Marszałek Erwin Rommel miał w czasie II wojny światowej niemal hipnotyczny wpływ nie tylko na własnych żołnierzy, ale i na aliantów. Jakie były fundamenty umiejętności Rommla? Gdzie nauczył się zwyciężać?
Co powodowało, że żołnierze darzyli go zaufaniem i podziwem, a przeciwnicy szacunkiem i strachem? Odpowiedzi znajdziemy w wydanej w 1935 r. książce Piechota atakuje autorstwa Erwina Rommla. Autor wspomina w niej bitwy I wojny światowej, w których brał udział i analizuje jak udawało mu się zwyciężać. W pewnym sensie jest to podręcznik taktyki, ale może nawet bardziej – podręcznik przywódcy. Książka, zwróciła uwagę Adolfa Hitlera na młodego oficera odznaczonego najwyższym niemieckim orderem wojennym Pour le Mérite i zapoczątkowała wielka karierę jej autora. W książce czytelnik znajdzie też odręczne rysunki i mapy autorstwa Erwina Rommla, które nadają książce jeszcze większej autentyczności.
Wydana w 1937 r., częściowo autobiograficzna, publikacja Rommla szybko zyskała popularność. Można zakładać, że powstała pod wpływem pedagogicznych sukcesów Rommla, gdy pełnił służbę jako wykładowca w Szkole Piechoty w Dreźnie. Dlatego każdy z jej podrozdziałów kończy się krótkim podsumowaniem z wnioskami dotyczącymi szkolenia wojsk. Wiele z nich mimo upływu stu lat i zmian zachodzących na polu walki pozostaje zaskakującymi aktualnymi, szczególnie dla szkolenia indywidualnego żołnierzy oraz szkolenia pododdziałów.
W swej pracy autor uwypuklił przede wszystkim doświadczenia z działań manewrowych oraz walk w terenie górzystym.
Mając na uwadze charakter działań na froncie zachodnim, który dość szybko zastygł w wojnie okopowej, znaczne partie tekstu poświęcone są charakterystyce ówczesnych walk pozycyjnych, sposobom działania grup szturmowych, specyfice wojny okopowej, a także różnorodnym przedsięwzięciom związanym z pracami inżynieryjnymi.
Zaakcentować jednak należy, że cechą charakterystyczną większości akcji bojowych, które stały się udziałem ppor./por. Rommla było szukanie rozstrzygnięcia poprzez manewr na wszystkich szczeblach dowodzenia. Zapraszamy do lektury !!!.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii historia polski lub z serii Żołnierze
Czy książka "Piechota atakuje" to bardziej biografia czy podręcznik taktyki wojskowej?
Publikacja stanowi unikalne połączenie osobistych wspomnień wojennych z praktycznym wykładem na temat taktyki i przywództwa. Erwin Rommel analizuje w niej konkretne bitwy z I wojny światowej, wyciągając z nich wnioski przydatne dla dowódców na różnych szczeblach. Każdy podrozdział kończy się merytorycznym podsumowaniem, które skupia się na aspektach szkoleniowych i operacyjnych. Dzięki temu czytelnik otrzymuje nie tylko opis wydarzeń historycznych, ale przede wszystkim lekcję skutecznego dowodzenia w polu.
Czy w tym wydaniu znajdę mapy ułatwiające śledzenie opisywanych manewrów?
Tak, książka została wzbogacona o liczne odręczne rysunki oraz mapy sytuacyjne autorstwa samego Erwina Rommla. Te materiały graficzne pozwalają na precyzyjne prześledzenie ruchów wojsk oraz zrozumienie uwarunkowań terenowych omawianych potyczek. Obecność szkiców sporządzonych przez autora nadaje publikacji wysoką wartość dokumentalną i ułatwia przyswojenie wiedzy technicznej. Jest to kluczowy element dla osób chcących dogłębnie przeanalizować przebieg historycznych starć.
Na jakich konkretnych rodzajach walki skupia się autor w swojej analizie?
Głównym motywem pracy jest szukanie rozstrzygnięcia poprzez manewr oraz specyfika walk w terenie górzystym. Rommel szczegółowo opisuje również doświadczenia z wojny pozycyjnej, w tym techniki działania grup szturmowych i prace inżynieryjne w okopach. Autor kładzie duży nacisk na dynamikę starć na froncie zachodnim oraz umiejętność adaptacji do trudnych warunków geograficznych. Analizy te pokazują ewolucję myśli wojskowej, która później stała się fundamentem jego sukcesów w kolejnym konflikcie światowym.
Czy wnioski zawarte w tej przedwojennej publikacji są nadal aktualne?
Wiele zasad dotyczących szkolenia indywidualnego żołnierzy oraz dowodzenia małymi pododdziałami pozostaje zaskakująco trafnych mimo upływu lat. Choć technologia wojskowa uległa całkowitej zmianie, psychologia pola walki i fundamenty przywództwa opisane przez autora nie straciły na znaczeniu. Książka jest ceniona przez współczesnych adeptów sztuki wojennej za nacisk na inicjatywę i szybkość podejmowania decyzji. Stanowi ona wartościowe źródło wiedzy dla każdego, kto interesuje się teorią strategii i zarządzaniem ludźmi w sytuacjach kryzysowych.
Dla jakiego typu czytelnika ta pozycja może okazać się nieodpowiednia?
Książka ta nie jest klasyczną powieścią wojenną i może rozczarować osoby szukające wyłącznie lekkiej, fabularyzowanej narracji bez detali technicznych. Ze względu na swój charakter podręcznikowy, zawiera ona wiele specjalistycznych opisów taktycznych oraz szczegółowych analiz przemieszczania jednostek. Czytelnicy nieinteresujący się historią wojskowości lub strategią mogą poczuć się przytłoczeni ilością merytorycznych wniosków szkoleniowych. Jest to pozycja wymagająca skupienia, skierowana przede wszystkim do pasjonatów militariów i profesjonalistów zajmujących się obronnością.
