Obiecaj mi

Książki Richarda Paula Evansa niemal zawsze sprawiają, że po ich lekturze jestem bardzo wzruszona i skłonna do przemyśleń. Czy tak było też tym razem?

Tak naprawdę początek jest bardzo enigmatyczny. Dopiero z biegiem czasu wszystko ma stać się dla czytelnika oczywiste. Poznajemy Beth, która najpierw dowiaduje się, że mąż ją zdradza, a następnie, że jest śmiertelnie chory. Po jego śmierci kobieta nie ma zbyt wiele środków do życia. Z okazji świąt Bożego Narodzenia nie kupiła dla siebie prezentu. Córeczka poprosiła dla niej o osobę, której mogłaby zaufać, która stałaby się dla niej oparciem. Czy to marzenie małej Charlotte miało się spełnić?

Z przykrością muszę stwierdzić, że niestety od początku coś nie zaskoczyło. Zapoznałam się z tą pozycją w kilka godzin, ale nie mogę powiedzieć, bym była nią szczególnie zachwycona. Niestety, jest to przeciętna lektura, którą szybko się przeczyta i równie prędko o niej zapomni.

Jedyną ciekawostką jest pojawienie się w pewnym momencie magicznego wątku. Tak naprawdę to ON dodaje uroku i ciągnie całą fabułę do przodu. Gdyby go nie było, powieść okazałaby się nic nieznaczącą lekturą. A tak przynajmniej mamy do czynienia z pewną zagadką nie z tego świata.

,,Obiecaj mi" to, niestety, jedna ze słabszych książek autora. Nie polecam jej na pierwsze spotkanie z twórczością Richarda Paula Evansa, ale jeśli ktoś chce zapoznać się z całą twórczością pisarza, powinien zgłębić także tę pozycję.

Zastanawia mnie postępowanie Marka. Naprawdę kochał Beth? Podobno zdarzają się przypadki osób (nie chcę wyjść na nieczułą, więc nie będę wskazywała palcem tylko w stronę facetów, bo przecież różnie bywa), które oddzielają miłość duchową od fizycznej i w ich przypadku pójście do łóżka z kimś obcym naprawdę nic nie znaczy. Problem w tym, że dla jego/jej drugiej połówki to może wyglądać trochę inaczej.

Przyznaję, że rozwój wydarzeń mnie zaskoczył. Kto by się spodziewał takiego obrotu sprawy? Przez pierwsze kilkanaście rozdziałów akcja płynęła wolno, można powiedzieć, że nawet rozwijała się ślimaczym tempem. Wszystko ruszyło z kopyta po tym, jak Matthew zdeponował cały kredyt Beth.

Jak to się dzieje, że niektórzy dożywają późnej starości i ani razu nie trafiają na miłość, a inni zako[motyla nóżka]ą się (z wzajemnością lub bez) co i rusz? Beth sama przyznaje, że nie potrafi żyć samotnie. Do tego stopnia tęskni za dzieleniem z kimś życia, że byłaby gotowa wybaczyć mężowi, który zdradził ją kilkanaście razy.

No i zastanawia mnie dlaczego nikt nie pomyślał o tym, że skoro Matthew pomógł zdiagnozować celiakię u 6-letniej Charlotte, to w dorosłości nie umrze ona na raka. Spodziewali się przecież, że pieniądze wygrane w zakładach bukmacherskich nie znikną. Dlaczego zakładali, że po powrocie Matthew zastanie umierającą żonę?

Rozbawiła mnie scena w restauracji, gdy Matthew poszedł na pierwszą randkę z Beth. Kelnerka okazywała mu swoje zainteresowanie, ignorując jego partnerkę. On oczywiście, ku niezadowoleniu dziewczyny, skupiony był tylko na Beth. Zupełnie jak Edward Cullen podczas kolacji z Bellą Swan. Myślicie, że Evans czytał "Zmierzch"? :p

Historia oczywiście jest piękna i przynosi nadzieję, ale z drugiej strony pochwala ślepą naiwność i skrajną nieodpowiedzialność. Inaczej nie mogę nazwać zachowania Beth. Ta kobieta bezwzględnie potrzebowała nie tyle męża, co po prostu kogoś, kto się nią zaopiekuje i nie pozwoli robić głupstw. Kto normalny bierze kredyt pod hipotekę i tak już zadłużonego domu i daje upoważnienie do konta facetowi, którego zna od kilku tygodni?

Nie wierzę też, by relacje całej rodziny w przyszłości nie rozwinęły się w coś patologicznego.

Mimo, że tą powieścią Evans mnie trochę zawiódł, to przez wzgląd na cudowną "Obietnicę pod jemiołą" dam mu jeszcze jedną szansę.

Niedawni sięgnęłam po książki Evansa i cóż można o nich powiedzieć ?.Na pewno pisze to autor,który zaznał miłości i jest kochany.Pisze subtelnie ale nie "ckliwie"o uczuciach kobiety i mężczyzny .Myślę że każdej kobiecie potrzeba czasami oderwania od obowiązków dnia codziennego i zatopienie się bez reszty w powieściach pisarza.Polecam bo warto :)