Oto, jak kończy się świat

Akademia Webbera jest prywatną szkołą, która umożliwa otwarcie drzwi do wielu wyższych uczelni. Dzięki pomocy samego założyciela Owena Webbera zdolna Waverly otrzymuje stypendium. Webber pomaga nie tylko Waverly, ale i nawet jej rodzicom dając im pracę i pomoc medyczną, której potrzebuje mama Waverly. W swojej szkole stawia na wsparcie wszystkich mniejszości i niepełnosprawności. Sama Waverly jest osobą z autyzmem. A co, gdy postawa Webbera to tylko fasada?

Początek historii przypomina trochę retelling kopciuszka. Odbywa się coroczny bal maskowy, na który wstęp mają tylko osoby z wysoką pozycją w kręgu szkoły. Waverly przez znajomość z Caroline udaje się trafić na bal, gdzie dzięki masce nikt nie wie, że to ona. Ten wieczór miał też jej pomóc w spotkaniu z córką dyrektora, która jest jej byłą dziewczyną.

Magiczny wieczór zmienia się w momencie, gdy Waverly odkrywa w miejscu balu niepokojąco wyglądające pokoje i ukryta, przysłuchuje się tajnemu zebraniu, któremu przewodniczy dyrektor szkoły. Niebezpiecznie zaczyna się robić w środku budynku, który zostaje zamknięty. Jakby tego było mało na całym świecie zaczyna dochodzić do niepokojących wydarzeń. Jaka jest prawdziwa twarz dyrektora Webbera i co planował na ten wieczór, dowiecie się sięgając po książkę.

Czekałam, aż obietnica dystopii z tyłu książki się wydarzy i tak się dzieje po ok. 100 stronach. Całość wypadła raczej tak luźniej i hollywoodzko względem akcji. Szczególnie końcowa scena dziejąca się na dachu była dla mnie, aż zbyt nierzeczywista. Też ciężko mi napisać o tym jak zostały przedstawione zachowania Waverly względem jej autyzmu, bo nie za wiele o nich się dowiadujemy. Nie wiem jakie to stadium i sama mam za małą wiedzę, by ocenić czy autorka poradziła sobie dobrze pod tym względem.

To była w porządku młodzieżówka z nutką niepokoju, ale też nie było w niej nic co by na dłużej mogło zapaść mi w pamięć.

Uwielbiam książki, które nie tylko trzymają w niesamowitym napięciu, ale też silnie mącą w głowie, ściągają na czytelnika otumaniającą podejrzliwość, niepokój, nawet paranoję. Jen Wilde nakreśliła wyjątkowo odurzający młodzieżowy thriller, jaki zdecydowanie wpisuje się w kanon, tych nieobliczalnych, uzależniający pozycji. Autorka w mistrzowski sposób poprowadziła fabułę, zabawiła się z bohaterami i czytelnikiem w kotka i myszkę, umiejętnie zwodząc i manipulując, czyniąc w ten sposób z naszkicowanej opowieści nadzwyczaj angażujące doświadczenie, jakie porywa bez reszty i nie wypuści ze swych macek, nim nie dotrzemy do samego, równie szokującego finału. Bezsprzecznie, fani mocniejszych wrażeń będą totalnie zachwyceni!

Tematyka, jaką została naszpikowana ta misternie nakreślona fabuła, nadaje jej wyjątkowego charakteru. Począwszy od różnic społecznych, jak i bardzo szczegółowych opisów, jak wygląda życie z autyzmem czy stwardnieniem rozsianym, poprzez zamianę ról, snobizm, aż po nadciągającą zagładę i chęć przejęcia władzy. To wszystko w połączeniu z tajemniczością, mrokiem i doskonałymi portretami psychologicznymi tworzą uzależniającą opowieść, która z każdą kolejną stroną pochłania czytelinika coraz silniej, ściągając go niemal na skraj obłędu.

Fabuła została misternie uknuta, akcja jest niebywale wartka i oryginalna, a zagmatwana sieć powiązań, która ujawnia się dopiero po jakimś czasie, absolutnie wbija w fotel. Wtedy to cała sytuacja nabiera nowego wydźwięku, napięta atmosfera sięga zenitu, a dezorientacja i podejrzliwość całkowicie obezwładniają czytelnika.

„Oto jak kończy się świat” jest nieszablonową, dopracowaną, porażającą opowieścią, którą pochłania się z drżącymi dłońmi i wypiekami na twarzy. To mistrzowsko nakreślony młodzieżowy thriller, który mąci w głowie i otumania niczym silny narkotyk. Mistrzowsko stopniowane, obezwładniające napięcie, wartka, nieobliczalna, niemożliwa do przewidzenia akcja, miażdżąca sieć niebezpiecznych sekretów, genialne, wyjątkowo złożone portrety psychologiczne, a w tle oryginalnie nakreślona wizja nadciągającego końca świata. Polecam gorąco!

Wyobraź sobie… Spełniasz swoje marzenie i pojawisz się na balu dla wybrańców, przebrana za najpopularniejszą dziewczynę w szkole. Piękna czerwona suknia, złota maska, zazdrosne spojrzenia. Sprawa wymyka się jednak spod kontroli i wszystko się sypie – tajemnicza dziewczyna w zielonej sukience, pogoń za nią i labirynt, z którego trudno się wydostać. A potem czyjaś śmierć. I to nie koniec. Czujesz się jak w koszmarze, w którym wchodzisz do pomieszczenia i tracisz orientację w terenie. Próbujesz wrócić do bezpiecznego miejsca, a jednak za każdymi kolejnymi drzwiami jest jeszcze gorzej... Witaj w skórze Waverly i w Akademii Webbera. Nie każdy wyjdzie stąd żywy…

Przyznam wprost – po porównaniach do Plotkary i Szkoły dla Elity spodziewałam się innych spisków bogaczy. A tutaj już w 1/3 książki ta dystopijna część przeważała i wprowadzała niepokojący klimat, niczym z koszmaru, z którego nie ma wyjścia. Porównania okazały się więc mylne. Jednak przyznam, że klimat i pomysł na zwrot akcji był bardzo udany. Było to coś zupełnie innego, niż dotychczas czytałam. Problem powstał przy ostatecznym wykonaniu. Zamysł był intrygujący, ale Autorka wprowadziła tam zbyt wiele chaosu, co trochę mi zgrzytało. Na plus za to ukazanie realnych problemów społecznych, takich jak [Adres usunięty]. rasizm, nierówności społeczne. Poprzez stworzenie Akademii Webbera i całej jej społeczności, Autorce udało się wychwycić takie elementy, które mimo wszystkich rozmów o tolerancji i równości nadal występują i są zamiatane pod dywan z pomocą plików pieniędzy. Podobało mi się też zakończenie – pełne tajemnic, pytań, niezwykle klimatyczne. Nie każdemu przypadnie do gustu, ale ja byłam zadowolona. Pobudziło ono moją wyobraźnię i działała na pełnych obrotach jeszcze chwilę po lekturze.

Podsumowując - polecam, bo to nietypowa historia z trafną krytyką bogatych elit pragnących coraz większej władzy, ale nie przywiązujcie raczej uwagi do porównań do znanych seriali i podejdźcie do tej książki z otwartym umysłem. Wg mnie pojawiło się trochę wad, ale mimo wszystko było warto, bo to coś zupełnie innego, niż ostatnio czytałam.

Amanda Says

🎭 Ciężka suknia ciąży na moich zgarbionych ramionach. Momentami żałuję, że przystałam na plan Caroline. Maskarada Akademii Webbera zdecydowanie nie jest imprezą dla mnie. Żadna impreza nie jest dla mnie. Jeśli jednak to jedyna szansa, bym mogła porozmawiać z Ash, muszę podołać temu szalonemu zadaniu. Poprawiam ostatni raz lśniącą maskę i ruszam do jaskini lwa.

„Jestem Caroline. Dziś wieczorem jestem Caroline. Muszę ją grać, więc daję się porwać Jackowi”

🎭 „Oto jak kończy się świat” to książka pełna niespodzianek. Momentami wręcz szokuje, wciągając czytelnika w kolejne niebezpieczne intrygi związane ze „światem, który nadejdzie”. Początkowo czułam się więc naprawdę zaintrygowana tą elitarną otoczką i jak najszybciej chciałam dowiedzieć się, o co chodzi w tej dziwnej, tajemniczej grze. Opis książki pozostawił mi duże pole do wyobraźni, przez co udało mi się stworzyć w głowie kilka różnych scenariuszy. Muszę jednak przyznać, że to, co wydarzyło się na maskaradzie, dosyć mocno mnie rozczarowało.

🎭 Pomimo naprawdę obiecującego początku, kompletnie nie umiałam się wgryźć w dalszą część tej historii. Wiele sytuacji po prostu uciekało mi przez palce, przez co całokształt wydawał się w moich oczach dosyć płytki i chaotyczny. Liczyłam na mroczny thriller, który wywołała na mojej skórze dreszcze, jednak niczego takiego się nie doczekałam.

🎭 Elementem, który bardzo mi się spodobał, była kreacja bohaterów - i tych pozytywnych, jak i negatywnych. Moje serce w szczególności skradła główna bohaterka, której emocje mocno na mnie oddziaływały. Bardzo zaintrygowała mnie również postać jej przyjaciółki, Pari, którą chętnie poznałabym bliżej. Jednak czy chciałabym poznać ich dalsze losy? Sama nie wiem.

🎭 Książka była okej, jednak ciężko powiedzieć mi o niej coś więcej. Ma swoje plusy i minusy, jednak oprócz kilku zaskoczeń i świetnego ukazania władzy pieniądza w dzisiejszych czasach trochę się wynudziłam. To jedna z tych historii, które raczej nie zostaną ze mną na długo. Jeśli jednak lubicie tajemnicze, dystopijne klimaty, wierzę, że spędzicie przy niej naprawdę miły czas! 🎊

Akademia Webbera to nowojorska szkoła do której chodzi między innymi Waverly. Nie lubi ona snobów z bogatych domów, ale z córką dziekana, Ash łączy ją coś więcej niż przyjaźń. Po rozłące ma nadzieję ją znowu spotkać na corocznej maskaradzie w Akademii. Idąc tam ubiera się w coś co do niej nie pasuje. W suknie Caroline. Ta z kolei zostaje w domu. Czy Ash rozpozna zamaskowaną dziewczynę? I co takie wydarzyło się podczas imprezy? W jaki sposób uczestnicy zostali zamknięci na balu, a wśród nich znajduje się morderca? Co takiego odkrywa Waverly? Przekonacie się sami.

Książka przeznaczona jest dla młodzieży od 16 roku życia i myślę, że młodsi nie powinni tego czytać. Z dwóch powodów. Jest to dobry thriller z elementami LGBT+. Akcja książki początkowo biegnie dość leniwie by mniej więcej w połowie książki nabiera tępa i nie ma już możliwości by książkę dało się odłożyć. A wszystko to przez uczucie napięcia jakie stworzyła autorka. I pomimo, że nie jestem i nie wiem czy kiedykolwiek będę fanką motywu LGBT w literaturze to muszę przyznać, że książkę bardzo dobrze mi się czytało. Postacie w niej występujące potrafią irytować, ale nie można ich nie lubić.

• Bal maskowy

• Młodzież

• Thriller