Obudź się, Kopciuszku

Jestem pod ogromnym wrażeniem książek Natalii Sońskiej. Miałam w planach przeczytać tę pozycję dopiero zimą lecz, tak kusiła i kusiła piękną okładką, że w końcu przestałam się opierać.

Piękna historia o współczesnym kopciuszku pociągnęła za struny mojego serca i zagrała w nim skoczną muzykę góralską. Główna bohaterka - Alicja poznaje w Zakopanem miłość swojego życia i choć brzmi to może banalnie cała opowieść taka nie jest. Pojawiają się problemy, jak to w życiu i tylko od nas samych zależy czy kochamy tak bardzo, że będziemy potrafili sobie z nimi poradzić. Taką wartość między innymi przynosi ta opowieść. Nie mniej jednak ma też swoje wady, bo ileż w życiu spotykają nas takie same zbiegi okoliczności? Mimo, że odcinamy się od czegoś - to za każdym razem do nas wraca jak bumerang. Chociaż szanse na takie zrądzenia losu są znikome. Dužy plus za opisy Zakopanego i zwyczajów górali, są takie rzeczywiste, iż ma się chęć człowiek spakować i wyruszyć tam zaraz. Bardzo spodobała mi się postać pani Anieli; uśmiałam się, ale też wzruszyłam. Najciekawsze jednak jest to, czy kopciuszek wybudzi się z zimowego snu i zawalczy o swoje szczęście.

Pozycja jest niewątpliwie warta uwagi.

[Adres usunięty]

_______________________________________________________________________

„Obudź się, kopciuszku” to już trzecia książka w dorobku Natalii Sońskiej. Tym razem autorka zaserwowała nam niezwykle zimową i klimatyczną powieść. Miło jest ją czytać, kiedy na zewnątrz mróz, w książce mróz, a w domu kocyk i przyjemne ciepełko. Czy nowa książka Natalii Sońskiej utrzymuje poziom poprzednich? Czytajcie dalej.

Główną bohaterką książki jest Alicja - młoda, niezwykle ambitna internistka, która w 200% oddaje się swojej pracy. Spędza w niej każdą wolną chwilę, z chęcią bierze dyżury za przyjaciół w święta i w sylwestra. Jest osobą zamkniętą w sobie, nieufną i stroni od większego towarzystwa i imprez. Ma jednak paczkę przyjaciół, na których zawsze może liczyć. Pomimo tego że na pierwszy rzut oka Alicja wydaje się osobą zimną, twardą i nieprzystępną, tak naprawdę w głębi serca marzy o wielkiej, prawdziwej miłości. Jej życie zmienia sylwestrowy wyjazd w góry, gdzie poznaje przystojnego Michała - ratownika TOPR. W jego towarzystwie dziewczyna czuje się naprawdę dobrze i to właśnie dzięki niemu Alicja przestaje myśleć cały czas o pracy. Czy taki związek ma szansę przetrwać? Ona w Krakowie, ON w Zakopanem... Obydwoje są zaangażowani w swoją pracę i żadne z nich nie chce pójść na kompromis. Dodatkowo Alicja zaczyna mieć kłopoty w pracy, których nigdy się nie spodziewała...

Muszę przyznać, że Natalia Sońska zdecydowanie nadal rozwija skrzydła. Każda książka, która wychodzi spod jej pióra jest lepsza niż poprzednia, nie tylko pod względem warsztatu literackiego, ale także pod względem pomysłu na fabułę. Autorce jednak najlepiej wychodzi tworzenie niezwykłego i niepowtarzalnego klimatu w książce. W „Piernikach” były to święta. Natomiast w „Kopciuszku” Natalia Sońska wprowadza nas w klimat gór, zimy, skrzypiącego śniegu pod stopami. Czytając wszelkie opisy, byłam zachwycona! Autorka wprost maluje słowem i niezwykle działa nam na wyobraźnię. Stwarza niepowtarzalna, wręcz bajkowy klimat. Czułam, że razem z bohaterami jestem w górach, siedzę w góralskiej chacie i zajadam się smakołykami starej góralki. Muszę przyznać, że ta właśnie góralka skradła moje serce - niezwykle ciepła, serdeczna kobieta, która na każdym kroku dzieliła się swoimi życiowymi mądrościami.

Tak jak było w poprzednich powieściach autorki, również w tej Natalia Sońska nie skupiła się tylko na jednym wątku, ale na kilku. Został tutaj poruszony np. wątek relacji Alicji z ojcem, która jest niezwykle trudna i raniąca. To dzięki retrospekcjom dowiadujemy się jakie dzieciństwo miała Alicja i dlaczego jej relacja z ojcem wygląda tak a nie inaczej. Została również przedstawiona praca ratownika TOPR oraz internisty. Nie byłabym sobą gdybym nie zwróciła uwagi na okładkę. Jak w poprzednich książkach, i tym razem okładka jest przepiękna. Gdy ją pierwszy raz zobaczyłam od razu się w niej zakochałam. Zdecydowanie książka ta upiększa półki księgarń.

Podsumowując, „Obudź się, kopciuszku” to niezwykle ciepła i klimatyczna książka, która bez wątpienia skradła moje serce. To powieść niezwykle mądra, wartościowa i zmuszająca do refleksji. Zdecydowanie polecam i z niecierpliwością czekam na kolejną książkę Natalii Sońskiej.

Przepiękna powieść . Bardzo miło się czyta i strasznie wciągająca. Na zimowy wieczór szczególnie gdy za oknem śnieg idealna. Polecam bardzo.

Choć na co dzień jestem miłośniczką kryminałów i thrillerów lubię również od czasu do czasu zapoznać się z typowo kobiecą literaturą. Zachęcona coraz zimniejszym klimatem za oknem oraz nieuchronnie zbliżającym się Bożym Narodzeniem, postanowiłam zabrać się za lekturę książki zalegającej na mojej półce już od dobrych kilku miesięcy.

Jestem okładkową sroką, przyznaje się bez bicia! Jak widzę płatki śniegu, rękawiczki, serduszko – przepadam, jak przystało na osobę uzależnioną od fotografii i Instgrama. Czytając blurb o górach, miłości, sylwestrze – przepadam podwójnie. Szkoda tylko, że musiałam się wybrudzić gwałtowniej niż tytułowy Kopciuszek.

Specjalnie dla tej książki zwolniłam miejsce w mym „napiętym, czytelniczym grafiku”, a już od pierwszych stron chciało mi się wymiotować tęczą. Ta pozycja jest stanowczo przesłodzona. Wszystko jest sztampowe, przerysowane, nudne. Główni bohaterowie są schematyczni, przewidywalni i w doskonały sposób wpisują się w grono znienawidzonego przeze mnie typu postaci. Ona: zakompleksiona szara myszka, niezwykle inteligentna, skrzywdzona przez los, samotna, piękna, bojaźliwa sarenka, na której widok każdy pada do stóp i chce całować ją po kolanach. On: rycerski, męski, zbudowany jak na twardziela przystało, ratownik GOPR, służący informacją, pomocą, ramieniem, kieliszkiem, zapleczem knajpy oraz wszystkim, czego biedna łania potrzebuje w danym momencie. On nie ma niebieskich oczu, ona ma przepiękne, czarujące, cudowne, grantowe oczy, o czym autorka nie omieszkała przypominać co jakiś czas.

Po przeczytaniu kilkudziesięciu stron można zgadnąć zakończenie (o ile ktoś tego nie zrobił szybciej). Nie może zabraknąć również tony lukru w postaci przyjaciela geja, no bo która sarenka nie ma takowego na zapleczu. A jak już się ma owego homoseksualnego kumpla, to nie można się do niego odnosić „Przemysław”, „Przemek” tylko „Przemuś” i trzeba go nieustannie przytulać, głaskać po ramieniu i przekonywać, że jest ON najlepszą istotą chodzącą po ziemi. Dla wyjaśnienia, po pierwsze, nie jestem homofonem, a po drugie mój mąż ma tak na imię i nawet ja przy ludziach nie zmiękczam jego imienia jak Alicja.

Oczywiście nie mogło zabraknąć ucieczek, niedomówień, braku wyjaśnień oraz następujących później rozterek, niezrozumienia, bólu, tęsknoty, obwiniania się. Ech… Ta ksiąska skutecznie obrzydziła mi literaturę kobiecą. Za każdym razem, kiedy myślałam, że już gorzej być nie może, autorka dorzucała kolejną tragedię i chyba ją przy tym trochę poniosło. Przelała ona do tej książki tyle dramatu, że Nicholas Sparks może się schować ze swoimi powieściami. Miałam wielką ochotę na „Zakocha się, Julio”, ale coś czuję, że może być ona podobna do „Obudź się Kopciuszku”, więc ją sobie odpuszczę.

"Obudź się kopciuszku" to niezwykle ciepła i pełna miłości oraz wzajemnej życzliwości, magiczna historia, rozgrywająca się w mroźnym, zaśnieżonym i klimatycznym Zakopanem. Jest to idealna lektura wprowadzająca w świąteczny nastrój. Momentami bardzo wzruszająca, zmuszająca do refleksji, dająca nadzieję, pokrzepiająca.

Książka napisana jest w narracji trzecioosobowej. Pomiędzy rozdziałami wplecione są wspominki głównej bohaterki sprzed kilku lat, dzięki którym łatwiej jest nam zrozumieć jej postępowanie i zachowanie. Czyta się ją ekspresowo, autorka ma bardzo lekkie i przyjemne w odbiorze pióro. Po przeczytaniu "Obudź się kopciuszku" wiem, że na pewno w przyszłości sięgnę po więcej twórczości tej autorki.

Historia, mimo że przewidywalna, to bardzo wciągająca i ciekawa. Jest to zdecydowanie typowo babska powieść, niewymagająca większego skupienia, którą czyta się głównie dla relaksu i w tej roli sprawdza się idealnie. Ja ze swojej strony książkę polecam, nie tylko w okresie świątecznym.

[Adres usunięty]