Oczy królowej

„OCZY KRÓLOWEJ”

Oliver Clements Dom Wydawniczy REBIS

Czy kiedykolwiek czytaliście thriller historyczny? Dzięki portalowi lubimyczytać.pl oraz Domu Wydawniczemu Rebis miałam możliwość przeczytania powieści Olivera Clementsa „Oczy królowej”. Jest to pierwsza odsłona serii „Agenci Korony”. Tutaj powstanie agent 007. Możecie również przeczytać, jak powstawały pierwowzory agentów M16.

Oczami królowej Elżbiety I jest niesamowity doktor John Dee. Jest jej prawą ręką. Będzie miał mnóstwo przygód. Czy wyjdzie z tego żywy? Kto czyha na niego? Dee jest astrologiem. Uwielbia patrzeć w gwiazdy i z nich czytać. Często ma prorocze sny. Dzięki nim potrafi rozwiązać trudne zadanie. Czy obroni swoją królową przed rychłą śmiercią? Niejeden osobnik chciały jej śmierci. Oprócz Elżbiety I mamy również do czynienia z jej kuzynką królową Marią Stuart.

Maria jest katoliczką i królową Szkotów. Chciałaby przejąć władzę nad Anglią. Ma wysokie zapotrzebowania erotyczne. Nie mogłam uwierzyć jakie zabiegi zapisał jej lekarz. Jej służące mają dosyć. Nie mają siły, żeby zaspokoić jej zapotrzebowania. O czym piszę? Odpowiedź znajdziecie w książce „Oczy królowej”. Stuart jest więźniem swojej kuzynki. Doradcy królowej Elżbiety podejrzewają, że Maria chce zabić królową i zasiąść na jej tronie. Czy mają rację? Czy faktycznie tak jest?

Czy „Oczy królowej” w porę wykryje spisek? Dodam, że w tej powieści jest mnóstwo spiskowców. Komu może ufać Elżbieta I? Kto jest jej prawdziwym przyjacielem, a kto ukrytym wrogiem?

Nie zabraknie również zabawnych scen i pościgów. Jestem zachwycona tą pozycją.

Jak myślicie czy Elżbieta I była dobrą osobą? Jak ją przedstawił autor? Czy może prawowitą królową Anglii powinna być Maria Stuart?

Katolicy walczą z protestantami. Za wszelką cenę chcą się pozbyć Hugenotów z Francji i najlepiej z Anglii. We Francji robią z nimi czystkę. Czy ich ręka dosięgnie samej królowej Elżbiety?

Elżbieta wraz ze swoim mistrzem – (specjalnie nie napiszę o kogo chodzi) stworzy coś co zapoczątkuje tajnych agentów. Zrobiła to dlatego, że kończą jej się pieniądze na obronę królestwa.

Kim jest tajemnicza Isobel Cochet? Dlaczego zaginęła? Czy ona spiskowałam przeciwko królowej Elżbiecie?

Powieść wciągnęła mnie od samego początku. Niesamowite zwroty akcji. Dużo spiskowców po jednej i drugiej stronie. Jestem zachwycona tropieniem wrogów królowej. Główni bohaterowie są rewelacyjni i bardzo dobrze wykreowani. Różne miejsca akcji. Czas akcji wiek XVI. Thriller podzielony jest na trzy części. Będziecie nią bardzo zachwyceni. „Oczy królowej” doskonale nadają się na prezent.

Lubicie thrillery? Może tym razem sięgniecie po ten historyczny thriller z mnóstwem szpiegowskich wątków. Nie zabraknie także morderstw. Czy królowa Elżbieta przeżyje, a Maria Stuart straci głowę?

Czy oglądaliście serial „Nastoletnia Maria Stuart”? Jeżeli odpowiedzieliście „tak” to ta powieść przypadnie wam do gustu.

Chcesz poznać agenta 007?

"Ale o tobie, John, zawsze myślę jak o swoich oczach, które wyraźnie widzą w ciemności, podczas gdy oczy innych potrafią ujrzeć wyłącznie ciemność."

Po tragicznej Nocy św. Bartłomieja w Paryżu Francis Walsingham traci jedne z ważniejszych dokumentów, które mogą przesunąć szalę na rzecz Hiszpanów w wojnie angielsko-hiszpańskiej. Jednocześnie, królowa Elżbieta I walczy o przywództwo ze swoją kuzynką Marią, królową Szkotów i na każdym kroku musi trzymać się na baczności, bo nie wie komu może ufać. Na szczęście w zanadrzu ma jeszcze swojego wiernego przyjaciela Johna Dee, który mimo braku sylwetki wojownika, posiada jeden z najlepszych umysłów ostatnich czasów.

Świetna historia pokazująca walkę o tron angielski, a także próby utrzymania Anglii jako potęgi. Dwie mocne postacie jak John Dee i Francis Walsingham powodują, że książkę czyta się bardzo przyjemnie i szybko. Nie ma czasu na nudę czytając, bo ciągle się coś dzieje i akcja idzie do przodu. Mimo, że jest to powieść historyczna i nie każdemu ten gatunek może przypaść do gustu, to jednak należy zaznaczyć, że nie odczuwa się tego. Kilka razy byłam pod wrażeniem pomysłów autora i to w jaki sposób poprowadził naszych bohaterów. W końcu jest to początek agentów na usługach Jej Królewskiej Mości.

Na pewno sięgnę po kolejne części tej serii.

Ciepłej sierpniowej nocy w całym Paryżu rozbrzmiewają dzwony, zwiastujące kłopoty. Tłumy ludzi wychodzą na ulice, aby się czegoś dowiedzieć. Robi się zbyt tłumnie, żeby Walsingham i Fellowes dotarli do mostu przed zamknięciem miasta. Mają jeszcze szansę na ucieczkę, ale przed opuszczeniem Paryża muszą odnaleźć dziennik, który ma wpłynąć na losy Anglii. Niestety kłopoty zaczynają się już w kościele do którego przyszli po tajne dokumenty. Zaczyna się pościg. Walsingham nie jest zadowolony z obrotu sytuacji, zwłaszcza że jako ambasador Jej Królewskiej Mości na dworze króla Karola, nie może zostać złapany. Czy dzięki tajnym dokumentom wojna podstępów i intryg skieruje się na dobry tor?

Szczerze to już dawno nie czytałam tak dobrego thrillera, zwłaszcza, że ma podłoże historyczne.

Każda strona wciąga i trzyma w napięciu. Nie znalazł się tu chyba rozdział, który by mnie nudził, albo wydał się zbędny. Świetnie dobrane dawkowanie akcji, sprawia, że książka nie wydaje się niekończącym, historycznym tasiemcem. Pisarz świetnie też dobrał postacie, które się uzupełniają, a ich charaktery są bardzo różnorodne i interesujące. Dawno nie czytałam tego gatunku, bo jakoś nie znalazłam książki, która znowu by mnie wciągnęła w świat akcji, napięcia, pościgów i intryg. I oto jest. Myślę, że można powiedzieć, że ta książka obudziła, uśpioną miłość do thrillerów 😍

Większość z nas lubi wątki szpiegowskie i z zainteresowaniem śledzi losy tajnych agentów. Od zawsze świetnie się one sprawdzały, czy to w literaturze, czy na wielkim ekranie i wprowadzały do fabuły dużo niespodziewanych zwrotów akcji oraz niemałego dreszczyku emocji. Przeważnie jednak skupiają się one na teraźniejszości, gdzie szpieg idący na misję wyposażony jest w super nowoczesny sprzęt. A co gdyby można było cofnąć się kilka wieków wstecz i poznać działania tamtejszych pierwszych służb specjalnych? Tu z pomocą przychodzi Oliver Clements i jego najnowsze dzieło - "Oczy królowej".

Akcja książki już od samego początku nabiera szybkiego tempa i długo tak się utrzymuje. Był to ogromny atut, ponieważ z każdą kolejną stroną czytelnik coraz bardziej zanurzał się w historię oraz płynął dalej razem z nią. Odpowiadał za to prosty i lekki styl pisania autora, który nie bawił się w zawiłe opis, a skupił się na dobrym przekazaniu swojej opowieści.

Obraz XVI wiecznej Anglii ukazanej w powieści jest bardzo realistyczny, a często nawet brutalny. Nie ma tu miejsca na idealizację, czy pomijanie niewygodnych tematów. Opisy były szczegółowe, aż można było wyobrazić sobie wszystkie te nieprzyjemne zapachy i jeszcze bardziej wczuć się w realia tamtych czasów. Mi się to podobało, ale na pewno trochę bardziej wrażliwe osoby muszą uważać, bo część scen może być nie dla nich.

W książce zabrakło mi trochę większego wgłębienia się w postacie Elżbiety I i jej rywalki Marii. Choć obie kobiety przewijały się przez książkę, to jednak zdecydowanie była ona zdominowana przez działalność szpiegów poświęcających się dla dobra swojego kraju. Dla mnie był to spory minus, ponieważ dwie bardzo ważne postacie zostały nieco pominięte. Pozostałym bohaterom może i poświęcono więcej uwagi, ale również nie wystarczająco wgłębiono się w ich historię, charakter, czy motywację do danych działań.

Podsumowując, "Oczy królowej" to powieść historyczna skupiająca się na działalności szpiegowskiej ówczesnych agentów. Znajdziecie w niej dużo intryg i podstępów, a wszystko na tle narastającego konfliktu z Hiszpanią i Francją oraz masakry protestantów w tzw. "noc św. Bartłomieja". Kilka rzeczy można było zrobić lepiej, ale ogólnie całość wyszła dobrze. Jeśli nie macie problemu ze zmierzeniem się z odrobiną historii oraz chcielibyście poczuć się jak James Bond w średniowieczu, to powinniście się odnaleźć w tej lekturze.

Rok 1572 słynął z okrucieństwa, spisków i skandali. Przede wszystkim zasłynął „nocą św. Bartłomieja”, podczas której dokonano rzezi hugenotów. Sprawcami była tłuszcza w sposób mistrzowski podjudzona przez katolików. Mordy były nie tylko długotrwałe, ale również bestialskie. Na tym tle zaufany królowej Elżbiety I mistrz Francis Walsingham próbuje przemycić ważne dokumenty do Anglii. Opuszczenie jednak Paryża, gdy wokół toczą się okrutne mordy, jest niebezpieczne, szczególnie że ktoś jeszcze pragnie ów dokument zdobyć. Niby zwykłe kartki, ale nie byle jakie, ponieważ należały do żeglarza, który ponoć odkrył drogę morską przez niebezpieczną cieśninę. Po jej przepłynięciu skarbiec każdego królestwa zapełniłby się po samo sklepienie. Jednak mistrz dał się ocyganić. Po ważne dokumenty zostaje wysłany zaufany człowiek. Kto to taki? Kto jest oczami królowej?

Czy polecam? Nie wiem. Zależy kto, jakie ma wymagania w stosunku do lektury. Ktoś, kto nie lubi drastycznych scen, może się poczuć zniesmaczony, ale cóż na to poradzić, że to były takie mroczne czasy. Opisy i tak są mniej drastyczne niż w cyklu „Królowe przeklęci”, a z wymyślnych mordów słynęli już Wikingowie. Jeśli więc ktoś nie znajduje się w tego typu opisach, to odradzam, szczególnie iż wiadomo, że Autor podkoloryzował to i owo korzystając z brutalności czasów, by podnieść adrenalinę czytelnikowi. Jednak mam wrażenie, że mimo wszystko momentami mocno przesadził. Autor pisał też w czasie teraźniejszym, co nie wszystkim przypadnie do gustu. Za kolejny minus lektury uważam zbyt małą ilość manipulacji i knowań, jakby Autor bał się, że czytelnik może się pogubić. Mogłoby być też trochę bardziej rozwinięte życie obyczajowe w owych trudnych, ciężkich czasach i więcej faktów historycznych, szczególnie dotyczących konfliktu królewskich sióstr, a nie taniej erotycznej sensacji. Nie podobał mi się sposób ukazania Marii Stuart jako nimfomanki. Postać Elżbiety była z kolei spłycona.

Przejdźmy do plusów, które zawsze staram się odnaleźć. Według mnie ciekawie zarysowane i przedstawione tło historyczne, jak i akcja osadzona w 1572 roku to atut książki, ale wątek historyczny nie jest równy wiedzy z tego okresu, z czego trzeba zdawać sobie sprawę i czytać z przymrużeniem oka. Kolejny plus to szybkie tempo, wartka akcja i plastyczne obrazy (czasem nawet nazbyt, bo można było sobie uzmysłowić jaki smród wydobywał się z odmętów Tamizy). Autor nawiązał nawet do odkrycia supernowy w gwiazdozbiorze Kasjopei, co urealniło postać głównego bohatera jako uczonego. Jestem z lektury w miarę zadowolona, choć kapkę rozczarowana. Porównanie tej książki do twórczości Kena Folletta, to przesada. Follett to klasa sama dla siebie. Jednak na kilka godzin mogłam z przymrużeniem oka oderwać się od rzeczywistości i przenieść się do bardzo odległych czasów.

„Oczy królowej” otwierają cykl zatytułowany Agenci korony. Sięgnę po kolejny tom, by poznać dalsze przygody lojalnego i sprytnego Johna Dee – agenta 007 w tajnej służbie Jej Królewskiej Mości.

Za możliwość zapoznania się z treścią książki dziękuję Wydawnictwu REBIS

Epoka elżbietańska – cóż za niebezpieczny czas, by żyć!

"Oczy królowej" to bardzo dobrze napisana powieść, która daje Czytelnikowi możliwość przeniesienia się do epoki elżbietańskiej i poczucia na własnej skórze panującego wówczas klimatu. Przez całą książkę panuje surowy, mroczny i pełen emocji klimat, typowy dla tego okresu w dziejach historii.

   Akcja książki podąża za dwiema królowymi - Elżbietą I i Marią, Królową Szkotów -, ich doradcami i przyjaciółmi, kolejnymi intrygami i tajemnicami oraz dążeniem do przejęcia władzy za wszelką cenę.

   Książka napisana jest w sposób bardzo obrazowy, dzięki temu Czytelnik nie tylko czyta, ale przede wszystkim widzi każdą scenę, każdy fragment, odnosząc wrażenie oglądania dobrego filmu. Dodatkowym atutem powieści jest jej dynamika oraz zwroty akcji i liczne intrygi.

   Powieść bazuje na prawdziwych wydarzeniach i postaciach, w związku z tym w wielu miejscach akcja książki mija się z prawdą, a część stworzonych przez autora postaci jest nieco nierealistyczna i niezgodna z tym, co mówi nam zarys historyczny. Dzięki temu Czytelnik otrzymuje powieść historyczną łączącą fikcję z rzeczywistością, której akcja jest dynamiczna i wciągająca już od pierwszych stron.

"Oczy królowej" to ekscytująca podróż w czasie, dzięki której historia ożywa na nowo, choć pod nieco zmienioną formą. Książka ma wszystko, co najlepsze: tajemnice, polityczne intrygi, zdrady i postacie wyciągnięte prosto z kart historii. Choć autor nie wykorzystał w pełni potencjału tej niesamowitej historii, książka jest godna polecenia. Jestem pewna, że miłośnicy powieści szpiegowskich, fikcji historycznych czy właśnie epoki elżbietańskiej z przyjemnością sięgną po tę powieść.

,, Każdy ściska w rękach to, co ze sobą wziął. Większość niesie niemowlęta . Uciekający mijają ich skuleni, przerażeni, ze łzami spływającymi po twarzach.

- Obcięli jej ręce!- szlocha kobieta.- Mojej matce obcięli ręce!- Podnosi swoje, zdumiona, że wciąż je ma".

Kiedy zaczęłam ją czytać nie sądziłam, że będzie tak brutalna. Każda kolejna strona utwierdzała mnie w przekonaniu, że to okrutny thriller, który im dalej czytałam, tym bardziej przybierał na sile. Już po dziewiętnastej stronie czułam jakbym wypiła trzy mocne i gorzkie kawy, które wywołały we mnie ogromne pobudzenie. Mimo tak ostrego tekstu ja czytałam dalej, coraz bardziej zaciekawiona dalszą akcją. Może i czuć było pewną rezerwę, jednak tylko po to, by przekonać nas, że my w tej powieści jesteśmy bezpieczni. Dziwne, prawda? Ciekawa jestem, czy wy też odniesiecie takie wrażenie.

W tej historii spodobały mi się porównania. Autor miał ich całe mnóstwo, odpowiednio dobrane do każdej sytuacji i danego przedmiotu. Zaintrygował mnie również motyw tajnych spisków, które knuły przeciw sobie dwie wielkie osobistości. Wszystko oczywiście z klasą, że niby nic o tym nie wiedziały:-)

Chciałam jeszcze dodać, że akcja występuje tutaj w dwóch miejscach jednocześnie. Zawsze lubię taki rozstaw, gdyż można poznać fakty z obu stron, a nie tylko jednej. Kiedy jedna strona wyraża swoje obiekcje, to nie mam pewności, które opisy są prawdziwe. Tutaj dość mocno podkreślone są sceny walki, czy też rozlew krwi. Choćby tułaczka pomiędzy trupami i do tego z opisu mocno zmasakrowanymi, może osoby wrażliwe nieco zniesmaczyć. Mi się to wszystko bardzo podobało, bo wszelkiego rodzaju powieści grozy są moją ulubioną dziedziną literatury.

Jeśli chodzi o samych bohaterów, to życzyłabym sobie, aby w moim życiu pojawił się ktoś taki jak Walsingham. Ten człowiek zawsze potrafił znaleźć wyjście z każdej sytuacji. Jego matactwa były prawdziwą perełką. Zawsze czymś mnie zaskoczył i zauroczył. Był prawdziwymi oczami królowej, prawie jak sherlock holmes :-)