Odzyskać nadzieję. Powieść o odnalezieniu miłości

Nawet jeśli nie czytaliście pierwszej części to spokojnie można zagłębić się w tą opowieść, która stanowi odrębną historię. Poznajemy w niej Alicję i jej nastoletnią córkę Julię. Po trudnych przeżyciach związanych ze śmiercią męża i próbą samobójczą córki, przenoszą się do małej podbeskidzkiej wioski, gdzie agroturystyczne Gospodarstwo pod Gorką staje się dla nich nowym domem. Czy w tych pięknych okolicznościach przyrody, wśród górskich szlaków nasze bohaterki odnajdą upragniony spokój? Czy los będzie dla nich łaskawy?

Autorka doskonale wprowadza nas w świat emocji, tęsknot i ukrytych pragnień. Pięknie opisuje relacje, akcja toczy się nieśpiesznie ale naprawdę wciąga i angażuje w życie bohaterów. Dostajemy prawdziwą, przepełnioną uczuciami historię, która napawa nadzieją na lepsze jutro. Widzimy jak ważna w życiu jest wiara, ufność w boski plan mimo przeciwności, które napotykamy. Polecam serdecznie.

Bohaterki powieści czyli Alicję i Julię znamy z książki "Wybrać miłość". Po śmierci męża, Alicja z córką przeprowadzają się do Warszawy. Tylko, że dokądkolwiek by nie uciekać nasze bóle, rany, demony przeszłych zdarzeń wyruszają razem z nami. Szczególnie odczuwa to 15letnia Julia, która nie dość, że straciła ojca to jeszcze spotkała ją nieszczęśliwa miłość. To wszystko powoduje, że koniec końców Alicja przyjmuje propozycję brata i przenosi się z Julką do małej, podbeskidzkiej wioski. Choć początkowo nic na to niewskazuje, to właśnie tam rozpoczyna się ich nowa droga życia, tam jest początek szlaku, który poprowadzi je obie ku pięknym szczytom, skąd roztaczają się niesamowite i zaskakujące widoki na przyszłość.

Pani Małgorzata stworzyła urzekającą, pełną wiary i nadziei opowieść o tym, że czasem potrzebne są w życiu zgliszcza, po to żeby odsłoniły się nowe horyzonty.

Ponad to autorka zabiera nas na wędrówkę Głównym Szlakiem Beskidzkim. Poznajemy wraz z bohaterami miejsca na szlaku, które warto zobaczyć. Gdybym wcześniej nie zachwyciła się górami, to ta książka napewno wzbudziłaby we mnie miłość do nich.

Rozległe górskie pasma zapierają dech w piersi. Przynajmniej w mojej. Uwielbiam przede wszystkim Tatry. Mają w sobie to trudne do jednoznacznego określenia „coś”. Ale tym razem z radością wraz z bohaterami niniejszej powieści podjęłam wędrówkę po innych wzniesieniach. Dobrze jest poszerzać horyzonty, prawda? I nie były to tylko te góry, które można pokonać na dwóch nogach. Miło mi, że zechcieli, żebym im towarzyszyła.

„Odzyskać nadzieję” to kontynuacja tytułu „Wybrać miłość”, ale nie musicie Państwo nadrabiać tej drugiej. W moim przypadku nieznajomość pierwszego tomu w żadnym stopniu nie zakłóciła odbioru tego.

Alicja jest wdową i matką dorastającej Julii. Jej małżeństwu daleko było do zadowalającego. Ich drogi częściej niż schodzić, rozłączały się. Bogdan dużo czasu poświęcał pracy, a kiedy już powiedział dość i chciał rzeczywiście dzień po dniu budować życie z rodziną, los uciął wszystko jednym pewnym ruchem nie pozostawiając złudzeń. Należy budować wszystko od nowa. Kobieta pocieszenie znajduje w ramionach kochającego Pana Boga oraz w obecności córki, która pomimo młodego wieku też miała już okazję nauczyć się na własnych błędach. W Zagórze, u brata Alicji, dziewczyny oddychają pełną piersią o co właściwie nie trudno w takich okolicznościach przyrody. To właśnie tam splatają się w jedną ścieżki Ali i Piotra. Mężczyzny bardzo poranionego, samotnego, z trudną przeszłością.

Między jednym zdobytym szczytem a drugim, między jedną pokonaną przeszkodą a drugą, bohaterowie zaczynają dostrzegać niewyraźną jeszcze, gdzieś tam dopiero skromnie majaczącą nadzieję. Tylko, że gdy już wydaje się iż jest ona niemal na wyciągnięcie ręki, spadają ciosy, z którymi trzeba się uporać. A nadzieja jakby się ulatniała przyćmiona pytaniami bez odpowiedzi bądź lękiem, niepewnością. Czy jednak na przekór wszystkiemu to ona zatriumfuje?

Lubię pióro Pani Małgorzaty Lis. Na kartach jej książki odnajduję to co bliskie jest również mnie. Wyznaję takie same wartości jak bohaterki. Dobrze rozumiem, dlaczego Alicja w relacji z Piotrem postępuje tak, a nie inaczej. Pogratulowałabym jej, bo pomimo swojego wieku nie uległa, żeby tylko zatrzymać kogoś przy sobie. Wiecie Państwo, to raczej rzadkie zjawisko, że mamy pokrewne zapatrywania z postaciami literackimi, a przez to mocno je teraz doceniam.

Czytając Panią Lis czuję się bardzo komfortowo. Szczególnie w przypadku jej najnowszej historii, gdzie oprócz wyżej nadmienionych aspektów, odnalazłam tak wiele górskich widoków. Wspaniale było śledzić kroki Julii i Dominika, którzy z zapałem pokonywali kolejne wzniesienia.

Książka godna polecenia. Napisana prostym stylem, nieskomplikowanym. Idealna na wakacyjny urlop. Podczas lektury gwarantowane lekkie zwroty akcji, a więc też niegroźne palpitacje serca.:)

Premiera 10.06.