Piękna bestia. Irma Grese - strażniczna SS z Auschwitz

Książka słaba. Autor na siłę próbuje wskazać usprawiedliwienie dla czynów tej okrutnej kobiety, za każdym razem zaznaczając, że jednak nie należy tego robić bo nie ma usprawiedliwienia na takie czyny. Twardych faktów historycznych jak na lekarstwo. Większość ksiązki to przypisy, długie przedmowy, słownik pojęć, wprowadzenie i bibliografia. Jeśli ktoś interesuje się tematyką zbrodni wojennych, polecam książki Marcela Woźniaka.

Niezwykle piękna, ale bardzo okrutna. W 1943 roku Irma Grese przybywa do Polski do Auschwitz-Birkenau. Irma to jedna z najbardziej okrutnych funkcjonariuszek SS. Jej osoba jest odpowiedzialna za śmierć setek kobiet. Książka jest reportażem, który pozwala bliżej poznać tą postać. Autor w niejaki sposób próbuje zobrazować życie i postępowania kobiety tym samym doszukując się powodów tak okropnych i wręcz nieludzkich zachowań u 20 letniej kobiety. Potrafiła dziennie zabić KILKADZIESIĄT kobiet, a później spać spokojnie. Bezwględnie owładnięta nazistowską ideologią. Książka budzi przerażenie, odrazę i ból. Przyznam, że czytając ją miałam w głowie wielokrotnie te biedne ofiary. Przerażająco bezwględna. Jeszcze bardziej natomiast przeraża jej zachowanie w trakcie procesu jej sądzenia. Warta przeczytania lektura. Warta, bo można zadać sobie pytanie „skąd bierze się zło?” i poszukać na nie odpowiedzi w tej książce. Czy je znajdziecie zależy od Was.

"Piękna bestia. Irma Grese - strażniczka SS z Auschwitz" to świetna książka, która opowiada historię jednej z najokrutniejszych funkcjonariuszek SS. Ze względu na jej niezwykłą urodę i sadyzm, więźniarki nazwały ją "piękną bestią".

Na pewno nie jest to lektura dla osób o słabych nerwach. W końcu to historia ludzi z obozów koncentracyjnych oraz o kobiecie, która napajała się zadawaniem bólu i śmierci.

Tytuł ten czyta się bardzo dobrze. Jest napisany przystępnym językiem, trudno się od niego oderwać. Z drugiej strony tematyka nie jest łatwa. Na pewno skłania do przemyśleń.

Niektórzy mogą mieć w sobie predyspozycje i wojna tylko wyciąga z nich wszystko co złe, do tego zyskują aprobatę środowiska, inni pod wpływem wydarzeń z dzieciństwa, młodości mogą odnaleźć w sobie zło. Szczególnie gdy otrzymają zachętę danej grupy. Tłum zawsze stać na więcej jak jednostkę.

Jeśli chodzi o Irmę Grese, myślę, że wpływ na nią miały zarówno okoliczności jak i to co miała w sobie. Wycofana dziewczyna, która dopiero co znalazła matkę, znalazła grupę i ideologie, która ją zafascynowała. Uważała te poglądy za słuszne. Zaczęła się czuć ważna i wyjątkowa - ona zwykła dziewczyna ze wsi. Początkowo szkoliła się na pielęgniarkę, niestety nie udało jej się to. W końcu trafiła do obozu kobiecego i szybko się tam zaaklimatyzowała.

To wstrząsająca lektura, która pokazuje wyjątkowe okrucieństwo. Uważam, że takie książki są ważne. Nie powinniśmy zapominać o przeszłości. Powinniśmy zrozumieć dlaczego takie wydarzenia miały miejsce, dlaczego ludzie ulegli indoktrynacji, jak łatwo i szybko udało się zmienić społeczeństwo. Nie uznaję tłumaczenia niektórych, że to po prostu byli źli ludzie i nie powinno się próbować ich zrozumieć i usprawiedliwiać. Człowiek jest istotą bardzo złożoną. Szczególnie kiedy całe społeczeństwo zostaje otumanione.

Praktycznie nie czytam książek dotykających tematyki Drugiej Wojny Światowej i Zagłady. Czasem jednak warto wyjść ze swojej czytelniczej strefy komfortu i tak oto sięgnąłem po Piękną Bestię, faktograficzną opowieść o strażniczce z Auschwitz. Jest to biografia jednej z największych zbrodniarek tamtego okresu, tyle ciekawa, że zazwyczaj słyszymy, czytamy o mężczyznach dopuszczających się najgorszych przestępstw, a nie o kobietach. Amerykański historyk stara się zrozumieć jak młoda kobieta mogła stać się wyznawczynią nazizmu i dokonywać tylu okropności. Autor szuka motywacji, ale jej nie usprawiedliwia. Historia jej życia dobitnie pokazuje, że była świadoma swoich czynów i nie można ich tłumaczyć indoktrynacją, uwiedzeniem propagandą czy czynnikami psychologicznymi czy socjologicznymi, jakie mogły mieć na nią wpływ. Jest to portret prawdziwej bestii i już po lekturze, niedobrze mi się robi, kiedy do niej wracam myślami. Wszystko co robiła Irma Grese, bo tak miała na imię, jest trudne do wyobrażenia i ogarnięcia umysłem, zwłaszcza jeśli czytamy, że mocno wierzyła w to co robi i sprawiało jej to przyjemność. Znajdą się głosy, że książka jest za krótka, że ma za dużo przypisów. Jednak dla mnie wyczerpuje temat i daje mi tyle wiedzy na ten temat ile potrzebuję i nie mam ochoty zgłębiać dalej życiorysu Niemki. Piękną Bestię czyta się szybko, ale nie jest to przyjemna i łatwa lektura. Stanowczo dużo czasu minie zanim ponownie sięgnę po tego typu książkę. Polecam fanom historii, bo to nie jest zła rzecz, po prostu ja nie jestem dobrym odbiorcą tego typu tekstów.

Za książkę dziękuję wydawnictworeplika