Ostatnia Tchnąca Magią

W świecie ogarniętym plagą, kiedy ludzie zmieniają się w dziwne stwory, a żadna osada nie może przetrwać, potrzebny jest ktoś, kto zapanuje nad chaosem i ochroni świat przed złem. Nie oznacza to jednak, że wszyscy będą wierzyli w jego moc, że wszyscy będą stosowali się do jego poleceń, a zło już nigdy nie uzyska do nas dostępu…

Mama dwunastoletniej Rayne jest Tchnącą Magią, czyli osobą, która ma moc rzucania magicznych zaklęć. Dzięki niej słowa potrafią zlikwidować problemu z bolącym gardłem, ze stawami, z niedosłuchem, ale tak naprawdę, jej moc jest dużo silniejsza. Potrafi ochronić całe miasto, przed czającymi się poza jego granicami potworami. Dzięki magicznym zaklęciom miasto Penderin jest ukryte przed wzrokiem obcych i nikt nie wie, że ono istnieje. Przynajmniej wówczas, kiedy magiczna bariera działa.

Mieszkańcy miasta uwielbiają Tchnącą Magią i cenią sobie jej usługi, traktują ją z niezwykłą atencją od chwili, kiedy ciężarna przybyła w ich strony. Teraz kobieta na maga kształci również swoją córkę tyle tylko, że ta nie ma najmniejszej ochoty iść w ślady matki. Wolałabym jak wcześniej chodzić do szkoły i bawić się z przyjaciółmi, zamiast ćwiczyć pracę ze słowami i Magią Słów. Na dodatek nie cierpi nieustannie kąsających ją Błotołaków, jak je nazywa, które mają za zadanie chronić Księgę Czarów. Zresztą one bezlitośnie drwią z jej niekompetencji co sprawia, że staje się coraz mniej uważna.

Matka nie chce jednak słuchać sprzeciwów dziewczynki będąc przekonaną, że w córce też tkwi magiczna siła, po prostu potrzebuje ona pracy z magią. Niestety Rayne nie ma możliwości kształcić się na Tchnącą Magią w Wielkiej Bibliotece, jak jej matka, choć właściwie nie za bardzo wie, co to za szkoła. Tak naprawdę niewiele wie o swojej matce, ta bowiem otacza swoją przeszłość tajemnicą, a jedyne o czym potrafi rozmawiać, to konieczność ochrony mieszkańców przed plagą potworów, wiele lat temu obiecała im bowiem bezpieczeństwo.

Kiedy jednak u wrót miasta staje tajemniczy nieznajomy, którego matka przepędza, wszystko się zmienia. Tchnącą Magią opuszcza Penderin nie podając powodów, a na posterunku zostaje sama Rayne z Księgą Czarów. Niestety, niemal od razu dziewczyna doprowadza do wypadu, w wyniku którego księga, a właściwie czary w niej zawarte, ulegają zniszczeniu. Natychmiast też wszystkie zaklęcia rzucone przez Tchnącą Magią ulegają zepsuciu, a w miasteczku zaczyna się plaga.

Jedyne wyjście, to odnaleźć Tchnącą Magią i naprawić Księgę Czarów. Rayne wraz ze sceptycznie nastawionym do czarów przyjacielem, a także powołanym do życia za pomocą czaru znajdowania listem Frankiem wyrusza w poszukiwaniu Wielkiej Biblioteki, w której ma nadzieję odnaleźć również matkę. Okazuje się jednak, że tak naprawdę nic nie jest takie, jakie się wydaje, a świat poza Penderin pełen jest niebezpieczeństw. Rozpoczyna się wyścig z czasem, bowiem dziewczyna musi naprawić księgę, by pomóc przyjaciołom z miasta i ochronić ich przed postępującą zmianą w potwory.

W tę emocjonującą i pełną grozy drogę wyruszamy dzięki Julie Pike i wspaniałej książce „Ostatnia Tchnąca Magią”. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Dwukropek opowieść, adresowana do czytelników w wieku szkolnym, to przesycona magiczną atmosferą i pełnymi mocy słowami opowieść, która niesie ze sobą wielkie emocje, a także pozwala zrozumieć, co jest ważne i jakimi wartościami powinniśmy się kierować. Książka porywa już od pierwszej strony, nie dając nam chwili wytchnienia. Frapującej fabule towarzyszy lawinowo rozwijająca się akcja, zwracają uwagę również doskonale wykreowani bohaterowie – przede wszystkim Rayne, która wymyka się schematom, jest pełna wątpliwości, niezdarna, niechętna do przejęcia do wiadomości, że ma w sobie magiczną iskrę i ciąży na niej odpowiedzialność za losy innych.

Ciepła, czarująca, klimatyczna. W pięknym baśniowym klimacie.

🔮 Napisana lekkim i przyjemnym językiem. Nawet jeśli jest się starszym czytelnikiem, prostora języka nie przeszkadza.

🪄 Muszę wspomnieć o nietuzinkowej, zachwycającej fabule, z oryginalnymi bohaterami, których nie da się nie lubić.

🐈‍⬛ Książka wciąga czytelnika niemalże od pierwszych stron, mi bardzo przypadła do gustu. Mimo, że powieść nie jest długa, to z pewnością zabierze czytelnika w niezapomnianą podróż pełną magii.

💫 Wielkie brawa dla wydawnictwa, które tak przepięknie i starannie wydało książkę. Magia, aż bije z okładki.

" Ostatnia tchnąca magią" opowiada losy dwunastoletniej Rayne i jej mamy, która jest Ostatnią Tchnącą Magią, używa ona swoich czarów, by pomagać mieszkańcom wioski. To właśnie córka ma przejąć w przyszłości obowiązki po mamie. Jest tylko pewien problem, Rayne nie widzi się w tej roli, lekcje ją nudzą, a dmuchnięcie magią przy ludziach wywołuje panikę. Gdy matka nagle opuszcza wioskę, to dziewczynka musi przejąć jej obowiązki. Niestety Rayne nie radzi sobie z tym zadaniem i narażając wszystkich na ogromne niebezpieczeństwo. Czas dorosnąć i zmierzyć się z konsekwencjami swoich działań.

Dawno nie czytałam fantastyki, która byłaby skierowana do młodszej młodzieży i nie żałuję. Serdecznie polecam i tym mniejszym i starszym czytelnikom.

Widząc okładkę tej książki nie zdawałam sobie sprawy, jaką magię kryje w sobie. Spodobała się mojej 7 letniej córce, więc dla niej postanowiłam napisać recenzje. Cała książka przesiąknięta jest dobrem. Walką dobra ze złem tym, że nawet w najbardziej skrywanym złu można znaleźć coś dobrego. Miłość to najpotężniejsza broń przeciwko złu. Nie ma silniejszego zaklęcia, czaru od miłości.

Czytając te powieść powędrujecie do miasteczka, które chroni magia przed potworami z zewnątrz. Nad spokojem w miasteczku czuwa Meleri mama Rayne, która jest ostatnią tęchnącą magią i bez niej w miasteczku zapanowałby chaos. Ogółem Meleri chroni całe miasto przed złem po to też rzucony jest czar osłony na całe osadę i tym sposobem jest niewidzialne tak jakby nie istniał. Bez takich osób każde miasteczko zostało zniszczone bądź opuszczone. Meleri uczy w domu córkę tego, co sama potrafi, żeby w przyszłości mogła pomagać mieszkańcom np. w uleczeniu chorego gardła, bólu nogi, pleców, a nawet w podwojeniu tegorocznych plonów, czyli wszystko to, co jest dobre i przydatne.

Jak to bywa w bajkach znajdzie się ktoś, kto nie chce dopasować się do reszty, chce postępować wg. swoich schematów i tu mam na myśli naszych małych dzielnych bohaterów, czyli 12letnia Rayne, która nie czuje tej całej magii, która z miłą chęcią zamieniałaby się z kimś i oddała swój dar. Drugim psotnikiem jest Tom, który jako jedyny nigdy nie został tchnięty magią i jest z tego dumny tłumaczy się tym, że magia powoduje, że człowiek staje się leniwy, a wystarczy więcej wysiłku i mamy ten sam efekt. A jakie jest wasze zdanie? Magia czy ciężka praca? Moja córka wybrała magię, bo będzie miała więcej czasu na zabawę.

Nasi młodzi przyjaciele wpakują się w niezłe tarapaty. Po drodze towarzyszyć im będzie okładkowy rudy lis, który jest najbardziej zaskakujący od całej reszty i nazywa się Frank. Jego postać zostawię dla was do odkrycia. Nasi bohaterowie dla dobra mieszkańców zrobią wszystko. Moc przyjaźni pomoże im w tym. Z całego serca polecam książkę dla dorosłego jak i dziecka do poczytania np. przed snem. Dla mnie był to idealny czas przebywania z córka i dowiedzenia się, co to by Ona nie wymyśliła za czar żeby ulepszyć nasze rodzinne życie oraz to, że nie będzie musiała uczyć się, bo napisze kilka magicznych słów i stanie się najmądrzejszą dziewczynką na Świecie. Fascynuje mnie dziecięca fantazja.