Piękno miłości. Beauty. Tom 3

Mogłoby się wydawać, że po usłyszeniu magicznych słów wypowiedzianych w obecności księdza, wszelkie problemy i waśnie odejdą w zapomnienie. Para stworzy coś trwałego, co będzie najważniejsze i żadne przeciwieństwa losu nie będą w stanie tego zniszczyć. Rzeczywistość bywa szara, rutyna dnia codziennego potrafi wiele zniszczyć, czy młode i niedoświadczone małżeństwo wyjdzie z pierwszych problemów obronną ręką? Zdajemy sobie sprawę z tego, że życie to nie olbrzymi tort oblany sporą ilością lukru i słodyczy, zawsze trzeba myśleć o tym, że dostaniemy to, czego chcemy. Czasami jesteśmy zmuszeni pomyśleć o potrzebach innych, nauczyć się iść na ustępstwa i wierzyć, że to, co robimy sprawi, że zyskamy szczęście. Pierwsze chwile zwątpienia i kłótnie są najtrudniejsze, ale nikt nie obiecywał, że będzie łatwo i przyjemnie. Jesteśmy dorośli, wiemy, że popełnione czyny w przeszłości odciskają na nas piętno i zaczynając nowy rozdział życia dajemy im do niego pełen dostęp i swobodę.

Twórczość Georgii Cates jest mi znana, udało mi się przeczytać „Piękni bólu” i „Piękno oddania”, szczerze to się zdziwiłam, że zdecydowała się na napisanie trzeciego tomu książki. Dlaczego? Byłam przekonana, że drugi tom będzie tym ostatnim, wszystkie elementy rozpoczęte we wcześniejszych częściach zostały ładnie poodmykane. Nie oczekiwałam, że ponownie będę mogła wyjść naprzeciwko bohaterom, których tak bardzo polubiłam. Powiem Wam szczerze, że trochę się tej powieści obawiałam, jednak wiedziałam, że nie przejdę obok niej obojętnie. Chciałam ją przeczytać, ponieważ niewiedza wierciłaby mi dziurę w brzuchu, a myśli uciekały do Jacka i Laurelyn. Co udało mi się otrzymać w „Pięknie miłości”?

W „Piękno miłości” napotykamy ponownie wspomnianych wcześniej Laurelyn Prescott i Jacka Henryego McLachlan’a, para przeszła bardzo długą drogę, od namiętności poprzez walkę o uczucie, które między nimi się narodziło. Miał to być niezobowiązujący romans, w którym nic nie było prawdziwe, liczył się seks i nic więcej. Ich cudowna przygoda trwała trzy miesiące, które sporo namieszały zarówno w życiu Laurelyn, jak i samego Jacka. Naiwnie wierzyli, że nic między nimi się nie narodzi, nic nie zbuduje, nic nie zawojowuje w ich świecie, a po trzech miesiącach ich drogi najzwyczajniej w świecie się rozejdą. Chociaż tak właśnie było, nie można było zapomnieć o czymś, co poczuli będąc tak blisko. Wyjścia z tej sytuacji były dwa, rozstać się i próbować zapomnieć lub zaryzykować i walczyć o to, co otrzymali od losu. Nie każdemu udaje się spotkać kogoś, kto zburzy cały nasz świat tylko po to, aby zbudować go ponownie, od podstaw. Jack wybrał walkę o względy Laurelyn, czytaliśmy o tym z zapartym tchem, a kiedy udało mu się ją zdobyć, wszystko miało być dobrze, czy tak było? O tym właśnie opowiada „Piękno miłości”.

Po ślubie naszych bohaterów udajemy się z nimi w podróż poślubną ciesząc chwilami beztroski. Czy, aby na pewno? Jackowi zależy na tym, aby zostać ojcem, namawia na to małżonkę, która nie czuje się gotowa, żeby tak szybko pakować się w pieluchy. Chce się nacieszyć małżonkiem i zadomowić w zupełnie nowej sytuacji, przyzwyczaić do bycia żoną. Do tego przychodzą kolejne problemy, które były nieuniknione zważywszy tego, jaką przeszłość miał Jack. To właśnie ona o sobie przypomni i sporo napsuje pomiędzy kochankami. Byłe kochanki mężczyzny zaczną wprost wyrastać niczym grzyby po deszczu, pojawiając się wszędzie, gdzie to tylko będzie możliwe. W takich dość stresujących dla Laurelyn warunkach powiększenie rodziny nie przebiega zbyt pozytywnie. Jack jest bogatym Australijczykiem, przystojnym, kulturalnym, nic więc dziwnego, że wiele jego kochanek liczyło na coś więcej, że zajmą miejsce jego nowej żony. Na przestrzeni tych trzech tomów wyraźnie widać, jak mężczyzna się zmieniał, jak dojrzał i oddał bezgranicznie kobiecie, którą pojął za żonę. Wokół zakochanych pojawiają się ludzie, którym jednak zależy na zburzeniu szczęścia zakochanych poprzez intrygi i knowania. Czy małżeństwo przetrwa? Czy bohaterowie spojrzą na problemy z dystansu? Czy Laurelyn poradzi sobie ze wszystkim?

„Piękno miłości” nie wypada tak dobrze, jak jej poprzednie części, w fabule nie zabraknie Wam erotyki, pojawia jej się bardzo dużo, momentami było jej zbyt wiele, jakby miała za zadanie zapełnić fabularne luki lub braki pomysłu na poprowadzenie akcji. Wiem, że jest to książka erotyczna, w takim była prowadzonym klimacie już wcześniej, jednak w tym przypadku liczyłam na coś więcej. Naturalnie nie jest tak, że nic się nie dzieje, bo to byłoby kłamstwo. Mamy fabułę, bohaterów, których znamy z wcześniejszych części i małe dramaty, które stają im na drodze do szczęścia. Co mi się podobało? To, że Jack trwał przy swoim postanowieniu, zmienił się i był zapatrzony w swoją małżonkę. Nie interesowały go żadne inne kobiety, ON wybrał, jednak musiał przejść przez swoje problemy, odpokutować przeszłość. Nie czarujmy się, żadnej kobiecie nie byłoby łatwo, ani przyjemnie przechodzić przez to wszystko, co spotyka Laurelyn, jednak wiedziała za kogo wychodzi za mąż, a takie chwile były do przewidzenia.

„Piękno miłości” jest tomem, który właściwie nie musiał się w moim odczuciu ukazać, uważam, że „Piękno oddania” ładnie wszystko domyka, cieszyłam się, że mogłam ponownie spotkać się z bohaterami, których polubiłam. Jeśli tak jak ja darzycie historię tych bohaterów sympatią i chcecie się ponownie z nimi spotkać, dowiedzieć, jak potoczyły się ich losy, sięgajcie po lekturę. Nie żałuję, że spędziłam przy niej czas, mam nadzieję, że wy także podejdziecie do niej w ten sposób, a kto wie, może będziecie nią zachwyceni?

Jack i Laurelyn cieszą się swoim szczęściem. Ich związek kwitnie, a para z każdym dniem darzy się coraz większym uczuciem. Jednak wiadomo w życiu różnie bywa i już wkrótce po chwilach szczęścia, przeszłość Jacka zaczyna dopadać bohaterów. Mężczyzna pragnie chronić ukochaną przed wydarzeniami, które miały miejsce, jednak szybko okazuje się, że oboje będą musieli się z nimi zmierzyć. Czy uczucie, które ich połączyło będzie na tyle silne, by przezwyciężyć wszystkie przeciwności losu?

"Piękno miłości" to ostatnio tom serii i zwieńczenie losów bohaterów. Poprzednie dwa tomy bardzo mi się podobały, więc z chęcią sięgnęłam po kolejny. Ten również był dobry, jednak wydaje mi się, że seria mogła skończyć się na dwóch poprzednich. Co nie zmienia faktu, że jest to naprawdę dobry romans z mnóstwem emocji i chemii, która jest między bohaterami. Jack i Laurelyn wiele przeszli i kiedy wydawałoby się, że nadszedł kres złych wydarzeń w ich życiu, los znów stawia na ich drodze przeszkody, które wspólnymi siłami będą musieli pokonać. Będzie to dla nich trudna lekcja, jednak jeśli będą w stanie wyciągnąć z niej wnioski, w przyszłości będą tylko silniejsi i nikt nie będzie w stanie stanąć na drodze ich szczęściu. Mimo, że kilkadziesiąt pierwszych stron jest trochę monotonnych i nużących, czym dalej zagłębiamy się w lekturę tym więcej się dzieje i trudno nam oderwać się od czytania. "Piękno miłości" to bardzo dobra historia z ciekawymi bohaterami, mnóstwem emocji, ogromną chemią między bohaterami, którą przyjemnie się czytało. Wiele się w niej dzieje i mimo, że niektóre wątpi mogłyby być ciut bardziej rozwinięte czas spędzony na jej czytaniu uważam za dobrze spożytkowany. Polecam przeczytać całą serię.

Trudna przeszłość powraca ze zdwojoną siłą, w momencie gdy szczęśliwa para myślała, że przeciwności już za nimi. Czy wspólnymi siłami uda im się pokonać kolejne problemy?

Polubiłam twórczość Georgii Cates, która pisze lekko, przyjemnie i tak jak każdy fan powieści romantyczno-obyczajowych lubi. Autorka nie zagłębia się w detale, nie bawi się zbędnymi opisami, nie sięga nawet po wiele motywów, prowadzi prostą historię o losach dwójki głównych bohaterów, którą czyta się chętnie a ich kolejne dramaty wprowadzają dawkę potrzebnych emocji. Warunek jest tylko jeden: koniecznie musicie zachować chronologię czytania, ponieważ cała seria opiera się na ciągu przyczynowo-skutkowym.

Od pierwszego tomu mamy przyjemność śledzić losy Laurelyn i Jacka Henry’ego a ten kto już ma dwie wcześniejsze części za sobą wie, że napotykali na swojej wspólnej drodze sporo trudności. Radzili sobie z tym jednak na własny sposób, mądrze podchodząc do wyborów i decyzji, nawet jeśli ja nie zawsze się z nimi zgadzałam. Dziś wydają się żyć w szczęśliwym związki, polegają na sobie i tryskają szczęściem, jednak ono jak to często bywa, bardzo szybko przypomina o swojej ulotności. Problemy Jacka ponownie stają na pierwszym planie i nie ma znaczenia, że ON sam chciałby odsunąć od nich ukochaną.

To co przypadło mi do gustu to silna więź łącząca tych bohaterów. Autorka przedstawiła nam związek z krwi i kości, w którym dojrzali bohaterowie błądzą w próbie odnalezienia własnego szczęścia. Czasami się mylili, czasami błędnie decydowali, ale właśnie to sprawiało, że ich kreacja wydawała się prawdziwa i wiarygodna. Już od pierwszego tomu chemia pomiędzy Laurelyn i Jackiem była widoczna jak na dłoni i zachwycała czytelników chętnie skłaniającym się ku emocjonalnym romansom. W tym wszystkim pojawiło się dużo wrażeń oraz śmiechu przez łzy spychając przewidywalność gdzieś na drugi plan, więc śmiało mogę napisać, że ta seria warta jest uwagi.

Dobrze wykreowani bohaterowie, ciekawa fabuła i niebanalne zwroty w akcji, w powieści która przede wszystkim skupia się na wątku miłosnym zawsze cieszą. Zastanawiałam się czy faktycznie trzeci tom potrzebny jest w tej serii, którą śmiało można by zamknąć w dylogii, ale znając już całość uważam, że Cates mądrze wybrnęła i spójnie poprowadziła swoją historię jako całość. Fani na pewno będą zadowoleni z finału tak jak ja jestem zadowolona z lektury wszystkich trzech części.

Dobrze się bawiłam podczas czytania i żałuję trochę, że to już koniec. "Piękno miłości" to słodko-gorzka historia o miłości przy której nie trudno o całą masę sprzecznych emocji. Kibicowałam bohaterom od samego początku i chociaż poddawałam wiele razy w wątpliwość potencjalne szczęśliwe zakończenie - jestem zadowolona z finału jaki otrzymałam. Jak więc rozegrały się losy Laurelyn i Jacka? O tym musicie przekonać się już sami.

Autorka miała zakończyć na dwóch częściach, ale jest i trzecia. I dobrze! Ta część według mnie jest najlepsza, chociaż pozostałe też są super. 😈 Przeważnie autor jak dopisuje kolejną część, by ciągnąć wątek to wydaje się to "pisane na siłę". Ale nie w tym przypadku!

Laurelyn i Jack są szczęśliwi jako małżeństwo. Ale jak wiadomo szczęście jednych , drażni innych. W tym przypadku drażni ono kobiety z przeszłości Jack'a.

Pojawiają się niespodziewanie i burzą ich równowagę.

Czy dziecko, które urodziło się w czasach romansu Jack'a przed kilkoma laty okaże się jego i czy Laurelyn wybaczy mu błędy przeszłości?

Sen o wielkiej rodzinie McLachlan może okazać się złudzeniem , kiedy Laurelyn sama może nie doczekać porodu.

Czy zdobędą się na odwagę i poświęcenie, by ratować to, co sami stworzyli?

"Najpierw pokazałaś mi, czym jest piękno bólu. Później zrozumiałem, na czym polega piękno oddania. (...) Teraz poznaję piękno miłości."

Recenzja pochodzi z mojego Instagrama zaczytana_paolka

Trzecia część serii to kontynuacja losów Laurelyn i Jacka Henrego, których na początku związał układ na 3 miesiące, a tutaj połączył już związek małżeński.

Tak jak w poprzednich książkach, tak i tu jest podział na narrację jej i jego, co bardzo mi się podoba, lubię poznawać spojrzenie na daną sytuację z obu stron, a nie tylko jednej.

Bardzo dużo tu seksu, nawet powiedziałabym, że za dużo. Miałam wrażenie, że wszystko niemal kręci się wokół niego. A to nie o to chodzi.

W ogóle to się rozczarowałam. Miałam chyba za duże oczekiwania. Było zbyt monotonnie, ciągle seks, marudzenie Jacka o powiększeniu rodziny, Laurelyn ciągle pytająca o jego przeszłość, pomimo tego, że i tak sporo wiedziała. Chyba była masochistką w tej kwestii... Pytała, pomimo tego, że nie chciała znać odpowiedzi, obrażała się, zachowywała jak rokapryszona nastolatka, która ma pretensje o to, że jej facet miał czelność mieć kogoś przed nią...

Mroczna przeszłość Jacka, która wszystko burzyła? Wcale nie taka mroczna jakby się mogło wydawać. Zastanawiałam się nawet czy reagowałabym tak samo jak Laurelyn na to co się dowiadywała i doszłam do wniosku, że nie. Dla mnie bohaterka jest niedojrzała i przez to było sporo nieporozumień.

Żeby jednak nie było, że wszystko jest na nie z mojej strony. Bo są też plusy.

Autorka wprowadziła nas w życie poślubne, które nie zawsze bywa kolorowe. Gdy pojawiają się pierwsze problemy małżeńskie musimy uczyć się je wspólnie rozwiązywać. Nie możemy się odwrócić i wyjść, trzeba sobie wzajemnie pomóc i wspierać się. Małżeństwo jest już pewnym zobowiązaniem, musimy nad sobą pracować, aby nasza przyszłość była lepsza od teraźniejszości, pielęgnujemy uczucie, które na początku jest euforią, z czasem gaszone przez codzienność. Nie możemy na to pozwolić i tak też dzieje się z bohaterami. Przeżywają wzloty i upadki by na końcu zaznać upragnionego szczęścia i spokoju.

" - Najpierw pokazałaś mi, czym jest piękno bólu. Później zrozumiałem, na czym polega piękno oddania. Teraz dzieje się coś nowego. - oznajmiam.

- Co takiego?

- Poznaję piękno miłości."

Podsumowując, jest to najsłabszy tom całej serii. Moim zdaniem można to było wszystko ująć w drugiej części i na pewno by to wyszło na lepsze. Całe szczęście w tym, że wszystkie wątki zostały zakończone, nie ma niedomówień. A epilog poprawił mój humor na koniec.