Peaky Blinders. Spuścizna

🔥🔥 „I’m Arthur Fucking Shelby” zdanie, które bezpowrotnie wdarło się do umysłów miłośników serialu Peaky Blinders, mojego także. Jako ogromna fanka wspomnianego serialu nie mogłam przejść obojętnie obok książki, która jest żywą narracją działalności brytyjskich gangów.

🔥🔥Książka przenosi nas w lata 20 ubiegłego wieku. Bezrobocie, bieda, korupcja to wszystko sprzyjało rozprzestrzenianiu się przestępczości i powstawaniu gangów. Autor obdziera serialowych bohaterów z otoczki świetnie ubranych, charyzmatycznych, przystojnych mężczyzn, po części nawet romantycznych. Ukazuje ich prawdziwe oblicze. Są okrutni i bezlitośni, za nic mają obowiązujące prawa i ludzi, którzy te prawa respektują.

🔥🔥Biorą co chcą, kiedy chcą i od kogo chcą. Autor szczegółowo opisuje członków poszczególnych gangów, ich wzajemne relacje i oczywiście walkę o wpływy, o terytoria. Walki brutalne, miejscami wręcz makabryczne, młotki, metalowe drągi, noże i oczywiście broń palna to standardowe wyposażenie członka gangu. Działalność gangów to nie przypadkowe napaści czy kradzieże, to świetnie prosperujące przedsiębiorstwa, posiadające strukturę organizacyjną i schemat działania. Częściowo działają na granicy prawa, w większej jednak mierze to prawo łamią.

Do zapoznania się z cala recenzja zapraszam na [Adres usunięty]

"Peaky Blinders. Spuścizna." to pewnie gratka dla osób, które oglądały serial z tego względu, że zahacza o tematykę dość mocno. Tylko w książce znaleźć można opowieść opartą na faktach, bo to reportaż, a czy jest ON dobrze, ciekawie i przede wszystkim rzetelnie napisany?

Jeśli o mnie chodzi, to szczerze mówiąc nie interesowałam się zbytnio historią gangów, a serial traktowałam jako rozrywkę. Dopiero kiedy sięgnęłam po książki Carla Chinna zdałam sobie sprawę, że ten temat jest niezwykle ciekawy. Tym razem przyszło mi sprawdzić co dzieje się z ludźmi Shelby, ale także z ich rywalami, którzy rozpierzchnęli się po całym kraju. Autorowi jest bardzo blisko do tematu, bo nie dość, że faktycznie poświęca mu swoją uwagę od lat, studiując bardzo dokładnie, to jako ciekawostkę szepnę, że mieszka w Birmingham.

I teraz muszę nieco ostudzić entuzjazm osób, które gdy zobaczyły książki postanowiły, że musza je mieć, bo pokochały serial, bo jednak autor daje dość jasno do zrozumienia, że te postacie nie są odwzorowane historycznie, czyli są inspirowane nimi, ale jednak to zupełnie inni bohaterowie. Czy to źle? Według mnie nie, bo jednak nawet ekranizacje powieści często odbiegają od oryginalnego tekstu, a jednak oglądamy je z przyjemnością, prawda?

Co dla mnie jest najważniejsze w każdym zdaniu napisanym przez Chinna, to fakt tego, jak bardzo skupia się na szczegółach. Obawiałabym się, że objętościowo może być bardzo dużo tekstu, ale jest niecałe czterysta stron i napisane tak ciekawie, że nie wiadomo kiedy ucieka czas spędzony podczas lektury.

A wyobraźcie sobie, że w środku znajdziecie dokładne daty, imiona, nazwiska, co pewnie nie było łatwe do znalezienia. Oprócz tego każdy szczegół ubioru, podziałów społecznych, zasad pracy, ale też zabaw i tego, że całość miała wpływ na miasto, w którym z jednej strony działa się sielanka gangów, miodem i whisky płynąca, a z drugiej była bieda i praca ponad siły.

Gdybym miała wskazać źródło ciekawe, a jednocześnie wiarygodne i oddające w szczegółach każdy element czasów opisanych w książce "Peaky Blinders. Spuścizna.", to wskazałabym właśnie tę, bo nie da się przy niej nudzić i może się okazać, że to właśnie zalążek do tego, aby zainteresować się historią, która z reguły przekazywana jest w sposób nużący, a mogłaby być jak w tym przypadku, czyli fascynująco!

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Zysk i S-ka.

Lubicie historie o gangach? Słyszeliście o słynnym brytyjskim gangu Peaky Blinders? Szaleli w latach 20. i 30. XX wieku, a ich sława jest tak wielka, że postanowiono kręcić o nich seriale, a także pisać książki. Sama jestem nimi „zafascynowana”.

„Peaky Blinders. Spuścizna” to już drugi reportaż Carla Chinn’a, w którym historyk opierając się na źródłach historycznych i licznych wywiadach przybliża nam sylwetki ulicznych gangów i dalsze losy rodziny Shelby.

Autor pisze niezwykle ciekawie, ale lektura wbrew pozorom wcale nie jest taka łatwa. Przez historię momentami się płynie, a innym razem trzeba się na niej mocno skupić. Warto zaznaczyć, że autor zwrócił uwagę na wiele szczegółów i widać, że przed napisaniem książki przeprowadził dokładny research. Opisy bójek, dokładne daty i miejsca potrafią pozytywnie zaskoczyć czytelnika. Z książki możemy dowiedzieć się wielu ciekawych rzeczy o zakładaniu gangów, ich rozwoju oraz celach powstania. Śmiało można powiedzieć, że tworzyły się wtedy rodziny, które uchodziły ze elitę. Należenie do nich było ogromnym przywilejem i niosło za sobą wiele korzyści - nie tylko materialnych, ale i społecznych. Od całej fabuły bije niezwykły autentyzm, ale i brutalność. Autorowi w świetny sposób udało się oddać klimat fabryk, klas robotniczych i życia na początkach XX wieku. Największym smaczkiem okazało się dla mnie życie członków gangu i ich rodzin poza Peaky Blinders. W książce znalazły się także ilustracje, które są świetnym uzupełnieniem treści.

Jeżeli interesują Was gangi, przestępczość, Peaky Blinders i jesteście fanami serialu to zdecydowanie ta książka jest dla Was. Zobaczycie kim naprawdę były postacie na których wzorowali się twórcy serialu, bo niestety serial a książka to ogromna różnica. Zachęcam Was także do sięgnięcia po wcześniejszą książkę autora, która także bardzo przypadła mi do gustu.

Powiem wam, że nie jestem zwolenniczką gangów, najlepiej dla mnie, gdybym nic o nich nie wiedziała, ale w życiu człowieka przychodzi taki moment, że chce się dowiedzieć jak to wszystko działało. Jak udawało im się narozrabiać i uciec nie pozostawiając za sobą świadków? Wiem, że tamte czasy były inne, a policja wyznawała dwie zasady, prawdę prawdziwą i prawdę kłamliwą. Wtedy by żyć nie tylko trzeba było kłamać, ale i robić to w taki sposób, by nie tylko inni, ale i sam oskarżający w nią uwierzył.

Chciałam zaznaczyć, że nasz autor bardzo dokładnie wszystko poopisywał. Podawał nam konkretne daty i miejsca bójek. Najbardziej zaskoczyły mnie tutaj informacje o ich nazwiskach. Z uwagą czytałam również o kształtowaniu się gangów. Co robili, że ,,zakładali spółki", jak się rozwijali i co było ich celem. To prawie tak jakbym czytała czyjś życiorys, który nie napawał mnie optymizmem. Już samo znaczenie, że należało się do ich paczki oznaczało ogromne uprzywilejowanie. Nie musieli się martwić o pieniądze i obca była im uczciwa praca. Swoje plecy wykorzystywali wszędzie gdzie mogli i nie zastanawiali się nad trwonieniem ich. Mieli tego pod dostatkiem, podczas gdy niższe klasy ciężko na ich zachcianki harowały.

Wszystko jest bardzo przejmująco opisane, aż ciarki miałam na plecach. Jest to literatura faktu, więc nie doszukujcie się delikatnych porównań, czy też opisu przyrody. Autor wiele czasu poświęcił na przygotowanie tak okrutnie szczerego artykułu. Całą historię oparł o angielskie miasteczko Birmingham. Jest to jedno z najniebezpieczniejszych miast, gdzie nie ma czegoś takiego jak druga szansa, czy też współczucie. Tam jest twarda walka na śmierć i życie. W ogóle cała książka jest opisana bardzo sztywno i z napięciem. Trzeba porządnie się skupić, by zrozumieć jej przekaz. Wydaje mi się, że jest równie dostosowana do czytania, co tamte gangi do życia. Tam jest przekazane, że jeśli masz problem, to ci go szybko rozwiążą. Tutaj, jeśli nie jesteś zainteresowany tematem, to jej nie czytaj. Wszystko proste i logiczne.