Ostatnia szansa

Waldek, a dokładniej wujek Waldek, brat mamy Ewy, to on gdy dziewczyna mając dziesięć lat i zostaje osierocona, przejmuje nad nią opiekę. Poświęca swoje życie by wychować siostrzenicę. Mężczyzna traktuje dziewczynę jak własną córkę, dodatkowo zarządza własną firmą. Jedynie nie wierzy, że mógłby podobać się kobietom, temu też nawet nie szuka drugiej połówki.

Ewa jako młoda kobieta po studiach postanowiła połączyć przyjemne z pożytecznym. Chciałaby pracować u wujka w firmie, a przy okazji rozejrzeć się w potencjalnych kandydatkach na „ciocię”. Waldek nie do końca jest przekonany by siostrzenica u niego pracowała, jednak decyduje się na początku wysłać ją do innego oddziału. Dziewczyna mało jest zadowolona z tego pomysłu, ale postanawia dać z siebie wszystko by zaimponować wujkowi.

Czy Ewa poradzi sobie w pracy? Czy Waldek będzie dumny z siostrzenicy i czy zatrudni ją u siebie? Czy kobieta znajdzie partnerkę dla mężczyzny, który poświęcił dla niej własne życie?

Oj książka długo czekała aż się za nią zabiorę. Ogólnie tę książkę przeczytałam już w lipcu i już tyle czasu minęło, że ja mam wrażenie, że już o niej pisałam, ale sprawdzałam i mi się tylko wydaje.

Historia ogólnie bardzo mi się podobała, główna bohaterka jest młodą kobietą, która miała dosyć traumatyczne dzieciństwo, bo będąc dzieckiem straciła oboje rodziców, przez co stała się sierotą, a opiekę nad nią przejął wujek, który starał się jak mógł, aby zapewnić jej dobre życie. Mężczyzna poświęcił swoje prywatne życie, skupił się wyłącznie na siostrzenicy, oraz na swojej pracy.

Dziewczyna, mimo iż nie była wychowywana przez rodziców i miała wszystko to o czym tylko sobie zamarzyła, bo wujek w ten sposób starał się jej zrekompensować brak rodziców, mimo wszystko ma tak poukładane w głowie, wie co jest priorytetem i nie w głowie jej głupoty, nie szasta pieniędzmi na prawo i lewo, mimo iż miałaby taką możliwość.

Ewa chce po zakończeniu studiów rozpocząć pracę u wujka, jednak wie ile on poświęcił dla niej, teraz ona chce mu to jakoś wynagrodzić i chce pracować u niego w firmie, a przy okazji zorientować się, czy może na horyzoncie jest jakaś kobieta, która skradła by mu serce. Dziewczyna ma trochę wyrzuty sumienia, że to przez nią wujek się z nikim nie związał.

Książkę czyta się naprawdę bardzo szybko i bardzo przyjemnie. Historia wciągnęła mnie już od samego początku, byłam bardzo ciekawa kolejnych kroków Ewy, to czy jej się uda znaleźć kogoś dla wujka, czy też nie. Byłam też szalenie ciekawa czy Waldek zatrudni ją w swojej firmie, mimo tego że w pierwszej pracy nie otrzymała zbyt pozytywnej opinii.

Jeśli jeszcze ktoś z was nie czytał tej książki, to wam gorąco polecam.

Bardzo przyjemna, taka idealna do odprężenia sie, poiem że śmiało polecam dla fanów dobrych, ale i zajmujących opowieści

Czy warto działać pod wpływem chwili?

Przyszedł czas, aby przyznać się przed Wami do czegoś, co w moim odczuciu jest moją wadą. Otóż jestem osobą, mało spontaniczną. Nie potrafię podejmować szybkich decyzji. Wszystkie podejmowane przeze mnie w życiu działania są poprzedzone wieloma godzinami, a zdarza się, że nawet dniami przemyśleń na temat konsekwencji takiego, czy innego wyboru, którego dokonam. Zanim na cokolwiek się zdecyduję, rozważam wszystkie za i przeciw. Oczywiście zależnie od tego, jak na tę kwestię spojrzymy, dla jednych jest to wada, dla innych zaleta. Ja jednak od zawsze chciałam nauczyć się nie myśleć i nie analizować, aż tak bardzo, a po prostu iść na żywioł i zobaczyć co się stanie. Mimo starań spontaniczność nadal nie jest moją domeną i pewnie już tak zostanie. Jednak z perspektywy czasu oraz po lekturze książki Małgorzaty Kasprzyk „Ostatnia szansa”, z której recenzją dziś do Was przychodzę, doszłam do wniosku, że chyba powinnam być wdzięczna losowi za to, że zawsze chcę być o krok do przodu, przewidując następstwa swoich poczynań.

Pewnie teraz zastanawiacie się, skąd u mnie takie wnioski. Otóż, kiedy poznacie Ewę, główną bohaterkę powieści, za chwilę wszystko stanie się jasne. Ewa jest młodą, piękną i inteligentną kobietą, która wiedzie szczęśliwe życie. Właśnie skończyła studia i chce się usamodzielnić. Ma jednak świadomość, że jej życie mogłoby wyglądać zupełnie inaczej, gdyby nie miłość i serdeczność wujka Waldka, który zaopiekował się dziesięcioletnią wówczas dziewczynką po tragicznej śmierci jej rodziców. Dziewczyna jest ogromnie wdzięczna bratu matki za to, że kiedy straciła najbliższe swojemu sercu osoby, ON podjął się wychowania jej i od tego momentu traktował ją, jak własną córkę. Jest jednak coś, co nie daje naszej bohaterce spokoju. Waldek, mimo że jest już mężczyzną w średnim wieku, nigdy się nie ożenił. Siostrzenica jest przekonana, że stało się tak, ponieważ poświęcając się opiece nad nią oraz pracy w świetnie prosperującej firmie, której jest prezesem, zupełnie zapomniał o sobie i zepchnął swoje życie prywatne na boczne tory. Właściwie popadając w pracoholizm, zupełnie je stracił. Ewa ma wyrzuty sumienia i czuje się winna samotności wuja, tym bardziej, teraz kiedy ona za chwilę wyfrunie z rodzinnego gniazda i pójdzie własną drogą. Jest przekonana, że gdyby tylko się postarał poznałby kobietę, z którą mógłby ułożyć sobie życie. Jest atrakcyjnym mężczyzną i wiele kobiet zwraca na niego uwagę, choć ON sam niestety tego nie zauważa. Ewunia, jak zwykł zwracać się do niej Waldek, nie chce, aby wracał ON po pracy do pustego domu, dlatego postanawia dopomóc jego szczęściu, gdyż, jak sądzi, jest to ostatnia szansa, by mógł zaznać miłości i szczęścia, na które bez wątpienia zasługuje u boku kobiety, która zechce mu je ofiarować. Dziewczyna ma już w głowie plan, jak znaleźć odpowiednią kandydatkę na swoją ciotkę, ale... No właśnie jest jedno ważne, ale. Ewa jest jedną z tych osób, które szybciej działają niż myślą, co już niejednokrotnie przysporzyło jej problemów i stawiało w niezręcznych sytuacjach. Co więcej, nie przewidziała również tego, że może wpaść we własne sidła i także się zakochać. Sprawdźcie koniecznie, jaki finał będzie miał ten niecodzienny pomysł, a zapewniam Was, że będzie działo się naprawdę dużo.

Z pełnym przekonaniem uważam, że „Ostatnia szansa” powinna zostać zekranizowana. Fabuła książki to doskonały materiał na komedię omyłek, bo właśnie taką zabawną, wzruszającą i lekką opowieść na kartach tej książki odnajdzie czytelnik, który zdecyduje się po nią sięgnąć. Jeśli jednak zagłębimy się trochę bardziej w wykreowaną przez Panią Małgorzatę Kasprzyk opowieść, wówczas dostrzeżemy, że poza elementem typowo humorystycznym zostały w niej również poruszone bardzo ważne życiowe aspekty. Takie jak więzi rodzinne, wpływ przeżyć z młodości na późniejsze życie osobiste, bo jak się przekonacie podczas lektury, Ewa dopatruje się przyczyn kawalerstwa Waldka zupełnie gdzie indziej, niż ma to miejsce w rzeczywistości. A także skrywane wiele lat uczucia oraz wspaniała kobieca przyjaźń.

I chciałabym, żebyśmy w tym miejscu zatrzymali się na troszkę dłuższą chwilę, ponieważ wątek przyjaźni Ewy i Hani pracownicy, a jednocześnie najbliższej w firmie Waldka mu osoby jest bardzo piękny i warto zwrócić na niego uwagę. Choć Ewę i Hanię dzieli pokolenie to więź, która się między nimi zrodziła, jest wyjątkowa. Myślę, że nie będzie nadużyciem, jeśli napiszę, że w starszej koleżance Ewa może odnaleźć, to co utraciła wraz ze stratą matki. To właśnie Hani się zwierza, to u niej może szukać wsparcia i dobrych rad. A co najważniejsze Hania jest dla dziewczyny głosem zdrowego rozsądku i bezstronnym okiem ocenia sytuację, kiedy nad Ewą znów zaczyna brać górę jej wada. Sam Waldek również często prosił Hanię o rozmowę na temat Ewy, wszak, jej wychowanie nie zawsze należało do najłatwiejszych.

Książka łączy w sobie wszystko to, co ja cenię sobie w literaturze, czyli emocje, humor, mądrość i autentyczność. Ne tylko z uwagi na fabułę, ale także na bohaterów, których polubiłam od pierwszej chwili i którym mocno kibicowałam. Każdy z nich zasługuje na to, by kochać i być kochanym, a Wy przekonajcie się koniecznie, czy miłość zagości w ich życiu.

Na zakończenie nie pozostaje mi już nic innego, jak tylko gorąco zachęcić Was do zaczytania się w tej powieści. Jest to książka, która sprawdzi się idealnie jako lektura na wakacje do czytania na plaży, bądź na leżaku w ogrodzie. Wszystko, co przygotowała dla nas autorka, wprawi Was w doskonały nastrój, wciągnie bez reszty, a także wzbudzi Wasze emocje. Ta ciepła i urokliwa opowieść skradnie serce czytelnika. Ponadto lekkość pióra, którym posługuje się Pani Małgosia, sprawi, że książkę przeczytacie w mgnieniu oka i będziecie chcieli więcej, a to według mnie najlepsza dla niej rekomendacja.

Czasami jeden błąd może zaważyć na naszej przyszłości, nad wyborami jakie podejmujemy. Spotykamy ludzi, którzy wnoszą smutek i zwątpienie do naszego życia. Okładka zupełnie nie wskazuje na to co możemy znaleźć pomiędzy jej kartami.

Poznajemy Waldka, który z wyboru jest kawalerem, w całości poświęcony swojej firmie. Ewa, jego siostrzenica, którą zaopiekował się po śmierci rodziców, postanawia zmienić jego stan cywilny. Książka napisana jest bardzo lekko, czyta się ją szybko i przyjemnie. Podoba mi się pomysł na fabułę oraz jego realizacja. Bohaterowie są ciekawymi postaciami, nie przytłaczają, są interesujący w odbiorze. Akcja książki nie jest skomplikowana, można się przy niej zrelaksować, a jednocześnie przemyca subtelny humor. Zdarzają się bardzo zabawne zwroty akcji, a bohaterowie wpadają w zastawione przez siebie sidła. Jeśli lubicie lekkie, nieskomplikowane książki, to jest to coś dla Was. Styl pisania Autorki jest lekki, potrafi zainteresować Czytelnika.

"Ostatnia szansa" to książka z której oceną mam pewien problem. Pomysł na historię i bohaterów ciekawy, jednak zabrakło mi w tej książce emocji. Czytało się ją szybko i fabuła faktycznie może wciągnąć, jednak po zakończeniu tej historii miałam niedosyt. Książka, w której młoda kobieta będąca pod opieką wujka, gdyż jej rodzice zginęli w wypadku samochodowym, próbuje znaleźć mu idealną partnerkę. Mężczyzna całe życie poświęcił rozkręcaniu i prowadzaniu firmy oraz opiece nad Ewą, przez co na kontakt z kobietami jak sam twierdził nie miał czasu. Jednak Ewa ma ambitny plan i mimo komplikacji nie zamierza się poddać, gdyż chce by wujek w końcu zaznał odrobiny szczęścia nie tylko w pracy, ale również w miłości. Ewa nie przewidziała w tym wszystkim jednego, że bowiem sama spotka kogoś, kto zacznie znaczyć dla niej więcej niż początkowo przypuszczała. Autorka miała ciekawy pomysł z zestawieniem różniących się wiekiem, doświadczeniem postaci. Z jednej strony Ewa pełna życia, optymizmu dziewczyna, która często najpierw robi, a później myśli. Z drugiej zaś wujek Waldek statyczny mężczyzna skupiający się na pracy. Różni ich bardzo dużo, jednak oboje tak naprawdę pragną kogoś poznać, kto ich uszczęśliwi i sprawi, że już nie będą samotnie spędzać wieczorów. Książka, która pokazuje, że czasem obmyślając plan nie bierzemy pod uwagę tego, że sami możemy zostać w niego wplątani. Lektura, która pokazuje jak często mamy tuż obok siebie osobę, która jest gotowa zrobić dla nas wszystko. Wystarczy tylko zacząć zwracać uwagę na otoczenie i ludzi. Historia o przyjaźni, miłości, rodzinie. O nie poddawaniu się mimo rzucanych kłód pod nogi. Książka jest dobra i spędziłam z nią miło czas, jednak bez większych emocji i efektu wow. Mimo wszystko uważam, że warto sięgnąć i samemu ocenić.