Pies ogrodnika. Agencja Detektywistyczna Czajka. Tom 1

Co może wyniknąć z podglądania ptaków przez lornetkę? Ano przypadkiem można, zamiast ciekawego ptaka dostrzec telefon męża, z którego ON w pośpiechu wysyła wiadomość. Gdy okazuje się, że SMS, który Gaja niechcący zobaczyła, wcale nie był przeznaczony dla niej, nie ma już wątpliwości, że mąż ma kochankę. Zaskoczona kobieta wszystkiego mogła się spodziewać, ale nie zdrady męża.

"Nie zna piekło straszliwszej furii nad wściekłość zranionej kobiety". Gaja przygotowuje perfekcyjną zemstę na wiarołomnym małżonku. Wiadomo, że wkurzona kobieta posunie się do wszystkiego, nawet do założenia podglądu i podsłuchu w mieszkaniu rywalki. Pomaga jej w tym przyjaciółka zza płotu Matylda. Bezczelna kochanka domyśla się jednak całej intrygi i wspólnie z kochankiem zakładają pułapkę na Gaję, w którą ta nieświadomie wpada.

Gaja będzie zmuszona, by zmienić swoje pozornie poukładane życie. Zdesperowana kobieta, postanawia założyć agencję detektywistyczną. Jest tak zdeterminowana, że nie może jej w tym przeszkodzić nawet brak licencji. Postanawia zatrudnić kogoś, kto ją będzie miał. Osobnicy rodzaju męskiego nie są zainteresowani współpracą z kobietą, więc nie mając innego wyjścia Gaja, zatrudnia jedyną kandydatkę, która się pojawiła w agencji, niemającej o pracy detektywa zielonego pojęcia. Za to Klara ma tupet, żyje na luzie, niczym się nie przejmuje, lubi kłamać, ale przy tym jest bystra i spostrzegawcza. Nieformalnie w agencji pomaga także bojaźliwa i wycofana Matylda. Powstaje niezły team, który wydaje się, że nie ma racji bytu, ale gdzie diabeł nie może, wiadomo babę pośle, a tu są trzy, które na zasadzie przeciwności wspaniale się uzupełniają. Wbrew pozorom razem dają sobie świetnie radę, nawet wytropić mordercę. W tle tej niezwykłej historii pojawia się tajemnicza przeszłość Gai, którą tylko w niewielkim stopniu udało mi się poznać. Sądzę, że więcej szczegółów z jej życia autorka ujawni w kolejnych częściach.

Jestem pod wielkim wrażeniem talentu pisarskiego Katarzyny Gacek. Stworzyła nietuzinkową historię, w której pierwsze skrzypce gra niezwykłe trio, a czytanie o ich przygodach zapewniło mi przednią zabawę. Dziewczyny są naprawdę niesamowite, szalone i nieprzewidywalne. Relacje pomiędzy nimi, momentami wręcz komiczne. Tak lekko i przyjemnie dawno nie czytało mi się żadnej powieści, trudno mi by było przypomnieć sobie kiedy po lekturze książki czułam się tak zadowolona i zrelaksowana. „Pies ogrodnika”, to znakomita komedia kryminalna, która co prawda nie wzbudziła we mnie salw śmiechu, ale zapewniła wspaniałą rozrywkę na najwyższym poziomie. Podobało mi się w niej dosłownie wszystko. Kreacja bohaterów, konstrukcja fabuły, prowadzenie intrygi kryminalnej, inteligenta, zabawna, wciągająca fabuła, świetnie stworzone tło obyczajowe, błyskotliwe dialogi i lekkie pióro autorki. Byłam tak zaabsorbowana lekturą, że nim się obejrzałam, nastąpił koniec. Pociesza mnie jednak fakt, że to początek niezwykłych przygód bohaterek Agencji detektywistycznej Czajka i coś czuję, że będzie się działo, bo że dziewczyny dopiero się rozkręcają, nie mam najmniejszych wątpliwości. „Pies ogrodnika”, to książka, która wciąga niczym rasowy kryminał i bawi niczym najlepsza komedia, bo jest w niej wszystkiego po trochu, ale ta wspaniała mieszanka, ma jedną wadę. Nie można się oderwać od lektury. Czytanie tej książki to gwarancja nieposprzątanego domu i nieugotowanego obiadu. Jak każdy potrzebowałam normalności, dobrych emocji i ta książka mi to zapewniła. Zakończenie zaskakuje i zapowiada kontynuację, której już nie mogę się doczekać.

Książka została otrzymana z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].

Konsekwencje naszych czynów

Gdy Gaja odkrywa romans męża, w żadnym wypadku nie zamierza się załamywać. Postanawia udokumentować jego zdradę, a tym samym zdobyć twarde dowody na rozprawę rozwodową. Niestety nie wszystko układa się po jej myśli i Gaja musi zacząć prawie wszystko od nowa.

Zmiany zaczyna od rozkręcenia własnej agencji detektywistycznej Czajka. Wraz z pozytywnie zakręconą, rudowłosą Klarą i swoją przyjaciółką, spokojną i poukładaną urzędniczką Matyldą na pierwszy ogień zajmie się udowadnianiem niewinności, jedynego podejrzanego w sprawie zabójstwa licealistki, przystojnego nauczyciela matematyki, który został aresztowany, a przed tym zdążył poprosić agencję Czajka o pomoc.

"Pies ogrodnika" to wspaniała książka, która była świetnym wyborem po ostatnich dość niełatwych lekturach. I jestem bardzo zadowolona z tego wyboru, bo przy lekturze bawiłam się wyśmienicie. Wraz z głównymi bohaterkami snułam przypuszczenia kto jest sprawcą zbrodni i choć autorka przez całą powieść podrzucała tropy, okazywały się one ostatecznie mylne. Sama miałam kilku podejrzanych i różne motywy, ale zakończenie i ostateczny sprawca był dla mnie jednocześnie i zaskoczeniem i trochę rozczarowaniem. Pewnie dlatego, że żadna z moich koncepcji się nie sprawdziła ;) Ale rozwiązanie idealnie oddaje tytuł powieści, tego możecie być pewni.

Jestem zachwycona piórem pani Kasi i pomysłem na książkę, fabułą, zawiązaniem akcji i poprowadzenie jej w napięciu aż do ostatniej strony. Moje serce zdobyły też bohaterki powieści, takie trio to postrach wszystkich przestępców, a takie przyjaciółki to marzenie każdej kobiety, moje na pewno. Zakończenie daje nadzieję, że to nie ostatnie spotkanie z dziewczynami i pani Kasiu ja chcę drugi tom jak naprędzej, bo już zaczęłam snuć tezy na temat tego czego dowiadujemy się w epilogu. I nie wiem jak wy, ale ja Gaję już sparowałam z komendantem Lewinem i będę bardzo rozczarowana innym rozwiązaniem ! ;)

Podsumowując, polecam z całego serca. Dawno nie czytałam takiej świetnej komedii kryminalnej i choć scen do śmiechu mogłoby być więcej, to książka, mimo zdrady i zbrodni, jest tak ciepła i urocza, że nie idzie się w niej nie zakochać. Jeśli lubisz książki Rudnickiej i lubisz komedie kryminalne, to gwarantuję, że pokochasz przygody Gai, Klary i Matyldy. Ja polecam z całego serducha !

Za egzemplarz do recenzji dziękuję serwisowi [Adres usunięty] i wydawnictwu Znak.

Autorka ma dar łączenia dobrej obyczajówki z wątkami kryminalnymi. Trzy kobiety o różnych temperamentach, jedna dopiero co po rozstaniu, druga idealna matka i żona, a trzecia co noc zaprasza do domu innego mężczyznę. To trio o tak kolorowych charakterach, dostarcza nam sporej dawki dobrego humoru, a ich dialog jest lekki i ironiczny. Emocji, oprócz podążania za tropem mordercy, dostarczą nam również zawirowania w życiu prywatnym kobiet, od problemów z dziećmi, po rozterki miłosne. Ich życie prywatne łączy praca, a relacje ze służbowych, przechodzą w przyjacielskie. Tak powstaje doskonały kobiecy team, który stanowi znakomitą konkurencję dla miejscowych policjantów.

Motyw kryminalny wciągający, autorka próbuje zmylić czytelnika i wplata sprytnie, wskazówki, które dają przyjemność z błądzenia, między faktami a domysłami. Śledztwo przedstawione czytelnie, a zaangażowanie policjantów stanowi przyjemny wątek z przymrużeniem oka. Brak krwawych scen, które wywołują u mnie zniesmaczenie jest dodatkowym atutem, dzięki temu, fabuła pozwoliła mi się zrelaksować.

Dowcipny kryminał z wyrazistymi bohaterkami, a cześć obyczajowa jeszcze lepsza. Lekka lektura, gdzie kobieca siła i nietuzinkowa intuicja, są podstawą dobrze działającej firmy detektywistycznej. Fabuła wciąga, wydarzenia wartko następują po sobie, a morderca, no cóż, na szczęście nieodgadniony, aż do samego końca. Dla mnie najmocniejszą stroną są naturalne bohaterki i ich codzienne życie, ładnie wplecione w rozwiązywanie sprawy morderstwa, aż chce się czytać.

Katarzyna Gacek stworzyła świetną komedię kryminalną. Nawet ja, laik jeśli chodzi o ten gatunek, muszę przyznać, że dawno tak dobrze się nie bawiłam. Właściwie to chyba polubiłam właśnie ten rodzaj kryminałów.

Cała historia zaczyna się od zdrady małżeńskiej. Na dodatek skala perfidii męża Gai sięgnęła zenitu, bowiem za obiekt nowych westchnień, wybrał sobie współpracownicę własnej żony. Oczywiście młodszą.

Gaja to kobieta o silnym charakterze, z tych, co to „wszystko mają na wierzchu”, a w połączeniu z błyskotliwym umysłem, dość szybko wyszła z szoku i zaczęła działać. O sile jej osobowości świadczył sposób, w jaki zbierała dowody przeciwko niewiernemu mężowi. Metodycznie, na zimno i pewną dozą mściwej satysfakcji. No ale jak to w życiu zazwyczaj bywa, pojawił się moment, w którym Gaja została zapędzona w kozi róg i aby jakoś z niego się wykaraskać, postanowiła założyć własną agencję detektywistyczną. Zamiłowanie do ornitologii i nazwisko panieńskie matki zaowocowało ciekawą nazwą: Agencja Detektywistyczna Czajka.

Zatrudniona na prędze Klara to dopiero oryginał. Przebojowa, w wiecznym niedosycie adrenaliny modelka, której podejście do życia było lżejsze niż balon wypełniony helem.

Całe szczęście, że charakterologicznie silny i jednocześnie całkiem różny duet Gaja&Klara przyjaźnił się ze stonowaną i poprawną Matyldą. Dla niej ważna była przede wszystkim rodzina, a roztaczanie macierzyńskiej opieki nad nerwowymi koleżankami było dla niej przyjemnym obowiązkiem.

Ta trójca podjęła się rozwiązania skomplikowanej zagadki kryminalnej, gdzie niby od początku było wiadomo, kto jest winny morderstwa nastolatki.

Jestem przyjemnie zaskoczona stylem, jakim autorka operuje. Dzięki lekkości języka z dużym poczuciem humoru książkę dosłownie pochłonęłam w dwa wieczory.

Bohaterowie zostali zaprezentowani na zasadzie przeciwności: konkret i stonowanie stanęło obok szaleństwa, niecierpliwości i mściwości. Świetne zagranie. Nie sposób się nudzić, czytając o perypetiach takich postaci. Do tego sama intryga kryminalna była nieźle przemyślana i przyznaję, sama zaczęłam na boku kombinować i obmyślać różne potencjalne rozwiązania zagadki. Zazwyczaj tego nie robię, bo nie lubię się bać, a w kryminałach strachu zawsze jest sporo. Tutaj na szczęście wszystko zostało poprowadzone z wyczuciem i przede wszystkim – z humorem. To naprawdę dobrze świadczy o umiejętnościach pisarskich pani Katarzyny Gacek. Dla mnie to było pierwsze spotkanie z jej twórczością. Wiem już, że nie ostatnie. Mam nadzieję, że kolejna część serii o zwariowanych detektyw(k)ach zostanie już niedługo wydana. Będę pierwszą w kolejce, by od razu móc ja przeczytać.

Wystawiam ocenę 10/10. Za styl, za pomysł i za świetnie spędzony czas. Czekam na kolejną część! Czytajcie!

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Znak oraz serwisowi [Adres usunięty].