor to zrobił, ale idealnie wcelował w moje poczucie humoru. Żartów i żarcików naćkane jest w tej powieści ile fabryka dała, ale ja wciąż mam niedosyt


Gdyby ktoś obserwował mnie podczas lektury, to by słyszał moje rżenie, widział jak ocieram łzy ze śmiechu i na bank chciałby wyrwać mi z rąk czytnik i przeczytać samemu.

Pokłony dla autora również za pomysł na karę dla młodego Szymona. Mistrzostwo!

Słuchajcie, tego się nie da opisać, to po prostu trzeba przeczytać. Zatem nie przedłużam, lećcie pośmiać się z „Pistacją”.

W momencie, kiedy przyszło mi napisać recenzje do najnowszej książki Mateusza Wieczorka „Pistacja” musicie wiedzieć, że nie jest to takie hop-siup! Mówię poważnie! Jeżeli nie czytałeś żadnej książki autora już wiem, że albo pokochasz miłością ogromną, albo będziesz zniesmaczony jak po sushi z biedronki. Od razu lecę z wytłumaczeniem siebie. Książka nie jest zła wręcz przeciwnie jest SUPER (cenzura słowna dla bardzo delikatnych oczu, bo chciałam napisać słowo [motyla nóżka], lecz może wywołać konflikt między mną a odbiorą) Dziękuję z całego serca autorowi za zaufanie i podzielenie się tekstem i od razu podkreślę, że mój samochód, czyli Matiz, jakim jeżdżę do pracy (ze względu ekonomicznych) jest najlepszym samochodem EVER. Dlaczego to napisałam? Zrozumiecie po przeczytaniu początku książki. :D Uprzedzę nie będzie spojlerów, opisów treści, bo to macie dostępne na stronach wydawniczych, księgarniach i u autora, ale opisze to, co ja czułam podczas konsumowania literatury.

Jak przypomnę sobie, jaką miałam (kurka wodna nie napisze BEKĘ, bo znowu ktoś powie/napisze, że „Co to za język?!”) radochę to aż mnie ściska ze śmiechu. Lecimy z pierwszą stroną, drugą, trzecią a w głowie mam (WTF) co On o gołębiu napisał?! Ok, Ania dont panic pamiętaj obiecałaś to słowa dotrzymać trzeba. Po jakimś czasie zaczęłam się tak śmiać, jak okazało się, że to, co już przeczytałam jest wstępem, środkiem, jak i zakończeniem całości i uwaga! PODOBA SIĘ. :D No dobra mogę lekko przybliżyć, ale nie spolerować co mi po głowie chodziło z tym gołębiem, a więc każdy z nas ma swój ulubiony Polski film i jakiś kultowy tekst, jak np. mój ulubiony cytat z filmu „Poranek kojota”.

Cyt. Po pierwsze primo przyszliście tu do pracy, a nie na papierochy, pogaduchy i strojenie głupich [Adres usunięty]. Po drugie primo w tych kartonach są fajerwerki warte 30 tysięcy dolarów USA, a w tym domu fajerwerki odpalam tylko ja. A po trzecie primo ultimo: nikt nie otwiera tych drzwi!

– Dlaczego?

– Bo tam jest zamknięty Rambo.

– Aaaa, kto to jest Rambo?

– Nie twoja sprawa, Bambo”.

Tak właśnie będziesz miał/ła po przeczytaniu książki autora. Jest gołąb, który totalnie zamiesza w głowie i da początek niezłemu rollercoasterowi oraz to, co najważniejsze, czyli masę śmiechu, oraz przyjemność, że w końcu jest ktoś, kto pisze książki w taki sposób, jakbyś oglądał film. Każdy rozdział, akcja, postacie jest przemyślane i tak skonstruowane, że brak w nich takich elementów, jak „Dodatki do zapchania strony w akcje, tło, postacie”, to jest mega plus.

Autor przedstawia czytelnikowi swoje miasto Grodzisk Wielkopolski w bardzo ciekawy, śmieszny, fantastyczny sposób, że mam ochotę pojechać tam i łudzić się, że poznasz tych wszystkich bohaterów wymienionych w książce, a mowa o rodzinie, rodzie Macherskich składający się z dziadka Ludwika, Babci Uli, syna, który prowadzi firmę bez sprzętu, bo ktoś mu ją zajumał oraz synowa, która prowadzi sklep spożywczy, która przyciąga klientelę nie zawsze zgodną z normami unijnymi :D, oraz syn, który przedstawi ci taką osobę, jaką jest tytułowa Pistacja, czyli nasza główna postać, no może jedna z tych głównych postaci, bo według mnie każdy z tej rodziny zasługuje na bycie „główną/nym”, lecz tytuł książki mówi o tej jednej, którą jest właśnie… albo nie napiszę więcej, lecz kobieta włada taką ripostą, że pójdzie wszystkim w pięty.

Bardzo pomoże, ale i namiesza co mnie ogromnie cieszyło jak np. moment z dentystą u kowala, ale ci…… Mnóstwo intryg, ciekawych splotów akcji, które spowodują, że nie ma się dosyć. Nie wiem, czy zmieści mi się to wszystko na stronach, ale książka warta zarwania nocy, zabrania ją w podróż, jak i wywaleniu męża z sypialni, żeby spędzić czas z bohaterami (żartuje z tym mężem, bo później będzie na mnie na sprawach rozwodowych)

Polecam całą sobą i zazdroszczę każdemu, kto dopiero będzie poznawał tę pozycję, bo takich emocji nie ma się na co dzień. Gratuluję i czekam na więcej.