Paragraf na miłość. Seria z Aktami. Tom 1. Wielkie Litery

Co sądzicie o łączeniu życia zawodowego z prywatnym?

Judyta jest wziętą prawniczką, niezależną i bezkompromisową. Jej cięty język pozwolił jej wygrać niejedną sprawę, ale równie często wpędzał ją w kłopoty. Piotr, specjalista od prawa gospodarczego, to profesjonalista, który dzięki pracy i poświęceniu zyskał szacunek w branży. Para adwokatów staje po tej samej stronie barykady, mają razem bronić mężczyzny, na którym spoczywają bardzo poważne zarzuty. Ale czy mogą sobie w pełni zaufać? I jak opracować skuteczną linię obrony, gdy między nimi aż iskrzy od emocji, a myśli skupione są wokół tematów całkowicie niezawodowych?

Zazwyczaj ostrożnie podchodzę do tematów prawniczych w książkach, bo nie zawsze mają coś z tym wspólnego. Autorka, która jest prawniczką przedstawiła realizm zawodu bohaterów. Nie było tak dużo prawniczego żargonu, na który liczyłam. Udało się stworzyć ciekawą historię, która rozwijała się powoli. Bohaterowie – dwie barwne postacie, które są pracoholikami, trafiają do rozwiązania wspólnej sprawy. Ona – zajmująca się prawem karnym, on – prawem gospodarczym. Pojawia się między nimi chemia, na którą nie ma odpowiedniego paragrafu.

Książkę czytało się szybko, a relacja Judyty i Piotra dodawała smaku fabule. Według mnie historia ma potencjał, który mam nadzieję, że zostanie rozwinięty w kolejnych częściach. Podobało mi się także to, że Natalia Sońska postawiła na napisanie historii z dwóch perspektyw. Dzięki temu zabiegowi, czytelnik miał szerszy ogląd na całą sytuację i nie musiał domyślać się tego, co czuje i myśli druga strona, ponieważ dosłownie miał to podane jak na tacy.

„Żartowniś. Ciśnienie to mi skoczyło, jak tylko cię zobaczyłam […]”

Judyta i Piotr nawet nie wiedzą o swoim istnieniu. Ona pani prawnik od spraw karnych, on prawnik od prawa gospodarczego. Ich drogi nigdy nie powinny się przeciąć, ale jednak los zapragnął inaczej. Jeden telefon zmienił wszystko, teraz oboje będą bronić tego samego człowieka. Dla niego jest wieloletnim klientem, dla niej mężem jej kuzynki. Tylko zarzut, jaki na nim spoczywa, jest poważny, a on milczy i twierdzi, że nic nie pamięta i nic nie zrobił. Tylko jaka tak naprawdę jest prawda? Bo to, że on coś ukrywa, jest pewne. Czy dwoje obcych sobie ludzi będzie umiało sobie całkowicie zaufać, a może któreś zatai przed drugim coś ważnego? To nie będzie łatwa sprawa dla nich, bo w czasie jej trwania będą musieli zmierzyć się również z innymi problemami, oraz z emocjami i uczuciami, jakie niespodziewanie się pojawią.

„Przez ułamek sekundy miałem wrażenie, że cały świat krył się w jej oczach.”

Od samego początku zostajemy wciągnięci w wir wydarzeń bohaterów. Wraz z nimi bierzemy udział w ich codziennych czynnościach i poznajemy ich życie prywatne, ale i to w kancelarii. Dzieje się tu całkiem sporo, a pożądanie i przyciąganie między bohaterami dodaje tylko pikanterii tej historii. Ich romans jest tłem dla reszty zdarzeń, które dzieją się tu. Pogmatwana sytuacja rodzinna, pomoc bratu, kłamstwa, intryga, przyjaźń, wsparcie, strach, niepewność i staranie poradzenia sobie ze wszystkim. A to dopiero jest początek tego, co autorka przyszykowała dla swoich bohaterów. Świat prawników wciągnął mnie do takiego stopnia, że nie byłam w stanie jej odłożyć. Więc nic dziwnego, że gdy przeczytałam szokujące słowa na końcu tej części, od razu chwyciłam po kolejny tom. Natalia Sońska ma naprawdę przyjemny styl pisana i lekkość w stwarzaniu kolejnych przeszkód na drodze swoich bohaterów, co sprawia, że wraz z nimi chce się rozwiązywać je, by poznać prawdę. Tylko tu jej nie dostałam, jedyne co dostałam, to mnóstwo poszlak, domysłów oraz ciętego języka. Gorąco polewam.

Dziś mam dla Was propozycję czytelniczą pewnej perełki, która na tle innych wyróżnia się realizmem i świetnie nakreślonym tłem codzienności kancelaryjnej. Nie potrafię wskazać drugiej tak nieprzekoloryzowanej i tak rzetelnie oddającej realia polskiego rynku prawniczego powieści. Zatem jeśli macie ochotę na kawał dobrej rozrywki, ale i chęć poznać pracę adwokata od kuchni, to koniecznie siegnijcie po „Paragraf na miłość”.

Premiera drugiego tomu już jutro!

*****

„Paragraf na miłość” to historia opowiedziana z perspektywy dwójki głównych bohaterów, silnych i inteligentych, których codzienność została zupełnie zdominowana przez pracę. Aż do czasu… Pewnego dnia za sprawą oskarżenia o gwałt przyjdzie im stanąć po jednej stronie barykady i jak zapewne przypuszczacie zacznie mocno iskrzyć.

Ależ to była przyjemna lektura. Z ogromnym zaintrygowaniem śledziłam poczynania tej dwójki i rodzące się między nimi uczucie. Było lekko, a i nutki pikanterii nie brakowało. Niezwykle pozytywna historia podana ze smakiem. W dodatku urzekły mnie te zabawne i nacechowane pozytywną energią dialogi, świetnie wykreowani bohaterowie, których nie sposób nie polubić i wątek miłosny, który rozwijał się w tempie idealnym. Podczas lektury tej powieści ani przez moment nie straciłam zainteresowania lekturą. O tej historii można pisać wyłącznie w samych superlatywach.

A na koniec uprzedzam. To pierwszy tom serii, po finale którego nie sposób nie sięgnąć po drugą część, której premiera na szczęście już jutro. Polecam z całego serducha!

"Paragraf na miłość" to pierwsza historia Natalii Sońskiej, którą miałam okazję poznać. Tym razem do przeczytania kolejnej już w tym roku książki zachęcił mnie jej opis. Bardzo lubię publikacje, w których występuje jeden z zawodów zaufania publicznego, dlatego nie mogłam przejść obojętnie obok tej książki.

W "Paragrafie na miłość" poznajemy historię Judyty. Niezależnej i bezkompromisowej prawniczki, która prowadzi swoją własną kancelarię mieszczącą się w Warszawie. Kobieta posiada niebywale cięty język, który pozwolił jej wygrać niejedną sprawę, ale również sprawił, iż niejednokrotnie groziło jej postępowanie dyscyplinarne. Judyta specjalizuje się w sprawach karnych i zdecydowanie lubi pracować w pojedynkę, jednak pewnego dnia, zostaje niejako zmuszona, aby przy jednej ze spraw współpracować z innym mecenasem.

Piotr jest specjalistą od prawa gospodarczego, który prowadzi swoją kancelarię wspólnie z wieloletnim przyjacielem. Ich spółka obsługuje głównie duże firmy, a jednym z ich klientów jest znany gdański deweloper. Mężczyźnie zostają postawione bardzo poważne zarzuty, które zdecydowanie nie mieszczą się w zakresie specjalizacji, którą zajmuje się Piotr, ale za to idealnie pasują do tej, którą para się Judyta. Czy dwoje warszawskich mecenasów, będzie umiało współpracować, by pomóc mężczyźnie? Czy wspólna praca nad sprawą zbliży się do siebie? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie w pierwszym tomie "Serii z Aktami"

Muszę przyznać, że była to jedna z niewielu książek o prawnikach, która oddawała realia tej pracy. Myślę, że jest to głównie zasługą tego, że sama autorka, jest człowiekiem z branży, dlatego zapewne bazowała na własnym doświadczeniu. Dzięki temu jej bohaterowie są bardzo rzeczywiści i w zasadzie od samego początku udało im się wzbudzić moją sympatię.

Zresztą sam wątek zawodowy zasługuje na uwagę, ponieważ był przemyślany i ukazany w taki sposób, że czytelnik mógł poczuć się, jak członek zespołu pracującego przy licznych sprawach, którymi zarówno Piotr, jak i Judyta zajmowali się przez większość fabuły.

Podobało mi się także to, że Natalia Sońska postawiła na napisanie historii z dwóch perspektyw. Dzięki temu zabiegowi, czytelnik miał szerszy ogląd na całą sytuację i nie musiał domyślać się tego, co czuje i myśli druga strona, ponieważ dosłownie miał to podane jak na tacy.

Jestem również zadowolona z tego, jak prowadzony został wątek romantyczny. Autorka postawiła bowiem na powolny rozwój sytuacji. I chociaż między Judytą a Piotrem iskrzyło w zasadzie od samego początku, Natalia pozwoliła im najpierw dobrze się poznać, a dopiero potem rzucić się sobie w ramiona, czym zdecydowanie mnie kupiła, bo zdecydowanie wolę slow burn od instant love.

W zasadzie jedyne zastrzeżenie, jakie mam do tej historii to zakończenie tomu! Droga autorko, nie godzi się kończyć w takim momencie! Jestem oburzona ucięciem historii w takim momencie, ale również strasznie ciekawa tego, co wydarzy się dalej, dlatego z niecierpliwością będę wyczekiwać premiery kolejnej części.

Natalia Sońska bardzo często lubi nam serwować nowe powieści lub też cykle. Nie inaczej jest tym razem, ponieważ powieść pt. „Paragraf na miłość” to pierwsza część cyklu o iście pasującym tytule SERIA Z AKTAMI. Swoją drogą, podczas lektury przypomniały mi się nieco już stare czasy, gdy stacja TVN emitowała odcinki serialu „Magda M.” z Joanną Brodzik i Pawłem Małaszyńskim w rolach głównych. Oni też bardzo dobrze odzwierciedlili wówczas szczegółową pracę adwokata, ale, jak wiadomo, na miłość też musi przyjść czas. Nie jest ona łatwa, bo ma swoje górki i pagórki. „Paragraf na miłość” to zatem także połączenie miłości z ciężką pracą. Czy wszystko się udało zintegrować? Tego już trzeba dowiedzieć się samemu, a nie będzie to stracony czas.

Szybko poznajemy losy dwójki głównych bohaterów- Judyta Brzeska i Paweł Kostecki to mieszkańcy Warszawy. Oboje bardzo szanują swoją prawniczą pracę. Są skrupulatni, dbają o swoje biuro, mają też doskonałych współpracowników. Zaufanie w pracy to przecież podstawa. Trzeba też przyznać, że nie są to ludzie z kamienia- owszem, w pracy muszą być bezkompromisowi, natomiast po zdjęciu togi na pewno pragną szczerego uczucia, zrozumienia, empatii. Nic w tym dziwnego, nie zawsze wszystko mierzy się według szkiełka i oka. Ponadto, ich postawa dowodzi, że zawód prawnika może i jest elitarny, może i jest bardzo dochodowy, ale nie od razu ma się dom z basenem, służbę i samochody z najwyższej półki. Póki co, Judyta i Piotr omal zapominają o czasie wolnym, całymi dniami przesiadują w kancelarii tudzież w sądzie, a akta i wszelkie inne dokumenty walają im się po mieszkaniach.

Wymienieni wyżej bohaterowie spotkają się docelowo za sprawą kuzynki Judyty. Niejaka Edyta dowie się, że jej mąż, Mariusz, został oskarżony o gwałt. Sprawa jest bardzo poważna, może zniszczyć reputację rodziny i Mariusza jako biznesmena. Czy mężczyzna dokonał tego haniebnego czynu? Czy obrona w postaci dwojga adwokatów będzie wystarczająca? Ten wątek jest bardzo wciągający.

Ciągła wspólna praca Judyty i Piotra bardzo ich do siebie zbliża. Są zmuszeni często wyjeżdżać do Gdańska, gdyż właśnie tam znajduje się dom oskarżonego. Zaczynają się wspólne spacery, rozmowy, nie tylko o pracy. Niestety, zarówno Judyta, jak i Piotr, mają na swoim koncie nieudane relacje z płcią przeciwną. Czy więc zaryzykują i pójdą o krok dalej? Czy będą umieli się ze sobą porozumieć- jako prawnicy, ale też i ludzie? Czy napotkają w swej relacji jakieś przeszkody? Warto się o tym przekonać.

Istotny wątek przedstawiony przez autorkę odzwierciedla dużą sprzeczność między rodzeństwem. Judyta ma bowiem przyrodniego brata, któremu, niestety, ciągle musi pomagać. Podczas gdy ona sama jest ambitna i pnie się po szczeblach kariery zawodowej, Michał to bawidamek, naciągacz i leń. Lubi niebezpieczne zabawy, a gdy przesadzi, wówczas traktuje siostrę jak koło ratunkowe. Duża grupa czytelników może zatem zrozumieć, że pieniądze w rodzinie to nie wszystko- wręcz przeciwnie, ich nadmiar może spowodować zbytnią lekkomyślność.

„Paragraf na miłość” to też opowieść o wielkiej przyjaźni kobiecej. Judyta, mimo nawału pracy, spotyka się z dwiema oddanymi przyjaciółkami, konkretnie z Karoliną i Agatą. Co takiego się jednak wydarzy w życiu jednej z nich, że wsparcie duchowe będzie absolutnie konieczne? Książkę tę można nawet potraktować jak swego rodzaju apel- czy zawsze, Czytelniku, masz czas dla bliskich, na przykład znajomych, rodziców, rodzeństwa? Czy odwiedzasz ich bez powodu, znasz ich troski i radości? A może praca zabiera Ci zbyt wiele czasu? Zastanów się dobrze, bo wyrażenie typu ‘zobaczymy się później’ może nieraz oznaczać, że naprawdę… będzie za późno.

Muszę przyznać, że akcja powieści nie jest mdła, przewidywalna, banalna. Późniejsze rozdziały nabierają tempa, dlatego byłam ciekawa, jak zakończy się pierwszy tom. Wiem też, że na pewno sięgnę po kontynuację. Wszystkie rozdziały są krótkie i podzielone tak, że znamy odczucia zarówno Judyty, jak i Piotra,.

Polecam.

Domniemanie gwałtu. Judyta i Piotr mają wspólnie poprowadzić linię obrony. On specjalista od prawa karnego, ona zaś najlepiej czuje się w sprawach karanych. Wspólny interes i wzajemne zaufanie staną się fundamentem ich współpracy. Czy będą to jednak twarde podstawy? Co się wydarzy, kiedy emocje zaczną brać górę, a czysty profesjonalizm przyćmią relacje prywatne?

Osobiście, nie przepadam za wątkami prawniczymi, ale...

Teraz już wiem, że wszystko zależy od sposobu przekazu.

Suche fakty, prosto z sądowych ław - NIE!

Przekoloryzowane, pikantne sceny zza drzwi gabinetu - NIE, NIE i jeszcze raz NIE!

Za to w "Paragrafie na miłość" autorka znalazła idealny fabularny balans. Przemyciła ciekawe prawnicze smaczki, dodała sensualne romantyczno - erotyczne sceny, ale przede wszystkim ubrała to w idealnie skrojony garnitur. Nic nie ciśnie, ani uwiera. Klasa i szyk w najlepszym obyczajowym wydaniu. Wartością dodaną stał się przekaz podprogowy przypominający o tym, jak ważne są badania.

Polecam!

Jak wiadomo Natalia Sońska tworzy dzieła wyjątkowe, na długo zapadające w pamięci. „Paragraf na miłość” to jej nowe dziecko, po które z przyjemnością sięgnęłam.

Judyta to młoda prawniczka, dynamicznie rozwijająca swoją firmę. Nie ma dla niej spraw, których się nie podejmuje. Wyzwania napędzają ją do działanie. Najtrudniejsze są jednak te związane z rodziną i właśnie w takie została zaangażowana Judyta. Ma jej towarzyszyć niezwykle utalentowany, ale również zabójczo przystojny Piotr. Tylko jak opracować idealną linię obrony, jeśli między tą parą iskrzy od emocji i myśli niezwiązanych z toczoną sprawą?

Zacznę od tego, że autorka zafundowała nam rollercoster emocjonalny. Co prawda akcja nie galopuje, ale pozwala to czytelnikowi wczuć się w to opowiadanie. A jest w co, bo autorka snuje przepiękną opowieść o rodzącym się zaufaniu, wzajemnym szacunku i pierwszych syndromach zauroczenia. Wbrew pozorom nie jest to sielankowa opowieść o spełnianiu zawodowych marzeń. To raczej smutna historia o priorytetach dzisiejszego życia. Kredyt, harówka, brak perspektyw wypoczynku, a tym bardziej poprawy jakości życia. Z takimi problemami spotyka się bohaterka powieści, ale wbrew pozorom wcale nie jest ona sfrustrowana. Ma cudownych przyjaciół obok, dzięki którym trzyma się na powierzchni. Aż do pewnego momentu poznania Piotra.

Powiem Wam, że fabuła tej książki pochłonęła mnie do cna. Książka jest napisana pięknym językiem, poprawnym stylistycznie, co dodatkowo wzbogaca pozytywny odbiór książki. Do tego to zakończenie. Autorka postanowiła troszkę zadrwić z czytelnika i sprawdzić jego cierpliwość w oczekiwaniu na kolejny tom.

Zdecydowanie polecam. Cudownie się czytało tą książkę.

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki, poprzednie książki Natalii, które miałam przyjemność czytać bardzo mi się podobały, a dodatkowo bardzo lubię historię, które dzieją się w środowisku prawniczym, dlatego kiedy tylko zobaczyłam zapowiedź nowej serii - #seriazaktami widziałam, że będę musiała po nią koniecznie sięgnąć! Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki i przyjemny co sprawia, że książkę czyta się niesamowicie szybko i z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem. Ja pochłonęłam ją w jeden wieczór i nie odłożyłam póki nie przeczytałam ostatniego zdania. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie naprawdę świetnie wykreowani. To postaci, które śmiało moglibyśmy spotkać w rzeczywistości i utożsamić się z nimi w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Historia przedstawiona jest z perspektywy obojga bohaterów, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się borykają, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Oboje od samego początku zaskarbili sobie moją sympatię i byłam ogromnie ciekawa jak Natalia poprowadzi ich relację. Od pierwszego spotkania Judyty i Piotra dało się wyczuć wyraźną chemię pomiędzy nimi, jednak wszystko toczyło się swoim niespiesznym rytmem, pozwalając Czytelnikowi skupić się całkowicie na słowach i gestach głównych bohaterów. Jeśli chodzi o wątek dotyczący sprawy prowadzonej przez Judytę i Piotra, to autorka poprowadziła go w naprawdę rewelacyjny sposób, świetnie budowała napięcie i z każdą kolejną przeczytaną stroną w głowie kłębiło mi się coraz to więcej pytań, na które w większości nie otrzymałam odpowiedzi.. A samo zakończenie jakie zaserwowała tutaj Natalia pozostawiło mnie z uczuciem sporego zdezorientowania, może nawet lekkiego szoku. Muszę jeszcze dodać, że naprawdę dobrze się czyta książkę, w której informacje związane z aspektami prawnymi są jak najbardziej zgodne z prawdą. Świetnie spędziłam czas z tą książką i już teraz z przejęciem wypatruje kontynuacji tej historii. Polecam!

Gdy pierwszy raz zobaczyłam zapowiedź tej książki, miałam mieszane uczucia. Autorkę znam z przyjemnych obyczajówek, a tutaj opis sugerował prawniczy romans. Dałam się skusić i nie żałuję.

Powieść przeczytałam błyskawicznie, i to nie przez to, że to jakaś prosta historyjka. To realna opowieść o dwójce adwokatów, pełna ciętego języka, sarkazmu ale i gorącego uczucia. Bo jaka tu jest chemia miedzy bohaterami!

To wydanie autorki bardzo mi się podobało, nawet śmiem twierdzić, że to jej najlepsza powieść. Odważniejsza i z pazurem. Wciągająca i nieodkładalna.

Bardzo czekam na ciąg dalszy, bo ogromnie jestem ciekawa jak potoczą się dalsze losy bohaterów. Polecam

Niekłamaną przyjemnością było dla mnie śledzenie literackiej kariery Natalii Sońskiej, która rozwijała się na moich oczach. Doskonale pamiętam jej debiutancką powieść a przecież już tyle innych książek pojawiło się na jej koncie! Dziś jednak autorka składa na nasze dłonie nietypowy, inny projekt, który wyróżnia się spośród wszystkich jej dzieł i... zdecydowanie pozostawia apetyt na więcej!

Zaletą stylu Natalii Sońskiej jest jej spokojne podejście do każdego tematu. Wdrażamy się zatem w rozgrywane wydarzenia, śledzimy wszystko od samego początku oraz poznajemy niezbędne szczegóły, które dodają akcji wiarygodności. W przypadku powyższej powieści było to niezwykle istotne, ponieważ tematy jest wymagający - kodeksy, paragrafy i cała otoczka prawniczego świata. Nie martwcie się jednak, że pojawi się nuda czy przestój w fabule, wszystko jest przemyślane, odpowiednio rozpracowane a losy bohaterów tak ciekawe, że być może przeczytacie całość w jeden wieczór.

Poznajemy dwójkę charyzmatycznych postaci, które stanęły w obliczy niełatwego wyzwania. Judyta, silna, niezależna i wzięta prawniczka doskonale wie jak radzić sobie w kryzysowych sytuacjach. Piotr, specjalista od prawa gospodarczego, również może pochwalić się nieprzeciętnym umysłem oraz uznaniem w swojej branży. Jednak pewnego dnia przyjdzie im razem stanąć w obronie mężczyzny i zrobić wszystko, by oczyścić go z zarzutów, chociaż wszystko dookoła będzie próbowało pokrzyżować im plany. A na domiar złego okaże się, że pomiędzy nimi wkroczyła chemia, której nie da się ugasić. Czy zatem profesjonalnym odejdzie na bok, gdy do głosu zostaną dopuszczone emocje?

Pierwszy rzut oka na opis fabuły może sugerować, że czeka nas ciężka lektura o prawniczym żargonie. Nic bardziej mylnego! To przesympatyczna, pełna uroku a miejscami nawet smacznego poczucia humoru opowieść o współczesnych, zapracowanych ludziach, którzy w pędzie do zdobywania kolejnych szczebli swojej kariery zapominają o tym co w życiu liczy się najbardziej. W pewnym momencie dostrzegamy w Judycie czy Piotrze samych siebie, dlatego ich historia staje się nam bardzo bliska a im bardziej narasta chemia pomiędzy nimi tym bardziej trzymamy kciuki za to, by dostrzegli w sobie nawzajem kogoś więcej.

"Paragraf na miłość" to coś innego, coś czego spod pióra autorki jeszcze nie wyszło, ponieważ rozum kłóci się w tej powieści z sercem a praca konkuruje o uwagę z prawdziwym życiem. Wcześniej czytaliśmy o prozie życie, o historiach mocno obyczajowych, które rozgrywały się tuż obok nas i w tym przypadku również jest podobnie, ale dochodzi coś więcej, pojawia się bowiem bardzo ważny morał i kilka wartych zapamiętania wniosków. Innymi słowy, bardzo polecam!