Opiekunka

To moja pierwsza przeczytana książka tej autorki. Książka opowiada o o dziewczynie, która "przypadkiem" pojawiła się w życiu Mel i Marka. My jako czytelnicy od początku wiemy, że jest ona chora psychicznie i wydaje jej się, że Mark jest jej od czasu gdy okazał jej zainteresowanie po pożarze, gdy była jeszcze dzieckiem. Książka jest bardzo przewidywalna, to prawda. Nie ma żadnego elementu zaskoczenia. Wiemy dokładnie jakie plany ma Jade i jedynie możemy domyślać się kiedy bohaterowie się zorientują. Nie przychodzi im to łatwo, co czasem mnie irytowało ;) dopiero gdy życie wywraca im się do góry nogami powoli dociera do nich kogo przygarnęli pod swój dach. Oprócz głównego wątku w książce mamy też opisane jak działają psychotropy oraz jak działa psychika osoby chorej na umyśle. Sam wątek psychologiczny przypomina mi książkę "Zbyt Blisko" z tym, że fabuła książki się różni

Kiedy coś wydaje się znakomitym rozwiązaniem należy to dwa razy przemyśleć, a jeżeli nadal jest cukierkowo różowe to napewno tylko powłoka pod którą kryje się zło wcielone.

Melissa i Mark, szczęśliwe, zgodne małżeństwo po przejściach.

On oficer policji (mało spostrzegawczy) Ona próbuje prowadzić własną firmę. Mają dwie urocze córki i psa. Chwilo trwaj. No niestety sielanka nie trwa długo, ponieważ w ich życiu pojawia się ONA, kobieta idealna do roli opiekunki, kobieta która potrzebuje pomocy bo spłonął jej dom. Kim tak naprawdę jest słodka i urocza Jade?

Niestety jej tożsamość nie była dla mnie zagadką, a szkoda. Natomiast jej motywy to już inna bajka. W bardzo krótkim czasie staje się niezbędna w domu Cainów, domownicy są od niej uzależnieni i nikt poza koleżanką z pracy Marka nie widzi w niej nic podejrzanego.

Dopiero pogłębiająca się depresja Melissy daje do myślenia Markowi i zaczyna się bliżej przyglądać pannie idealnej. Z czasem mężczyzna odkrywa coś co, aż mrozi krew w żyłach, a włosy stają dęba. Wreszcie zaczyna się prawdziwy thriller.

"Gdy zło zagości w Waszym domu…

Ta opiekunka Was przerazi!" - opis książki. Czy Jade przeraża? Czasami nawet bardzo, aż strach pomyśleć co siedzi w jej chorej głowie. Niestety częściej wywoływała we mnie irytacje i złość, naprawdę bardzo zawzięcie komentowałam jej poczynania. Oberwało się nie tylko opiekunce, bo nasz pan oficer z bożej łaski był tak ślepy na rzeczywistość, że to aż wydaje się niemożliwe. Dodatkowy minus załapał za ocenianie, oskarżanie żony która była niewinna, a ON sam już tak. Książka pokazuje jak niewiele trzeba, aby podać w niepewność zaufanie, którym dażymy swoją drugą połowę. Jak sprytna manipulacja potrafi wyprowadzić w pole oficera policji.

Największym zaskoczeniem okazało się zakończenie książki, tego naprawdę nie sposób się domyślić i chętnie przeczytała bym kontynuację tej historii. Pomimo irytującej bohaterki to nie była zła książka, ale spodziewałam się czegoś więcej.

Życie Mel i Marka może nie było idealne, ale razem ze swoimi córeczkami – Poppy i Eve – tworzyli kochająca się rodzinę. Gdy dom ich nowej sąsiadki staje w płomieniach, państwo Cain proponują Jade, aby przenocowała u nich w domu. Gdy dziewczyna okazuje się niesamowicie pomocna – zwłaszcza że Mark dostaje nowe śledztwo, a Mel jest zajęta rozkręcaniem własnego biznesu – proponują jej pracę. Idealną opiekunkę ciężko znaleźć, a Jade wydaje się aniołem zesłanym z nieba. Mel i Mark nawet nie podejrzewają, że w chwili, kiedy zaprosili dziewczynę pod swój dach, ich życie diametralnie się zmieni. Jade ma swój cel, swoją misję i zamierza ją zrealizować.

Wydaje się, że „Opiekunka” jest thrillerem idealnym. Autorka postarała się, aby budować napięcie, stwarzać kolejne przeszkody i mylić tropy. Jednak czegoś mi w tej książce zabrakło. Miało być mrocznie, obiecująco, przerażająco, a było nudnawo.

Dlaczego?

O KROK PRZED BOHATERAMI

Sheryl Browne od pierwszych stron nie ukrywa, jaki jest plan Jade. Rozdziały prowadzone są w trzech różnych perspektyw, ale autorka nie zrezygnowała z narracji trzecioosobowej. Kolejne części pozwalają czytelnikowi spojrzeć na sytuacje z każdej perspektywy, obserwować bieg wydarzeń z boku. Można śmiało powiedzieć, że czytelnik jest zawsze krok do przodu przed bohaterami i wie, co się dzieje. Jednak przez taki podział nie mogłam odpowiednio wczuć się w postać Marka i Mel. Mężczyzna był charakteryzowany przez innych bohaterów, więc jakiś jego obraz zarysował mi się w głowie. Melissa okazała się najsłabszym ogniwem tej książki. Jej zachowanie było źle scharakteryzowane, autorka nie potrafiła odpowiednio wczuć się w jej sytuację. Nie potrafię o tej kobiecie powiedzieć nic ciekawego. Najlepsze okazały się te rozdziały, w których głos przejmowała Jade. Wyróżniały się na tle pozostałych i widać było, że autorka dobrze się czuła, wchodząc w skórę złej bohaterki. Postać Jade przerażała i wywoływała ciarki na plecach i co najważniejsze – szalenie intrygowała, chociaż po przeczytaniu prologu, dość szybko domyśliłam się, kim naprawdę jest.

GDY ZAKOŃCZENIE NIE SPROSTA OCZEKIWANIOM

Autorka starała się budować odpowiednie napięcie i do pewnego momentu jej to wychodziło. Niestety, sama końcówka, kiedy serce powinno mi być z prędkością światła, najbardziej mnie znużyła. Czuje się zawiedziona, bo miałam nadzieję, że finał „Opiekunki” uratuje ją w moich oczach i podwyższy ocenę końcową. Niestety, tak się nie stało.

W czasie akcji książki Mark prowadzi sprawę zaginięcia małej dziewczynki. Po początkowym zaangażowaniu policji ten motyw schodzi na dalszy plan. Spodziewałam się, że autorka bardziej skupi się na tym wątku, zasugerowała to w którymś z początkowych rozdziałów. Miałam wrażenie, że policja nie robiła nic, a wtrącone zdawkowe zdanie o poszukiwaniach tylko mnie w tym utwierdzało. Szkoda, bo ten wątek miał potencjał.

„Opiekunka” okazała się nudną książką. Nie tego się po niej spodziewałam. Zabrakło dreszczyku i charakterystycznych emocji, dzięki którym czytałabym tę powieść niemal całą noc, aby tylko dowiedzieć się jak się skończyła. Sheryl Brown miała ciekawy pomysł na fabułę, ale wykonanie już jej nie wyszło.

[Adres usunięty]

Nie jestem pewna, komu mogłabym tę książkę polecić. Osoby szukające naprawdę mocnego i konkretnego thrillera, który wbije w ich fotel, raczej nie znajdą tutaj spełnienia. To raczej taka lekka lektura, która nie wymaga od czytelnika zbyt wielkiego skupienia czy uwagi. Dosyć prosta i przewidywalna, choć mimo wszystko dosyć przyjemna i nieirytująca, chociaż wszystko jest oczywiste od samego początku. Może to być miły przerywnik od tych mocniejszych, bardziej rozbudowanych powieści tego gatunku.

Cała recenzja: [Adres usunięty]

Kiedy w ich życiu pojawia się Jade, mają wrażenie, że nic lepszego nie mogło im się przytrafić. Z czasem jednak całość zaczyna chwiać się w posadach, a poukładane rodzinne życie sypie się niczym zamek z piasku- szybko i bez ostrzeżenia. Kim właściwie jest Jade?

“Opiekunka” to najlepszy przykład bardzo subtelnego kobiecego thrillera. Akcja powieści rozwija się powoli, autorka niespiesznie zmierza ku kolejnym wydarzeniom, z jednej strony wystawiając naszą cierpliwość na próbę, ale z drugiej angażując nas w fabułę i nakłaniając do uważnego śledzenia wydarzeń.

Choć Browne nieco zbyt wiele zdradza na początku i trochę za bardzo wyprzedza fakty, byłam skłonna jej to wybaczyć, na rzecz innych elementów, które wywarły na mnie bardzo pozytywne wrażenie. Przede wszystkim mam na myśli lekki, swobodny i przyciągający styl autorki. Czułam, jakby ta książka czytała się sama, a następne strony uciekały w zawrotnym tempie.

Browne pisze w tak przyjemny sposób, że chętnie i łatwo wybaczyć jej można drobne mankamenty i niedociągnięcia. Lubię thrillery, sięgam po nie często i z przyjemnością dopatruję się tego, co moim zdaniem mogło wypaść lepiej, porównując nowo poznawane tytuły do tych, jakie zapisały się w mojej pamięci. Choć nie jestem pewna, czy tę powieść będę wspominała dłużej, to jednak przyjemność płynąca z lektury sprawiła, że ani razu nie pomyślałam o zmarnowanym czasie.

Podoba mi się także, jak autorka przedstawiła swoich bohaterów. Wydaje mi się, że kreowanie postaci rzeczywiście jej wyszło i w tym temacie się sprawdziła. Ich charaktery są silne, mocno zarysowane. Nie sprawiają wrażenia papierowych czy płaskich. Czuć emocje i widać problemy. Nie jest trudno postawić się na ich miejscu i wyobrazić sobie, co ich spotkało i jakie myśli im wówczas towarzyszyły.

Duże znaczenie w tej historii odgrywa rodzinne tło wydarzeń. Browne sama przyznaje, że w takiej tematyce czuje się najlepiej i zdaje się, że te kwestie świetnie do niej pasują. Momentami nie byłam pewna, czy rzeczywiście łatwo jest w takie tematy tchnąć niepokój i to na nich oprzeć napięcie. Być może problem polegał na tym, że autorka zwróciła się zbyt mocno w tę stronę, za bardzo przeciągając poprzeczkę na rzecz kwestii obyczajowych.

„Opiekunka” nie jest książką idealną. A z pewnością daleko jej do idealnego thrillera. Właściwie uważam, że lepiej i bezpieczniej byłoby ją określić jako kobiecą powieść z wątkiem kryminalnym, czasem wyraźniej, a momentami słabiej zarysowanym. Niemniej, choć trochę zabrakło napięcia, a całość wypadła dość przewidywalnie, uważam, że to składnie napisana i warta uwagi historia, która daje do myślenia i zwraca uwagę na istotne sprawy.

"Niekiedy rzeczywistość okazywała się dla niej równie nieuchwytna jak woda wsiąkająca w piasek na plaży."

Niewątpliwym plusem książki jest płynna i wciągająca narracja, powodująca, że przybliżaną opowieść poznaje się z łatwością i przyjemnością. Sheryl Browne sukcesywnie podsuwa tropy psychiki zwichrowanej traumą przeszłości, choć w moim odczuciu za szybko odkrywa karty prawdy. Wolę, kiedy mam okazję dłużej bawić się w snucie przypuszczeń i interpretacji, kiedy nie wszystko jest od razu widoczne i zrozumiałe. W zasadzie od pierwszych rozdziałów intrygę wystawiono została na zbyt jasne światło jednoznacznych zamiarów i czynów, a to powoduje, że daje się we znaki deficyt niepewności i napięcia. Przeszkadzała mi przewidywalność nie tylko incydentów, zwrotów akcji, ale również zachowań bohaterów i wypowiadanych przez nich słów.

Pomysł na fabułę nie należy do odkrywczych i oryginalnych, lecz nosi potencjał angażowania. Zabrakło jednak intensywnego oddziaływania na wyobraźnię, autorka skoncentrowała się na wywoływaniu silnych emocji bez ich stopniowalności, od razu sięgała po najwyższe tony sekretów i manipulacji. Brak głębi w warstwie psychologicznej, po zachowaniach postaci trudno uwierzyć, że to dorosłe osoby, brak wzajemnego zaufania, nieumiejętne prowadzanie konstruktywnych rozmów, powodują, że znacznie wybiegamy poza realizm codzienności. Tak się zastanawiam, a może to celowy efekt, wskazujący na obecne wzorce małżeństw, tego, że jeden większy cierń wbity w związek potrafi wykazać jego mankamenty i chwiejne postawy. Współczesny pospiech i powierzchowność nie sprzyjają miłości, oddaniu, zrozumieniu i przyjaźni. Gdyby pod tym kątem rozpatrywać fabułę, powieść niosłaby warte uwagi ostrzeżenie i ciekawe przesłanie. Wytrawny miłośnik thrillerów poczuje się nieusatysfakcjonowany, ale osoby sporadycznie chwytające za gatunek mogą zaliczyć przygodę do nie najgorszych, a nawet zajmujących.

Mark i Melissa, małżeństwo z dwójką pociech, szczęśliwie układające życie, proponuje dach nad głową młodej sąsiadce, której dom właśnie spłonął. Jade okazuje się dobrą duszą towarzystwa i doskonałą opiekunką dla dzieci. Z dnia na dzień staje się niezastąpiona, a rodzina dziwi się, jak do tej pory mogła sobie radzić bez jej pomocy. Mark jest policjantem zajętym rozwiązywaniem sprawy zaginięcia małej dziewczynki. Jak na detektywa, mężczyzna mało zgrabnie wyjaśniania zaczynające pojawiać się w jego rodzinie tajemnice i podejrzenia. Z kolei Melissa, utalentowana rzeźbiarka, prowadząca własną działalność biznesową, wydaje się wykazywać niskie poczucie własnej wartości. Jak po pojawieniu się Jade zmienia się kształt rodziny Cainów, dlaczego zaburzono równowagę, czym okupione zostanie odzyskanie poczucia bezpieczeństwa?

[Adres usunięty]

„Opiekunka” Sheryl Browne znalazła naprawdę duże grono czytelników. Każdy chciał przybliżyć sobie osobę tej perfekcyjnej kobiety, która potrafiła stać się nieodłącznym elementem życia pewnej rodziny.

Mark i Melissa decydując się na przygarnięcie pod swój dach Jade, byli przekonani o jedynych pozytywnych skutkach tego kroku. Jade swoją postawą, już od pierwszych dni skradła bezwzględne zaufanie mieszkańców domu. Z czasem jednak, mimo wielkiej pomocy ze strony idealnej opiekunki, codzienne życie małżeństwa staje się wręcz coraz trudniejsze, nie wspominając o pogłębiającej się depresji Melissy. Mark podejrzewając najgorsze postawi sobie za cel, poznanie prawdziwego oblicza dobrodziejki.

Jeśli miałabym ocenić ten thriller za całokształt, to naprawdę mam o nim bardzo dobre zdanie a sama historia jest niezwykle wciągająca. Mimo szczegółów które kilkakrotnie wydają się być przerysowane, a może wręcz niewiarygodne, autorka potrafiła wprowadzić ten tajemniczy, mroczny klimat.

Wielu z nas decydując się na zatrudnienie opiekunki, stawia przed kandydatkami naprawdę duże wymogi które muszą spełnić lecz czy mimo wszystko zawsze możemy spać spokojnie?.......

Szukaliście kiedyś opiekunki dla dziecka? Ja nie, ale chyba chciałabym tego samego co większość rodziców, czyli osoby, która będzie miała podejście do dzieci, będzie zaangażowana i, którą pociechy polubią od pierwszego spotkania. I właśnie taka jest główna bohaterka „Opiekunki” - Jade, jednak oprócz tego to również bardzo sprytna manipulantka. Od samego początku zdobywa zaufanie Cainów, owija sobie rodzinę wokół palca, by następnie po cichu, powoli i w białych rękawiczkach ją zniszczyć.

Powieść jest intrygująca, bo choć od początku wiemy, kim jest Jade i jaki jest jej cel, a tym samym większości fabuły możemy się domyślić, to sposób jej poprowadzenia, niespieszne, metodyczne kroki tytułowej opiekunki niesamowicie wciągają. Niezbyt długie podziały z kilku perspektyw dają nam obraz tego, co się dzieje w głowach bohaterów, jak bardzo przytłacza ich sytuacja, ale nie widzą z niej rozwiązania, choć dla czytelnika jest ono bardzo jasne. Jedyne co mnie uwierało, to fakt, że Mark jako doświadczony policjant tak bezgranicznie zaufał obcej osobie i właściwie powierzył jej opiekę nad całą rodziną, w tym również żoną, z którą zamiast coraz lepiej było coraz gorzej. Mało tego zachowanie jego starszej córki Poppy uległo całkowitej zmianie, a w jego głowie żadna lampka ostrzegawcza się nie zapaliła? To taki niuans, czy istotny, czy nie, sami oceńcie.

„Opiekunka” spełnia znamiona thrillera, jest wciągająca, jest intrygująca, momentami zapiera dech, a w czytelniku buzują emocje, głowie te negatywne w stosunku do Jade. Ciekawi? Przeczytajcie :)

Idealna opiekunka to marzenie każdego rodzica, dlatego gdy w życiu Melissy i Marka pojawia się Jade, której dom spłonął, proponują jej dach nad głową i powierzają jej pod opiekę swoje dziewczynki.

Zachwyceni jej podejściem i zaangażowaniem nie zdają sobie sprawy jakie w rzeczywistości nieszczęście ściągają sobie na głowę. Kim jest ta idealna opiekunka, która w tak krótkim czasie wydaje się być niezastąpiona, bez której życie Cainów rozsypałoby się jak domek z kart?

Czytelnik od początku wie z kim ma do czynienia i kolejny raz dochodzę do wniosku, że wolę książki, w których wraz z głównymi bohaterami dowiadujemy się kto jest czarnym charakterem.

Frustrowałam się czytając jak bardzo Mark i Melissa dają sobą manipulować. Miałam ochotę krzyknąć do nich: Obudźcie się! Nie widzicie, że wszystko zaczęło się psuć gdy ona się wprowadziła?

Potem jednak uświadomiłam sobie, że tak może myśleć tylko osoba patrząca z zewnątrz i do tego znająca fakty. Będąc wewnątrz problemu często nie dostrzegamy oczywistych sygnałów, na które może nam zwrócić jedynie uwagę ktoś patrzący trzeźwo.

To niepokojący, intrygujący thriller z świetnie zarysowaną postacią tytułowej opiekunki. Dziewczyny na pozór miłej i życzliwej, a w rzeczywistości wyrachowanej psychopatki realizującej swój makabryczny plan. Z napięciem śledziłam rozwój wypadków, ściskając kciuki, by bohaterowie przejrzeli na oczy zanim będzie za późno.

To również przestroga żeby sprawdzić trzy razy, nim wpuścimy kogoś do naszego domu i życia.

Mark i Melissa wraz z dwójką dzieci wiodą szczęśliwe życie. Mają siebie i dzieci, które kochają najbardziej na świecie, co sprawia, że zrobią dla nich wszystko. Pewnego dnia w domu sąsiadki wybucha pożar, który sprawia, że dziewczyna nie ma gdzie się podziać, gdyż nie ma nikogo bliskiego. Bohaterowie proponują Jade lokum, a z czasem pracę opiekunki, aby Melissa mogła zająć się rozkręcaniem własnego biznesu. Mark natomiast prowadzi trudną sprawę i aby ją rozwiązać potrzebuje czasu. Chwile, które Jade poświęca dzieciom sprawiają, że coraz bardziej się do niej przywiązują. Z każdym dniem rodzina coraz bardziej uzależnia się od pomocy opiekunki. Nie mogą pojąć jak wcześniej udało im się funkcjonować. Jednak ta sielanka nie trwa długo, gdyż wraz z pojawieniem się Jade zaczynają pojawiać się problemy. Mark z Melissą coraz częściej się kłócą, co wpływa również na dzieci. Ciągłe nieporozumienia, brak wsparcia i zaufania sprawiają, że rodzina, która była tak silna i kochająca, powoli się rozpada. Czy wszystkie te problemy, które nadeszły wraz z pojawieniem się Jade można jeszcze rozwiązać? Czy nie jest za późno na ratowanie rodziny?

"Opiekunka" to bardzo dobra książka, którą czyta się błyskawicznie. Mimo tego, że z początku można wywnioskować co będzie się później działo, nie umniejsza to odbieraniu historii. Lektura, która pokazuje jak niewiele trzeba aby obdarzyć zaufaniem zupełnie obcą osobę. Jak rodzina, która była pełna wzajemnego zaufania, wsparcia i miłości wraz z biegiem czasu i przykrych wydarzeń zaczyna to wszystko tracić. Jak miłość dwójki zapatrzonych w siebie osób zostaje wystawiona na ciężką próbę, która przynosi wiele goryczy i rozczarowania. Historia, w której zemsta jest głównym paliwem napędowym. Ciekawy pomysł na fabułę, która zaciekawiła mnie do tego stopnia, że koniecznie chciałam wiedzieć co będzie dalej. Jedyne co z czasem troszkę zaczęło mi przeszkadzać to ciągłe wychwalanie Jade. Jednak mimo tego myślę, że warto przeczytać tę książkę. Polecam

Sheryl Browne stworzyła dzieło z pogranicza thrillera i kryminału przy czym uważam, że gatunkowo skłania się to bardziej w stronę thrillera. Prolog informuje nas o losach nastoletniej Grace, która traci w pożarze swoją rodzinę i trafia na pomoc komisarza Marka Cain'a... Dziewczynka zdaje się nie rozpaczać po nich jakoś za bardzo. Czy ma ku temu konkretne powody? Lata później trafiamy do domu Melissy i Marka Cain'ów, których życie jest naprawdę sielskie. Co zatem zakłóca ich sielankę i prowadzi niemalże do rozpadu rodziny?

Okładki Wydawnictwa W.A.B. są bardzo trafnie dobrane do treści książki. W samej fabule bardzo podoba mi się podział poszczególnych podrozdziałów na przedstawianie ich z perspektywy poszczególnych bohaterów - Marka, Melissy i Jade. Pisana jest językiem lekkim, który powinno się czytać dość sprawnie. Ja niestety miałam problem. Ale nie wynikał ON z tego, że to jest zła książka i nie chciałam jej skończyć czytać bo miałam jej dość. Wręcz przeciwnie. Ta książka jest za dobra. I jest tak realistyczna, że bałam się czytać dalej. Bałam się co dalej zepsuje się u głównych bohaterów, drżałam o Melissę i pałałam coraz większą nienawiścią do Jade. Dawno już fabuła nie wciągnęła mnie tak bardzo jakby niemalże było to życie bardzo bliskich mi osób. Ale dlaczego? No właśnie, tutaj wszystko kręci się wokół dzieci a u mnie jeśli o ten temat idzie to przejawiam wyjątkową wrażliwość.

Od początku znałam tożsamość Jade. Ona sama nie ukrywa się przed czytelnikiem więc łatwo będzie można czytając wywnioskować co to za jedna. Przerażała mnie natomiast jej nieobliczalność i bezwzględność. To jest wręcz perfekcyjnie napisana psychotyczna postać. Zaburzone postrzeganie rzeczywistości, przekonanie że postępuje dobrze, bezwzględność i bezduszność oraz brak poszanowania człowieczeństwa. Drodzy Państwo, przed lekturą tej książki radzę przygotować się na spotkanie z Jade.

Rodzina Cainów została przedstawiona w sposób idealny. Mark - cudowny, troskliwy ojciec, kochający mąż, który dba o rodzinę i kocha ją ponad wszystko. Takiego faceta to po prostu ze świecą szukać. I ten ogromny szacunek, że pomimo wszystko nie poddawał się i z miłością trwał w jedności z żoną w najcięższych chwilach. Melissa jest troskliwą matką, która bardzo kocha swoje wyczekane córki, jest również artystką po uszy zakochaną w swoim mężu. I to właśnie tej kobiety mi najbardziej szkoda. Bardzo bolało mnie serce, kiedy miałam świadomość tego co wokół niej się dzieje w momencie kiedy ona w bolesnej nieświadomości traciła poczucie rzeczywistości. Gdybym tylko mogła, podbiegłabym do niej i przytuliła ją z całej sympatii, której do niej nabrałam.

Książka, jak już wcześniej wspomniałam, jest aż zbyt dobra. Musiałam robić przerwy czytając ją, bo nie byłam w stanie na raz udźwignąć wszystkiego co tam się dzieje, ale równocześnie bardzo szybko wracałam, bo tak bardzo martwiłam się o losy bohaterów, że po prostu musiałam wiedzieć co jest dalej. Polecam każdemu czytelnikowi, który ma nieco mocniejsze nerwy.

Gdy powieść Sheryl Browne pojawiła się w zapowiedziach wydawnictwa W.A.B., wiedziałam, że to coś dla mnie. Uwielbiam takie klimaty, a opis z okładki brzmiał obiecująco. Dodatkową zachętą do lektury była rekomendacja Marioli Kłodawskiej z kanału Kartoteka. Niestety, "nie wszystko złoto co się świeci". Coś w tym thrillerze nie zagrało...

Pomysł na fabułę jest dobry, muszę to przyznać. Gorzej z jego realizacją. Pisanie z perspektywy trzech bohaterów po kilku początkowych rozdziałach potrafi zmęczyć czytelnika. Znacznie bardziej wolałabym odkrywać tę historię wyłącznie z perspektywy Jade, czyli najbardziej niewiarygodnego z trójki narratorów. Być może wtedy "Opiekunka" stanęłaby obok "Kamiennego wyroku" Ruth Rendell - jednej z moich ulubionych powieści, o której kiedyś Wam opowiem.

Thriller Sheryl Browne poza wadami ma naprawdę dobrze wykreowaną bohaterkę-psychopatkę. Coraz trudniej zaskoczyć mnie w kwestii psychologii postaci, tutaj było to miłe zaskoczenie. Zdecydowany plus dla autorki za to.

Po zakończeniu lektury pojawiła się u mnie pewna myśl. Historia przedstawiona w "Opiekunce" lepiej sprawdziłaby się jako scenariusz filmowy niż powieść. Ja będę czekać na dobrą ekranizację. Czy polecam? Sięgnijcie po tę powieść, jeśli macie ochotę. To, co mnie się nie podobało, być może komuś będzie odpowiadało. Dla mnie to tylko 2/5 i rozczarowanie.