Pan Bardzo Duży i Myszka Bardzo Mała

"Pan bardzo duży i Myszka bardzo mała" To przepiękna opowieść o przyjaźni, wzajemnej pomocy i współpracy mimo różnic wyglądu, możliwości i predyspozycji. To historia Pana i Myszki, którzy mieszkali w jednym domu, ale nigdy się nie spotkali. Żyli tak sobie razem, zajmując się swoimi sprawami - Pan dużymi a Myszka drobnymi. Aż pewnego dnia Myszka zasnęła w Pana bucie, poznali się i bardzo polubili! Co było dalej i jak przebiegała ich współpraca - przekonajcie się sami 🥰 To naprawdę urocza i ciepła książka!

Wyjątkowo piękna i przeurocza historia o przyjaźni, która może się narodzić między dwójką, którą na pierwszy rzut oka wszystko różni. Podoba mi się przesłanie tej historii i to, że ma ona w jakimś sensie dydaktyczny charakter. Na pewno pokazuje dzieciom, że powierzchowność i pozorne różnice nie mają wpływu na to, że każdy z nas jest stworzeniem potrzebującym bliskich przyjaciół i że przyjaźnie, choćby najdziwniejsze, mogą rodzić się między nami. Wielkim walorem książki są też urocze ilustracje w pastelowych kolorach:)

Historia jest przepiękna i urocza. Od razu po zobaczeniu tytułu i okładki uznałam, że nada się dla dziecka. Spodobała się bardzo! Opowieść o bardzo małej myszce i bardzo wielkim panu to piękna bajka o przyjaźni, która może się zawiązać nawet mimo występowania ogromnych różnic. Pokazuje też, że każdy z nas jest wyjątkowy i warto to doceniać. Całość dopełniają śliczne ilustracje, a język, jakim pisana jest książeczka, jest przyjemny w odbiorze. Ta rymowana historyjka jest zdecydowanie godna polecenia. 

Cudowna! Pięknie wydana, mądra historia o tym, że są rzeczy tylko dla małych. Moje dzieciaki były zachwycone. Polecam

Pan Bardzo Duży i Myszka Bardzo Mała są współlokatorami, chociaż o tym nie wiedzą. On żadnej pracy się nie boi i chyba możemy go nazwać „złotą rączką”. Dlatego, kiedy psuje się zegar w miasteczku, bez mrugnięcia okiem przystępuje do naprawy. Usterka jednak okazała się zbyt skomplikowana. Pan Bardzo Duży głowił się i głowił, aż przyuważył swoją niechcianą lokatorkę – Myszkę. Myszka była tak mała, że dała radę wejść do zegara i znaleźć zepsutą część. Od tej pory bohaterowie tworzyli zgrany duet.

„Pan Bardzo Duży i Myszka Bardzo Mała” to rymowana bajeczka, która wyraźnie pokazuje, że możemy się różnić, ale każdy z nas jest dobry w czym innym, a najlepsze efekty przynosi współpraca. Morał opowiastki jest jasny i chyba nie ma co na siłę go rozwijać. Ja jednak chciałabym spojrzeć na niego w trochę mniej oczywisty sposób. Wydaje się, że duże to silne i początkowo nie przypuszczamy, że bohater bajki z czymś sobie nie poradzi, ale trafia na zadanie, które go przerasta. I wtedy pojawia się malutka, niepozorna Myszka. Ona, taka delikatna ma pomagać „gigantowi”? Tak kochani, nawet duży, silny, mądry (dopiszcie tu więcej cech człowieka sukcesu) nie jest samowystarczalny. Może potrzebować pomocy i nie wstyd o nią poprosić.

Ostatnio trochę odeszliśmy od czytania rymowanych książeczek, więc ta była dla mnie miłym wyzwaniem. Stwierdzam, że lubię czytać na głos wierszowany tekst, szczególnie kiedy – tak jak ten – ma porywający rytm. Nurt opowieści cudnie nas porywa. Nie ma miejsca na postoje. Płyniemy od źródła do ujścia.

Książka „Pan Bardzo Duży i Myszka Bardzo Mała” została wydana w dziewczęcych pastelowych barwach [wyd. Amber, 2022]. Jednak nie chciałabym, żeby zniechęciło to rodziców chłopców. Bajka jest uniwersalna. Jest postać męska i żeńska, które współpracują niezależnie od płci (a nawet gatunku). Powiem wam, że tą bajką dużo bardziej zainteresowany był mój roczny synek niż pięcioletnia córka. Pewnie ze względu na jej rytm, ale ilustracje również bardzo mu się podobały. Widać było to po wytrzeszczonych z zainteresowaniem oczach. Dlatego przy rozważaniach na temat zakupu tej bajki zawróciłabym raczej uwagę na kryterium wieku. Nie jest to kartonówka, więc może nie dawajmy jej od razu maluchom (u mnie z racji dwójki dzieci czasami ich rzecz się wymieszają), ale spokojne można ją pokazać przedszkolakom. Ja celowałabym w przedział wiekowy 2,5-5 lat.

Opinia ta powstaje w listopadowe popołudnie. Za chwilę „z kopyta” ruszy sezon prezentowy, a książka ta jest jedną z propozycji, które warto rozważyć. Ładnie wydana, delikatna, rymowana bajka z morałem. W czasach, kiedy dużo mówi się o tolerancji warto zaszczepiać ją od najmłodszych lat. A dzięki czytaniu takich bajek przyjdzie to naturalnie. Do tego ja widzę tu genialną pozycję przeciwdepresyjną. Zrywającą z retoryką musisz być męski, silny itp. Możesz prosić o pomoc. W mojej ocenie jest to rewelacyjna bajka.