Paleta emocji

„Paleta emocji” autorstwa Renaty Czaban-Kryczki to bardzo dobra lektura dla każdego - kobiety bądź mężczyzny. Pokazuje, że każdy z nas boryka się z jakimiś problemami ale szczęście można odnaleźć nawet w najtrudniejszych życiowych sytuacjach. Chociaż nie czytałam pierwszej części („Paleta uczuć”) to przekonałam się, że wcale nie musiałam jej znać (chociaż z pewnością warto), żeby z przyjemnością przeczytać kontynuację.

Fabuła książki skupia się na kilku bohaterach, w tym Łucji, która spodziewa się dziecka a jej partner Dominik, zostawił ją dla innej kobiety. Jakby tego było mało Łucja ulega wypadkowi i niespodziewanie w jej życiu pojawia się inny mężczyzna…czarujący policjant Bartosz, który ratuje jej życie.

Policjant od razu pada ofiarą uroku Łucji. Jest nią absolutnie oczarowany jednak jak możecie się domyślać - trudno starać się o względy kobiety, która jest w ciąży z innym mężczyzną, nawet jeśli ci nie są już razem.

Bartosz nie daje za wygraną i robi wszystko co w jego mocy, żeby dziewczyna czuła jego wsparcie i pomimo, że dopiero co się poznali, już wyobraża sobie, że mogłaby być jego żoną.

To akurat wydawało mi się dość niedorzeczne ale…po namyśle doszłam do wniosku, że to efekt tak silnego zauroczenia.

W książce, jak wcześniej wspomniałam, opisane są losy również innych bohaterów. Te przemieszane, ale też powiązane ze sobą historie, przepełnione są emocjami bohaterów. Czytając książkę można bardzo szybko ulec wrażeniu, że jako czytelnik, stawiamy się w ich miejscu, odczuwamy te emocje, wyrażamy też empatię wobec bohaterów, jakby to byli nasi przyjaciele, rodzina. Myślę, że to zasługa autorki, bo to ona stworzyła ten niepowtarzalny klimat w książce.

Mogłabym zdradzić Wam więcej odnośnie fabuły…ale polecam Wam, abyście sami przekonali się, jak bogata jest ta historia - w emocje i uczucia, które rządzą naszym światem. To one predysponują naszą życiową drogę.

"Paleta emocji" to kontynuacja losów bohaterów z powieści "Paleta uczuć".

Miało być jak w bajcie. Mieli być szczęśliwi już zawsze, niestety, życie to nie bajka i zaskakuje w najmniej spodziewanym momencie. Łucja wciąż próbuje się otrząsnąć po minionych wydarzeniach i poradzić sobie z uczuciem do Dominika. Wypadek, jakiemu uległa w trakcie podróży, stawia przed nią nowe wyzwania i znajomości. Dla Bartka jedno spojrzenie w głębię jej oczu wystarczyło, aby się zakochać, jednak zdaje sobie sprawę, że daleka droga przed nimi. Adrian i Paulina upajają się własnym szczęściem. Związek budowany na szczerości, zaufaniu i miłości jest nowością dla obojga. Mimo pojawiających się trudności, bolesnej przeszłości są na tyle silni, aby razem przetrwać. Renata i Paweł przechodzą kryzys. Wszystkiemu winna jest nadgorliwa i namolna sąsiadka, która za wszelką cenę chce zniszczyć ich małżeństwo.

Jak można zauważyć, książka ma wielu bohaterów postawionych na równi, bez wskazywania na głównych i drugoplanowych. Czytając odnosiłam wrażenie, jakby każdy temat był tylko wspomniany, delikatnie rozwinięty ale bez pogłębiania i mocniejszego skupienia uwagi. W tej historii, a właściwie należałby powiedzieć historiach bardzo dużo się dzieje, niestety nie wszystkie wątki są rozwinięte i wyjaśnione. Szkoda, ponieważ z perspektywy Czytelnika były ciekawe i interesujące. Brakowało w tym wszystkim pewnej płynności i staranności. Przeszkadzał mi również fakt powtarzania po wielokroć niektórych myśli bohaterów, które nic nie wnosiły do akcji ani relacji bohaterów, jakby stały w miejscu.

"Paleta emocji" napisana i utrzymana jest w bardzo letnim klimacie. Dzięki temu książkę czyta się bardzo szybko. Dodatkowo czcionka jest większa, na stronach jest sporo światła przez co, Czytelnik nie męczy się podczas czytania, tylko szybko pochłania kolejne strony. Mam również zastrzeżenia do korekty książki, ponieważ zdążają się błędy. Nie są one jakieś ogromne, jednak drobne błędy które powtarzają się często zaczynają po pewnym czasie irytować.

Szkoda, że któraś z historii nie została opisana dokładniej tylko tak bardzo powierzchownie. Po lekturze czuje się zaciekawiona, ale nie w pełni usatysfakcjonowana. Żałuję, ponieważ widać, że Autorka miała bardzo dobry pomysł. Jeśli chodzi o styl pisania jest ON lekki, nie przytłaczający, potrafiący zaciekawić Czytelnika. Nie czytałam "Palety uczuć", jednak sporo można się domyślić i wywnioskować na podstawie przypomnień, które pojawiają się w tekście. Ogółem książka ciekawa i zdecydowanie czekam na więcej.

Renata Czaban-Kryczka w swojej najnowszej książce pt. „Paleta emocji”

Jak bardzo życie jest w stanie bawić się naszymi emocjami?

Długo autorka kazała czekać na kontynuację powieści „Paleta uczuć” ale w końcu się doczekałam i było mi niezmiernie miło zatracić się w dalszych losach Łucji, Pauliny, Dominika, Adriana czy też Renaty i Pawła.

Łucja w drodze do Olsztyna na spotkanie z przyjaciółką Pauliną ulega wypadkowi samochodowemu. Wbiega jej przed maskę pies. Warunki pogodowe zrobiły swoje i auto znalazło się w rowie. Miała szczęście, że tuż za nią jechał Bartosz Mierzejewski, młody policjant. Wyciągnął ją z wraku auta i zaniósł w miejsce, gdzie mogli bezpiecznie oczekiwać na przyjazd pogotowia. Łucja zrobiła na nim piorunujące pierwsze wrażenie. Nie mógł jej zostawić. Pojechał za nią do szpitala.

W szpitalu usłyszał jak Łucja dopytywała się lekarzy czy z dzieckiem jest wszystko w porządku. Bartosz zaniepokoił się, że musi być mężatką a to by oznaczało, że jego szanse są marne. Chcąc ją podejść, za zgodą lekarza wszedł do sali w której leżała, spytał się czy ma powiadomić rodziców, męża … Łucja od razu zaprzeczyła jakoby miałaby mieć męża, poprosiła jedynie o telefon do przyjaciółki. Łucja i Bartosz spotykali się ze sobą. Bardziej jednak zależało chłopakowi, gdyż Łucja cały czas kochała Dominika i za nim tęskniła. To co jej zgotował, możecie przeczytać w pierwszej części – „Palecie uczuć”. Czy mimo wszystko da szansę na miłość Bartoszowi? Czy będzie w stanie zaakceptować to, że Łucja nosi dziecko innego mężczyzny?

Adrian i Paulina = brat Łucji i jej przyjaciółka. Adrian jak to nie Adrian, wcześniej pogromca kobiecych serc, teraz oddany, czuły chłopak Pauliny. Postanowili sobie, że ze zbliżeniem zaczekają do ślubu. Czy mimo tego jakie emocje i pożądanie nimi targają a wspólne mieszkanie nie ułatwia sprawy, uda im się z seksem zaczekać?

Renata w dalszym ciągu jest zła na Pawła i nie wpuszcza go do sypialni. Nie może wybaczyć mu tego, że o mało co nie zdradził jej z sąsiadką. Sąsiadka nie daje za wygraną i cały czas robi podchody aby go uwieść. Próbowała już swoich sił na ich synach. Czy jej się to uda? Czy jest jeszcze szansa aby rodzice Łucji i Adriana pogodzili się?

Nie chcę Wam zdradzać za dużo, bo chciałabym abyście sami pochylili się nad książką i przeżywali wraz z bohaterami emocje, które im towarzyszą w trakcie podejmowania ważnych, życiowych decyzji. Przez książkę się po prostu płynie. Pochwała dla kolejnego Wydawnictwa za dużą czcionkę, która dodatkowo umila nam czas spędzony na lekturze, nie męczą się oczy a dzięki temu, pochłaniamy historię strona po stronie. Zakończenie mnie zaskoczyło, a słowa Ciąg dalszy nastąpi zdenerwowały wręcz. Jakież było moje rozczarowanie, że to już koniec tej powieści i ponownie muszę uzbroić się w cierpliwość.

Renato, pisz proszę szybciutko i wydawaj raz dwa III tom! Nie wystawiaj mnie, aż na taką cierpliwość.

[Adres usunięty]

Łucja ulega wypadkowi samochodowemu i jako pierwszy pomocy udziela jej przystojny policjant Bartosz. Będąc pod urokiem kobiety, postanawia zdobyć jej względy. Czy dzięki miłości Bartosza, uda się jej zapomnieć o Dominiku, z którym jest w ciąży?

Paulina coraz mocniej utwierdza się w przekonaniu, że nie wyobraża sobie życie bez Adriana, a rodzice Łucji przeżywają kryzys małżeński. Kim jest tajemnicza sąsiadka i jak jej postępowanie odbije się na relacji Renaty i Pawła?

"(...) życie jest zbyt kruche i nie wiemy, co może przydarzyć się dziś czy jutro."

"Paleta emocji" jest kontynuacją "Palety uczuć", na którą muszę przyznać czekałam bardzo niecierpliwie. Byłam zafrapowana tym, jak potoczą się dalsze losy bohaterów, a zwłaszcza Łucji, gdyż Renata Czaban-Kryczka pierwszą część skończyła w takim momencie, iż podsyciła moją ciekawość na więcej. Polecałabym zapoznać się najpierw z pierwszą częścią, dzięki czemu będziecie mieli pełny ogląd na całą historię i lepiej zrozumiecie bohaterów. Jednakże można czytać od razu drugą część.

Już pierwsze strony sprawiły, że ta powieść stała się mi jeszcze bliższa, gdyż akcja rozpoczyna się w Olsztynie. Mieście, do którego mam bardzo blisko i które w jakimś tam stopniu znam. Kolejny raz jestem zachwycona tym, co otrzymałam. W pierwszym tomie zagrały uczucia, nie inaczej było i tym razem. Tytuł idealnie oddaje to, co znajdziemy na kartach książki. Poznając tę historię doznacie całej palety emocji, uczuć i przeżyć.

Bohaterowie niczego nie stracili z atrakcyjności dla czytelnika. Może nawet jeszcze bardziej wkręcamy się w ich losy. Zostali obdarzeni zarówno wadami, jak i zaletami. Oprócz perypetii Łucji i Adriana, sprawdzamy również co słychać u ich bliskich i przyjaciół. A tam też sporo się wydarzy. Pojawi się również pewien nowy bohater - Bartosz, który... co tu dużo mówić, z miejsca potrafi zjednywać sobie sympatię. Problemy, jakie napotykają na swojej drodze postaci czynią tę powieść realną, gdyż w prawdziwym życiu również nieobce jest nam uczucie zdrady, zranionego serca, brak zaufania czy smak prawdziwej przyjaźni. Towarzyszymy im w radościach i smutkach, poczuciu żalu i rozgoryczenia, rozterkach, chorobie, poczuciu obowiązku i oddaniu oraz tlącej się nadziei. Wszystko to, co dotyczy bohaterów, bardzo szybko staje się bliskie i nam. Zaczynamy im kibicować, ale bywają i takie momenty, kiedy nie zgadzamy się z podejmowanymi przez nich decyzjami. Jednak konsekwencje poniosą oni, nie my. Autorka niczego nie koloryzuje, przedstawia wszystko takie, jakim jest w rzeczywistości. Wiarygodność definiuje tę książkę, jej bohaterów, sytuacje i wydarzenia.

"Poznał wspaniałą kobietę, która spowodowała zamęt w jego dość uporządkowanym życiu. Takie nagłe zawirowania nie pojawiły się po raz pierwszy, ale pierwszy raz były one pozytywne."

Moją uwagę przykuł plan Moniki... czegoś takiego po prostu się nie spodziewałam! Jednakże nie będę Wam niczego zdradzać, bo popsułabym Wam tym zabawę. Drugą sprawą było to, iż muszę przyznać się, że zbyt pochopnie oceniłam zachowanie jednej z bohaterek. Którą? Myślę że gdy tylko przeczytacie książkę, będziecie wiedzieć o kogo mi chodzi.

Jedynie zabrakło mi szerszego rozbudowania postaci Dominika. O ile szczegółowo poznaliśmy co czuje i myśli Łucja po rozstaniu z mężczyzną, to w jego przypadku niewiele dostajemy informacji jak odbierał tę sytuację. Ale w żadnym razie nie miało to wpływu na całokształt powieści. Tym bardziej, że pojawienie się Bartka całkowicie zaprzątnęło moją uwagę.

Ogólnie rzecz biorąc, tu wszystko ma ręce i nogi. Autorka posiada lekkie, plastyczne pióro, buduje naturalne dialogi, tam gdzie trzeba wstawia odrobinę humoru, a gdzie indziej naprawdę poważne wątki. Pojawiają się także sceny miłosne charakteryzujące się subtelnością, ale nie pozbawione namiętności i pożądania. Z kolei zaskakujące zakończenie stanowi wisienkę na torcie. Już jestem ogromnie ciekawa co wydarzy się dalej.

Ta historia przypomina, czym jest prawdziwa miłość i ile znaczy dla człowieka. Pokazuje że dzięki niej życie nabiera innych barw. Podkreśla wartość i siłę rodziny. Uświadamia też, byśmy nie trwonili naszego cennego czasu na kłótnie, obrażanie się czy rezygnowali z rozmowy.

"Paleta emocji" to powieść o złamanym sercu, straconym zaufaniu, próbie ułożenia życia na nowo, trudnych relacjach międzyludzkich, prawdziwej przyjaźni i wartości rodziny. To historia ubrana w piękne uczucia i emocje. Macie ochotę zanurzyć się w świecie pełnym emocji?

Główna bohaterka Łucja, po rozstaniu się z ukochanym dowiaduje się, że jest w ciąży. Tak kończy się pierwszy tom „Paleta uczuć”. W drugiej części przyszła mama wyrusza w podróż by obejrzeć nowe mieszkanie. Jednak nie udaje jej się dotrzeć na miejsce, jej auto ładuje w rowie, a pomocy udziela jej młody policjant Bartosz, który zakochuje się w niej od pierwszego wejrzenia. Mężczyzna mimo wielu niepewności postanawia zawalczyć o względy Łucji. Kobieta natomiast po pierwsze martwi się o dziecko a po drugie nie jest gotowa na nowy związek. Chce się skupić na dziecku.

Paulina przyjaciółka przyszłej mamy, stara się ze wszystkich sił pomóc Łucji. Jej związek z Adrianem kwitnie. Postanawia pomóc Bartkowi zbliżyć się trochę do głównej bohaterki. Rodzice Łucji i Adriana przeżywają kryzys małżeński, a dzieci postanawiają pomóc im się pogodzić.

Muszę powiedzieć, że pierwsza część bardzo mi się podobała jednak druga... Jest po prostu fenomenalna! Pani Renata zrobiła ogromny postęp w pisaniu, brawo! Tego, co dzieje się w tej książce kompletnie się nie spodziewałam. Już od pierwszych stron nie ma nudy. Tak dużo uczuć i emocji wzbudziła we mnie ta historia, że czytałam ją z zapartym tchem.

Książka jest lekka i przyjemnie się ją czyta. Dwie kwestie, które są ważne w tej książce to przyjaźń i rodzina. W tej historii jak i w poprzedniej, przyjaciół traktuje się jak rodzinę, a rodzina jest najważniejsza. Przyjemnie się czyta o okazywaniu uczuć w rodzinie, o takiej prawdziwej przyjaźni, takiej bez oczekiwania czegoś w zamian.

Ta książka jest tak rodzinna, że z racji, iż mieszkam za granicą, sama jeszcze bardziej zatęskniłam za swoimi rodzicami i rodzeństwem.

Gorąco wam polecam by w pierwszej kolejności sięgnąć po pierwsza część (wtedy będziecie mieli większy obraz głównie na relacje Łucji i ojca jej dziecka), chociaż moim zdaniem bez znajomości poprzedniego tomu również da się zrozumieć tę historię. A ja już nie mogę się doczekać 3 części.