Pan Kamienia Wschodu. Mistrz gry. Tom 2

"Pan kamienia wschodu" to druga część cyklu Mistrz gry. Ostatnio pisałam wam o pierwszej części, teraz nadszedł czas na kontynuację.

Aline, po powrocie do Królestwa Żeglarzy musi ponieść konsekwencje swoich czynów. Na jaw wychodzi jej romans z następca Cesarstwa Słońca. By zapewnić sobie bezpieczeństwo, musi uciekać na Północ. Nie ma pojęcia, co tam będzie na nią czekać.

Ta część jest zupełnie inna od pierwszej. Przenosimy się na tajemniczą i niedostępną Północ. Tutejsi mieszkańcy są specyficzni. Nie liczy się dla nich nic innego niż oni sami i ich pragnienia. Na szacunek trzeba sobie zasłużyć. Z tym Aline, musi sobie poradzić w pierwszej kolejności. Będzie musiała poznać ich wierzenia i tradycje oraz nauczyć się z nimi żyć.

W tej części pojawią się Michael, pierwsza miłość Aline. Jest on jedyną osobą, która może pomóc Aline w nowej rzeczywistości. Odrzucona przez rodzinę, zmuszona do ucieczki, odnajduje swój cel na dalekiej północy. To tutaj będzie żyć, kochać, dowodzić, stanie się Iskrą, która popchnie ludzi do działania. Nawet niedostępni ludzie północy, uznają ją za swoją.

Jeżeli myślicie, że akcja zwalnia, to muszę szybko wyprowadzić was z błędu. Zmiana miejsca akcji, nie ma wpływu na tempo akcji. Od samego początku jesteśmy rzuceni na głęboką wodę. Znowu dałam się zaskoczyć. Zupełnie nie spodziewałam się, tego co autorka zafundowała Aline. Jej życie do łatwych, nie należy. Aż się boję, co będzie dalej.

Jeżeli jesteście ciekawi przygód Aline, to zapraszam do lektury. Jest tajemniczo, niebezpiecznie i magicznie, za sprawą pewnych kamieni. Niedługo biorę się za kolejną część, mimo, że się jej boję to ciekawość zżera mnie od środka. Nie zostaje mi nic innego, jak wam polecić tą serię. Naprawdę warto ją poznać. Polecam😊😊😊

Lubicie długie serie, czy może wybieracie trylogie bądź jednotomówki?

Osobiście uwielbiam wielotomowe historie, jeśli historia jest dobra, wciągająca i ma sporo bohaterów, których polubiłam, nie chce się żegnać z nią. “Pan kamienia wschodu” Joanny Lampki to drugi tom cyklu Mistrz gry, przede mną jeszcze dwa tomy tej niezwykłej historii i z każdym kolejnym tomem coraz bardziej mi się podoba. Autorka rozpoczęła ten tom z przytupem i to takim porządnym, blisko 100 stron pełnych napięcia, akcji, pościgów i ucieczki. Nie potrafiłam się oderwać, co chwilę był taki zwrot akcji, że byłam pewna, iż to koniec, z tego się Aline nie wywinie, bądź w końcu jest światełko w tunelu, w końcu spokój, w końcu chwila odpoczynku. W chwili, gdy akcja zaczęła powoli zwalniać myślałam, że może teraz trochę nerwy mi odpuszczą i w końcu zacznie się na tyle spokojnie by poczuć klimat poprzedniego tomu i przyznam wam, że trochę go poczułam, ale mimo tego zwolnienia autorka nie pozostawiła w spokoju Aline. Ja obecnie zbieram się, by sięgnąć po trzeci tom, lecz boję się tego bardzo, ponieważ do czwartego tomu jeszcze tak daleko.

Aline powraca do Królestwa Żeglarzy, do domu, choć to co działo się w Cesarstwie ciągle nie daje jej spokoju. Odkrywa coś, co może zniszczyć jej spokojne chwile, rozpoczyna swoją ucieczkę i gdy myśli, że jest w miarę bezpieczna na jej drodze staje mężczyzna z przeszłości, który wyciąga do niej pomocną dłoń. W końcu przed Aline chwile stabilności, które legną w gruzach z chwilą, gdy Cesarstwo pokazuje światu to, co tak naprawdę tam robiła, co zaprzątało jej myśli przez większość jej misji. Po raz kolejny Aline musi uciekać i chronić swoje życie, gdy myśli, że to już koniec na jej drodze stają osoby, których się nie spodziewała. Czy to koniec jej problemów?

To się nazywa książka pełna akcji. Podzielcie się tytułami, które mają sporo akcji, uwielbiam takie książki. Autorka potrafi knuć intrygi dla swoich bohaterów w iście szpiegowski sposób. Kilkukrotnie nie mogłam zamknąć ust ze zdziwienia, mimo, że mam swój typ kim jest ten zły i nie dobry to nie jestem pewna czy w tym kierunku pójdzie autorka. W głowie mam również swoje własne typy z kim powinna być główna bohatera i bardzo jestem ciekawa jak to się zakończy. Książki, które zmuszają mnie do wybierania stron i opowiadania się za innym bohaterem są świetne, mówią o kunszcie autora, mówią o tym jak sprawnie posługuje się piórem autor.

Pierwszy tom, mimo, że bardzo mi się podobał, był inny niż drugi. Tam całą powieść fantastyczną pochłonął romans głównej bohaterki, w końcu spuszczona ze smyczy swego ojca nadrabiała to co nie było jej dane, gdy przebywała w domu. W tym tomie autorka ukazuje nam na przykładzie Aline jak srogie są przekonania Królestwa i Kościoła Jedynego Boga. Łatwo ich znienawidzić i nie czuć wobec nich żalu, ich staroświeckie przekonania bardzo mnie irytują i są tak odmienne do przekonań w Cesarstwie. Wojna, która wybuchła nie jest czymś dobrym, lecz rozumiem, dlaczego do niej doszło, autorka zadbała, by czytelnik mógł zrozumieć ją i mimo tego, że wszyscy chcieli do niej do puścić to rozumiem, dlaczego się zaczęła. Lubię takie przejrzyste wątki.

Muszę wam jeszcze nadmienić, że większość akcji dzieje się na ziemiach dzikiej Północy, opuszczamy Królestwo, nie wracamy do Cesarstwa a w końcu poznajemy Północ i jej kulturę, która jest tak odmienna od tych, które znamy. Wierzenia ludzi Północy, ich przekonania, ich tradycje i wiara są tak barwne, że nie było mi ciężko odnaleźć się w tej nowej i surowej rzeczywistości.

Tak jak wspominałam jest to książka fantastyczna, w pierwszym tomie było mi ciężko odnaleźć wątki fantastyczne, które tak lubię, lecz w tym w końcu dzieje się tyle, że jestem bardzo zadowolona. Autorka przedstawia nam magię, stwory, które nie są przyjazne naszym bohaterom, a nawet znajdzie się jakaś wiedźma. W końcu można w 100% nazwać tę powieść fantastyczną, nie tylko ze względu na treść 😊

Ja zabieram się za kolejny tom, idę rozpaczać, że nie mam czwartego na już, a was zapraszam na kolejną recenzję, która ukaże się pewnie niedługo. Za książkę do recenzji dziękuję bardzo autorce.

No to dziś przychodzę z drugim tomem serii „Mistrz gry” która wstrząsnęła mną tak jak pierwszy choć może bardziej. Muszę przypomnieć, że przy pierwszym tomie miałam wrażenie, że biorę udział przy nowej odsłonie „Aniołki Charliego” albo żeńskiej wersji „Mission Impossible”. Pierwszy i drugi tom według mnie to gotowe scenariusze do zrobienia filmu, który na pewno będzie hitem. Pewnie nieraz usłyszę, że gadam bzdury, ale całym sercem zachęcam do przeczytania pierwszego tomu. Nie jest to cegła, więc dużo czasu nie stracicie.

Dla mnie jest malusi minus to mały format książki i druk. Mam słaby wzrok, więc tutaj no bez wspomagania się światłem nie ma mowy na czytanie w półmroku, gdzie przy standardowym formacie nie mam z tym kłopotu. Nie zmienia to faktu, że o treść tutaj sprawa się toczy.

W poprzednim tomie poznaliście Aline, córka władcy Królestwa Żeglarzy. Taką trochę zwariowana lubiącą ryzyko osóbką, która nie chce wyjść za mąż. Jest kilka akcji, które jak np. romans z pewnym kawalerem, i to przyprawia o ciarki na rękach, ponieważ w drugim tomie mamy tego konsekwencję. Mówię wam no takie jazdy co ona ma to nie życzę nikomu. W pierwszym tomie była na pewnym poziomie, a teraz no tego się nie spodziewacie. Jakbym napisała co się stało to byłby spojler, a ja nie lubię spoilerować. W królestwie Żeglarzy oj dzieje się dzieje, ale i wrogowie są czujni i gotowi do walki.

Opisów książki jest pełno w internecie, więc z całego serca zachęcam do poznania jej, a nawet, jakbyście przeczytali opis 1 tomu i 2, to może jest szansa na odkrycie tego, co się wydarzyło. Aline przeszła „przemianę” i tutaj tak naprawdę gra pierwsze skrzypce sama ona nie może się odnaleźć w sytuacji, ale coś sprawiło, że konflikt między królestwami to pikuś przy tym, jaką osoba się stała i za kogo będzie walczyć, bo podpowiem już nie jest sama, ale ciiii więcej nie zdradzę. Rollercoaster przy tym to zwykła karuzela dla dzieci od lat 3.

Boję się zacząć trzeci tom, bo nie chcę rozstać się z bohaterami. To nie jest książka z historią miłosną (no może trochę) to książka z emocjami, które biorą górę. Tekst i bohaterowie nie są jacyś mdli i niezdecydowani tylko każdy odgrywa tam pewną rolę, która jest tak samo ważna jak rola głównego bohatera.

Polecam i mam nadzieję, że autorka napiszę wiele innych tak wspaniałych książek, ale w większym wydaniu. :p

Jest to drugi tom cyklu „Mistrz Gry”, przez co nie piszę opisu by komuś nie spoilerować. W poprzednim tomie poznaliśmy obyczaje i ludzi z Cesarstwa Słońca. W tej części przenosimy się na Północ, której ludzie są kompletnie inni. Poznajemy ich obyczaje, zwyczaje i w jakich warunkach żyją. Czułam się jakbym przeniosła się do innej epoki. Trochę więcej dowiadujemy się o Królestwie Żeglarzy. Myślę, że nowe miejsca i inni ludzi dali trochę świeżości w tej książce. Czytając oczywiście nie możemy się nudzić. Akcja książki z każdą stroną nabiera tempa. Najwięcej dzieje się na końcu, przez co jeszcze bardziej jesteśmy ciekawi co wydarzy się w kolejnym tomie. Są również niespodziewane zwroty akcji, co jeszcze bardziej wciąga czytelnika w tą historię. Aline w tym tomie jakby dojrzała. Była świadoma swoich wyborów i jakie konsekwencje może ponieść. Myślę, że zrozumiała, że jej ’wakacje’ się skończyły. W tym tomie poznajemy lepiej Michela, choć nadal pozostaje on tajemniczy. Jest on bezwzględny, odważny, silny i przystojny. Jednak ja dalej pozostaje teamIan. Ta książka jest pełna tajemniczości, walk, magii oraz intryg. Mamy mapkę na początku książki, przez co łatwiej jest nam ulokować miejsca, o których mowa w książce. Każdy rozdział ma swój tytuł, który jest świetnie dopasowany do tego co się w nim dzieje. Polecam! 8/10

Czasami powieści, które przechodzą bez większego echa, zasługują na największe uznanie. Niedocenione przez czytelników lub cierpiące przez słabszą promocję umykają zainteresowanym a tym samym tracimy z oczu wydarzenia, które mogą skutecznie wpłynąć na naszą wyobraźnię. Wiem, że to proces eliminacji, bo zdecydowanie zbyt dużo pojawia się książek do przeczytania, ale tym sposobem umykają nam takie nazwiska jak powyżej, ponieważ trylogia Joanny Lampki jest naprawdę dobra i bardzo, bardzo wciągająca!

Autorka zabiera nas w podróż do nowego świata, ale bystre oko wyłapie licznie podobieństwa związane z rzeczywistością. To jakby alternatywny świat, w którym dzieją się niespotykane na co dzień rzeczy a jednak wszystko wydaje się tak zmyślnie przemyślane, że nie budzi żadnych wątpliwości. Seria fantasty oparta jest zatem mocno na wiarygodności i szczegółach, które łatwiej pozwalają zrozumieć panujące tam zasady a losy bohaterów wydają się tym ciekawsze, że bez problemu potrafimy wyobrazić sobie siebie samych na ich miejscu.

Na cykl Mistrz Gry składają się trzy książki połączone ze sobą ciągiem przyczynowo-skutkowym: "Gwiazda Północy, Gwiazda Południa", "Pan Kamienia Wschodu" oraz "Królowa Dzikusów". Polecam od razu zaopatrzyć się we wszystkie trzy tomy, ponieważ całość czyta się w oka mgnieniu a finały budzą wystarczająco dużo zastanowienia, by od razu zdecydować się na ciąg dalszy. Ponadto świat przedstawiony jest bardzo rozległy i niebanalny, więc z zaintrygowaniem śledziłam wszystkie dotyczące fakty związane ze zwaśnionymi Królestwem Żeglarzy oraz Cesarstwem Słońca. To od razu przekonuje, że pomysł na fabułę był w pełni przemyślany i dopracowany a sama autorka nie poszła na łatwiznę, ponieważ od pierwszych stron widoczne jest jej zaangażowanie.

Aline jest księżniczką Królestwa Żeglarzy i jednocześnie dobrym szpiegiem. Pod przykrywką przedostaje się do Cesarstwa Słońca, by tam poprowadzić swoją misję, ale nie spodziewa się, że proces będzie trudny i niebezpieczny. Na jej drodze staną liczne niepowodzenia, zdrada stanu a także problemy sercowe, ale to będzie drobiazg w połączeniu z krwawą wojną, która zbierać będzie tragiczne żniwo. Czy na przestrzeni całej trylogii Aline osiągnie zamierzone cele i ucieknie spod jarzma przeznaczenia?

Na stronach wszystkich trzech tomów czeka na nas dopracowana kreacja bohaterów oraz świadoma, zaangażowana fabuła. Wszystko jest tutaj racjonalne, konkretne i pomysłowo przedstawione, nie ma więc miejsca na nudę czy niedociągnięć a my sami obserwujemy jak zmienia się styl autorki, jak dojrzewa i ewoluuje, obierając bardzo dobry kierunek. Każdy element wydaje się więc być na swoim miejscu, motywy fantasty trzymają poziom, klimat buduje napięcie i często sięga po mroczne aspekty a sam romans nie jest przerywnikiem mocniejszej treści, a wsparciem dla Aline, która właściwie na swoich barkach dźwiga całą opowieść.

Seria Mistrz Gry imponuje rozmachem oraz dopracowaniem. Joanna Lampka włożyła w swoją trylogię całe serce co odbiło się na przedstawionej treści. Bogata kraina, liczne zasady, wspaniale wykreowani bohaterowie oraz liczne niebezpieczeństwa do pokonania przełożyły się na przygodę od której naprawdę trudno się oderwać. Po dwóch pierwszych tomach bałam się, że autorce podwinie się noga, że nie zaserwuje już spektakularnego finału, bo przecież wcześniej już dwa razy porządnie mnie zaskakiwała a jednak część ostatnia wydała się zwieńczeniem wszystkich wydarzeń. Liczę na to, że nie pozostaniecie obojętni na trylogię i dacie szansę twórczości autorki, bo jest w tym wszystkim mnóstwo uroku i emocji obok których nie powinniśmy przechodzić obojętnie.

"Stałaś się, moja droga, iskrą, która trafiła w beczkę z prochem. Mityczną czarną różą, którą przepowiadali starożytni..."

Dziś przychodzę do Was z moimi wrażeniami, świeżo po przeczytaniu książki "Pan Kamienia Wschodu" - drugiego tomu cyklu "Mistrz Gry" Joanny Lampki. Już na samym początku mogę powiedzieć, że działo się bardzo dużo i myślę, że nawet więcej niż w pierwszej części przygód Aline.

Tym razem akcja toczy się w zupełnie innym miejscu niż w pierwszym tomie. Aline, oskarżona o zdradę państwa, musi uciekać na Północ. Dziewczyna jest zmuszona poradzić sobie z wieloma trudnościami, które się z tym wiążą. Na Północy panują bowiem zupełnie inne zasady, a jej mieszkańcy nie są zbytnio otwarci na nowe znajomości. Wydarzenia z przeszłości również nie chcą dać Aline o sobie zapomnieć, a obecny mąż i były kochanek tylko utrudniają sprawę. Czy dziewczyna będzie w stanie zdobyć zaufanie ludzi Północy? Czy przetrwa w tym całkiem innym i obcym dla niej świecie?

"Zauważyłaś na pewno, że Ludzie Północy działają tylko dla siebie, trudno im się skupić na człowieku lub idei. Jedynie ty ich możesz zjednoczyć."

"Pan Kamienia Wschodu" przedstawia Aline z jeszcze innej strony niż mieliśmy okazję ją poznać w pierwszej części cyklu. Razem z nią poznajemy Północ i zwyczaje tam panujące. Jest to dla niej bardzo trudne, zwłaszcza, że ludzie tam mieszkający wydają się myśleć w zupełnie inny sposób niż ona. W dodatku dzieje się to, czego dziewczyna bała się już od samego początku, kiedy ją poznaliśmy - wychodzi ona za mąż. Oczywiście nie zdradzę Wam, kim jest mężczyzna, z którym zdecydowała się spędzić resztę swojego życia. Relacja między Aline a jej mężem wydaje się być zupełnie inna niż jej relacja z Ianem z poprzedniej części. Dziewczyna nadal nie wie do kogo żywi większe uczucia i choć wiele razy chce zapomnieć o poprzednim kochanku, nigdy jej się to nie udaje.

"Jesteś urodzoną przywódczynią. Ludzie się ciebie nie boją- ludzie cię kochają. Skoczyliby za tobą w ogień."

Mam wrażenie, że w tym tomie cyklu dzieje się jeszcze więcej niż w poprzednim. Każda kolejna strona książki to nowa przygoda. Aline musi zmierzyć się wieloma demonami przeszłości, które nie dają o sobie zapomnieć, a życie w całkiem nowym miejscu również jest dla niej ogromnym wyzwaniem. Wiąże się ono z poznaniem wielu nowych ludzi i innych postaci, które nie zawsze mają dobre zamiary wobec Aline. Dziewczyna postawiła sobie również za zadanie odkryć jakie magiczne właściwości mają kamienie, które posiada i kto jest właścicielem pozostałych, co powoduje, że w tym tomie o wiele więcej razy spotykamy się z siłą magii, która w tej części ma bardzo duże znaczenie.

Myślę, że "Pan Kamienia Wschodu" to książka, z którą miło spędzicie czas i na pewno nie będziecie się nudzić. Jest to drugi tom cyklu, więc najpierw radzę Wam sięgnąć po pierwszy, aby przy czytaniu wszystko rozumieć i nie pominąć żadnych istotnych szczegółów.

Kiedy czytasz jakąś stronę, masz ochote wiedzieć co wydarzy się na kolejnej itd... nie oderwiesz tak łatwo od niej oczu, wyobrazni i umysłu. Pisząc tą recenzję, w koszyku zamówień czeka na mnie trzecia Część tej fantastyki, której doczekać się nie mogę. Warto...

Pamiętam moment, gdy pełna oczekiwań i ekscytacji sięgałam po pierwszą książkę Joanny Lampki, jaka zawitała na mojej półce. Gwiazda Północy, Gwiazda Południa w pewien sposób mnie zachwyciła i sprawiła, że autorka zyskała we mnie swoją nową czytelniczkę. Gdy otrzymałam propozycję przeczytania i zrecenzowania drugiego tomu przygód Aline, zgodziłam się od razu. Czy Pan Kamienia Wschodu wzbudził we mnie równie wiele pozytywnych emocji? Na to pytanie postaram się odpowiedzieć w tej opinii.

Aline podjęła kilka niezbyt dobrych decyzji, z których konsekwencjami musi mierzyć się do dziś. Kto by pomyślał, że córka władcy Królestwa Żeglarzy może zostać oskarżona o zdradę państwa? Absolutnie nikt i chyba nawet sama kobieta się tego nie spodziewała. Teraz nie pozostaje jej nic innego, jak wyruszyć w podróż po bezpieczeństwo. Obranym kierunkiem okazuje się Północ. Wydaje się, że nikt nie jest w stanie jej zatrzymać - ani jej były kochanek, ani obecny mąż. Zwłaszcza że Aline musi myśleć nie tylko o sobie...

Główna bohaterka, czyli Aline po raz kolejny wzbudziła moją sympatię oraz ciekawość. Na wstępie poprzedniego tomu postać ta nie wywołała we mnie cieplejszych uczuć, ale z każdą kolejną chwilą zauważam, że Aline ma w sobie naprawdę wiele dobrych cech. Przy tym cieszę się, że autorka wykreowała tę bohaterkę w taki, a nie inny sposób. Dzięki temu książkę - zarówno tę, jak i poprzednią, czyta się dobrze i naprawdę lekko (nawet biorąc pod uwagę opisywane wydarzenia).

Kiedy zaczynałam lekturę Pana Kamienia Wschodu, zupełnie nie spodziewałam się tego, co ostatecznie otrzymałam. Joanna Lampka swoim piórem sprawiła, że od pierwszej strony nie potrafiłam się oderwać od tej historii. Moje zainteresowanie zostało podtrzymane do samego końca, a gdy tylko odkładałam tę powieść na chwilę - wciąż wracałam do niej myślami. Myślę, że jest to bezsprzecznie jeden z wyznaczników dobrej powieści.

Fakt, jak bardzo skomplikowało się życie Aline, sprawił, że zaczęłam zastanawiać się nad tym, jak bardzo autorka jeszcze będzie chciała wystawić tę postać na próbę. No cóż, wydaje mi się, że przy okazji kolejnego tomu może być jeszcze gorzej - oczywiście, jeśli chodzi o kwestię sytuacji, jakie jeszcze spotkają naszą główną bohaterkę. Przyznam szczerze, że czuję małe obawy, a jednocześnie ogromną ciekawość.

Pan Kamienia Wschodu to lektura, której zdecydowanie nie dopadła klątwa drugiego tomu (a na którą natykam się dość często). Jestem całkowicie zachwycona – nie tylko tą historią, ale i piórem Joanny Lampki, które bardzo zauważalnie wzniosło się na wyższy poziom. Z niecierpliwością czekam na kolejną część przygód Aline.

Jeżeli lubicie fantastykę, w której nie brak dynamicznej akcji i ciekawych bohaterów - zdecydowanie powinniście poznać oba tomy serii Mistrz Gry.

"Północ nie przywitała jej z otwartymi ramionami, ale po leniwym popołudniu pośród tych osobliwych ludzi, chciała tam zostać. Podobała jej się ta wrzawa w oberży. Śmieszyły ją nieustanne kłótnie o renifery. Intrygowały sprawy, których nie rozumiała: te wszystkie symbole, powitania, przeprosiny, długi, kropki na czole. To było jak necąca przygoda, jak podróż do dziecięcego świata legend."

Prawie rok przyszło nam czekać na kolejną część serii "Mistrz gry", ale wybaczam, ponieważ to co tutaj się dzieje to po prostu majstersztyk w swoim gatunku. Autorka zaczyna z przytupem, by potem jeszcze bardziej podkręcić tempo, więc ostrzegam lojalnie, że bez lektury poprzedniego tomu, ani rusz.

Oprócz znajomych bohaterów, pojawia się całą plejada zupełnie nowych, również barwnych, z Michelem na czele. Przyznam uczciwie, że byłam go strasznie ciekawa, i cieszę się, że się nie zawiodłam. To jedna z tych postaci, która gdy się pojawia (a pojawia się praktycznie od pierwszych stron), to od razu kradnie całe show. Twardy, nieustępliwy i niezwykle oddany Aline, ale nie będący przy tym ckliwym i zapotrzonym w nią pantoflarzem, ponieważ Michel to mrukliwy, rzadko okazujący emocje człowiek Północy. A sama Północ, cóż, to kraina nieprzystępna, pełna starodawnych wierzeń, którą zamieszkują twardzi ludzie, których przychylność, Aline będzie musiała sobie zjednać, aby przetrwać. Fascynujący, wciągający, pełen zwrotów akcji, niespodziewanych sojuszy i dotkliwych zdrad, właśnie taki jest "Pan Kamienia Wschodu".

Lekturę „Pana Kamienia Wschodu” rozpoczęłam czytać zaraz po skończeniu pierwszej części z serii „Mistrz Gry”. O ile pierwsza część była genialna, tak w drugiej wydarzyło się coś czego kompletnie się nie spodziewałam.

Autorka ma bardzo przyjemny dla czytelnika styl pisania. Wykreowany fantastyczny świat przez panią Joannę jest genialny, ale i bardzo podobny do naszego. Fabuła książki jest ciekawa i co najważniejsze zaskakująca. Jednak w pierwszej części nie było momentów nudy, co niestety przytrafiło się w „Panu Kamienia Wschodu”. Początkowo akcja pędzi jak szalona, później staje się strasznie powolna (powiedziałabym, że nawet momentami dość nużąca), aby na samym końcu znów przyspieszyć i wprowadzić czytelnika w osłupienie. Nasza bohaterka musi mierzyć się z nowymi wyzwaniami, które nie są dla niej proste - ślub, banicja, ratowanie życia swego, a także dziecka. Do tego znacznie lepiej poznajemy obyczaje ludu i ich zasady oraz normy wedle których żyją. Stajemy się świadkami konserwatywnego społeczeństwa, gdzie uprzedmiotawianie kobiet jest na porządku dziennym, a religia i polityka są ze sobą ściśle powiązane. Postacie bohaterów są bardzo dobrze skonstruowane, jednak to wyłącznie Aline jest postacią z krwi i kości, którą da się lubić.

Mając na uwadze także pierwszą część muszę przyznać, że ta wypada troszeczkę słabiej. Jednak uważam, że warto zapoznać się z tą serią. Znajdziecie w niej wiele prawd, które mają swoje odniesie w życiu codziennym i otaczającym nas świecie.

Pomimo, że książka jest drugą częścią to spokojnie możecie po nią sięgnąć nawet bez znajomości pierwszego tomu. Autorka snuje historię w taki sposób, że bez problemu można się we wszystkim połapać.

Dla mnie najpiękniejszy jest moment, kiedy pierwszy tom książki bardzo mi się podobał, a w domku już czekał tom drugi:-) Kolejnym plusem jest fakt, że ten tom jest utrzymany na takim samym poziomie jak pierwszy. Akcja brnie do przodu niczym koń wyścigowy i nie wiemy jak się to wszystko skończy:-)

Co dziwne, w tej części miejsce akcje jest zupełnie inne. Bardziej surowsze i mroczniejsze. Zanika gdzieś wcześniejszy luz i trzeba być odrobinę poważniejszym. Aline nie może już romansować z osobami, które w jakiś sposób jej się spodobały, gdyż teraz każdą ją zna i bacznie obserwuje. Chciałaby być nieco bardziej wyluzowana i mieć pewną swobodę, lecz ponownie każdy jej krok będzie zależny od osoby płci męskiej:-) Czy zatem będzie musiała się podporządkować, czy zwinnie wywinie się z każdego problemu? Koniecznie musicie to przeczytać:-)

Jest to tom drugi i nie zauważyłam aby mnogość wydarzeń się tutaj zmieniła. Wciąż dzieje się coś niespodziewanego, a postacie zyskały dodatkowo miano niezdecydowanych i troszkę bardziej tajemniczych. Czy zatem mają przed nami jakieś niecne tajemnice?

O ile w pierwszym tomie postać Alice się nie zmieniła, o tyle tutaj przejdzie ona przemianę. Wygląda na to, że nieco dorosła i bardziej rozważnie potrafi podejmować wszelkie decyzje. Bywa, że będzie chciała niektóre fakty przewidzieć i działać tak, by nie sięgnąć większych szkód. Wciąż ma w sobie pewność siebie i ten takt bycia lepszą i mądrzejsza od innych. Nie chce pokazywać swoich słabości, lecz czy to oznacza, że jakieś będzie miała?

Jest ogrom pytań, a odpowiedzią może być jedynie fakt przeczytania tej książki:-)

Dla mnie największym atutem jest to, że nie mogłam przewidzieć wydarzeń. Autorka zawsze zostawia nas z pewnym niedosytem i niedokończoną akcją z dwoma wyborami, byśmy sami mogli pomyśleć, jak się to może skończyć. Ten niedosyt sprawia, że chcemy ją czytać i czytać. A jeszcze jakby najlepiej przed końcem się okazało, że wyjdzie kolejny tom;-)

Romans, zagadki kryminalne, walka i godność. Ja ją wam polecam:-)

Nareszcie doczekałam się kontynuacji! Bardzo niespodziewana książka, i przyznam się Wam, że zupełnie nie podejrzewałam, że ta niespodziewana książka aż tak mnie porwie.

Kontynuacja książki "Gwiazda północy, gwiazda południa".

Ani obecny mąż, ani były kochanek, nikt nie powstrzyma dziewczyny, zwłaszcza że nie walczy tylko o siebie...

Historia, która zdecydowanie lubi zaskakiwać, a konsekwencje podjętych działań potrafią być nieprzewidywalne w skutkach.

Nie ma litości dla tej, która sprzeniewierza się surowym zasadom Królestwa. Jednak to ona jest iskrą, która rozpala płomień buntu. Gdy Aline, córka władcy Królestwa Żeglarzy, zostaje oskarżona o zdradę państwa, nie pozostaje nic innego, jak ruszać tam, gdzie istnieje szansa na przeżycie. Na Północ.

Tutaj nie możemy być niczego pewni. Do końca książka trzyma w nas napięciu i oczekiwaniu. Koniec końców, nadal nie znamy odpowiedzi na najbardziej nurtujące nas pytania. Co jest o tyle niesamowite, że autorka w bardzo umiejętny sposób poprowadziła tak akcję, że nadal mamy mało i chcemy więcej i więcej. Rzadki dar w tych czasach.

więcej na lobraryofvelaris

Ja swoje zachwyty już przy pierwszej części wypisałam. I wszystko podtrzymuje, a nawet powiem, choć myślałam że to nie możliwe, ale druga część jest jeszcze lepsza. Autorka ma super łatwość w pisaniu zawiłych scen, utrzymując przy tym logikę wydarzeń. A najbardziej mi się podoba, że mimo, że to książka fantasy, z wątkiem miłosnym, i można by jak w książkach o podobnej tematyce, po kilku rozdziałach wiedzieć kto kocha, ktoś zabije, kto zdradzi, tu nie jest to takie proste. I jak już mi się wydaje, że wiem jak to się skończy i kto jest tym dobrym, dzieje się coś co odmienia moje postrzeganie historii o 180 stopni. Jestem bardzo zadowolona, że mamy tak zdolnych polskich autorów książek fantasy.

Aline zostaje postawiony zarzut zdrady kraju. Zostaje wygnana przez ojca. Zaczyna się polowanie na księżniczkę. Udaje jej się uciec na północ jako żona Michela. Nie jest ON jednak zwykłym mieszkańcem północy, jak wcześniej o nim myślała. Sprawy się komplikują, gdy niespodziewanie dochodzi do ataku, za którym stoi, ktoś, kto panuje nad kamieniem Wschodu.

Czy Aline odkryje kto knuje przeciwko niej intrygi, zwłaszcza, z teraz ma się o kogo troszczyć?

Kto tak naprawdę pragnie jej dobra i nie wykorzystuje jej do własnych gierek?

Zapraszam do czytania😍

„Pan Kamienia Wschodu” to drugi tom cyklu „Mistrz Gry”. To kontynuacja historii zapisanej na kartach „Gwiazda Północy, Gwiazda Południa”. Joanna Lampka ponownie zabiera nas do fantastycznego świata, z którego nie będziemy chcieli wrócić. Żywię ogromną nadzieję, że autorka pozwoli nam powrócić do niego w kolejnych częściach tej serii.

Aline, bohaterka, która skradła moje serce jest w tarapatach. Oskarżona została o zdradę. Teraz, aby przetrwać, zmuszona jest uciekać. Gdzie może znaleźć bezpieczny ląd? Zwłaszcza, że nie wiadomo, komu można zaufać? Kto jest wrogiem, a kto przyjacielem?

To, co udało się Pani Joannie, to stworzenie mrocznego klimatu, owianego fantastyczną aurą, która towarzyszy nam na każdej stronie tej książki. Klimat ten z każdym wątkiem wprowadza nas do świata tak odległego, tak tajemniczego, że nie jesteśmy w stanie się od niego oderwać. Mrok i tajemnica to znak rozpoznawczy tej powieści.

Aline bez wątpienia jest bohaterką silną, niezłomną, nie bojącą się stawić czoła problemom. A te nie są błahe. Oskarżona o zdradę musi działać w pojedynkę. A ja całym sercem kibicowałem jej w tej walce. Walce nie tylko o siebie.

A Wy sięgając po tę książkę serwujecie sobie fantastyczne czytelnicze doznania, które Joanna Lampka umiejętnie dawkuje. Muszę przyznać, że „Pan Kamienia Wschodu” to nie tylko intrygująca historia, to również dowód na to, że Pani Joanna rozwija swój pisarski warsztat. Nie chcę ujmować pierwszej części tego cyklu, gdyż „Gwiazda Północy, Gwiazda Południa” również skradła moje serce. Jednak druga część serii „Mistrz Gry” sprawiła, że moje serce zabiło jeszcze mocniej. A kończąc tę czytelniczą ucztę, poczułem ukłucie tęsknoty, żywiąc nadzieję, że Joanna Lampka zarysuje kolejną historię Aline.

Świat stworzony przez autorkę porywa, klimat i jego atmosfera uzależnia, a fantastyka to prawdziwy majstersztyk. Takie książki chce się czytać. Takie powieści warto wydawać.

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję autorce Joannie Lampce oraz Wydawnictwu AlterNatywnemu [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

"Nie wiedziała dotąd, że można być jednocześnie tak szczęśliwą i tak nieszczęśliwą."

Kolejna część cyklu "Mistrz Gry" wciągnęła mnie w historię już od pierwszej strony. Akcja ruszyła z pompą i po chwili miałam wrażenie, że cały świat się bohaterce zwalił na głowę, teraz nie ma odwrotu, z tego już nie wyjdzie. Ale Aline znów udowodniła, że nie ma rzeczy niemożliwych.

W tej części Aline znacznie mniej panuje nad sytuacją. Nie ma jasnego celu, żadnego planu ani swojego oddziału pod ręką. Jest wyrzutkiem, uciekającym przed pragnącymi zdobyć nagrodę za jej głowę. Staje przed o wiele trudniejszymi wyzwaniami niż w poprzedniej części. Robi to inteligentnie, umie przegrywać i zupełnie nie potrafi odpuszczać. Byłam zaskoczona ile mądrych myśli zmieściło się w tej książce, więcej niż można się spodziewać po fantastyce.

Choć Aline jest nieustannie w centrum uwagi, w tle dostajemy mnóstwo informacji o wykreowanym świecie i bohaterach jedynie napomkniętych w poprzedniej części. Opisywana rzeczywistość nabiera głębi, niektórzy pokazują swe mroczne oblicza, byli sojusznicy stają sie śmiertelnymi wrogami. Aline staje się symbolem buntu, który wymyka się spod kontroli i staje się obusiecznym mieczem.

Aline to inteligentna, silna bohaterką, o której chcę czytać bez końca. W "Panu kamienia wschodu" autorka dorzuciła wiele informacji o Północy, kamieniach biegunów i Michelu, co tylko wzmogło mój apetyt. Baaardzo jestem ciekawa, co ten świat jeszcze w sobie kryje.

Po książkę 'Pan kamienia wschodu' sięgnąłem z dużym zaciekawieniem, chciałem poznać dalsze losy odważnej, bohaterskiej Aline, nie zawiodłem się. Cenię autorkę za umiejętność tworzenia fabuły, która nie jest przewidywalna, przez co chcemy poznawać dalsze wydarzenia, w ten sposób w szybkim tempie czytamy książkę, której akcja w naszych wspomnieniach zostaje na długo. Osobiście lubię mroczną atmosferę, w tym dziele odnalazłem, to czego szukam, wraz z bohaterką miałem okazję uciekać z drżeniem o życie. Bardzo podoba mi się, że tak powiem magia, która wypływa z treści książek, tutaj to otrzymałem, znalazły się duchy, ponadto wiele symboli, którym nadana została istotna moc. Pisarka dała się ponieść swojej wyobraźni, zapisuję to na wielki plus.

Przed wami kontynuacja książki Gwiazda Północy, Gwiazda Południa. I to nie byle jaka, bo autorka spisała się na medal, zaskakując nas swoim rozwojem pisarskim.

Aline wraca do Królestwa, jednak nie zagości w nim za długo. Pewne sytuacje wpłyną na to, że będzie musiała uciekać, aby przeżyć. Po drodze znajdzie też kandydata na męża, ale czy będzie mogła mu zaufać? Wszak, jak czytamy w opisie, nie walczy już tylko o siebie.

Nie chcę zdradzać zbyt wiele z fabuły, bo to musicie przeczytać sami. Niemniej z ręką na sercu muszę przyznać, że Joanna Lampka ma pełną świadomość tego co pisze i jak to wpływa na jej czytelnika. Historia zawładnęła mną już od samego początku, wspólnie z bohaterami przeżywałam ich losy, niejednokrotnie mocno obawiając się o ich życie. Bywały momenty w których bohaterowie również mnie trochę irytowali i miałam ochotę nimi porządnie wstrząsnąć, niemniej się powstrzymywałam. Ich kreacja wyszła autorce świetnie, każdy z nich jest wyrazisty, cechuje się czymś innym, ma pełną kontrolę nad tym co robi. Aline w trakcie trwania powieści zmienia się, odnajduje swoją drogę i siebie samą. Nie poddaje się, pomimo porażek, tylko prze wciąż do przodu próbując osiągnąć wyznaczone sobie cele. Nie została pozbawiona uczuć, wręcz przeciwnie, ma ogromne pokłady miłości w swoim sercu.

„Przyszło jej do głowy, że ich związek miał być przecież układem. Ale nie oszukiwała się. Zdawała sobie sprawę z tego, że nie będą w stanie się tak po prostu mijać. Od kiedy rozbudził jej seksualność, płonął między nimi ogień, który nigdy nie zdołał zgasnąć.”

W tej części poznajemy lepiej Północ i jej tradycje oraz zwyczaje. Spodobał mi się przedstawiony świat, w którym mieszkańcy trzymali się ustalonych zasad i norm (choć nie zawsze), a także hołdowali wszelkim tradycjom, które dane wam będzie poznać na łamach powieści. Jak na powieść fantasy przystało, nie możemy porównywać przedstawionego świata do tego rzeczywistego w którym żyjemy, bo w świecie fantasy wszystko się może zdarzyć.

Joanna Lampka posługuje się językiem przyjemnym w odbiorze. Ma swój styl, który ciężko byłoby komukolwiek podrobić i to z całą pewnością ją wyróżnia na tle innych autorów. Kiedy czytelnik zaczyna czytać, nawet nie ma pojęcia, kiedy dobija do ostatniej strony. Ale takie książki właśnie chce się czytać. Książki, w których nie wieje nudą, tylko ciągle coś się dzieje. Akcja jest wartka i jedna przygoda goni kolejną. Wciąż coś się dzieje, ktoś komuś zagraża, a my staramy się dociec razem z bohaterami, któż to taki. Tajemnice, intrygi, magia są tutaj na porządku dziennym.

„Aline uśmiechnęła się smutno, a potem skrzywiła. Kobieta w Królestwie była tyle warta, ile wart był mężczyzna, który mógł się za nią wstawić.”

Osobiście jestem zachwycona tą kontynuacją i już przebieram nóżkami, aby móc poznać kolejną część. Powieść pozwoliła mi na kilka godzin oderwać się od otaczającego mnie świata przenosząc do tego stworzonego w książce. Czyta się z zapartym tchem. Jak już raz weźmiecie w dłoń, nie będziecie mogli odłożyć na moment.

"Pan Kamienia Wschodu" to doskonała odskocznia od otaczającego nas świata. Wartka akcja, interesująca fabuła oraz nietuzinkowi bohaterowie tworzą mieszankę iście emocjonalną obok której nie można przejść obojętnie. Gorąco polecam.