Owoce zatrutego drzewa. Tom 3

W ostatnim tomie z serii „Owoce zatrutego drzewa” akcja powieści przenosi się do romantycznego Paryża. Kinga przeprowadza się tam za namową swojego kuzyna – Zbyszka. Stolica Francji zachwyca dziewczynę pod każdym względem, piękna architektura, inne zwyczaje ludzi. Ta podróż na zawsze zmienia jej sposób patrzenia na świat.

Pewnego razu Kinga usłyszała od Zbyszka "Najpiękniejsze lata młodości zmarnowałaś w jakimś składziku, pochylona nad papierzyskami. Przynajmniej teraz korzystaj z życia i baw się dobrze”. To jedno zdanie wydaje się wpłynąć na podejmowanie przyszłych decyzji przez dziewczynę. Chociaż początki w Paryżu bywały bardzo trudne, Kinga początkowo złościła się na Zbyszka z powodu obietnic, które jej składał w Krakowie, że z pewnością uda się dla niej znaleźć jakieś zajęcie we Francji, że czeka ją nowe życie i wiele możliwości, które są niedostępne w Krakowie. Byle tylko odważyła się opuścić ten zaścianek i wypłynąć na szerokie wody.

Tymczasem te obietnice nie mają jakiegokolwiek pokrycia, kiedy dziewczyna zamieszkuje w Paryżu. Ostatecznie znajduje zajęcie w pracowni u Madame Lestiger, Zbyszek natomiast odwiedza ją z bardzo ciekawą propozycją, mianowicie chce jej się oświadczyć. Małżeństwo to ostatnia rzecz, którą Kinga pragnie, przecież tak bardzo walczyła wbrew ciotce, która chciała ją wydać za mąż za znajomego. Teraz miałaby poświęcić swoją niezależność na rzecz wygodnego życia w Paryżu?

Niespodziewanie wybucha wojna. Zbyszek zaciąga się do wojska polskiego, na terenie Francji do tzw. Błękitnej Armii. On, który sceptycznie w przeszłości wyrażał się o polskich powstaniach, teraz łapie za broń, aby walczyć w obronie swojego kraju. Jaką cenę zapłaci?

Wszystkie trzy tomy serii „Owoce zatrutego drzewa” złożone w całość dają obraz bardzo pięknej historii obyczajowej z zabarwieniem historycznym. Począwszy od pierwszego tomu, którego akcja toczy się w Krakowie, a skończywszy na trzecim, gdzie główna bohaterka zamieszkuje w Paryżu. Dodatkowo czas akcji datowany jest na XIX wiek. Autorce bardzo dobrze udało się oddać tło oraz klimat, który panował w tamtym czasie. Nie brakuje tutaj ani romansu, ani momentów wzruszeń czy chociażby nawet chwil przepełnionych strachem.

Trylogia „Owoce zatrutego drzewa” naprawdę warta jest przeczytania. W szczególności, gdy główna bohaterka okazuje się być silną osobowością.

Polecamy: Dobre Recenzje

Nie jest łatwo wprowadzić czytelnika w świat przełomu XIX i XX wieku, jednak autorce się to udało.. Saga napisana jest prostym językiem i bardzo szybko się ją czyta. Jedyne czego żałuję, to tego, że są tylko trzy tomy. Chciałabym więcej! :)

Trzytomowa saga, która opowiada o rodzinnych tajemnicach. Pokazuje, że o miłość za wszelką cenę trzeba walczyć! Każdy z nas powinien być szczęśliwy, dlatego nie można pozwolić, aby osoby, które darzymy uczuciem odeszły z naszego życia. Książkę ciężko było mi odłożyć na bok. Ta saga zdecydowanie zapadnie mi w pamięci na długo.

Z reguły nie gustuję w tego typu rodzinnych sagach zwłaszcza osadzonych w przeszłości, ale ta jest wyjątkowo interesująca. Nie ma nadmiernie rozwleczonych opisów, a rys psychologiczny bohaterów został bardzo ciekawie wykreowany.

Rewelacyjne powieść, świetnie napisana. Pięknie opisani bohaterowie, różni, charakterystyczni, ze swoimi wadami i zaletami. Wydarzenia osadzone w czasie przed i po pierwszej wojnie światowej. Ostatni trzeci tom opisuje dorosłe lata życia głównej bohaterki Kingi. Życie częściowo wynagrodziło jej nie łatwe dzieciństwo niechcianej sieroty w domu Marii Burgiewicz. Kinga odkrywa resztę rodzinnych tajemnic i postanawia szukać szczęścia daleko od nich, nie wierząc, że zadry w sercu Marii można czymkolwiek uleczyć. Ucieka też przed zakazanym romansem do Paryża. Czym dalej od swojej tęsknoty serca. To w stolicy Francji poznaje czym jest prawdziwa miłość i nigdy już nie zechce wracać do poprzedniego życia. Świat po wojnie uczy życia w samotności i układa wiele rodzinnych spraw. Zaskakujące zakończenie przy którym nie da się nie uronić choć łzy. Pięknie ukazane przemiany bohaterów Kingi, Klementyny, Marii. Saga zdecydowanie warta przeczytania!

Twórczość polskiego autora zawsze jest szczególną, gdyż pokazuje, że rodzime pisarki także tworzą ciekawe historie. Jedną z moich ulubionych twórczyń niewątpliwie jest Agnieszka Janiszewska, autorka, której na polskim rynku ukazało się już kilkadziesiąt pozycji. Większość z nich wydawana jest seriami, które mają premierę jednego dnia. Jest to idealna propozycja dla osób, które nie lubią zbyt długo czekać na kolejne części tego samego cyklu.

Kinga po wydarzeniach, które miały miejsce w poprzednich tomach za namową kuzyna Zbyszka postanowiła wyjechać do Paryża. Osoby, które jeszcze nie znają poprzednich części niewątpliwie mogą zastanawiać się nad tym czy dla głównej bohaterki była to łatwa decyzja i w jaki sposób potoczyły się jej dalsze losy po wyjeździe.

Bardzo podoba mi się ta propozycja i miło spędziłam czas z tą lekturą i poprzednimi częściami cyklu. Agnieszka Janiszewska potrafi tworzyć ciekawe historie i ta seria także niewątpliwie taka jest. Główna bohaterka to kobieta, która niczego się nie boi i śmiało brnie do przodu zgodnie ze swoimi decyzjami. W związku z tym seria świetnie okazuje, że najważniejsze są chęci, a ewentualne przeciwności losu zawsze da się jakoś obejść lub pokonać. Pozycje nie są za obszerne, więc z całością można zapoznać się w dwa wieczory, do czego serdecznie zachęcam.

Bardzo dobrze jest mi znana twórczość Agnieszki Janiszewskiej. Zawsze zachwyca mnie klimat i atmosfera jej powieści, jak również rzetelnie przedstawione tło historyczno-obyczajowe czasów, w których rozgrywa się fabuła. W przypadku najnowszej sagi autorki Owoce zatrutego drzewa nie może być inaczej.Autorka znakomicie pokazała swoje umiejętności i utrzymała dotychczasowy poziom.

Owoce zatrutego drzewa to trzytomowa saga o rodzinie Kingi, osoby, która w życiu doświadczyła wiele złego, wiele upokorzeń ją dotknęło. Po śmierci rodziców kilkuletnią Kingą zaopiekowała się ciotka, siostra matki, Maria Burgiewiczowa, która nie nawidzi siostrzenicy. Dziecko nie ma pojęcia, dlaczego tak ciotka ją traktuje, dlaczego tak nią poniewiera na każdym kroku. Również kuzynka Klementyna spogląda na Kingę z zazdrością, a jednocześnie nienawiścią i wielką złością. Zanim dziewczyna zrozumie dlaczego jest tak niepożądana w tej rodzinie, minie wiele czasu, musi trochę dorosnąć i poznać losy swoich rodziców. Po kilku latach życia w udręce, dziewczyna opuszcza dom ciotki i wyrusza do Krakowa, gdzie mieszka jedyna je rodzina, kuzynka ojca, Amelia. Nie obywa się bez zaskoczenia ze strony ciotki, ale powoli przełamują dzielącą ich barierę i stają się sobie bliskie. Dziewczyna dowiaduje się od ciotki więcej o swojej rodzinie, ciotka powoli dozuje jej te informacje. W Krakowie dziewczyna dostaje pracę w zakładzie ojca Amelii, gdzie zdobywa pierwsze doświadczenia w pracy. I cały czas próbuje się odnaleźć, znaleźć swoje miejsce na ziemi, zdobyć swój kawałek świata. Ale jest młoda i jej serce szuka tej drugiej osoby. Bliscy z rodziny, kuzyn Zbyszek i mąż kuzynki Aleksander, żywią do niej ciepłe i szczere uczucia. Nie jest im obca, przyciąga swoim magnetyzmem i niezależnością. Czyżby rodzinna klątwa nad nią ciążyła i powtórzy się historia jej matki? Czy również będzie tą drugą? Tą, za którą mężczyźni szaleją, mając u boku tę jedyną, wymarzoną?

Dzięki namowom kuzyna Zbyszka dziewczyna wyjeżdża z nim do Paryża, gdzie stara się zapomnieć o ciotce i jej rodzinie, gdzie będzie chciała się uwolnić od uczucia, które nie ma racji bytu, które jest złe i skażone. Ale czy można uciec od przeznaczenia? Czy wystarczy się gdzieś przeprowadzić, aby stracić z serca bliską osobę? To nie jest takie proste i oczywiste jak mogłoby się wydawać ... Czy poradzi sobie w obcym kraju i znajdzie w końcu ukojenie? Czy prawdziwa miłość do niej zapuka i sprawi, że dziewczyna będzie szczęśliwa?

Owoce zatrutego drzewa to trzytomowa saga, stanowiąca spójną całość, którą powinno się czytać za jednym tchem, ciągiem, w skupieniu, aby doskonale wczuć się w klimat ówczesnych czasów, aby przesiąknąć atmosferą końca XIX i początku XX wieku. Autorka znakomicie prezentuje tło historyczno-społeczno-obyczajowe, bardzo realistycznie odzwierciedla panujące realia, działania wojenne i pertraktacje między możnymi świata. Wojna odbiła znaczące piętno na bohaterach, odczuwali potrzebę walki o wolność kraju, nie wyobrażali sobie, aby mieli spokojnie patrzeć z boku, jak inni walczą o ich wolność. Mieli w sobie ogromne poczucie obowiązku i odpowiedzialności, tak często obce i niepopularne w dzisiejszych czasach.

Agnieszka Janiszewska wykreowała bohaterów wielobarwnych, o diametralnie różnych charakterach i osobowościach, bardzo realistycznych, zmagających się z codziennymi problemami, nam bliskimi. Nie sposób polubić i zrozumieć zachowania wszystkich bohaterów, na szczególną uwagę zasługuje postać ciotki Marii, osoby despotycznej i zuchwałej, bardzo twardej i oschłej. Zadaję sobie pytanie dlaczego tak postępowała, dlaczego pozwoliła, aby przeszłość tak bardzo ją trapiła i żyła z zadrą w sercu? Dlaczego nie nauczyła się przebaczać? Czy warto żyć w złości i bólu przez całe życie?

Owoce zatrutego drzewa to wzruszająca powieść o zmaganiach się z traumatyczną i bolesną przeszłością, o zmaganiach z teraźniejszością i trudnej walce o lepszą przyszłość. Smutek, ból i rozpacz wydobywa się ze stronic tej lektury, nostalgia i wzruszenie otulają nasze nieposkromione emocje. Z każdej, nawet tej jeszcze nieodkrytej stronicy, czuć powiew miłości i namiętności, one są wszechobecne, chociaż nie zawsze wyraźnie nazwane. Płonący klimat, przenikliwa i jedyna w swoim rodzaju atmosfera tamtych, dla nas odległych, czasów otaczają czyny i działania bohaterów, ich myśli i zamierzenia. I jeszcze jedno, akcja płynie spokojnie i niespiesznie, autorka pozwala na delikatne i subtelne przeżywanie fabuły, dozowanie emocji i wzruszeń. To jedna z wielu jej zalet, piękny i jedyny w swoim rodzaju marazm, tak nieoceniony, zwłaszcza w dzisiejszych czasach, ciągłej pogoni „za czymś”.

Lektura tej sagi poruszyła mnie dogłębnie, ale też napełniła wielką nadzieją. Uświadomiła mi, że o miłość trzeba walczyć i nigdy, w żadnym momencie, nie można pozwolić sobie na to, aby osoby, które darzymy uczuciem odeszły w niepamięć i zapomnienie. Czas płynie nieubłaganie i nie warto marnować pięknych chwil, wręcz przeciwnie trzeba je chwytać i korzystać z nich.

Ta saga jest urzekająca i zapewne każdemu przypadnie do gustu. Jej nawet nie trzeba polecać, ona jest nieocenioną wartością sama w sobie. Ona tak mnie pochłonęła, że nie mogłam jej odłożyć na bok. Owoce zatrutego drzewa należy do grona tych lektur, które na zawsze pozostają w nas i odbijają piętno na naszym systemie wartości.

Kochajmy się i bądźmy dla siebie życzliwi, czas tak nieubłaganie ucieka i każda chwila, która przeminęła, już do nas nie wróci …

Uwielbiam powieści Agnieszki Janiszewskiej, szczególnie gdy autorka podejmuje się napisania sagi rodzinnej. Wówczas angażuje się na całego a jej opowieści pełne są życiowych problemów, cudownych bohaterów oraz skrajnych emocji. W najnowszej serii autorka nie zwalnia tempa serwując nam bogaty obraz niełatwych dla bohaterów czasów, który porywa naszą wyobraźnię na kilka cudownych godzin.

Jak to często w przypadku książek tej autorki bywa, zostały one podzielone na trzy tomy, które jednocześnie stanowią spójną i ściśle połączoną ze sobą całość, więc jeśli lubicie podobne historie lub jesteście fanami sag rodzinnych polecam od razu zaopatrzyć się we wszystkie wydania. Jakiś czas temu nauczyłam się, że w prozie Agnieszki Janiszewskiej króluje ciąg przyczynowo-skutkowy i nawet jeśli czytamy o dalszych pokoleniach to wiedza z pierwszego tomu jest istotna, by zrozumieć wydarzenia części trzeciej. Nie wiem dlaczego zdecydowano się to podzielić na trzy odrębne wydania, ponieważ jak dla mnie cała historia powinna być zamknięta w jednej książce (mam słabość do pokaźnych tomów), ale to już kwestia na inny temat a skupiając się na samej fabule napiszę: rewelacja!

Przygoda rozpoczyna się w Warszawie, w drugiej połowie XIX wieku. Kinga mieszka u wujostwa, ale nie czuje się tam dobrze, ponieważ czuje wyraźną niechęć ze strony ciotki. Postanawia więc przenieść się do Krakowa i poszukać innych krewnych, ale nie spodziewa się, że samodzielność okaże się dla niej taka trudna. Dalej jednak podążamy tropem Kingi, która w końcu odnajduje odrzuconą przez pozostałą rodzinę ciotkę Amelię i z zaangażowaniem przysłuchuje się opowieści wzgardzonej kobiety. Poznajemy więc opowieść o przeszłości na podwalinach której kiełkuje nowa teraźniejszość, sięgamy po wątki miłosne, obyczajowe oraz społeczne w atmosferze codziennych wyzwań oraz nowego, pochłaniającego bohaterów świata.

Autorka jak zawsze porywa nas do świata pełnego cudownie wykreowanych bohaterów. Poznajemy postacie z krwi i kości, których losy ani przez moment nie są nam obojętne, ponieważ bez problemu potrafimy się z każdym utożsamić oraz zrozumieć problemy z jakimi się zmagają. To nie jest obcy świat, ponieważ wszystko jest znajome od miejsc po opisywane emocje, ponieważ autorka stawia na pełną wiarygodność. Wraz z Kingą zmieniamy nastawienie, uczymy się nowych rzeczy i podążamy tropem rodzinnej historii, która pięknie rzutuje na podejmowanie przez główną bohaterkę dalszych decyzji.

Wielką przyjemnością było dla mnie obserwowanie rozwoju wydarzeń oraz zachodzących w Kindze zmian. Agnieszka Janiszewska po raz kolejny wciągnęła mnie w sam środek dopracowanej, dojrzałej sagi rodzinnej odnoszącej się do Polskiej historii. "Owoce zatrutego drzewa" to niełatwa lektura o trudnych decyzjach, odrzuceniu, potrzebie akceptacji, zrozumienia aż w końcu miłości, ale to tylko ułatwia nam zacieśnianie więzi z poznanymi bohaterami, ponieważ rozumiemy ich rozterki oraz kibicujemy im w drodze do osiągnięcia celu.