Czy za pomocą języka da się opowiedzieć o ekspresyjnej strukturze natury? Jak wytłumaczyć zapisane głęboko w drzewach powidoki grawitacji i strumienie atomów pulsujące wokół liści? Jak dostrzec w plątaninie gałęzi oratorium świata, w którym językiem roślin zapisują się hieroglify z czasów Karbonu? Czy materia naprawdę jest do siebie tak bardzo podobna, zbudowana z drżących molekuł, zamknięta w jednej przestrzeni zwanej życiem?
Napisane poetyckim językiem "Patyki, badyle" Urszuli Zajączkowskiej to cudowny świat fantazji i mistyki, istniejący wokół nas, lecz nadal zamknięty dla wielu par oczu. Wejście na "kwitnącą ścieżkę" wcale nie jest proste - wszystko, co fascynuje botaników w heretycko wręcz prostej formie badyla, dla zwykłego człowieka może być niedostrzegalne, a nawet irracjonalne. W codziennym natłoku pracy nie sposób zobaczyć ukrytego piękna w mchu porastającym kamienny murek gdzieś daleko na bezdrożu, w chwaście wzrastającym tuż pod płotem naszego domu, w roślinach kwitnących na gruzach powojennej Warszawy.
Książka Zajączkowskiej z niesamowitą łatwością poszerza horyzonty czytelników, otwiera ich na nową perspektywę i mistyczną rzeczywistość. Być może to dzięki niezwykłej wyobraźni autorki, która przywołuje u nas odległe wspomnienia z czasów dzieciństwa, kiedy jeszcze najdrobniejsza obserwacja świata potrafiła wzbudzić prawdziwą ekscytację.
Urszula Zajączkowska zadebiutowała w 2014 roku tomikiem wierszy "Atomy", za który otrzymała wiele nagród, m.in. na festiwalu Złoty Środek Poezji 2014. Jest absolwentką wydziału Leśnego SGGW w Warszawie, pracuje jako botaniczka w Samodzielnym Zakładzie Botaniki Leśnej Wydziału Leśnego SGGW, gdzie bada anatomię, biomechanikę, aerodynamikę i ruchy roślin. Za wydane w 2019 roku "Patyki, Badyle" została nagrodzona Złotą Różą przez Instytut Książki.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii ekologia i przyroda lub z serii eko
