Opowiadania najlepsze

Wrażenia ogromne. Póki co, to będzie chyba moja ulubiona część z serii Wehikuł czasu i chyba ulubiona książka z gatunku SF. Książka gruba ale zmieściło się w niej, aż 19 historii. A uwierzcie mi na słowo, ale biegnijcie do księgarni sprawdzić, każde opowiadanie jest tak nierealistyczne, że wydawać by się mogło że jest prawdziwe. Po przeczytaniu już kilku pierwszych, zaczyna się zwraca uwagę na różne rzeczy, a po przeczytaniu książki, człowiek zaczyna wierzyć, że wszystko co się dzieje ma dużo głębsze znaczenie, niż by się to mogło wydawać. Niektóre sprawiają, że chyba nie chciałabym przenieść się w przyszłość, a kilka wizji mnie bardzo ciekawi. Uwielbiam takie klimaty więc moja miłość do tej książki urosła, gdy się okazało, że jest w niej zawartych tak dużo opowiadań. Tak wiele opowiadań i chyba jeszcze więcej emocji przyniosła mi ta książka. Zostaje na mojej półce i na pewno będę do niej wracać nie raz.

Moje ulubione opowiadanie (chyba bo ciężko wybrać) to " śniadanie o zmierzchu".

Philp K. Dick to pisarz, którego powieści zyskały niesamowitą popularność. Najbardziej znany ze swoich fantastycznych powieści. Doszło nawet do tego, że kiedy chciał wydać książkę nie związaną z fantastyką, wydawca odrzucił ją, ale zaznaczył że kolejne science fiction chętnie wyda. Dick więc, aby się utrzymać produkował hurtowo fantastykę. Jedne publikacje lepsze, drugie gorsze, ale wszystkie zapadające w pamięci.

Wystarczy wspomnieć”Możemy Cię zbudować”, „Człowiek z Wysokiego Zamku”, „Ubik”, czy inne. Jego prozę wielokrotnie przenoszono na ekran, a sam pisarz pod koniec życia wpadł w paranoję objawiającą się między innymi tym że słyszał głosy z innego wymiaru, czy przekonaniem, że Stanisław Lem, to w gruncie rzeczy spisek komunistów, wymierzony w amerykańską literaturę fantastyczną. Kolejnym dziełem tego pisarza na naszym rynku jest wybór opowiadań, które ukazały się w znakomitym cyklu Wydawnictwa Rebis „Wehikuł czasu”.

O książce możemy przeczytać, że:

Zbiór opowiadań prezentujących niepokojące „dickowskie” światy i przenikającego je, nurtującego wielu z nas podejrzenia, że rzeczywistość skrywa coś znacznie mroczniejszego. Tak, jak cała twórczość Dicka, także jego doskonałe krótkie teksty przenoszą nas w przyszłość, która nie jest naszym celem, ale kluczem do zrozumienia współczesności i nas samych.

Dick to pisarz niezwykły. Mistrz w swoim gatunku, wizjoner, artysta i geniusz którego na początku nie doceniano. A ta książka to zbiór jego najlepszych tekstów z ponad dwóch dekad kariery, wybranych przez samego pisarza. Teksty jakie tu znajdziecie to przekrój przez fascynacje Dicka. Kosmici, roboty, granice tego czym jest człowiek, dziwne wizje przyszłości, paranoiczne ale i profetyczne. A wszystko to wyśmienicie w swej pozornej prostocie napisane i zapadające w pamięć.

Opowiadania najlepsze to zbiór, który zrobił na mnie duże wrażenie, czego się zresztą spodziewałem, w końcu to teksty Philipa K. Dicka. Każde z zawartych tutaj opowiadań urzekło mnie na swój sposób, niektóre mniej, a niektóre bardziej. Co ważne, są to same dobre lub bardzo dobre teksty, nie ma kiepskich, czy źle napisanych. Przekrój tematyczny jest niezwykle szeroki, a autor porusza rozmaite problemy, co powoduje, że jest to różnorodny zbiór, który pozwala przekonać się jak wielkim talentem i wyobraźnią dysponował Philip K. Dick. Z każdym kolejnym opowiadaniem byłem coraz bardziej ciekawym, czym tym razem mnie autor zaskoczy i o czym przeczytam.

Znajdziemy tutaj historie o ludziach, o przyszłości mieszkańców Ziemi i o otaczającym ich komosie. W opowiadaniach ludzie zakładają kolonie na innych światach i napotykają obce cywilizacje, co często prowadzi do konfliktowych sytuacji oraz użycia przemocy. Ponadto, w wizjach Dicka ludzie eksperymentują z tworzeniem organicznych robotów, czy sztucznych inteligencji, które powodują, że człowiek spada do roli więźnia. Nie brak również tematów związanych z wojną totalną i użyciem broni jądrowej i szykowaniem się do życia w schronie, co wynika z faktu, że w czasie powstawania tych tekstów trwała zimna wojna. Philip K. Dick odnosi się w swoich opowiadaniach także do władz politycznych i biznesowych, dla których najważniejszy jest zysk, a masy ludzkie służą do zaspokajania ich celów, które osiągają przy użyciu propagandy, represji, czy fałszowania rzeczywistości. Bardzo ciekawym dodatkiem jest zamieszczone na końcu Posłowie autora, w którym Philip K. Dick opisuje swoje inspiracji dotyczące powstawania poszczególnych opowiadań.

Opowiadania najlepsze to bardzo dobry zbiór krótkich tekstów Philipa K. Dicka. W środku znajdziemy 19 opowiadań, o szerokim przekroju tematycznym i poruszanych problemach. Polecam!

TO, CO W DICKU NAJLEPSZE

Uwielbiam serię „Wehikuł czasu” i nie będę tego ukrywał. Na wiele jej tomów czekałem z niecierpliwością, na żaden jednak tak, jak na niniejszy. I, co tu się dużo rozpisywać, niniejsza część to też najlepsza z dotychczas wydanych. Cóż z tego, że opowiadania Dicka były już nieraz, a Rebis uraczył nas piękną kolekcją zbierającą jego krótkie formy. Wciąż to wyśmienity tom, idealny zarówno dla miłośników ambitnej, pomysłowej fantastyki, uzupełnienie przygody z prozą Dicka, jeśli wcześniej nie znaliście tych tekstów oraz po prostu doskonałe wprowadzenie do jego niezwykłego, szalonego, ale zachwycającego świata.

Ziemia i kosmos. Przyszłość i teraźniejszość. Zdobycze techniki i zagrożenie z nieznanej strony. To wszystko tu jest. I jest jeszcze więcej, jak choćby historia opowiedziana z perspektywy psa. Mamy też wyniszczający konflikt miedzy USA i ZSRR. Jest walka z kosmitami. Mamy człowieka, który wymazuje sobie pamięć z wykonanego zadania, co mści się na nim. Mamy też chłopca, który uważa, ze jego ojciec został podmieniony repliką, człowieka, który po wypadku odkrywa, że ani ON sam, ani nic co zna, nie jest tym, co mu się wydawało, a nawet poznajemy podróżników w czasie!

Ten zbiór to zbiór niezwykły. Nie jest to antologia najsłynniejszych krótkich utworów Dicka, bo nie znajdziecie tutaj chociażby „Przypomnimy to panu hurtowo”, ale to bardzo kompleksowy przekrój przez całą twórczość autora, jak i najlepsze jego teksty – wybrane zresztą przez niego samego. Antologię otwiera tekst „Gdzie kryje się wub”, czyli debiut, po nim mamy „Roog” – historię, którą Dick sprzedał jako pierwszą w swojej karierze, choć wydaną później, kończy zaś historia „Małe co nieco dla nas, chrononautów” wydana w 1974 roku, czyli pod koniec kariery autora. Przestrzeń pomiędzy wypełniają różne teksty, od zekranizowanego jako „Impostor” „Fałszywego człowieka”, po wyśmienitą „Elektryczną mrówkę”.

Zabawa z „Opowiadaniami najlepszymi” jest przednia. Świetne pomysły Dicka, znakomite wykonanie, nowatorskość… Autor eksploruje tu najróżniejsze odmiany fantastyki naukowej, serwując nam pomysły, które inspirowały kolejne pokolenia twórców. Od wydania niektórych z nich minęło już niemal siedem dekad, a jednak wszystkie bez wyjątku zachwycają wizją, aktualną i często nowatorską nawet teraz, a także wykonaniem. Dick nie rozpisuje się, nie szaleje z ilością słów, nie serwuje rozbudowanych opisów, a jednak to, co nam daje, jest treściwe, doskonale wykonane, nastrojowe i w punkt trafione. Nie ma tu choćby jednego zmarnowanego akapitu, żadnego zbędnego słowa, jest czysta pasja, pomysłowość- napędzana paranoją i narkotykami, ale jednak – i nuta czegoś ponad: nuta zadumy nad światem, ludźmi czy sytuacją polityczno-społeczną.

Wyśmienite to dzieło. Jak większość prozy Dicka. Coś, co zachwyca na każdym polu i pokazuje nam wielkość tego nie przypadkiem legendarnego autora. bo Dick to jeden z najważniejszych, ale i najlepszych fantastów w dziejach, a to, co oferuje nam w tym tomie to kwintesencja jego samego i przekrój przez twórczość i zmiany w niej zachodzące. Warto sięgnąć po ten zbiór pod każdym względem.