Ostatnie królestwo. Wojny wikingów. Tom 1

Cala seria to istny majstersztyk!

Ale to wydanie to istna porażka. Wydawnictwo OTWARTE o ile można ich nazwać wydawnictwem chyba nigdy nie widziało tej książki na oczy, błędy ortograficzne czy też brak niektórych liter w słowach to w tej serii standard.... KOMPLETNA PORAŻKA

Historia jest MEGA ale szukajcie innego wydania...

Uhtred urodził się Anglikiem, ale wychował wśród Duńczyków. Serce wyrywa mu się do walki i zdobionych smoczymi łbami statków, ale rozsądek każe odzyskać utracone ziemie i objąć należny mu tytuł ealdormana Northumbrii. Wymyślając bohatera, który wije się i co rusz zmienia sojusze, autorowi udało się ukazać różne perspektywy historycznego konfliktu - uważam, że to genialny pomysł. Pomimo zmyślnych kłamstw i wyborów, z którymi czytelnik nie zawsze się zgodzi, Uhtred pozostaje herosem, któremu kibicujemy od początku do końca, nadzieją na pokój.

Powieść nie pozwala na nudę, potyczka goni potyczkę, a czytelnik z zainteresowaniem może obserwować zarówno wydarzenia historyczne jak i rozwój głównego bohatera od dzieciaka do wkraczającego w dorosłość mężczyzny. Postacie skonstruowane są jak żywe, przejmowałam się ich losem i śmiałam z żartów. Często przewijający się wątek Prządek Losu oraz szukaniu znaków, by dowiedzieć się, po której stronie stoją teraz bogowie, kojarzył mi się z epickimi konfliktami jak z „Iliady”.

Powieść jest dobrze napisana i wciągająca. Mimo że o podbojach Ragnara słyszałam już nie raz, tutaj są pokazane trochę inaczej, wikingowie nie grają już pierwszych skrzypiec. Żadna ze stron nie jest jednoznacznie dobra lub zła. Polecam jako dobrą rozrywkę z pasjonującą historią w tle.

"Uhtred z Bebbanburga"

Siedem lat temu, zachęcony ładnym wydaniem i wieloma bardzo pochlebnymi opiniami, sięgnąłem po nieznanego mi wówczas Bernarda Cornwella, autora głównie powieści historycznych, którymi zasłynął i zachwycił mnóstwo czytelników na całym świecie. Wtedy jeszcze ten gatunek nie był mi za bardzo znany, ale to właśnie przez tę książkę, cykl i autora miało się to zmienić. Po omawianą dzisiaj powieść sięgam ponownie nie bez przyczyny, bowiem liczący obecnie jedenaście tomów cykl "Wojny Wikingów", do którego należy owa pozycja, niestety został przez poprzednie wydawnictwo przerwany w połowie i kolejne tomy się nie pojawiły. Po kilku latach wydawnictwo Otwarte postanowiło wznowić serię od początku i zarzekło się wydać cykl w całości, co szalenie mnie ucieszyło. Za pierwszym razem byłem zachwycony. A jak wrażenia po ponownym przeczytaniu? Znowu rzeknę: RE-WE-LA-CJA!

"Ostatnie królestwo" to powieść opowiadająca o losach dziewięcioletniego Anglika o imieniu Uhtred, który po najeździe na jego kraj i wymordowaniu całego jego rodu przez Duńczyków, zostaje przezeń porwany. W obozie śmiertelnego wroga trafia pod skrzydło wikinga Ragnara, przez którego wraz z pozostałymi członkami rodziny zostaje uczony i wychowywany na dzielnego Duńskiego wojownika. I w rzeczywistości takim wojownikiem później się staje; szybkim, silnym i pewnym siebie, a o pretensjach do Ragnara za porwanie nie może być mowy, bo w końcu z nim i całą rodziną mocno się zżył i zaprzyjaźnił oraz przyjął zasady wikińskich wojowników. Razem z nimi też walczy z angielskimi wojownikami. Ale Uhtred nie zapomniał o tym, że sam ciągle jest Anglikiem z krwi i kości, co najbardziej daje o sobie znać, kiedy w pewnym momencie musi rozstać się z duńską rodziną. To sprawia, że młodzieniec coraz bardziej jest rozdartym pomiędzy dwoma narodami i nie jest do końca przekonany, którą stronę powinien wybrać.

Książka prowadzona jest w narracji pierwszoosobowej, zawiera bardzo żywe i humorystyczne dialogi(niekiedy wręcz wywołujące śmiech u czytelnika), wartką akcję, plastyczne opisy scen bitewnych i niesamowicie realistyczne i ciekawe postacie, dzięki którym przeżywamy szereg uczuć i emocji, od smutku i gniewu, po radość i uwielbienie. Choćbym nie wiem jak usilnie się starał nie potrafię wymienić chociażby jednej wady i czegoś, co mi się tutaj nie podoba. Tak cholernie zachwycony byłem tą historią siedem lat temu, i tak samo jest i teraz. Ta powieść to szalenie piękna i ujmująca męska przygoda, którą czyta się ją z przyjemnością i poświęcała całą swoją uwagę, bowiem dzieje się tutaj mnóstwo ciekawych wydarzeń i wciąga jak diabli!

Przed rozpoczęciem się właściwej historii mamy wgląd na mapę i wyjaśnienie przez autora nazw geograficznych, które na niej znajdziemy, dzięki czemu mamy możliwość śledzenia na bieżąca miejsca akcji, w którym się obecnie znajduje nasz główny bohater. Natomiast zamieszczona na końcu nota historyczna nie tylko wyjaśnia, że spora część wydarzeń i postaci zawartych w książce jest udokumentowana historycznie, ale też podkreśla całościowy wkład autora w tworzeniu powieści i niezwykle zręczne połączenie w niej faktów historycznych z fikcją literacką.

"Ostatnie królestwo" z pewnością skierowane jest do fana powieści historycznych, lubiącego ciekawe przygody i sceny bitewne w oparciu o wiele autentycznych wydarzeń z udziałem Sasów oraz wojowniczych i nieustępliwych wikingów. Jednakże myślę, że ich starcia i przygody Uhtreda z powodzeniem zapewnią moc wrażeń i emocji także pozostałym czytelnikom, którzy zapamiętają tę powieść na bardzo, bardzo długo!

[Adres usunięty]

Ostatnie Królestwo jest niesamowitą literacką ucztą. Bernard Cornwell plecie swoją opowieść, przykładając dużą uwagę do najdrobniejszych szczegółów. Nie jest to jednak książka dla każdego. Historia Uhtreda, syna Uhtreda, to zapis odczuć wojownika. Myśli mężczyzny, którego największym marzeniem jest udział w wojnie, zajęcie pozycji w murze tarcz i złamanie szyku wroga. To coś więcej niż opis pchnięć śmiertelnie niebezpiecznym ostrzem, zabójczych uderzeń toporem - to opis pełen emocji, walka nie o zwykłą ziemię, a o ojczyznę.

W pierwszym tomie autor serwuje raczej pokaźne opisy dotyczące nie tylko walki, ale też pogańskich bogów, w których wierzy Uhtred. Opisuje także jak postrzega ON chrześcijan. W większości przypadków jest to opis mocno negatywny, a Uhtred wręcz szydzi z króla Alfreda, który całymi dniami leżałby krzyżem przed ołtarzem. Neguje głęboką wiarę księży i drwi z zapisów żywotów świętych. Kwestia wiary odgrywa najważniejszą rolę w tej historii. To patyczki runiczne Ubby decydują o tym, czy wódz zaatakuje Sasów, a modlitwa o wcześniej ustalonej godzinie jest ważniejsza nawet od rozmów pokojowych. Czy zagorzały poganin może stać się dowódcą armii chrześcijańskiego władcy?

Jest coś pięknego w tej historii, misternie zaplanowanej i poruszającej serce. Pierwszy tom Wojen Wikingów jest swoistego rodzaju zapisem dojrzewania Uhtreda, który zabrany w dzieciństwie przez wroga jest teraz rozdarty. Nie wie, w których bogów wierzyć. Nie wie, jak to się stało, że zabójca jego ojca stał się dla niego o wiele bliższy niż prawdziwy ojciec. W końcu nie wie też, po której stronie muru tarcz powinien stanąć. To dopiero początek, rodzina musi zostać pomszczona, a Bebanburg jeszcze nie został odzyskany. Opis trzech kobiet przędących nici życia u stóp Yggdrasilu naprawdę fascynuje. To im Uhtred zawierzył swój los, bo w końcu... Przeznaczenie jest wszystkim.

Ostatnie królestwo. Wojny Wikingów tom 1. Bernard Cornwell

Znacie seriale Wikingowie i The Last Kingdom?? Jeżeli tak, a na dodatek wam się podobały to Ostatnie królestwo jest pozycją dla was. Dodam na zachętę jeszcze, że serial The Last Kingdom powstał właśnie na podstawie cyklu Bernarda Cornwella.

A teraz przejdźmy do fabuły.

Akcja książki dzieje się w czasie najazdów Wikingów na Wyspy Brytyjskie w 9 wieku naszej ery.

Uhtred z Bebbanburga to główny bohater, który w wieku 10 lat został porwany przez Duńczyków, czyli Wikingów. Wychowany ON zostaje przez Ragnara, który notabene go porwał, a jednocześnie traktował jak swojego syna. Właśnie to z perspektywy Uthera pisana jest książka i poznajemy jego losy od porwania poprzez życie z Wikingami po.....

A żeby dowiedzieć się co się dalej stało, czy Uther przyzwyczaił się do życia z Duńczykami i będzie tacy jak oni, czy też ciągle myślał o tym jak wrócić do Anglii będziecie musieli przekonać się sami i sięgnąć po tę pozycję.

Na imię mam Uhtred. Jestem synem Uhtreda, który był synem Uhtreda, którego ojca także zwano Uhtredem.

Powiem wam, że byłam napalona na tę powieść jak szczerbaty na suchary, ponieważ po obejrzeniu Wikingów bardzo polubiłam ten temat ( ach ten Ragnar ;). I nie zawiodłam się, a bałam się tego strasznie. Przy takich książkach czytelnik boi się suchych faktów i mnóstwa zbędnych opisów. Całe szczęście, że tutaj tego nie było. Żeby nie było, Ragnar z Wikingów i Ragnar z kartek tej powieści to zupełnie inne osoby

Pomimo tego, że autor wprowadza do książki prawdziwe postacie historyczne to nie czytasz tego jako typowej książki historycznej. Autor ma naprawdę ,,sympatyczne" pióro, i bardzo dobrze się go czyta, można powiedzieć, że przez kartki jego powieści płynie się jak statek Wikingów przez morze :) . Przeplatanie fikcji z prawdziwym wydarzeniami wyszło Cornwellowi genialnie. Człowiek nie wie gdzie kończy się prawda, a zaczyna fikcja.

Postacie w tej powieści są wykreowane w najdrobniejszych szczegółach, ten fikcyjne i te prawdziwe. Wielki ukłon dla autora za research, ponieważ widać w książce bardzo dobrą znajmość tamtego okresu, którą widać w opisach miast, wsi i zachowań ludzkich. Praca domowa odrobiona na piątkę.

Co do książki, to gdyby każda książka historyczna była tak pisana, w takim stylu i takim językiem, to większość z nich byłaby w topce wielu księgarni.

Wiem, że moja recenzja jest chaotyczna i niespójna, ale chciałam wam napisać jednocześnie tak dużo i tak mało. Zachęcić was do przeczytania tej książki nie zdradzając zbyt dużo z fabuły :)

Podsumowując, Bernard Cornwell stworzył książkę, którą naprawdę warto przeczytać. Świetna historia, dobrze wykreowani bohaterowie sprawili, że spędziłam z tą powieścią naprawdę przyjemne godziny. Pomimo tego, że książka ta jest pełna przemocy ( należy pamiętać, że to IX wiek, a Wikingowie nie płynęli do Anglii na herbatkę ), to przepadając pomiędzy jej kartkami nie odczuwamy tego aż tak bardzo.

Kochani, kupujcie, czytajcie i oceniajcie sami czy warto. Chociaż w mojej skromnej opinii warto.

Na koniec dodam, iż jest to początek cyklu, i czeka nas jeszcze kilka tomów. I każdy z nich dla was zrecenzuję.

I jeszcze jedno: to wydanie kapitalnie się prezentuje.

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwo Otwarte